وضعیت "وخیم" آزادی بیان در ایالات متحده

سی ان ان و پولیتیکو از سفر با استخر مطبوعات در سفرهای ترامپ منع شده اند. | الیور کنتراس/ خبرگزاری فرانسه از طریق گتی ایماژ

در اولین روز بازگشت به قدرت در ژانویه 2025، رئیس جمهور دونالد ترامپ فرمان اجرایی "بازیابی آزادی بیان و پایان دادن به سانسور فدرال" را امضا کرد. بیش از یک سال و نیم بعد، دولت او در عوض مشغول استفاده از قدرت دولتی برای ادامه سخنانی است که دوست ندارد.

سال گذشته، برندان کار، رئیس کمیسیون ارتباطات فدرال، از پخش‌کنندگان خواست تا علیه جیمی کیمل به دلیل اظهارات وی پس از قتل چارلی کرک، اقدام کنند و در سپتامبر، کیمل گفت FCC دوباره مداخله کرد تا از پخش برنامه تلویزیونی کیمل با جیمز تالاریکو، نامزد دموکرات سنا در تگزاس جلوگیری کند.

همچنین ماه گذشته، ترامپ سه شبکه خبری - CNN، MS NOW و Politico - را به دلیل پوشش خبری از کاخ سفید منع کرد. این ممنوعیت به سرعت توسط یک قاضی فدرال مسدود شد، اما سی‌ان‌ان و پولیتیکو از سفر با رسانه‌ها در سفرهای ترامپ منع شدند.

در خارج از کاخ سفید، دعوا بر سر آزادی بیان در دانشگاه ها نیز جریان دارد. در ایالت‌هایی مانند تگزاس، قانون‌گذاران جمهوری‌خواه زمان اعتراض دانشجویان را محدود کرده‌اند و به هیئت‌های دانشگاهی منصوب شده توسط فرماندار اجازه داده‌اند تا در مورد آنچه که آموزش داده می‌شود، نظر بیشتری داشته باشند. در سال 2025، 15 ایالت قوانینی را تصویب کردند که مطالبی را که می توان آموزش داد محدود می کند یا حمایت از بیان آزاد را در پردیس های کالج تضعیف می کند.

برای تجزیه و تحلیل معنای همه اینها برای وضعیت آزادی بیان در ایالات متحده - و آینده حقوق متمم اول ما - امروز، نوئل کینگ، مجری برنامه Explained با گرگ لوکیانوف، رئیس و مدیر عامل بنیاد حقوق فردی و بیان (FIRE) صحبت کرد.

در زیر گزیده ای از گفتگوی آنها را مشاهده می کنید که برای طولانی بودن و وضوح ویرایش شده است. موارد بسیار بیشتری در پادکست کامل وجود دارد، بنابراین هر جا که پادکست دریافت می‌کنید، به Today, Explained گوش دهید، از جمله پادکست‌های اپل، پاندورا و اسپاتیفای.

وضعیت آزادی بیان این روزها در دانشگاه را چگونه توصیف می کنید؟

وضعیت آزادی بیان چه در داخل و چه خارج از دانشگاه در خطر بزرگی است. من 25 سال است که این کار را انجام می دهم، و تقریبا به همان بدی است که تا به حال آن را دیده ام.

وقتی صحبت از پرونده های واکنش شدید چارلی کرک به میان می آید، حدود 90 مورد از آنها را دیدیم. رقم فوق العاده بالایی است. ما شاهد بودیم که یک پلیس سابق فقط به دلیل ارسال یک میم ترامپ در پاسخ به درخواست رفتن به مراسم شمع برای چارلی کرک، به مدت 37 روز به زندان رفت. خوب نیست

اگر به دو سال گذشته نگاه کنید، ما اپیزودهای زیادی درباره نگرانی های آزادی بیان انجام داده ایم. جیمی کیمل بود. CNN در کاخ سفید ممنوع شده است.

معترضان دانشجویی هستند که به آنچه در غزه می گذرد اعتراض می کنند.

واقعا به نظر می‌رسد که ما در لحظه‌ای هستیم که انواع مختلف افراد ادعا می‌کنند که گفتارشان به طرق مختلف محدود شده است. در کشور چه می گذرد؟

نگرانی من این است که من یک لیبرال کوچک هستم. من از یک پیشینه قدیمی ACLU آمده ام. آنجا بود که در دانشکده حقوق کارآموزی کردم. من به دانشکده حقوق رفتم تا قانون اصلاحیه اول را انجام دهم. من فوق العاده در آن تخصص دارم. این اشتیاق من است.

در بیشتر دوران کاری 25 ساله من، شما می‌توانید به یک جنبه آزادیخواه مدنی چپ و یک جنبه آزادیخواهانه از راست تکیه کنید که اغلب تقریبا در مورد هیچ چیز به جز مواردی مانند آزادی بیان توافق ندارند. و در حال حاضر، من فکر می‌کنم که ما همیشه تبدیل به جنگ فرهنگی شده‌ایم، و بیشتر یک چپ مترقی و بیشتر یک راست پوپولیست داریم.

تنها راهی که نشان می دهید به آزادی بیان اعتقاد دارید این است که بگویید: "من از آن مرد متنفرم، اما فکر می کنم شما باید آزادی بیان داشته باشید." اگر می گویید "من فکر می کنم طرف من باید آزادی بیان داشته باشد"، این فقط نفع شخصی است. این حتی به حساب نمی آید.

همه بدترین افراد تاریخ خواهان آزادی بیان برای طرف خود بودند. بنابراین می ترسم که از دست بدهیم - یا شاید حتی، از گفتن این موضوع به طرز چشمگیری متنفرم، اما شاید حتی آن را به عنوان یک ارزش مشترک به عنوان یک جامعه از دست داده باشم.

خوب، این کاملا تلخ است.

آره کمی احساس بدی دارم

دولت ترامپ با یک وعده روی کار آمد. و من به یاد دارم که صدایش شبیه این بود: "چپ بیدار خیلی دور شد. آنها مردم را لغو کردند. آنها سخنرانی را محدود کردند. آنها از کنترل خارج شدند. پرزیدنت ترامپ قرار است به کشور بازگردد، و ما سلامت عقل را به کشور باز می گردانیم. و به عنوان بخشی از سلامت عقل، این شامل حق شما برای بیان آزادانه می شود."

چگونه وعده را در مقابل آنچه دیده‌ایم تطبیق می‌دهید؟

من فکر می کنم ترامپ با ترامپ بودن دائما همه اطرافیانش را ناامید می کند. من فکر می‌کنم احتمالا افرادی در دولت بودند که می‌گفتند: "آره، ما طرفدار آزادی بیان خواهیم بود." و سپس ترامپ تصمیم می‌گیرد اعلام کند - منظورم این است که من فکر می‌کنم پرونده اخیر استخر مطبوعاتی کاخ سفید از بسیاری جهات هیستریک است، زیرا او باید تیمش را وادار می‌کرد تا به نوعی توجیه قانون اساسی برای اخراج استخر مطبوعات ارائه دهد. اما در Truth Social، او می‌گوید: «این به خاطر دیدگاه آنهاست»، که اتفاقا طبق قانون اساسی نمی‌توانید انجام دهید.

من به آینده بلندمدت آزادی بیان امیدوار هستم، اما در کوتاه مدت، نگران هستم.»

غرایز او بسیار مستبدانه است. خیلی از بالا به پایین هستند بنابراین شاید افرادی در دولت وجود داشته باشند که در قلب خود از آزادی بیان خبره هستند، اما ترامپ اینطور نیست. و به همین دلیل است که وقتی نوبت به دولت جدید می‌رسد، افراد زیادی در سمت راست بودند، اما همچنین افرادی از نوع چپ هترودکس بودند که می‌گفتند: «اوه، این برای آزادی بیان خوب خواهد بود».

من می گفتم، "بچه ها، خودتان را گول نزنید، این بد خواهد شد." اگرچه می گویم، حتی بدتر از آن چیزی است که انتظار داشتم.

پرزیدنت ترامپ در مقطعی از قدرت خارج خواهد شد. و پس از آن چه اتفاقی می افتد؟ نظر شما چیست؟ آیا یک سناریوی خوش بینانه وجود دارد که در آن بگوییم، "خوب، ما از این مزخرفات خسته شده ایم. اجازه دهید فقط به همان حالتی که در دهه 90 بود برگردیم"؟

تا حدی چرخه ای بوده است. جامعه آمریکا از ورشکستگی خارج می شود، و معمولا یکی از چیزهایی که ما را گرد هم می آورد این است که ما به اندازه کافی خوش شانس بودیم که داشتیم... فقط می گویم، ما قانون اساسی درخشانی داریم. این به طور غیرمعمولی در مورد طبیعت انسان و خود قانون اساسی هوشمندانه است - شما می توانید هر نظری را که می خواهید در مورد بنیانگذاران داشته باشید، اما این چیزی است که باید به آن افتخار کرد. و بسیاری از اوقات این ارزش‌ها ما را دوباره به هم نزدیک می‌کنند.

این امید من است اما نکته دیگری که درباره ترامپ خواهم گفت: او با توانایی من در پیش بینی هر چیزی ویران کرده است. بنابراین در افق رویداد 2028 چگونه خواهد بود، امیدوارم بهتر شود، و ما مثل جهنم می جنگیم تا مطمئن شویم اینجا در FIRE بهتر است، اما آیا بهتر خواهد بود؟ مطمئن نیستم، و قطعا بهتر نخواهد بود اگر آزادی بیان را چیزی بدانیم که متعلق به من است، نه شما.

یکی از دلایلی که من به آزادی بیان در دراز مدت امیدوار هستم این است که آزادی بیان واقعا خوب عمل می کند. اینگونه است که می دانید همشهریانتان چه فکری می کنند. این گونه است که شما ایده ها را از آنجا دریافت می کنید. اینگونه است که شما در واقع خود واقعی خود هستید.

جوامعی که در واقع آزادی بیان دارند، همیشه نسبت به جوامعی که ندارند، دارای مزیت‌هایی هستند، مزایای واقعی و جدی. بنابراین من به آینده بلندمدت آزادی بیان امیدوار هستم، اما در کوتاه مدت، نگران هستم.