"پدرم حتی آن را تماشا نکرد": نایل مورگان برنده رایگان ناخن جویدن برای ادندورک را دوباره زنده کرد

سه شنبه شب قبل از فینال تایرون بود و ادندورک در پارک هیلی در اوماگ تمرین می کردند. نایل مورگان در این مرحله به سختی به آموزش جدید در شیارها و خطوط خود نیاز دارد، اما وقتی اولین حضور باشگاه شما در فینال کانتی است، هر ذره از آن را می خورید. با پایان یافتن تمرین، او در کنار جایگاه 45 به بیرون رفت و توپی را روی زمین گذاشت.

مورگان گفت: «همین است. "این آخرین ضربه است. این ضربه برای بردن آن است." و به این ترتیب او وارد روال خود شد. پنج قدم به عقب، سه قدم به سمت چپ، نگاهی به تیرک ها، نگاهی به توپ. آخرین نگاه به پست ها و بالا او قدم گذاشت ... و از دست داد. هم تیمی هایش بن کالن و کانر مالون در کنار او بودند و همه چیز را به او اطلاع دادند.

«و من گفتم: «نه، نه، نه، نه... داور گفت از چیزی راضی نیست آنجا... تکرار، بازگیری.» و بعد دوباره زدم و دوباره از دست دادم و می‌رفتم: «نه، نه، یک فرعی در راه بود...» حدود پنج یا شش بازی طول کشید تا یک گل بزنند. آن دو نفر در زمان‌های مختلف به سراغ من آمدند و بعد از آن، «یک شب کار اضافی می‌رفتند».

وقتی همه چیز به پایان رسید، مورگان هرگز چیز دیگری نمی خواست. او تمام دوران حرفه‌ای‌اش را در آخرین لحظه شروع کرده است. برخی از آنها گذشته اند، برخی نه. او امسال توانست مایو را در مسابقات قهرمانی شکست دهد، اما سهم خود را هم از دست داده است - او بلافاصله به یکی از آنها در مرگ مقابل موناگان در یک چهارم نهایی اولستر 2014 اشاره کرد. همه با او می مانند.

اما هیچ‌کدام هیچ‌وقت معنای کاری را که این یکی انجام داد، نخواهد داشت. ضربه ای برای کسب اولین عنوان شهرستانی باشگاه شما. یک ضربه در زمان مصدومیت در پایان یک بازی مجدد. ضربه ای در اواخر یک شب جمعه که مکان وحشی شده است و احساس می شود که آخرین قطره درام قبلا از کل ماجرا بیرون کشیده شده است. این یک لحظه بزرگ در زندگی هر کسی خواهد بود و شاید همه با آن برابر نباشند. این فکر هرگز به ذهن مورگان نرسید. او می‌گوید: «آنها همان ضرباتی هستند که شما می‌خواهید.

"هر وقت کسی به شما گفت: "ما به تو اعتماد داریم که بیایی و این ضربه را بزنی..." چقدر بهتر است؟ دارن مک‌کاری توپ را به تو می‌دهد و به تو می‌گوید که از بالای دروازه عبور کن.

"به خصوص هر زمان که دارن توپ را به من می داد. شک ندارم اگر چند متر جلوتر بود، او خودش آن را می گرفت. اما این واقعیت که او فقط برگشت و گفت آن را روی میله بگذار، این فقط باعث می شود که کاملا شکست ناپذیری کنی. آنها می گویند: "تو مرد اینجا هستی. هیچکس بهتر از این نیست که به ما کمک کند."

اینطور نیست که مردم بگویند: "اوه، او قطعا گل خواهد زد." بیشتر این است که آنها می گویند: "ما به شما اعتماد داریم که این کار را انجام دهید." حتی اگر آنها نتوانند تماشا کنند. او مانند پدرم به پشت جایگاه دوید. او حتی آن را تماشا نکرد. بسیاری از افراد ادندورک هستند که آن را فقط در پخش مجدد بعدا دیدند."

یک دقیقه شکوه و انعطاف در نمایش جاودانه گالوی خلاصه ای از جادوی فینال های شهرستان است

این افسانه محلی در اطراف ادندورک است که اولین مسابقه فوتبال گالیک در تایرون در محله آنها برگزار شد. خود باشگاه سال‌ها بعد، در سال 1932 تأسیس شد. اما به نوعی، اگرچه سنت قوی بود و استعداد معمولا مسئله‌ای نبود، آنها هرگز نتوانستند سیاره‌ها را برای کسب عنوان شهرستانی هماهنگ کنند. آنها هرگز در فینال هم حضور نداشتند.

انگشت خود را در میان اسامی تیمی که بالاخره آخر هفته گذشته از خط خارج شدند و عدم موفقیت آنها گیج کننده است، بگذرید. مورگان، مک‌کاری و از روز پنج‌شنبه، کان کیلپاتریک همه ستاره‌ها در سطح شهرستان هستند. بن کالن یک بازیکن ارشد تایرون است، فیاچرا نلیس مدال زیر 20 سال تمام ایرلند دارد، هری اگ کانلون با تایرون مینور و زیر 21 سال بازی کرده است. مشکل هرچه که بوده است، توانایی به خوبی در لیست پایین است. مورگان می‌گوید: «فکر می‌کنم واقعا این واقعیت است که ما یک باشگاه کوچک هستیم.

"اگر تا به حال به تیم های ذخیره ما نگاه کرده باشید، آنها تقریبا همیشه از جوانانی تشکیل شده اند که بسیار جوان هستند و بچه هایی که در پایان دوران حرفه ای خود کمی بازی می کنند. اساسا به هر کسی که در اواسط 20 سالگی است در تیم بزرگسالان نیاز است."

"بنابراین سه یا چهار مصدومیت اگر در زمان نامناسبی اتفاق بیفتند می‌توانند ما را برای قهرمانی فلج کنند. ما تقریبا همیشه بازیکنان زیادی در تیم‌های زیر سن قانونی تایرون داشته‌ایم، اما این اتفاق هرگز در سطح بزرگسالان رخ نداده است.

به یاد دارم که در سال 2001 به نیمه نهایی رسیدیم و من پسر توپ بودم – در آن زمان فقط 9 یا 10 سال داشتم. و برای من، این افراد قهرمان مطلق بودند. مثل این بود که "خدای من، ادندورک در نیمه نهایی کانتی است". این اولین باری بود که ما آنجا بودیم.»

طولانی شدن اعداد همیشه برای مورگان به معنای زندگی دوگانه با ادندورک بوده است. او کار خود را کاملا به عنوان یک دروازه بان شروع کرد، سپس دروازه بانی که گاهی اوقات خارج از زمین بازی می کرد، سپس یک دروازه بان که گاهی اوقات در گل ها بازی می کرد.

باز کردن قفل الهام، مرز نهایی ورزش است که نمی توان آن را خرید

او امسال برای اولین بار از اواخر نوجوانی اش، برای هر بازی بین چماق ها مانده است. او با خنده می گوید: «شاید در تمام مدت مشکل من بودم. "من در لبه میدان اشتباه بودم."

به هر طریقی، به عنوان فصل زندگی آنها از بین رفت. مورگان از جمعه شب گذشته چندین بار گفته است که این به عنوان نقطه برجسته دوران حرفه ای او خواهد بود، حتی بهتر از قهرمانی در جام ایرلند 2021 با تایرون. او می داند که چگونه به نظر می رسد، که شاید مردم فکر کنند این احساس لحظه ای است که بر او چیره شده است. اما او به آن پایبند است. او می گوید: «این تفاوت بین شادی و آرامش است. زمانی که ما در سال 2021 با تایرون پیروز شدیم، این چیزی بود که باعث آرامش شد.

بنابراین ما فقط باتوم را به نوعی حمل می کردیم. به نظر می رسید چون از تایرون آمده اید، مردم از شما انتظار دارند که در تمام ایرلند پیروز شوید. بنابراین تسکین محض بود - ما در واقع این کار را انجام دادیم.

"در حالی که با ادندورک، ما هرگز این کار را انجام نداده بودیم. ما هیچ سابقه ای از آن نداشتیم. ما قبلا حتی در فینال نبودیم، بنابراین وقتی این اتفاق افتاد و سوت پایان بازی به صدا درآمد، شما فقط در حیرت هستید. مثلا، آیا واقعا این اتفاق می افتد؟ و زمانی که ما جام را بالا می بردیم، شما از پایین به مردم در زمین نگاه می کردید و می رفتید، "من نمی دانستم که افراد زیادی در آنجا حضور دارند."

"شما افرادی داشتید که برای این کار از آمریکا به خانه برگشتند. افرادی که از انگلیس به خانه برگشتند. مردی است که من می شناسم که پروازهایش را بعد از بازی مساوی تغییر داد تا بتواند برای بازی مجدد در آنجا بماند. و افراد زیادی بودند که نمی توانستند آنجا باشند - در اتوبوس در راه بازگشت به باشگاه، برادر دارن مک کوری Facetimed بودیم که می توانست در استرالیا باشد.

روزها و شب‌ها از آن زمان به بعد، همه آن چیزی بوده است که می‌توانستند در خواب ببینند. نکته ای که در مورد فینال جمعه شب وجود دارد این است که "باشگاه دوشنبه" در روزهای شنبه و یکشنبه نیز برگزار می شود. مورگان یک معلم است - او هرگز از دیدن تعطیلات میان ترم خوشحال نبود. آخر هفته طولانی بود و استقامت همه را محک زد. آنها یک دقیقه از آن را تغییر نمی دهند.

"شما خیلی خوشحال بودید. همه روانشناسان را می شنوید و شعارها در مورد حضور و ماندن در لحظه است تا از آن قدردانی کنید، اما سخت نبود. همه از آن قدردانی می کردند. شما یکی را آن طرف میله می دیدید و حتی مجبور نبودید یک کلمه بین شما دو نفر بگویید. شما فقط به هم لبخند زدید و می دانستید که دیگری چه احساسی دارد."

قهرمانان مایو شش جایزه فوتبال آل استار را دریافت کردند

آنها سه شنبه شب دوباره دور هم جمع شدند تا برنامه خود را برای اولستر ببینند. روی کاغذ، آن‌ها یکی از قوی‌ترین تیم‌های رقابت‌ها را دارند و با قهرمان Down، کلونداف (امروز در ساعت 6:15 بعد از ظهر در نیوری) روبرو هستند، که خودشان با اولین قهرمانی کانتی خود در 26 سال گذشته جشن گرفته‌اند. Edendork هرگز یک کمپین استانی نداشته است - مورگان می گوید که آنها برای این کار خوب هستند.

"من روز دوشنبه چیزی را آنلاین دیدم که در آن شخصی برای مسابقات قهرمانی باشگاه های استانی و سراسر ایرلند تصویری انجام داده بود. و دیدن نشان ادندورک در آنجا خیلی خنده دار بود. هرگز فکر نمی کردم آن روز را ببینم. ما عنوان متوسط ​​را در تایرون در سال 2020 به دست آوردیم اما آن سال کووید بود و مسابقات قهرمانی باشگاه های استان از بین رفت.

و سپس در سال 2022 دوباره به فینال میانی رسیدیم و به گالبالی باختیم، که به فینال سراسر ایرلند راه یافت. من آنها را تماشا می کردم که با لباس های باشگاهی خود به کروک پارک می دویدند و خیلی حسادت می کردم. تصور کنید که با باشگاه خود این کار را انجام دهید. بنابراین قطعا، حتی اگر ما خیلی تازه وارد صحنه شویم، شانس دویدن به صحنه را داریم.

شکی ندارم که کلونداف فکر می‌کرد که با Errigal Ciarán بازی می‌کنند، بنابراین این برای آنها هم جدید است. آنها شاید کمی بیشتر از ما زمان داشته‌اند تا آماده شوند، اما امیدواریم بتوانیم صدای جغجغه خوبی به آن بدهیم.

هیچ چیز بیشتر. هر چه خواستند رفتند و گرفتند.