پرش به محتوای اصلی

وعده دوران کودکی که باله حرفه ای را به یک شهر فراصنعتی آورد

بی‌بی‌سی بریتانیا۱۴۰۵ آبان ۹, شنبه، ساعت ۰۲:۲۹حدود 5 دقیقه مطالعه

بنیانگذار Ballet Cymru در مسیری که به 40 سال فعالیت شرکت حرفه ای رقص منتهی شد، فکر می کند.

Ballet Cymru مستقر در نیوپورت در 40 سال گذشته اجرا می شود

داریوش جیمز به یاد می آورد که در 10 سالگی در شورای شهرستان گونت نشسته بود و از او این سوال پرسیده شد: "چرا باید به شما پول بدهیم؟"

او جایی در مدرسه باله سلطنتی به دست آورده بود، اما والدینش توانایی پرداخت هزینه های مدرسه را نداشتند.

در پاسخ، او به شورا گفت که می رود و مهارت های خود را توسعه می دهد و از آنها برای کمک به جامعه خود در نیوپورت استفاده می کند.

در حالی که شرکت رقص بالت سیمرو مستقر در نیوپورت جیمز چهلمین سالگرد تاسیس خود را جشن می گیرد، او امیدوار است که به این وعده عمل کرده باشد.

جیمز که در دهه 1970 در نیوپورت بزرگ شد، گفت که «واقعا، واقعا غیرعادی» است که یک پسر باله بازی کند و او از حمایت والدینش سپاسگزار است.

او گفت که پدرش، یک فوتبالیست مشتاق که زندگی خود را در کارخانه آلومینیوم آلکان در نیوپورت گذراند، به ویژه چیزی را که برای او بسیار جدید بود، پذیرفت.

او در ابتدا واقعا نمی‌فهمید، اما آن را دوست داشت. و ما اکنون با جوانان زیادی کار می‌کنیم که والدینشان کاملا درک نمی‌کنند، حتی بعد از 40 سال، که کمی افسرده‌کننده است.»

داریوش جیمز در سال 2019 به دلیل خدماتش در باله و رقص اجتماعی به عنوان افسر نظم امپراتوری بریتانیا (OBE) منصوب شد.

جیمز پس از سال‌ها آموزش در مدرسه باله سلطنتی و رقصیدن حرفه‌ای، به نیوپورت بازگشت و Ballet Cymru را با نام اصلی تئاتر باله Gwent در سال 1986 تأسیس کرد.

او گفت که ایده راه اندازی یک شرکت باله در یک شهر فراصنعتی "کاملا دیوانه کننده، اما کاملا ضروری و منطقی" بود.

استعدادهای زیادی در نیوپورت وجود دارد، جوانان باهوش و باهوش بسیاری وجود دارد، و در لندن یا کاردیف هیچ راه حلی وجود ندارد.

جیمز، که در عکس در حال رقصیدن با یک زن حرفه‌ای است، می‌گوید چیزی که باله را به‌ویژه چالش برانگیز می‌کند این است که رقصندگان نمی‌توانند فشار فیزیکی روی صورت خود نشان دهند.

پس از حمایت اولیه شورای هنر ولز، او گفت که Ballet Cymru 13 سال بدون هیچ بودجه ای و 28 سال بدون استودیوی اختصاصی خود سپری کرد.

برای کمک به تامین مالی شرکت، جیمز با دیگر گروه‌های باله از جمله باله شمالی تور برگزار کرد.

ایمی دوتی، مدیر هنری مشترک شرکت و همسر جیمز، در سال 1996 به عنوان یک رقصنده به Ballet Cymru پیوست و گفت که هر جا که بتوانند فضایی پیدا کنند، تمرین خواهند کرد.

او گفت: «ما باید در تمام بارهای باله، همه تجهیزاتی که استفاده می‌کنیم، در تمام سالن‌های رقص همراه داشته باشیم.

با این حال، با بودجه لاتاری ملی در سال 2014، این شرکت توانست یک انبار را به استودیوی فعلی خود بازسازی کند.

در همان شهرک صنعتی پدر جیمز قرار دارد که هر روز از آنجا به محل کارش می رفت.

در سال‌های اولیه، جیمز همچنین به خاطر می‌آورد که کلمه «باله» را روی ون‌هایی که برای برگزاری کارگاه‌های اجتماعی می‌بردند، می‌پوشاند، زیرا می‌ترسید که این کار باعث شود مردم قبل از امتحان کردن را کنار بگذارند.

دوتی معتقد است که نگرش‌ها از آن زمان تغییر کرده است و می‌افزاید: «من فکر می‌کنم ما در نیوپورت خیلی سخت کار کرده‌ایم تا به مدارس برویم، نمایش‌هایی را در اینجا اجرا کنیم، تا واقعا افرادی را توسعه دهیم که بفهمند ما در مورد چه چیزی هستیم.»

اگرچه زمانی برای جذب استعدادها به نیوپورت تلاش می کرد، بالت سیمر اکنون با باز شدن یک شغل خالی از سراسر جهان درخواست دریافت می کند.

با این حال، جیمز معتقد است برخی از موانع برای شرکت در رقص باقی مانده است.

مدیران هفت پسر را از طریق طرح دوئت شرکت شناسایی کردند که معتقد بودند استعداد نشان می دهند، اما با بی میلی برخی از والدین مواجه شدند.

دوتی گفت: «پدرها وارد می‌شوند و می‌گویند پسرم نمی‌رقصد، او نمی‌خواهد باله بازی کند.

اما این زوج گفتند که بچه‌ها «کاملا آن را دوست داشتند».

دوتی معتقد است که داشتن رقصندگان مرد برای برگزاری جلسات دوئت کمک می کند: "این واقعا برای آنها مهم است که الگوهای مرد مثبتی داشته باشند."

این طرح که در سال 2012 تأسیس شد، کارگاه‌هایی را در مدارس ولز راه‌اندازی می‌کند، جایی که شرکت کودکانی را شناسایی می‌کند که معتقد است توانایی طبیعی در رقص دارند اما در هیچ آموزش رسمی نیستند.

سپس Ballet Cymru دو سال تحصیل رایگان برای آنها فراهم می کند. برای Doughty، جنبه مالی از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

او در استرالیا به عنوان یکی از چهار فرزند بزرگ شد و گفت، بدون بورسیه تحصیلی، از همان حرفه در رقص لذت نمی برد.

دوتی می گوید: «من همیشه دوست داشتم فضایی داشته باشم که استعداد حرف اول را بزند، نه پول

دوتی احساس می کند که عدم آشنایی با باله می تواند مردم را از درگیر شدن با این هنر باز دارد.

"واقعیت این است که ما باید آن را به آنها ببریم. آنها به دنبال ما نیستند، چرا دنبال ما بگردند؟"

او گفت که یکی از راه هایی که برای انجام این کار تلاش می کنند، دادن بلیت نمایش رایگان به کودکان شرکت کننده در برنامه دوئت و خانواده هایشان است.

او گفت که برای برخی می تواند اولین بار باشد که باله زنده را می بینند.

Ballet Cymru سالگرد خود را با نمایش هایی در تئاتر Riverfront در نیوپورت در روزهای پنجشنبه و جمعه، قبل از تور لیدز و بانگور جشن گرفت.

دوتی می‌گوید که بستن قراردادهای تمام وقت برای رقصندگان باله سیمرو یکی از افتخارآمیزترین دستاوردهای اوست.

دوتی گفت که امیدش این است که او و جیمز چیزی ساخته باشند که ماندگار باشد و فراتر از آنها رشد کند.

جیمز با نگاهی به تصمیم شورا برای حمایت از او گفت: «آنها به من ایمان داشتند.

"اگر در 40 سال گذشته به یک بچه رسیدیم و به آنها الهام دادیم که بهتر از آنچه که می‌شدند باشند، پس مطمئنا ارزشش را دارد.

"مطمئنم بیشتر است، اما فقط یکی ارزشش را دارد."

مردانی که به دلیل عملیات «نفرت‌انگیز» قاچاق زنان از اروپا به بریتانیا به دلیل کار جنسی زندانی شدند

وزیر اول می گوید که قدرت هزینه های ولز پس از نشست اندی برنهام گامی به جلو برداشته می شود

خواندن متن کامل در بی‌بی‌سی بریتانیابه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

The childhood promise that brought professional ballet to a post-industrial town

Ballet Cymru's founder reflects on the path that led to 40 years of the professional dance company.

همه‌ی اخبار جهان