پرسش و پاسخ: چرا صورت‌حساب‌های انرژی بریتانیا تا این حد بالاست و چگونه می‌توان آنها را کاهش داد؟

چاپ مقاله

به اشتراک بگذارید

محتویات مقاله

بزرگ کردن منو

بستن

چه چیزی باعث افزایش قبض انرژی می شود؟

برای محدود کردن قبوض تاکنون چه اقداماتی انجام شده است؟

چه گزینه هایی برای پایین آوردن صورتحساب ها وجود دارد؟

آیا در صورت کاهش سرعت بریتانیا، جایگزین «قدرت ارزان» وجود دارد؟

آیا برقی‌سازی خانه‌ها و مشاغل می‌تواند به کاهش قبوض کمک کند؟

قبوض انرژی در بریتانیا در سال 2026 به افزایش خود ادامه داده است و بحث های شدیدی در مورد چگونگی کاهش آنها در جریان است.

در اکتبر 2026، سقف قبوض انرژی خانوارها به بالاترین سطح خود در سه سال گذشته رسید و در بحبوحه قیمت های بالای گاز که ناشی از جنگ ایران بود، 60 پوند افزایش یافت.

پیش بینی می شود این سقف در ژانویه 2027 تا یک چهارم دیگر افزایش یابد و قبض انرژی سالانه را به 2200 پوند برساند.

قبوض انرژی از سال 2022 که در اثر حمله روسیه به اوکراین، دولت بریتانیا بیش از 60 میلیارد پوند برای حمایت از مصرف کنندگان در طول بحران هزینه کرد، آنقدر بالا نبوده است.

در حالی که گاز گران قیمت پشت سر افزایش قبوض از سال 2020 است، هزینه های سیاست و سرمایه گذاری در شبکه های گاز و برق نیز بر قیمت ها فشار وارد می کند.

این جرقه درخواست‌های متناقضی برای ادامه انتقال انرژی پاک برای خروج از «ترن هوایی با سوخت فسیلی»، برای حرکت آهسته‌تر - یا کنار گذاشتن اهداف اقلیمی به نفع گاز بیشتر شده است.

در زیر، Carbon Brief به محرک‌های واقعی قبض‌های انرژی بالا در بریتانیا نگاه می‌کند، آنچه تا به امروز برای رسیدگی به آنها انجام شده است و چه گزینه‌هایی برای کاهش آنها در آینده وجود دارد.

این موارد شامل کاهش هزینه‌های سیاست بیشتر از قبوض برق، افزایش انعطاف‌پذیری یا تغییر فناوری‌های کارآمدتر با هزینه‌های جاری کمتر، مانند پمپ‌های حرارتی و وسایل نقلیه الکتریکی (EVs) است.

چه چیزی باعث افزایش قبض انرژی می شود؟

برای محدود کردن قبوض تاکنون چه اقداماتی انجام شده است؟

چه گزینه هایی برای پایین آوردن صورتحساب ها وجود دارد؟

آیا در صورت کاهش سرعت بریتانیا، جایگزین «قدرت ارزان» وجود دارد؟

آیا برقی‌سازی خانه‌ها و مشاغل می‌تواند به کاهش قبوض کمک کند؟

چه چیزی باعث افزایش قبض انرژی می شود؟

در اکتبر 2026، قبوض انرژی خانوار بریتانیا به بالاترین سطح خود از سال 2022 رسید، با سقف قیمتی برای خانه‌های معمولی به 1723 پوند در سال، که 47 درصد به صورت واقعی از اکتبر 2020 افزایش یافته است.

مصرف کنندگان انرژی صنعتی نیز با هزینه های زیادی به ویژه برای برق خود مواجه هستند.

برای خانوارها، اکنون افزایش شدید دیگری تحت سقف قیمت ژانویه 2027 تضمین شده است که پیش‌بینی می‌شود حدود 25 درصد از سطح فعلی افزایش یابد.

بر اساس تجزیه و تحلیل Carbon Brief از ارقام اتاق فکر Nesta که در شکل زیر نشان داده شده است، هزینه های عمده فروشی برای برق و گاز 44٪ از سقف فعلی 1723 پوند در سال را تشکیل می دهد.

به دلیل سیستم قیمت گذاری حاشیه ای که در بازارهای برق در بریتانیا و اکثر کشورهای دیگر استفاده می شود، هزینه عمده فروشی برق و گاز به قیمت گاز مرتبط است.

هزینه های شبکه 24 درصد بیشتر از قبوض را تشکیل می دهد و هزینه های عملیاتی 17 درصد دیگر است، در حالی که هزینه های بیمه نامه تنها 7 درصد از کل را تشکیل می دهد.

همانطور که در شکل بالا نشان داده شده است، علاقه فزاینده ای به به اصطلاح "هزینه های غیر کالایی" - هزینه هایی که به انرژی عمده فروشی مرتبط نیستند - افزایش یافته است.

با این حال، در حالی که این هزینه ها در حال افزایش بوده است - به ویژه هزینه های مربوط به سرمایه گذاری در شبکه های انرژی - دلیلی بر افزایش مجدد قبوض انرژی در ماه های اخیر نیست.

در واقع، تجزیه و تحلیل نستا که اخیرا توسط Carbon Brief منتشر شده است نشان می دهد که برخلاف رسانه ها و روایات سیاسی گسترده بریتانیا، افزایش هزینه های عمده فروشی ناشی از گاز گران قیمت عامل بیش از 80 درصد افزایش قبوض انرژی خانوارهای دوگانه سوز از سال 2020 است، همانطور که در زیر نشان داده شده است.

همانطور که در شکل بالا نشان داده شده است، دومین عامل بزرگ افزایش هزینه ها از سال 2020، به دلیل هزینه های عملیاتی، نگهداری و گسترش شبکه های گاز و برق است.

در پایان سال 2025، تنظیم کننده انرژی Ofgem 29 میلیارد پوند سرمایه گذاری اولیه در شبکه های ملی گاز و برق و همچنین شبکه توزیع گاز که به خانه ها و مشاغل متصل می شود را تصویب کرد. این بخشی از یک بسته گسترده تر از حدود 90 میلیارد پوند سرمایه گذاری تا سال 2031 است.

در نتیجه این برنامه های سرمایه گذاری، انتظار می رود هزینه های شبکه بین سال های 2025 تا 2030 حدود 50 درصد افزایش یابد، از 222 پوند در سال به 330 پوند برای یک خانواده معمولی دوگانه سوز.

(این رقم انتقال گاز و برق و توزیع گاز را پوشش می‌دهد، اما توزیع برق را پوشش نمی‌دهد. بسته دیگری از افزایش سرمایه‌گذاری در شبکه توزیع برق، برای دوره 2028-2033، قرار است تا پایان سال 2027 توسط Ofgem تصویب شود.)

نام این فیلد برای اهداف اعتبارسنجی است و باید بدون تغییر باقی بماند.

خبرنامه هفتگی رایگان

ایمیل

افزایش هزینه های شبکه اغلب به نیاز به اتصال سطوح فزاینده منابع انرژی تجدیدپذیر پراکنده جغرافیایی، به ویژه نیروی باد نسبت داده می شود.

با این حال، بخش قابل توجهی از این افزایش ها مربوط به نیاز به به روز رسانی زیرساخت های قدیمی پس از دهه ها سرمایه گذاری کم است.

تیم جارویس، رئیس Ofgem در کنفرانس اخیر با حضور Carbon Brief گفت: این بسته سرمایه گذاری نشان دهنده "تجدید یک بار در نسل زیرساخت های انرژی ما" است.

Ofgem می گوید که حدود سه پنجم از افزایش 108 پوندی هر خانوار در سال در هزینه های شبکه تا سال 2030 به دلیل هزینه های "تجاری معمول" مانند تعمیر و نگهداری مداوم شبکه های گاز و برق است. می گوید تنها 30 پوند به دلیل سرمایه گذاری در گسترش شبکه انتقال برق است.

به طور مشابه، طبق انجمن شبکه های انرژی، تا 80 درصد از سرمایه گذاری در شبکه های برق برای حفظ دارایی های موجود مورد نیاز است و مابقی به سمت توسعه می رود.

نکته دیگر بحث «هزینه‌های محدودیت» است، که در آن نیروگاه‌های بادی در صورتی که شبکه ظرفیت انتقال انرژی خود را نداشته باشد، خاموش می‌شوند و نیروگاه‌های گاز برای پاسخگویی به تقاضا روشن می‌شوند.

این هزینه‌ها در محدوده هزینه‌های متعادل‌سازی شبکه قرار می‌گیرند و - علی‌رغم افزایش شدید در سال‌های اخیر، تا حدی به دلیل قیمت‌های بالای گاز - این هزینه‌ها هنوز فقط 35 پوند یا 4 درصد از قبض‌های معمول سالانه برق را تشکیل می‌دهند.

امروزه افزایش هزینه‌های محدودیت تا حدی بازتابی از تصمیم در دهه 2010 برای به تعویق انداختن سرمایه‌گذاری‌های شبکه تحت سیاستی است که به عنوان "اتصال و مدیریت" شناخته می‌شود. Ofgem می گوید سرمایه گذاری هایی که اکنون در شبکه برق تایید کرده است به محدود کردن محدودیت ها در آینده کمک می کند.

استیون اگنیو، رئیس انجمن تجاری RenewableUK، به بررسی اخیر اداره حسابرسی ملی اشاره می‌کند و می‌گوید سرمایه‌گذاری در شبکه «برای جلوگیری از افزایش شدید صورت‌حساب‌های مصرف‌کنندگان حیاتی است، زیرا بیشتر برق کشور از منابع پاک تولید می‌شود». او می افزاید:

بحران کنونی نتیجه انفعال دولت‌های قبلی برای مقابله با این موضوع است. مصرف‌کنندگان برخی از مزایا را از دست می‌دهند زیرا باد کم‌هزینه باید کاهش یابد و گاز گران‌قیمت در جای دیگری عرضه شود.»

پیش‌بینی‌های اپراتور سیستم ملی انرژی (Neso) نشان می‌دهد که چگونه هزینه‌های محدودیت به سرعت نسبی گسترش ظرفیت تولید جدید و شبکه برق بستگی دارد.

این می گوید که هزینه های تعادل ممکن است تا سال 2030 از 2 میلیارد پوند به 8 میلیارد پوند افزایش یابد، اگر شبکه با تاخیر مواجه شود. با این حال، پیش بینی مرکزی آن 3-4 میلیارد پوند است، با طیف وسیعی از گزینه ها برای محدود کردن این افزایش.

در نهایت، پس از سال‌ها افزایش قبوض انرژی، هزینه «بدهی بد» افزایش یافته است. اینجاست که صورتحساب های پرداخت نشده توسط شرکت های انرژی از طریق شارژ همه خانوارها بازیابی می شود.

بر اساس تجزیه و تحلیل Carbon Brief داده های Ofgem، این هزینه ها حدود 60 پوند به صورت حساب های معمولی اضافه می کند. این افزایش حدود 40 پوندی از سال 2020 است - بیش از نیمی از افزایش "هزینه های عملیاتی". انجمن تجارت انرژی بریتانیا می گوید افزایش بدهی ها می تواند تا سال آینده 10 تا 15 پوند دیگر به صورت حساب ها اضافه کند.

برای محدود کردن قبوض تاکنون چه اقداماتی انجام شده است؟

دولت کارگر در سال 2024 بر اساس مانیفستی انتخاب شد که متعهد شد تا سال 2030 لوایح را 300 پوند در سال کاهش دهد، نسبت به سطوح اواخر سال 2023.

دولت در این راستا اقدامات متعددی انجام داده است.

در بودجه سال 2025، طرح کارایی «تعهد شرکت انرژی» (ECO) را بسته و 75 درصد از طرح حمایتی «تعهد انرژی‌های تجدیدپذیر» را برای انرژی‌های تجدیدپذیر قدیمی به مالیات عمومی منتقل کرد.

در مجموع، انتظار می رفت که این دو تغییر برای یک خانواده معمولی 134 پوند در سال، یا 154 پوند برای خانواده هایی که از گرمایش الکتریکی استفاده می کنند، صرفه جویی کند. (این پس انداز فقط برای خانوارها اعمال می شود.)

بسیاری از گروه‌ها، از صنعت گرفته تا سیاستمداران، مدت‌ها خواستار کاهش هزینه‌های سیاست‌گذاری در قبوض برق در تلاش برای کاهش قیمت‌ها شده بودند، اما این امر قبلا توسط خزانه‌داری با مخالفت مواجه شده بود.

علاوه بر این، اندی برنهام، نخست وزیر جدید، در ماه جولای اعلام کرد که دولتش مالیات بر ارزش افزوده را از اول اکتبر به مدت شش ماه از قبوض برق حذف خواهد کرد و قبض ها را حدود 45 پوند کاهش خواهد داد.

با وجود این تلاش ها، صورتحساب ها همچنان افزایش یافته است.

دکتر ریچارد کارمایکل، محقق مرکز تحقیقات انرژی بریتانیا (UKERC) و پژوهشگر امپریال کالج لندن، در گفتگو با Carbon Brief، می‌گوید که تأثیر کاهش هزینه‌های سیاست و مالیات بر ارزش افزوده با افزایش قیمت عمده‌فروشی انرژی «پوشانده شده است».

در نتیجه، درخواست‌هایی برای دولت وجود دارد که در تلاش‌های خود برای کاهش هزینه‌های سیاست‌گذاری حتی بیشتر از این پیش برود - یا اقدامات رادیکال‌تری برای کاهش صورت‌حساب‌ها انجام دهد. (نگاه کنید به: چه گزینه هایی برای پایین آوردن صورتحساب ها وجود دارد؟)

یکی از عواملی که کمتر مورد توجه قرار گرفته است، تأثیری است که منابع انرژی پاک قبلا بر صورت‌حساب‌های انرژی داشته‌اند. مفسران تمایل دارند به طور محدود بر روی هزینه طرح های حمایتی برای این پروژه ها تمرکز کنند، بدون در نظر گرفتن تأثیر آنها بر هزینه کل اجرای سیستم انرژی.

تحقیقات نستا حاکی از آن است که علیرغم تأثیر بحران هرمز، به دلیل گسترش برق پاک، قبوض برق امسال «بسیار کندتر» از گاز افزایش می‌یابد. می‌گوید این نشانه اولیه‌ای از شروع «جدایی» قیمت برق از قیمت گاز است.

در ماه آوریل، دولت اصلاحاتی را اعلام کرد که امیدوار است به "قطع پیوند بین قیمت گاز و برق کمک کند، اما تحلیلگران به Carbon Brief گفتند که این تاثیر احتمالا "متوسط" خواهد بود.

با این وجود، پیوند بین این دو با ساخت بیشتر انرژی بادی و خورشیدی، از جمله پروژه‌هایی که در اوایل سال جاری توسط رکورد «قراردادهای تفاوت» (CfD) پشتیبانی می‌شوند، ضعیف‌تر خواهد شد.

بر اساس تحلیل قبلی Carbon Brief، از زمان شروع جنگ ایران، بریتانیا از نیاز به واردات گاز به ارزش حدود 5.9 میلیارد پوند به دلیل تولید بی سابقه باد و خورشید اجتناب کرده است.

Agnew از RenewableUK به Carbon Brief می گوید: «به زبان ساده، هر توربین بادی که می سازیم گازی است که نیازی به خرید آن نداریم.

به گفته واحد اطلاعات انرژی و اقلیم (ECIU)، مزارع بادی در این سیستم علاوه بر جابجایی مستقیم گاز، قیمت عمده فروشی برق را در سال 2025 حدود یک سوم کاهش دادند.

این به دلیل «اثر سفارش شایستگی» است که به موجب آن مزارع بادی گران‌ترین نیروگاه‌های گاز را از سیستم خارج می‌کنند و میانگین قیمت عمده‌فروشی برق را کاهش می‌دهند.

طبق تحقیقات جداگانه‌ای که توسط دانشگاه کالج لندن منتشر شده است، انرژی بادی بریتانیا هزینه‌های مصرف‌کننده را در مجموع 104 میلیارد پوند طی سال‌های 2010-2023، بدون هزینه‌های یارانه، از طریق ترکیبی از اثر سفارش شایستگی و کاهش تقاضای گاز کاهش داد که قیمت گاز را کاهش داد.

چه گزینه هایی برای پایین آوردن صورتحساب ها وجود دارد؟

با افزایش قیمت‌های خانگی و صنعتی برای بیش از پنج سال، ایده‌های بی‌شماری برای کاهش هزینه انرژی ارائه شده است.

این تغییرات از تغییرات فوری اما ساده‌تر است که می‌تواند تأثیر سریعی داشته باشد تا تغییرات طولانی‌مدت در سیستم انرژی، طراحی بازارهای انرژی یا تعرفه‌های خرده‌فروشی.

علاوه بر این، در میان فروپاشی اجماع بریتانیا، برخی از سیاستمداران خواهان کنار گذاشتن اهداف اقلیمی به نام انرژی ارزان‌تر هستند. (نگاه کنید به: آیا در صورت کاهش سرعت بریتانیا، جایگزین «قدرت ارزان» وجود دارد؟)

پیش از بودجه در 28 اکتبر، بیشترین درخواست مشترک این است که صدراعظم هزینه های سیاستی بیشتری را از قبوض برق، چه فقط برای خانوارها، چه برای همه مصرف کنندگان انرژی، کاهش دهد.

نامه ماه سپتامبر بیش از 120 نهاد تجاری، کسب و کار و خیریه به دولت خواستار حذف «مالیات پنهان» از قبوض انرژی برای مشاغل و خانواده ها شده است.

این استدلال می کند که یک سری عوارض باید از مالیات عمومی پرداخت شود، علاوه بر تصمیم موجود مبنی بر حذف 75 درصد از هزینه های تعهدی انرژی های تجدیدپذیر از قبوض برق خانگی.

این شامل مالیات برای حمایت از نیروگاه هسته ای جدید Sizewell C، هزینه طرح تخفیف خانه گرم برای خانوارهای فقیر و تعرفه های خوراک برای انرژی های تجدیدپذیر قدیمی در مقیاس کوچک می شود.

این گروه می‌گوید که حذف این هزینه‌های اضافی سیاست‌گذاری از صورت‌حساب‌ها «متوسط ​​کل کاهش قبض انرژی داخلی را که توسط این دولت به دست آمده به ۲۵۰ پوند در سال می‌رساند».

این می‌افزاید که این امر تورم را کاهش می‌دهد، تولید را تقویت می‌کند و سرمایه‌گذاری در برق‌سازی اقتصاد را تشویق می‌کند و به «به‌کارگیری کامل پتانسیل اقتصادی [بریتانیا] کمک می‌کند».

کیت مولوانی، مشاور انرژی، در صحبت با Carbon Brief می‌گوید وارد کردن هزینه‌های سیاست و بدهی‌های بد به مالیات عمومی «به احتمال زیاد سریع‌ترین راه» برای کاهش قبوض است.

مانع اصلی برای حذف بیشتر سیاست ها و هزینه های بدهی از صورتحساب ها این است که پول باید از جای دیگری تأمین شود - به احتمال زیاد خزانه داری که در گذشته در برابر این امر مقاومت کرده است.

تصمیم برای حذف 75 درصد از تعهدات انرژی‌های تجدیدپذیر از قبوض خانوار به عنوان یک پیشرفت در نظر گرفته می‌شود، و دارا ویاس، رئیس انرژی بریتانیا گفت که خزانه‌داری باید «گامی فراتر» برود.

از سوی دیگر، گزارشی از کمیته امنیت انرژی و خالص صفر پارلمان خواستار انتقال هزینه‌های سیاست از برق به قبوض گاز شده است.

این به "تعادل مجدد" هزینه برق نسبت به گاز کمک می کند و مصرف کنندگان را تشویق می کند تا به فناوری های برقی کارآمدتر مانند پمپ های حرارتی و خودروهای الکتریکی روی بیاورند.

این به این دلیل است که باعث کاهش "شکاف جرقه"، نسبت بین قیمت برق و گاز می شود. این نسبت تا آوریل 2026 در بریتانیا به 4.3 رسید، اگرچه طبق آخرین سقف قیمتی به 3.3 کاهش یافته است و طبق تجزیه و تحلیل Carbon Brief می تواند دوباره به 3.0 در ژانویه 2027 سقوط کند.

گزینه‌های بیشتری برای کاهش هزینه‌ها برای مصرف‌کنندگان توسط گروه‌هایی از جمله Nesta، «گروه ویژه قبوض برق» و بسیاری دیگر پیشنهاد شده است.

ایده ها شامل پرداخت بدهی انرژی خانوارها توسط دولت، به جای بازپرداخت آن از طریق قبوض، حذف دائمی مالیات بر ارزش افزوده بر قیمت برق و افزایش «انعطاف پذیری» سیستم برق به منظور به حداکثر رساندن استفاده از دارایی های شبکه موجود است.

کارمایکل به Carbon Brief می گوید:

"انعطاف پذیری نسبتا بدیهی است که ... باعث کاهش صورتحساب برای افرادی می شود که می توانند در انعطاف پذیری شرکت کنند، اما همچنین هزینه های سیستم را برای همه کاهش می دهد."

آشوتوش پادلکار، سرپرست تحقیقات در Aurora، موافق است که "کار بیشتری برای بهبود کارایی شبکه وجود دارد". او علاوه بر افزایش انعطاف‌پذیری، به نوآوری‌هایی مانند «رتبه‌بندی خطوط پویا» اشاره می‌کند که در آن کابل‌ها می‌توانند «برای مدت کمی بیش از حد بارگذاری شوند».

با افزایش حدود یک چهارم صورتحساب ها در آغاز سال 2027، همچنین درخواست هایی برای تدابیر خاصی برای ارائه تسهیلات به خانواده ها در بودجه وجود دارد.

بسیاری استدلال می کنند که این حمایت باید برای محدود کردن هزینه ها، به عنوان مثال از طریق تمدید "تخفیف خانه های گرم" هدف گذاری شود. با این حال، مولوانی هشدار می‌دهد که اگر هزینه آن از طریق قبوض انرژی پرداخت شود، می‌تواند هزینه‌ها را برای سایر خانوارها افزایش دهد، همانطور که در حال حاضر در مورد تخفیف خانه‌های گرم صدق می‌کند.

گزینه دیگر این است که «تعرفه اجتماعی» برای خانوارهای فقیر سوخت معرفی شود. دکتر کارمایکل خاطرنشان می‌کند که در حالی که این ویژگی‌های مثبتی دارد، اما «پتانسیل ایجاد نوعی لبه صخره‌ای را دارد که مردم آن را از دست می‌دهند». این امر می‌تواند آنها را در کنار هم قرار دادن به روشی عادلانه چالش برانگیز کند.

در همین حال، اندیشکده بنیاد اقتصاد جدید - جایی که میاتا فهنبوله، وزیر انرژی در آن کار می کرد - "تعرفه افزایشی بلوک" را پیشنهاد می کند، که در آن مصرف کنندگان نرخ های پایین تری را برای مقدار معینی از مصرف انرژی "ضروری" می پردازند. با این حال، این نگرانی وجود دارد که این امر می تواند مانع از برق رسانی شود.

پیش از بودجه، برنهام از وزرا خواسته است که به دنبال توسعه طرحی برای حذف هزینه های ثابت از قبوض گاز باشند. این ایده توسط Nesta مطرح شد، که می‌گوید با این کار سالانه 27 پوند برای خانواده‌های معمولی صرفه‌جویی می‌شود و در عین حال به تشویق به سمت پمپ‌های حرارتی و خودروهای الکتریکی کمک می‌کند.

در نهایت، پیشنهادات جداگانه از اتاق فکر مشترک ثروت و مشاوره Stonehaven با صلح سبز، خواستار تغییرات اساسی تر است که نیروگاه های گاز سوز را به یک ذخیره استراتژیک تبدیل می کند تا به طور کامل پیوند بین قیمت گاز و برق را از بین ببرد.

آیا در صورت کاهش سرعت بریتانیا، جایگزین «قدرت ارزان» وجود دارد؟

برخی گروه‌ها استدلال می‌کنند که بریتانیا به یک تغییر اساسی در استراتژی انرژی خود برای مقابله با قبوض بالا نیاز دارد. چنین تماس‌هایی اغلب بر اساس این ایده است که دولت برای رسیدن به هدف خود برای برق پاک تا سال 2030 «عجله» دارد - و کاهش سرعت هزینه‌ها را کاهش می‌دهد.

به عنوان مثال، گزارش سپتامبر 2026 از مؤسسه مطالعات مالی (IFS) بیان می‌کند که «ادامه تلاش برای کربن‌زدایی سریع خطر افزایش هزینه‌ها را به همراه دارد».

استدلال آن بر مدل‌سازی NESO استوار است که در سال 2024 منتشر شد، که نشان می‌دهد اتکا به گاز بیشتر در سال 2030 می‌تواند کمی ارزان‌تر از برنامه‌ریزی شده تحت هدف انرژی پاک 2030 باشد.

پیتر لول، معاون مدیر تحقیقات IFS، به Carbon Brief می‌گوید که قیمت گاز از زمان انتشار مدل‌سازی NESO «به‌طور قابل‌توجهی افزایش یافته است»، که «سایر موارد برابر» باعث می‌شود به جای تکیه بر نیروی گاز بیشتر، فشار برای انرژی‌های تجدیدپذیر بیشتر نسبتا ارزان‌تر شود.

با این حال، او اضافه می‌کند که هزینه‌های سرمایه نیز افزایش یافته است، با این استدلال که این امر انرژی‌های تجدیدپذیر را نسبتا گران‌تر می‌کند. (هزینه نیروگاه های گازسوز به شدت افزایش یافته است.) Levell می افزاید که مشخص نیست اختلال فعلی که باعث افزایش قیمت گاز شده است تا چه زمانی ادامه خواهد داشت.

یکی دیگر از صدای برجسته - و مکرر - برای کند کردن فشار دولت برای قدرت پاک از موسسه تونی بلر (TBI) است.

برای مثال، در گزارش فوریه 2026، TBI استدلال می‌کند که دولت باید به جای «قدرت پاک 2030»، هدف «قدرت ارزان‌تر تا سال 2030» را تعیین کند. می‌گوید این می‌تواند «در حالی که مسیر کربن‌زدایی واضح را حفظ می‌کند» انجام شود.

در نسخه‌های قبلی این استدلال، TBI خواستار گسترش آهسته‌تر انرژی‌های تجدیدپذیر، به نفع اتکای بیشتر به انرژی هسته‌ای و جذب و ذخیره‌سازی کربن بود.

با این حال، شاید تلویحا اذعان داشته باشد که اینها فناوری‌های ارزانی نیستند، آخرین گزارش آن بیشتر بر درخواست‌ها برای انعطاف‌پذیری، گسترش بهینه شبکه و فشار برای برق‌رسانی تمرکز دارد.

شاید قوی ترین فشار برای کنار گذاشتن رویکرد کنونی دولت از سوی حزب محافظه کار مخالف باشد که اکنون به شدت علیه قدرت پاک 2030 لابی می کند، علاوه بر این که از بریتانیا می خواهد همه اهداف آب و هوایی خود و قوانینی را که زیربنای آنها است کنار بگذارد.

این حزب از گزارش اندیشکده Onward حمایت کرد که مدعی بود بریتانیا می‌تواند «بیش از 320 میلیارد پوند» با فشار برای «قدرت ارزان» به جای «قدرت پاک» پس‌انداز کند. با این حال، بررسی حقایق Carbon Brief نشان داد که بر یک سری فرضیات مشکوک تکیه دارد.

در نهایت، این گزارش از ابتدا با این فرض که گاز و انرژی هسته‌ای ارزان هستند، نتیجه‌گیری کرد. همانطور که تام گلاور، رئیس شرکت انرژی RWE انگلستان در آن زمان بیان کرد:

"میان یک سناریوی مفید و برنامه‌ای که می‌خواهید یک سیستم بر روی آن بسازید، تفاوت وجود دارد. این گزارش اولی به عنوان دومی ارائه می‌شود. اگر مفروضات آن را بپذیرید، نتایج به‌طور منطقی دنبال می‌شوند. مشکل، مفروضاتی است که بر روی مجموعه‌ای از ورودی‌های خوش‌بینانه ساخته شده‌اند."

به طور مشابه، جانی گودی، مدیر اندیشکده Regen، در مقاله ای در پاسخ به گزارش Onward استدلال می کند که مفروضات قیمت بنزین "بسیار خوش بینانه - و بالقوه بی پروا" هستند.

پس از شروع جنگ ایران، قیمت عمده‌فروشی گاز بریتانیا - که قبلا تقریبا سه برابر بیشتر از قبل از بحران اوکراین بود - دوباره بیش از دو برابر شده است.