پاتریک استوارت از طریق کاپیتان ژان لوک پیکارد اندازه یک مرد را به ما آموخت

پاتریک استوارت دیروز درگذشت، و برای افراد یک سن خاص، اندکی از آینده با او باقی ماند.

برای نسل معینی از طرفداران کارهای تلویزیونی دهه 1990 استوارت در فیلم Star Trek: The Next Generation، اندوهی وجود دارد که مردی که در پشت سر کاپیتان ژان لوک پیکارد بزرگتر از زندگی است، به یک بیماری بسیار واقعی و بسیار دلخراش، آلزایمر و لوی، طبق گفته خانواده اش گم می شود.

البته استوارت خیلی بیشتر از پیکارد بود. او لنگر فرانچایز فیلم مردان ایکس بود و برای چندین دهه یک دینام روی صحنه بود. اما دلایلی وجود دارد که کاپیتان پیکارد، فرمانده استارشیپ اینترپرایز، شخصیتی است که بیشتر به خاطر آن شناخته شده است. در طول هفت فصل نسل بعدی، چهار فیلم و یک نمایش احیاگر - پیشتازان فضا: پیکارد - که فقط سه سال پیش به پایان رسید، او الگویی از آنچه بزرگسالی بالغ و مسئولیت‌پذیر برای نسلی از پسرانی که کتاب‌خوان، تخیلی و شاید کمی عصبی بودند به تصویر کشید.

دو تن از طرفداران «پیشتازان فضا» رنگ آمیزی شده گلوب، معنای کاپیتان پیکارد و پاتریک استوارت را برای آنها به اشتراک می گذارند.

جان هیلیارد: برای نسل جوان‌تر و احتمالا عاقل‌تر، رد کردن یک بازیگر میانسال انگلیسی که نقش یک مرد فرانسوی را در یک سفینه فضایی بازی می‌کرد، ممکن است یک انتخاب زندگی مشکوک باشد. اما نکته اینجاست: چیزی که استوارت را در نقش پیکارد طنین انداز کرد این بود که چگونه شخصیت را، مانند بهترین داستان های پریان، در حقیقت احساسی ریشه کرد.

جیسون لافلین: موافقم. پیکارد به اندازه شخصیت‌های پیچیده‌ای واقعی به نظر می‌رسید که یک دهه بعد شروع به تبدیل شدن به تلویزیون پرستیژ کردند. اما برخلاف ضدقهرمانانی مانند تونی سوپرانو و والتر وایت، استوارت به ما شخصیت ظریفی داد که واقعا آن را تحسین می‌کردیم. او عاشق کارش بود. او علاقه هایی مانند باستان شناسی، شکسپیر و موسیقی داشت. او به ایده آل های خود پایبند بود حتی زمانی که این به معنای فداکاری وحشتناک شخصی بود.

در آشفتگی سیاست آمریکا در 20 سال گذشته، بارها بوده است که من آرزوی سخنرانی به سبک پیکاردی را داشته‌ام که درست و غلط را کاملا روشن کند.

وقتی یک دریاسالار جو مک کارتی شروع به شکار جادوگران در اینترپرایز کرد، پیکارد گفت: «می‌دانید، کلماتی هستند که من از زمانی که بچه مدرسه‌ای بودم می‌شناختم». "با اولین حلقه، زنجیره جعل می شود. اولین سخنرانی محکوم شده، اولین فکر ممنوع، اولین آزادی انکار شده، همه ما را به طور غیرقابل بازگشتی به زنجیر می کشد."

وضوح اخلاقی شخصیت او، و اعتقاد استوارت به ارائه آن، به سلطنت وحشت دریاسالار پایان داد. کاش می شد به این راحتی ظلم و ستم دنیای واقعی را از بین برد.

JH: افشای کامل: پیشتازان فضا نمایشی است که یوتیوب آن را ثابت خواهد کرد، که سخت به پیشانی های لاتکس و تولیدات گاها ضعیف تکیه کرده است تا داستان هایی از اسکالیواگ های بین کهکشانی معروف به کلینگون ها و بورگ، رومولان ها و کارداسیان ها را روایت کند. مانند قهوه اداری رایگان، طعمی اکتسابی است.

JL: یکی از دوستان من این نظریه را دارد که اگر قبل از 18 سالگی وارد Star Trek نشوید، هرگز واقعا به آن نخواهید رسید.

برای من، آنچه در مورد استوارت بسیار در دسترس و رادیکال است، توانایی او در به تصویر کشیدن آسیب پذیری قانع کننده و در عین حال حفظ پیکارد به عنوان یک رهبر معتبر بود.

در یکی از قسمت‌ها پیکارد به روستای زادگاهش در فرانسه بازگشت تا از یک حمله آسیب‌زا بهبود یابد.

در پایان، استوارت کنترلی را که مشخصه شخصیت او بود، تسلیم می‌کند و به دلیل ناکامی در مبارزه با مهاجمان، گریه می‌کند و در گل می‌افتد. این یک تصویر خام، واقعی از یک مرد شکسته است. استوارت با آشتی با برادرش از فروپاشی کامل به بهبودی آهسته تبدیل می شود. غم و اندوه با گرما جایگزین می شود و استوارت آن را کاملا می فروشد.

JH: کاملا. او می‌دانست که چگونه آن نمایش را برای او کار کند.

این با وجود اپیزودی است که در آن او با یک گودال غول پیکر و سخنگو روبرو می شود. یا همانی که در نسخه علمی تخیلی استیشن واگن خانوادگی، خوردن ساندویچ را می فروشد. یا زمانی که او اکتو کولر (اکتو کولر را به خاطر دارید؟) با یک اسکاتی افسرده، از فیلم پیشتازان فضا، در آغوش می گیرد و داستان هایی درباره اولین شغل و اولین دوست دختر به اشتراک می گذارد. او حتی با جوراب شلواری ظاهر می شود، به عنوان تخفیف ارول فلین رابین هود.

استوارت به عنوان کودکی که قبل از اینکه اینترنت وجود داشته باشد در تلویزیون بزرگ شد، وارد دنیایی شد که در آن چهره هایی مانند آقای راجرز و باب راس الگویی برای مردانگی ارائه کردند که ملایم، صبور و معلم بود. استوارت نقش پیکارد را به همین شکل بازی کرد، اساسا پدر فضایی همه.

JL: این شرم آور است، اما اولین اپیزود تلویزیونی که اشک من را برانگیخت، از The Next Generation بود.

«نور درونی» پیکارد را به عنوان یک فرد متفاوت در یک سیاره بیگانه تجربه کرده است. باز هم، این بازیگر با افشای آهسته انسانیت شخصیت خود را دریافت که شاید زندگی با همسر و فرزندان به اندازه کاوش در فضا یک ماجراجویی بزرگ باشد.

پیکارد در این زندگی دیگر به دخترش می گوید: «زمان را غنیمت شمرده». "اکنون زندگی کن! اکنون را همیشه با ارزش ترین زمان بگذار. اکنون دیگر هرگز نخواهد آمد."

در پایان اپیزود، نشان می‌دهد که دهه‌هایی که او در آن زندگی دیگر گذرانده، توهمی بوده که در کمتر از یک ساعت تجربه کرده است. تنها چیز ملموسی که از آن دنیا دارد فلوتی است که نواختن آن را در آن زندگی دیگر آموخته است. در لحظات پایانی، پیکارد دوباره آن را می نوازد و استوارت بدون اینکه حرفی بزند، دلشکستگی مطلق را بازی می کند.

دیدن یک رهبر قوی و با اعتماد به نفس که قادر به ابراز پشیمانی، غم و اندوه بود، تأثیر ماندگاری بر جای گذاشت.

JH: تصور کنید بچه ای هستید که در حال تماشای تلویزیون هستید و احساس تنهایی می کنید و از خودتان مطمئن نیستید. و سپس استوارت است، در حالت تدریس کاملا اطمینان بخش. این اپیزودی است که شخصیت ویل ویتون با احساس گناه شدیدی دست و پنجه نرم می‌کند، زیرا تلاش می‌کند همدستی خود را در مرگ یک دوست پنهان کند. استوارت، به عنوان پیکارد، با او همراه است.

شخصیت ویتون، وسلی کراشر، به پسری نزدیک است که پیکارد احتمالا همیشه خواهد داشت، و استوارت به غم و اندوه پیکارد متمایل می‌شود، غم و اندوهی که می‌داند انجام کار درست احتمالا آینده مرد جوان را نابود می‌کند.

پیکارد به ویتون می گوید: «دروغ از قلم انداختن هنوز هم دروغ است. هنگامی که پیکارد برای اولین بار با شخصیت ویتون ملاقات کرد، صدای استوارت می شکند. روی صندلی پیکارد نشست. او همه دکمه های کشتی و هر کارکردی را می دانست. او عصبانی بود، پیکارد غرغر می کند.

استوارت عقب می کشد. پیکارد هرگز شک نداشت که کراشر به یک افسر برجسته تبدیل خواهد شد. تا اون لحظه

پیکارد می گوید: «اولین وظیفه هر افسر ناوگان ستارگان، توجه به حقیقت است، خواه حقیقت علمی باشد، یا حقیقت تاریخی، یا حقیقت شخصی.» "اگر در درون خود نمی توانید بایستید و حقیقت را در مورد آنچه اتفاق افتاده است بگویید، لیاقت پوشیدن آن یونیفرم را ندارید."

فرقی نمی‌کند که می‌دانید Starfleet چیست، یا اینکه کسی می‌تواند افسر یکی باشد. استوارت همیشه راهی برای ارتباط مخاطبانش با حقیقت احساسی پیدا می کند.

وقتی بچه هستید، به دنبال درس هستید، حتی اگر نمی خواهید آن را بپذیرید. استوارت به عنوان یک استاد هدایت در قلب انسان، لحظه و شخصیت خود را درک کرد. در نهایت، پیکارد یک معلم و یک راهنما بود، نه فقط برای شخصیت هایی که با آنها یک صحنه را به اشتراک می گذاشت، بلکه برای تماشاگران نیز.

JL: استوارت 47 ساله بود که بازی Picard را شروع کرد. من الان فقط یک سال از او بزرگتر هستم و بهترین قسمت های او طنین جدیدی به خود گرفته است. تنش های خانوادگی واقعی و ویرانگر هستند. انتخاب های حرفه ای پیامدهای ماندگاری دارد. غم و اندوه دوران میانسالی در حاشیه هر لحظه شاد باقی می ماند.

پیکارد پاتریک استوارت هنوز به عنوان یک الگو عمل می کند. او نشان داد که چگونه با وقار، خوش‌بینی و باور به ظرفیت پایدار برای بهترین خود بودن، با آن لحظات روبرو شویم.

می‌توانید با جیسون لافلین در jason.laughlin@globe.com تماس بگیرید. او را دنبال کنید @jasmlaughlin. جان هیلیارد را می توان در john.hilliard@globe.com یا در سیگنال در john_hilliard.70 در دسترس قرار داد. او را در Bluesky در iamjohnhilliard.bsky.social دنبال کنید.