وقتی کسی مریض ظاهر می شود چه باید گفت

-عکس-تصویر توسط TIME (تصویر منبع: ایگور سوکا-گتی ایماژ)

همکار شما تب دارد، تقویم پرمجموعه ای دارد و قصد ندارد ساعت 2 بعدازظهر را از دست بدهد. جلسه آن‌ها همه این‌ها را در حالی که در آن اتاق کنفرانس خفه‌کننده با دری که کسی به‌تازگی آن را بسته است، در کنار شما نشان می‌دهند. شما کمتر تحت تأثیر اخلاق کاری آنها قرار می گیرید تا اینکه نگران گذراندن یک ساعت بعد در تنفس همان هوا باشید - با این حال گفتن چیزی باعث می شود احساس بی ادبی کنید.

آیا باید به آنها پیشنهاد دهید که به خانه بروند؟ از رئیس خود بخواهید مداخله کند؟ اینچ ظریف به سمت یک پنجره باز؟ و این احتمال را که آنها احساس نمی‌کنند انتخابی برای حضور در آنجا ندارند، چگونه توضیح می‌دهید؟

همین ناراحتی ممکن است در خانه اتفاق بیفتد، جایی که یکی از دوستان برای شام می‌آید و می‌گوید که در تمام طول روز احساس وحشتناکی داشته‌اند - درست بعد از اینکه سلام او را در آغوش گرفتید. ونسا بونز، روانشناس اجتماعی در دانشگاه کرنل و نویسنده کتاب آیا باید چیزی بگویم؟: علم چه چیزی را به اشتراک بگذاریم و چه چیزی را برای خود نگه داریم، می‌گوید: درخواست از آنها برای رفتن می‌تواند مانند ارائه دو پیام ناراحت‌کننده باشد: شما کار اشتباهی انجام دادید، و من نمی‌خواهم شما اینجا باشید.

او می گوید: «اگر به کسی چیزی بگویید و او را صدا کنید، به نوعی او را قضاوت می کنید. "این وضعیت آنها را به عنوان یک فرد خوب تهدید می کند." پیشنهاد دادن به آن‌ها به خانه نیز می‌تواند احساس طرد کردن آنها را داشته باشد - به خصوص اگر آنها حاضر شوند زیرا نمی‌خواستند شما را ناامید کنند.

با این حال، بونز می گوید، "ارزش گفتن چیزی را دارد." نکته کلیدی این است که درخواست خود را شفاف کنید و در عین حال به شخص اطمینان دهید که به او اهمیت می دهید و دوست دارید وقتی احساس بهتری دارد او را ببینید.

وقتی با یک همکار بیمار، یک مهمان مریض شام یا فرد بیمار دیگری که اصرار دارد حالشان کاملا خوب است، روبرو می شوید، چه باید بگویید.

وقتی یک همکار - یا رئیس شما - بیمار ظاهر می شود

قبل از اینکه تصمیم بگیرید چه بگویید، آنچه را که می توانید به طور واقع بینانه ارائه دهید، در نظر بگیرید. آیا می توانید برای همکار خود یادداشت برداری کنید؟ به آنها کمک کنید از راه دور بپیوندند؟ زمانبندی مجدد جلسه ای که به مشارکت آنها بستگی دارد؟ جودی آر آر اسمیت، کارشناس آداب معاشرت در ماربلهد، ماساچوست، می‌گوید: دادن راهی برای تعظیم با فضل می‌تواند پذیرش درخواست شما را آسان‌تر کند.

او به یکی از همکارانش پیشنهاد می‌کند: «می‌خواهم یادداشت‌های فراوانی بردارم». پیشنهاد دهید بعدا آنها را بفرستید تا احساس نکنند با رفتن به خانه فرصت را از دست خواهند داد.

الین سوان، کارشناس آداب معاشرت در کارلزباد، کالیفرنیا، می افزاید: نحوه بیان آن پیشنهاد تا حدی به نقش و رابطه شما با آنها بستگی دارد. یک همتا باید آن را به عنوان یک درخواست قاب کند. در هر صورت، به‌جای تماس تلفنی با شخصی در جلوی اتاق، خصوصی صحبت کنید یا پیامی سریع ارسال کنید.

دکتر هایدی تورس، پزشک بیماری‌های عفونی و استادیار پزشکی بالینی در پزشکی ویل کورنل، به همکارانش می‌گوید که مطب می‌تواند بدون آنها کار کند: "شما در خانه بمانید، گناه ندارید. ما خوب هستیم. نیازی به حضور شما نداریم."

اگر شما مدیر هستید، مطمئن شوید که آنها می‌دانند چه کسی پس از ترک کارشان را بر عهده خواهد داشت. کلیر اسمیت، روانشناس بهداشت حرفه ای در دانشگاه فلوریدا جنوبی که در حال مطالعه کار در هنگام بیماری است، می گوید: فردی که نگران یک پروژه ناتمام است ممکن است "به خانه رفتن" را به عنوان "آن را از رختخواب تمام کن" بشنود. بحث کنید که چه چیزی می تواند منتظر بماند، چه کسی می تواند وظایف فوری را پوشش دهد، و اینکه آیا اصلا از آنها انتظار می رود کار کنند یا خیر. کار از راه دور فشار ظاهر شدن در دفتر را از بین می برد، اما باعث می شود افراد احساس کنند که هیچ دلیلی برای گذراندن یک روز مریض ندارند – حتی زمانی که احساس وحشتناکی دارند.

کلیر اسمیت می‌گوید که اغلب اوقات، کارمندان باید تصمیم بگیرند که آیا آن‌قدر خوب هستند که کار کنند یا نه و سپس در مورد جلسه‌ای که از دست می‌دهند یا ضرب‌الاجلی که نمی‌توانند به آن برسند، چه کاری انجام دهند. "این یک گفتگوی متقابل نیست."

البته، رفتن به خانه همیشه به این سادگی نیست که کت خود را در دست بگیرید. برخی افراد نمی توانند یک شیفت را از دست بدهند. دیگران نگرانند که به خاطر صدا زدن جریمه شوند. کلر اسمیت می گوید، هیچ درخواست دقیقی نمی تواند کمبود مرخصی استعلاجی با حقوق یا سیاست حضور و غیاب سخت را برطرف کند. قبل از اینکه فرض کنید کسی بی ملاحظه است، بپرسید چه چیزی او را در آنجا نگه داشته است. اگر می‌توانید چیزی را از بشقاب آن‌ها بردارید، دقیق بگویید: «آیا اگر من پیگیری مشتری را انجام دهم تا بتوانید به خانه بروید، کمکی می‌کند؟» این جایگزین حقوق از دست رفته نمی شود، اما ممکن است نگرانی آنها را در مورد ناتمام گذاشتن کار کاهش دهد.

اگر فرد بیمار رئیس شما باشد چه؟ Bohns پیشنهاد می‌کند که درخواست خود را حول یک هدف کاری مشترک تنظیم کنید، به‌خصوص اگر مدیرتان با فشار دادن به بیماری به عنوان یک نشان افتخار رفتار می‌کند. او می گوید: «یکی از ما باید برای این پروژه سالم بماند. سپس می‌توانید از روی میز خود بخواهید که به آن بپیوندید - و به این نکته روشن کنید که خوب ماندن بخشی از تعهد شما به کار است.

در حالت ایده‌آل، چنین مکالماتی باید قبل از اینکه کسی بیمار شود شروع شود. تورس توصیه می کند که قبل از فصل سرماخوردگی و آنفولانزا یک برنامه پوشش ایجاد کنید تا کارمندان بدانند چه کسی شیفت آنها را بر عهده می گیرد یا کارهای فوری را انجام می دهد. انتظارات روشن همچنین به همکاران چیزی می‌دهد که وقتی فردی ناخوشایند ظاهر می‌شود به آن اشاره کنند: می‌توانید به جای اینکه یک درخواست شخصی آن را مطرح کنید، سیاست بیمار را به آنها یادآوری کنید.

مدیران باید خودشان این انتظارات را دنبال کنند. حتی یک محل کار که مرخصی پولی و پوشش پشتیبان ارائه می دهد، وقتی رئیس با تب ظاهر می شود، پیام متناقضی ارسال می کند. تورس می گوید: «این سیاست بیشتر شبیه دکوراسیون است. آنها همچنین باید از آن پیروی کنند و الگو باشند.»

وقتی دوست یا مهمان می آید احساس وحشتناکی دارد

دوست شما ممکن است خود را به مهمانی شام شما کشانده باشد، زیرا فکر می کند اگر آن را لغو کند ناامید خواهید شد. بونز پیشنهاد می کند که با کاهش این فشار شروع کنید: "خیلی متاسفم که شما اینقدر احساس شرم می کنید." سپس صریحا به آن‌ها اجازه خروج بدهید: "امیدوارم احساس وظیفه نکرده باشید. حتما باید به خانه بروید و استراحت کنید."

می‌توانید با بسته‌بندی یک ظرف شام یا فرستادن آن‌ها به خانه با دسر، حرکت را آرام کنید. قبل از رفتن، روشن کنید که هنوز هم می‌خواهید آنها را ببینید: "ما باید به عقب برسیم. بیایید زمانی که احساس بهتری کردید، برنامه ریزی کنیم."

اگر به نظر می رسد که تمایل به ماندن دارند، مستقیم تر رفتار کنید. سوان به طور خصوصی پیشنهاد می کند: «من نگران بقیه مهمانان هستم. از آنها بخواهید که آن را یک شب زود بنامند و در برابر اعلام خروج خود به گروه مقاومت کنید. او می‌گوید: «اجازه دهید فرد با عزت آنجا را ترک کند.

اگر مهمان همکار هستید، در نظر بگیرید که چقدر آن شخص را می‌شناسید. جودی اسمیت می گوید که یک دوست صمیمی ممکن است از یک پیشنهاد زمزمه ای برای رفتن به خانه و پیشنهادی برای کمک به ترتیب یک سواری قدردانی کند. اگر به سختی آنها را می شناسید، در عوض میزبان را کنار بکشید. فرض کنید آنها مشغول سرو شام و احوالپرسی با مردم بوده اند و متوجه نشده اند که چه خبر است. به طور خلاصه نگرانی خود را توضیح دهید، سپس اضافه کنید: "می خواستم به شما اطلاع دهم تا بتوانید آن را به روشی که صلاح می دانید مدیریت کنید." تصمیم گیری را به آنها بسپارید؛ شما می توانید تصمیم بگیرید که آیا در اقامت راحت هستید یا خیر.

برای گردهمایی بعدی شما، Bohns پیشنهاد می‌کند قبل از اینکه کسی صدایش را بشنود، به مهمان‌ها اجازه دهید تا آن را لغو کنند. از قبل به مردم بگویید که در صورت ناخوشی، نباید برای شرکت در جلسه تحت فشار باشند - و دوباره آنها را دعوت خواهید کرد. کسی که نگران به نظر رسیدن پوسته پوسته شدن است، ممکن است نیاز داشته باشد که بشنود که ماندن در خانه به قیمت جایگاه آنها در گروه تمام نمی شود. او می‌گوید: «به این معنی نیست که شما از لیست خارج شده‌اید. "تو هنوز دعوت میشی."

وقتی آنها اصرار دارند که "فقط سرماخوردگی است"

شما به سختی پیشنهاد دادن به دوست یا همکار خود را به پایان رسانده اید که وقتی اطمینان شروع می شود: این فقط یک سرماخوردگی است. آنها احساس خوبی دارند. آنها قطعا مسری نیستند.

بونز به جای بحث و جدل، پاسخی را پیشنهاد می‌کند که تمرکز را روی شما حفظ می‌کند: «در حال حاضر بیشتر مراقب هستم.» سپس توضیح دهید که قرار است چه کاری انجام دهید: "امیدوارم برایتان مهم نباشد که من اینجا بمانم."

به اشتراک گذاری یک زمینه کوچک نیز می تواند کمک کند. شاید سعی می کنید برای یک سفر بزرگ آینده سالم بمانید، یا باید از آوردن بیماری به خانه یکی از اعضای خانواده خودداری کنید. Bohns می‌گوید که توضیح دادن این موضوع باعث می‌شود که درخواست شما کمتر شبیه قضاوتی درباره تصمیم آنها برای ظاهر شدن باشد.

این شرایط مهم است: تورس می‌گوید: «سرماخوردگی» برای یک نفر می‌تواند برای دیگری بسیار مهم‌تر باشد. فردی که در نزدیکی نشسته است ممکن است دچار نقص ایمنی باشد، از والدین سالخورده مراقبت کند یا در خانه بچه داشته باشد.

در عین حال، سرفه همه چیز را به شما نمی گوید. تورس می گوید حتی او همیشه نمی تواند بلافاصله آلرژی را از عفونت تشخیص دهد. اگر ترک یک گزینه نیست، می‌توانید ماسک بزنید یا پنجره‌ای را باز کنید تا هوای تازه وارد شود - بدون اینکه نیازی به سرفه کردن دیگران داشته باشید.

وقتی ترجیح میدی ترک کنی

اگر آماده رفتن هستید، لازم نیست منتظر باشید تا شخص دیگری اولین حرکت را انجام دهد. حتی اگر شما تنها کسی باشید که صحبت می کند، ممکن است تنها کسی نباشید که ناراحت نیستید.

بونز می گوید: «ما می توانیم رفتار دیگران را ببینیم، اما نمی توانیم احساسات آنها را ببینیم. همکاران یا مهمانان مهمانی شما ممکن است همین نگرانی ها را داشته باشند - و منتظر باشند تا شخص دیگری چیزی بگوید.

در محل کار، سوان پیشنهاد می‌کند به مدیر یا سازمان‌دهنده جلسه پیام خصوصی بدهید تا نگرانی‌تان را توضیح دهد و بپرسید که آیا می‌توانید از راه دور به آن بپیوندید یا خیر. این به شما راهی می دهد که بدون گذراندن بقیه جلسه در کنار فردی که بیمار است، درگیر بمانید.

در یک مهمانی، می‌توانید به سادگی از میزبان تشکر کنید و بگویید که باید از خانه خارج شوید - حتی اگر او کسی باشد که زیر آب و هوا است. سوان پیشنهاد می کند: "ممنون که من را دعوت کردید. بعدا با شما تماس خواهم گرفت." خداحافظی خود را گرم و مختصر نگه دارید، بدون اینکه دلایل خود را به همه سر میز اعلام کنید.

او می‌گوید: «اگر نمی‌خواهید در کنار یک فرد بیمار باشید، خودتان این حرکت را انجام دهید و سعی نکنید دیگران را درگیر آن کنید.»