پاتریک استوارت قبل از «پیشتازان فضا» در سال 1984 در «تلماسه» توانایی علمی تخیلی خود را ثابت کرد.
در خاطرات اخیر خود، بازیگر کایل مکلاکلان به یاد میآورد که چگونه استوارت عمق غیرمعمول و صدای پرطنین خود را به نقش آورد و سوالاتی را مطرح کرد که حتی کارگردان فیلم دیوید لینچ نیز نتوانست به آنها پاسخ دهد.
قبل از اینکه ژان لوک پیکارد وجود داشته باشد، گورنی هالک وجود داشت. چندین سال قبل از اینکه Star Trek: The Next Generation حرفه خود را به کیهان بفرستد، سر پاتریک استوارت در سال 1984 در فیلم تپه شنی دیوید لینچ نقش هالک، گرمستر خانه آتریدها را بازی کرد. استوارت که این هفته در سن 86 سالگی درگذشت، در آن زمان یک کهنه کار باتجربه صحنه در زادگاهش انگلستان بود، اما Dune صرفا سومین فیلم او بود. همچنین این مقدمه او به داستان های علمی تخیلی بود، که پیش درآمدی برای نقش تعیین کننده حرفه او در نقش پیکارد بود.
او شخصیت خود را با نوع حضور و وقار آغشته کرد که فقط هنرهای صحنه کلاسیک می تواند احضار کند - درست مانند جد انگلیسی اش الک گینس در جنگ ستارگان. داستان های مرتبط قدردانی منتقد حرفه پاتریک استوارت ازدواج نادر و هیجان انگیز فیلم های معتبر و عامه پسند بود.
در خاطرات جدید خود، «خودهای تخیلی» (که اخیرا در هالیوود ریپورتر گزیده شد)، کایل ماکلاچلان، بازیگر، تجربه سورئال و سازنده فیلمبرداری «دون» در صحرای مکزیک در کنار استوارت را به یاد آورد.
مک لاکلان که در آن زمان 24 سال داشت و مانند استوارت تازه وارد فیلم شد، می نویسد: «اولین چیزی که هنگام ملاقات با پاتریک متوجه شدم صدای او بود. "من به مدت سه سال به مدرسه رفتم تا یاد بگیرم چگونه روی صحنه صحبت کنم، اما هرگز شبیه او نخواهم شد. پاتریک که از شرکت معتبر رویال شکسپیر آمده است، لحنهای دلپذیر، شاهانه و زیبا را دارد. هیچکس نمیتواند جمله "ببین، مثل الاغی وحشی در بیابان به کارم میروم" درست به نظر برسد، به جز او. او همچنین پاتریک استوارت است، او در این مورد متین و بدبین است.
وقتی او ژاکت جنگی آتریدس یا لباس عکاسی فریمن را میپوشد، انگار تمام عمرش را با آن سپری کرده است. او همچنین شگفتانگیزترین سر را در بین هر انسانی که تا به حال دیدهام دارد، و من به او میگویم. او به من نگاهی به من میکند: «متشکرم، فکر میکنم».
مک لاکلان که از طرفداران قدیمی مجموعه فیلم های شنی فرانک هربرت است، می نویسد که بیشتر از بسیاری از افراد درگیر در فیلم، از جمله لینچ، درباره آثار می دانست. به این ترتیب، او به چیزی شبیه به یک مرجع در مورد موضوع تبدیل شد. استوارت به تخصص مکلاکلان تکیه کرد تا عمیقتر به شخصیت خود بپردازد.
مک لاکلان می نویسد: "پاتریک ترکیبی از اعتماد به نفس باشکوه و تحقیق متفکرانه است. او مرتب خم می شود و با صدای بلند، از من در مورد آنچه در حال وقوع است سوال می پرسد." "اگرچه او یک شخصیت بسیار باحال و جمع و جور ارائه می دهد، او فقط سعی می کند مانند من چیزهای بدی را بفهمد. ما در پس زمینه تئاتر خود با هم ارتباط برقرار می کنیم - من در تابستان قبل شکسپیر را انجام دادم - و به تفاوت نمایی بین تولیدات تئاتر ساده و ... هر چه که باشد می خندیم. اندازه و دامنه فیلم اغلب ما را بی حرف می گذارد و من کمتر با او در کنارم احساس تنهایی می کنم."
قسمت زیر از خاطرات ماکلان به خوبی نشان میدهد که استوارت از برخورد با سرگرمیهای عامه پسند با جدیت کمتری نسبت به شکسپیر، خصیصهای که در طول زندگی حرفهایاش به خوبی به او کمک میکند، نشان میدهد.
در اولین روز فیلمبرداری او، من و او در یک "پرنده کوپتر" نیمه ساخته، که مانند یک زنبور غول پیکر و چند وجهی است که بر فراز صحرا پرواز می کند، نشستیم. ما در مقابل یک صفحه آبی غول پیکر نشسته بودیم، جایی که بعدا چشم انداز مات می شد. میتوانستم عصبی بودن پاتریک را در حالی که آماده میشدیم بر فراز دیوار سپر و صحرای بزرگ آراکیس "پرواز کنیم" احساس کنم. او به جلو خم شد و به آرامی پرسید: "کایل، ما اینجا به چه چیزی نگاه می کنیم؟"
به عقب خم شدم و با لحن زیرین صحبت کردم: "یک کرم شنی در پایین تر از تریلر تراکتور بزرگتر است."
"آها. و آنجا؟" او با اشاره به پایین تر پرسید. "این در حال بلعیدن یکی از دروگرها است."
او گفت: "به نظر می رسد یک ماموریت خطرناک است." آهسته گفتم: «خطر بزرگی». کلمه کلیدی پاتریک در صحنه این است: "کرم هشت دقیقه با شما فاصله دارد." بعد از اولین برداشت، او یک سوال داشت. "ببخشید، دیوید؟"
دیوید با بوق مشخص خود گفت: بله، پاتریک.
دقیقا چگونه می توانم بفهمم که کرم چقدر دور است؟ من تحت تأثیر قرار گرفتم که پاتریک به اندازه کافی در شخصیت خود وجود دارد که چنین چیزی را بپرسد.
دیوید ایستاد و دوباره در ذهنش محاسبه کرد. او مانند یک معلم حامی گفت: «سوال عالی، پاتریک». "متشکرم." او سپس یک پروانه را فرستاد تا یک سنج بسازد که عقربه های آنالوگ بعدا وارد می شود. نقل قول های بالا از FICTIONAL SELVES: A Memoir نوشته کایل مک لاکلان هستند. حق چاپ © 2026 توسط Kyle MacLachlan. منتشر شده در ایالات متحده توسط Crown، اثری از Crown Publishing Group، بخشی از Penguin Random House LLC. تمامی حقوق محفوظ است.
متن اصلی (انگلیسی)
Before ‘Star Trek,’ Patrick Stewart Proved His Sci-Fi Chops in 1984’s ‘Dune’
In his recent memoir, actor Kyle MacLachlan recalls how Stewart brought unusual depth — and his resonant voice — to the role, asking questions that even director David Lynch couldn't answer.