پرسش و پاسخ: در "نقشه راه" جهانی برای گذار از سوخت های فسیلی چیست؟

چاپ مقاله

به اشتراک بگذارید

محتویات مقاله

بزرگ کردن منو

بستن

چرا برزیل «نقشه راه» سوخت فسیلی تهیه کرده است؟

نقشه راه سوخت های فسیلی چه می گوید؟

نقشه راه سوخت فسیلی چگونه در COP31 مورد بحث قرار خواهد گرفت؟

بر اساس یک «نقشه راه» جهانی در نوع خود که توسط برزیل تهیه شده است، دور شدن از سوخت‌های فسیلی «فوری، اجتناب‌ناپذیر و در عین حال ممکن» است.

میزبان اجلاس آب و هوا در سال گذشته، COP30، طرحی داوطلبانه برای چگونگی دور شدن کشورها از زغال سنگ، نفت و گاز ارائه کرده است.

نقشه راه می گوید هیچ رویکرد "یک اندازه مناسب" برای گذار از سوخت های فسیلی وجود ندارد و از کشورها می خواهد "آمادگی" خود را برای شروع این فرآیند "تشخیص" کنند.

بر اساس نقشه راه، پس از ترسیم شرایط خاص خود، کشورها باید «اهرم‌های متناسب» را برای اقدام دنبال کنند.

این تلاش ها باید تا سال 2033 به اوج خود برسد، 10 سال پس از اجلاس آب و هوای COP28 در دبی از همه کشورها برای کمک به انتقال جهانی به دور از سوخت های فسیلی.

در زیر، Carbon Brief بررسی می کند که نقشه راه چه می گوید و چگونه می تواند بر بحث های مربوط به سوخت های فسیلی در اجلاس آب و هوای COP31 آتی که هفته آینده در ترکیه آغاز می شود، تأثیر بگذارد.

چرا برزیل «نقشه راه» سوخت فسیلی تهیه کرده است؟

نقشه راه سوخت های فسیلی چه می گوید؟

نقشه راه سوخت فسیلی چگونه در COP31 مورد بحث قرار خواهد گرفت؟

چرا برزیل «نقشه راه» سوخت فسیلی تهیه کرده است؟

فراخوان ها برای یک «نقشه راه» جهانی به دور از سوخت های فسیلی بحث های غالب در COP30 بود که در شهر بلم آمازون برگزار شد.

گروهی متشکل از 85 کشور خواستار ارجاع به یک نقشه راه جدید برای گذار از سوخت‌های فسیلی شدند تا بخشی از نتیجه مذاکرات رسمی COP30 باشد.

این فراخوان اولین "فیلم بندی جهانی" اقدام در راستای اهداف اقلیمی جهان در COP28 در سال 2023 بود که از همه کشورها خواست تا در گذار از سوخت های فسیلی مشارکت کنند.

با این حال، گروه دیگری از کشورها با چنین گنجاندن مخالفت کردند.

ادعا شد که این گروه شامل 84 کشور است. با این حال، تجزیه و تحلیل Carbon Brief از «فهرست غیررسمی» تناقضات و اشتباهات را نشان داد، به این معنی که تعداد کل کشورهای مخالف نقشه راه احتمالا کمتر بود.

پس از دو هفته بحث شدید، برزیل اعلام کرد که نقشه راه سوخت های فسیلی بخشی از نتیجه مذاکرات COP30 نخواهد بود - اما ریاست جمهوری برای ایجاد یک نقشه راه خارج از فرآیند آب و هوای سازمان ملل کار خواهد کرد.

این نقشه راه داوطلبانه است و کشورها موظف به پاسخگویی به یافته های آن نیستند.

عضویت

از روزنامه نگاری جوایز برنده جوایز حمایت کنید

به CB+ بپیوندید

در COP30، ریاست جمهوری همچنین اعلام کرد که نقشه راه توسط اولین کنفرانس در نوع خود در مورد انتقال از سوخت های فسیلی که در سانتا مارتا، کلمبیا برگزار می شود، اطلاع رسانی خواهد شد.

در این گفتگوها که در ماه آوریل توسط کلمبیا و هلند برگزار شد، وزیران و نمایندگان اقلیم در بحث‌های غیررسمی در مورد موانعی که در انتقال از سوخت‌های فسیلی با آن مواجه هستند، شرکت کردند. (به پوشش کامل Carbon Brief از مذاکرات مراجعه کنید.)

برزیل علاوه بر نقشه راه سوخت های فسیلی، نقشه راه جدیدی برای پایان دادن به جنگل زدایی تهیه کرده است. (به تفکیک عمیق نقشه راه جنگل زدایی Carbon Brief مراجعه کنید).

نقشه راه سوخت های فسیلی چه می گوید؟

نقشه راه تصدیق می‌کند که پس از دهه‌ها اقدام تأخیری در مورد سوخت‌های فسیلی، جهان دیگر قادر به برآورده کردن جاه‌طلبی خود برای محدود کردن گرمایش جهانی به 1.5 درجه سانتی‌گراد بدون «فرار بیش از حد» هدف نیست.

همچنین اشاره می‌کند که گذار جهانی به انرژی پاک در حال انجام است – و سیاست‌های مورد نیاز برای گذار از سوخت‌های فسیلی در حال حاضر وجود دارد و به آسانی قابل استقرار است.

با این حال، این بیانیه ادامه می‌دهد که گذار از سوخت‌های فسیلی «به همان اندازه که یک مسئله اقلیمی، به ویژه برای بازارهای نوظهور و اقتصادهای در حال توسعه، یک مسئله توسعه است».

در این زمینه، برنامه‌هایی را برای آنچه «شاخص آمادگی بلم» می‌نامد، تنظیم می‌کند. این یک "ابزار خودارزیابی داوطلبانه" است که کشورها می توانند از آن برای محاسبه وابستگی خود به سوخت های فسیلی و ظرفیت خود برای انتقال استفاده کنند.

آنا تونی، مدیر عامل COP30، در یک نشست مطبوعاتی که نقشه‌های راه را اعلام کرد، این را به عنوان مرحله «تشخیص» نقشه راه توصیف کرد، «به‌جای اینکه تصور کنیم یک پاسخ یک‌اندازه برای همه وجود دارد».

ایکس/توئیتر این فیلد برای اهداف اعتبارسنجی است و باید بدون تغییر باقی بماند.

خبرنامه هفتگی رایگان

ایمیل

در نقشه راه آمده است که پس از شناسایی "آمادگی" خود برای گذار، کشورها به چهار "کهن الگو" طبقه بندی می شوند که منجر به شناسایی "اهرم های" سیاستی خاص برای اقدام می شود.

نقشه راه خواستار اقدام در سه "مرحله" مجزا است.

مرحله اول باید از هم اکنون تا سال 2028 باشد، زمانی که دومین ذخیره جهانی پیشرفت به سوی توافقنامه پاریس در COP33 به پایان می رسد.

در این مرحله، «تلاش‌ها بر نهادها و سیگنال‌های بلندمدت تمرکز می‌کنند»، نقشه راه می‌گوید.

مرحله دوم از سال 2028 تا 2030 است، زمانی که دور بعدی تعهدات آب و هوایی سازمان ملل متحد، که به عنوان کمک‌های تعیین‌شده ملی (NDCs) شناخته می‌شود، در جریان است.

نقشه راه می گوید، این مرحله باید بر "تحول فیزیکی سیستم های انرژی" تمرکز کند.

مرحله نهایی 2031-2033 است - 10 سال پس از فراخوان همه کشورها برای کمک به "انتقال از سوخت های فسیلی" در "این دهه حساس" در COP28.

بر اساس نقشه راه، این مرحله باید بر افزایش مقیاس گذار تمرکز کند.

همه این عناصر در نمودار زیر خلاصه شده است که طی یک نشست خبری به خبرنگاران و جامعه مدنی ارائه شده است.

اعتبار: ریاست COP30

در نشست مطبوعاتی، تونی افزود که هر مرحله از نقشه راه به گونه ای طراحی شده است که «بسیار عملگرایانه و آسان برای کشورها برای نگاه کردن به آن باشد».

این رویکرد به طور گسترده توسط جامعه مدنی و کارشناسان مورد استقبال قرار گرفته است.

دکتر ناتالی جونز، مشاور ارشد سیاست در موسسه بین‌المللی توسعه پایدار (IISD)، به Carbon Brief می‌گوید که این نقشه راه یک سیگنال سیاسی مهم می‌فرستد مبنی بر اینکه گذار از سوخت‌های فسیلی همچنان در دستور کار بین‌المللی قرار دارد. او می افزاید:

همچنین به دولت‌ها راهنمایی عملی می‌دهد تا این انتقال را به شیوه‌هایی برنامه‌ریزی کنند که منعکس کننده شرایط ملی آنها باشد، امنیت انرژی را تقویت کند و از معیشت محافظت کند.»

آوانتیکا گوسوامی، کارشناس سیاست های اقلیمی در مرکز علوم و محیط زیست در دهلی نو، هند، به Carbon Brief می گوید که این نقشه راه «روش منحصر به فرد و مشورتی چندجانبه گرایی» است. او می گوید:

«[نقشه راه] نقشه‌ای است که توسط یک کشور در حال توسعه از طریق یک فرآیند مشورتی ارائه شده است که از همه احزاب و جامعه مدنی دعوت می‌کند.

چارچوب تحلیلی پیشنهادی پیچیدگی انتقال سوخت فسیلی را نشان می‌دهد. اکنون کشورها باید از آن برای ترسیم مسیرهایی در راستای مسئولیت تاریخی و ظرفیت فعلی خود استفاده کنند.»

پلوی آچاکولویسوت، مشاور سابق سازمان ملل در مورد سوخت‌های فسیلی، در لینکدین نوشت که از رویکرد برزیل، از جمله استفاده از «شاخص آمادگی»، «عمیقا تحت تأثیر قرار گرفت». او افزود:

«[شاخص] روشی را برای شناسایی کشورهایی که با شرایط گذار مشابهی روبرو هستند و برای درک اینکه چگونه «کهن الگوهای» ظرفیت مواجهه متفاوت می‌توانند نیازها و فرصت‌های اجرایی متمایز ایجاد کنند، ارائه می‌کند.

این دومی می‌تواند از همکاری هدفمندتر بین‌المللی حمایت کند و به جامعه بین‌المللی کمک کند تا امور مالی، فناوری، ظرفیت‌سازی و کمک‌های فنی را با نیازهای خاص کشور و قابلیت‌های موجود هماهنگ کند.»

نقشه راه سوخت فسیلی چگونه در COP31 مورد بحث قرار خواهد گرفت؟

نقشه راه سوخت فسیلی برزیل تنها یک هفته قبل از آغاز دور بعدی مذاکرات آب و هوایی سازمان ملل متحد، COP31، در آنتالیا، ترکیه ارائه شده است.

روسای مشترک COP31 ترکیه و استرالیا طیف وسیعی از اولویت‌ها را برای این اجلاس تعیین کرده‌اند، از جمله هدف افزایش سهم مصرف انرژی نهایی جهانی که توسط برق تامین می‌شود از تقریبا 24 درصد در سال 2023 به 35 درصد تا سال 2035.

آندره آرانا کورئا دو لاگو، رئیس COP30 در سخنرانی خود در کنفرانس مطبوعاتی گفت که این هدف الکتریکی سازی "مکمل" اهداف نقشه راه سوخت فسیلی است.

Carbon Brief می‌داند که برخی از طرف‌ها احساس می‌کنند که تمرکز ترکیه و استرالیا بر برق‌رسانی به سوخت‌های فسیلی، تلاشی برای جلوگیری از تکرار بحث‌های طولانی در COP30 است.

هم Corrêa do Lago و هم Toni تمایلی به حدس و گمان در مورد چگونگی اتخاذ و بحث در مورد نقشه راه سوخت فسیلی در طول COP31 نداشتند و تونی به خبرنگاران گفت که آنها "به بهترین ها امیدوارند".

هنگامی که از وی پرسیده شد که برزیل چگونه امیدوار است نقشه راه توسط کسانی که به طور خاص با گنجاندن آن در COP30 مخالفت کردند، دریافت کند، Corrêa do Lago از پرداختن مستقیم به سایر کشورها خودداری کرد، اما گفت:

بیایید به خود یادآوری کنیم که در حال حاضر یک اجماع داریم [در مورد انتقال از سوخت‌های فسیلی، توافق شده در COP28] و ابزار آن را در اختیار داریم.

جونز به Carbon Brief می‌گوید که به دنبال نقشه راه، "وظیفه اکنون این است که بر روی آن سیگنال با عمل ایجاد شود" و افزود:

در COP31، دولت‌های بیشتری باید نقشه‌های راه ملی انتقال سوخت‌های فسیلی را اعلام کنند و توضیح دهند که چگونه این نقشه‌ها برنامه‌های آب و هوایی ملی خود را اطلاع‌رسانی می‌کنند. کنفرانس همچنین باید [به طور رسمی] نقشه راه جهانی را به رسمیت بشناسد و مسیری را برای یافته‌های آن ایجاد کند تا دومین ذخیره‌سازی جهانی را اعلام کند.

برای کشورهای آسیب‌پذیر وابسته به درآمدهای سوخت‌های فسیلی، برنامه‌های معتبر باید با منابع مالی و حمایت بین‌المللی برای تنوع بخشیدن به اقتصاد و حفظ خدمات عمومی مطابقت داشته باشند. این نقشه راه می‌تواند به تبدیل تعهد مشترک به پیشرفت عملی کمک کند.»

مرتبط

تعاملی: چه کسی در اجلاس تغییرات آب و هوایی COP31 چه می خواهد

2026/11/02

COP31 آنتالیا

کارشناسان: چین از مذاکرات اقلیمی COP31 چه می خواهد

2026/10/29

سیاست چین

مصاحبه: رئیس COP31 می گوید برق رسانی "مطمئن ترین راه برای محافظت از شهروندان است"

10.07.2026

COP31 آنتالیا

مذاکرات آب و هوای بن: نتایج کلیدی کنفرانس آب و هوای سازمان ملل در ژوئن 2026

2026/06/19

انطباق

پرسش و پاسخ پست: در "نقشه راه" جهانی برای گذار از سوخت های فسیلی چیست؟ اولین بار در Carbon Brief ظاهر شد.