پایان جهان هنوز به میدان سول اسپانیا نرسیده است

شب جمعه در مادرید است. با قدم زدن در خیابان پرسیادوس به سمت میدان سول، چادرها و بنرهای بزرگی که اردوگاه اعتراضی را اعلام می‌کنند، در فاصله‌ای دورتر دیده می‌شوند. ناگهان صدایی در میان جمعیت از نقطه ای نامشخص در خیابان فریاد می زند. متعلق به پیرمردی با موهای سفید است که بینی و چانه اش تقریبا با هم تماس دارند.

نام او هکتور است، او اکوادوری است، او در حال خشن شدن است، و برای کاری که می‌کوشد انجام دهد شایسته تقدیر است: ایستادن در کنار کانون اعتراضات گسترده اسپانیا برای مسکن مناسب، با کشوری متشنج و خسته از قیمت‌های گزاف و اخراج خانه‌ها، هکتور در حال موعظه پایان جهان و بازگشت به سوی خدا است. «درباره اتفاقاتی که در سول در حال رخ دادن است، چه فکر می‌کنید؟» خبرنگار با اشاره به میدان شلوغ می پرسد. هکتور که توسط زنی به نام نومی اسکورت می‌شود، نزدیک می‌شود و به طرز مرموزی زمزمه می‌کند: «زمان‌های آخر همیشه زمان‌های خطرناکی هستند.

دوران غیر متمدن.» سپس از نومی می‌خواهد که متن‌هایی از تیموتی را به خبرنگار نشان دهد. او در پایان می‌گوید: «اولین کاری که مردم باید انجام دهند توبه و بازگشت به سوی خداست. با لبخند خداحافظی می کند و به فریادش برمی گردد.

به خواندن ادامه دهید