پرسش و پاسخ: چرا یک جلسه مهم IPCC در اتیوپی با "ناامیدی عمیق" به پایان رسید

چاپ مقاله

به اشتراک بگذارید

محتویات مقاله

بزرگ کردن منو

بستن

نمایندگان در مورد چه گزینه های جدول زمانی بحث می کردند؟

بحث های جدول زمانی چگونه شکل گرفت؟

مهمترین نقاط اختلاف نظر چه بود؟

چرا IPCC در یک "بحران جدی تامین مالی" قرار دارد؟

واکنش دانشمندان چگونه بوده است؟

چه مسائل دیگری حل نشده باقی مانده است؟

گزارش های IPCC AR7 چگونه پیشرفت می کنند؟

چگونه ممکن است IPCC از هوش مصنوعی استفاده کند و درگیر بودن جنسیت را افزایش دهد؟

کشورها - برای ششمین بار متوالی - در توافق بر سر جدول زمانی انتشار مجموعه بعدی گزارش های تاثیرگذار هیئت بین دولتی تغییرات آب و هوایی (IPCC) شکست خورده اند.

به نظر بسیاری، شصت و پنجمین جلسه IPCC (IPCC-65) آخرین فرصت برای کشورها برای توافق بر سر برنامه‌ای بود که در آن هفتمین گزارش ارزیابی آن (AR7) به موقع برای دومین «فضای جهانی» اقدام اقلیمی سازمان ملل منتشر شود.

پیش از نشست هفته گذشته در آدیس آبابا، اتیوپی، پروفسور سر جیم اسکیا، رئیس IPCC، هشدار داده بود که انتشار به موقع گزارش‌ها برای جمع‌آوری سهام در سال 2028 به زمان‌بندی توافق شده تا پایان سال 2026 بستگی دارد.

اما این نشست یک هفته‌ای به اختلافات شدید بین دولت‌ها منجر شد و در نتیجه Skea مذاکرات عصر جمعه را بدون هیچ تصمیمی «تعلیق» کرد.

کشورها همچنین نتوانستند در مورد بودجه IPCC برای بقیه چرخه AR7 به توافق برسند، و این سازمان را با یک "بحران جدی تامین مالی" مواجه کرد.

IPCC متعهد شده است که جلسه را در "اولین فرصت" دوباره تشکیل دهد. با این حال، هنوز اشاره ای به زمان انجام این کار نداده است.

بر اساس گزارش بولتن مذاکرات زمین (ENB)، اسکی در اظهارات پایانی خود، نشست آدیس آبابا را "ناامیدی عمیق" و "در میان سخت ترین جلسات IPCC" توصیف کرد.

برخی از کشورها با نگرانی نسبت به شکست مذاکرات واکنش نشان داده و هشدار داده اند که عدم ارائه آخرین ارزیابی های IPCC در مورد سازگاری با آب و هوا و کاهش آمادگی برای تمرین اندازه گیری سازمان ملل متحد، اقدام جهانی آب و هوا را تضعیف می کند.

یک فرستاده آب و هوا از یکی از ایالت های جزیره ای اقیانوس آرام گفت: «این که تعداد انگشت شماری از کشورها گزارش های IPCC را به تأخیر می اندازند - علمی که ما در بازگشت به خانه به آن نیاز داریم تا به ما کمک کند تا زندگی و معیشت خود را نجات دهیم» یک «حماقت» است.

در زیر، Carbon Brief به بررسی تحولات کلیدی، بحث ها و اختلافات در جلسه IPCC می پردازد.

نمایندگان در مورد چه گزینه های جدول زمانی بحث می کردند؟

بحث های جدول زمانی چگونه شکل گرفت؟

مهمترین نقاط اختلاف نظر چه بود؟

چرا IPCC در یک "بحران جدی تامین مالی" قرار دارد؟

واکنش دانشمندان چگونه بوده است؟

چه مسائل دیگری حل نشده باقی مانده است؟

گزارش های IPCC AR7 چگونه پیشرفت می کنند؟

چگونه ممکن است IPCC از هوش مصنوعی استفاده کند و درگیر بودن جنسیت را افزایش دهد؟

نمایندگان در مورد چه گزینه های جدول زمانی بحث می کردند؟

مهمترین دستور جلسه در جلسه آدیس آبابا تصمیم گیری در مورد جدول زمانی انتشار سه گزارش گروه کاری AR7 بود - که به عنوان "برنامه کاری" نیز شناخته می شود. این سه گزارش شامل علم آب و هوا (WG1)، اثرات و سازگاری (WG2) و کاهش (WG3) می‌شوند.

کشورها نتوانستند در پنج نشست متوالی IPCC از سال 2024 به قطعنامه ای در مورد زمان بندی گزارش های تأثیرگذار برسند - علیرغم اینکه تهیه پیش نویس به خوبی در حال انجام بود.

(برای اطلاعات بیشتر، به نوشته Carbon Brief در مورد بحث در استانبول، صوفیه، هانگژو، لیما و بانکوک مراجعه کنید.)

گزارش ENB از داخل این نشست‌ها نشان می‌دهد که کشورها به طور کلی به دو گروه تقسیم می‌شوند - گروه‌هایی که می‌خواهند هر سه گزارش به موقع برای دومین "فضای ذخیره‌سازی جهانی" سازمان ملل در سال 2028 منتشر شود، و گروه‌هایی که یک یا چند گزارش پس از آن منتشر شود.

یکی از ستون‌های اصلی توافق پاریس، سهام جهانی ارزیابی رسمی از پیشرفت جمعی جهان در مقابله با تغییرات اقلیمی است. این تمرین برای هدایت اقدامات اقلیمی جهانی آینده، از جمله تصمیم گیری در مورد اهداف ملی انتشار گازهای گلخانه ای و تامین مالی آب و هوا طراحی شده است.

دومین سرمایه گذاری جهانی قرار است در اواخر سال 2028 در اجلاس آب و هوای COP33 به اوج خود برسد.

نشست آدیس آبابا آخرین جلسه عمومی IPCC بود که در آن کشورها می توانستند بر روی یک جدول زمانی مطابق با سهام توافق کنند. در ماه آوریل، Skea به Carbon Brief گفت که انتشار گزارش‌ها تا پایان سال 2028 تنها در صورتی امکان‌پذیر خواهد بود که قبل از پایان سال 2026 تصمیمی اتخاذ شود.

هند، کنیا، روسیه و عربستان سعودی به عنوان یکی از بلندترین صداها ظاهر شده اند که خواستار تعیین جدول زمانی هستند که در آن آخرین ارزیابی IPCC از تأثیرات آب و هوا و کاهش آن پس از ذخیره سازی منتشر شود. آنها استدلال کرده اند که کشورهای در حال توسعه به زمان بیشتری برای تهیه، بررسی و تایید گزارش های گروه کاری نیاز دارند.

در همین حال، ائتلافی از کشورهای توسعه‌یافته و کشورهای در حال توسعه جزیره‌ای کوچک، به نفع انتشار هر سه گزارش به موقع برای جمع‌آوری گزارش‌ها استدلال کرده‌اند تا آخرین علم آب و هوا بتواند اقدامات اقلیمی آینده را اطلاع دهد.

(برای اطلاعات بیشتر در مورد بن بست پیرامون گزارش ها و اینکه چرا برای اقدام آب و هوایی اهمیت دارد، توضیح کاربن بریف را بخوانید.)

پیش از نشست آدیس آبابا، دبیرخانه IPCC به نمایندگی از Skea، سندی را منتشر کرد که در آن سه گزینه برای جدول زمانی گزارش‌های گروه کاری مشخص می‌شد. این موارد در زیر خلاصه شده است.

گزینه 1 گزینه 2 گزینه 3

پیشنهادی که توسط روسای مشترک گروه کاری در IPCC-61 در صوفیه ارائه شده است. پیشنهاد بازبینی شده توسط روسای مشترک گروه کاری در IPCC-63 در لیما ارائه شده است. ارسال شده توسط هند و عربستان سعودی به نظرسنجی ارسال شده توسط IPCC در سال 2026.

تصویب گزارش Plenary ماه تصویب پیشنهادی Plenary ماه تصویب پیشنهادی Plenary ماه تصویب پیشنهادی

گروه کاری 1 IPCC-69 مه 2028 IPCC-69 مه 2028 IPCC-69 مه 2028

گروه کاری 2 IPCC-70 ژوئن 2028 IPCC-70 جولای 2028 IPCC-71 آوریل 2029

گروه کاری 3 IPCC-71 جولای 2028 IPCC-71 سپتامبر 2028 IPCC-72 جولای 2029

منبع: جدول 1 و پیوست A در "برنامه کاری گزارش ارزیابی هفتم IPCC"، IPCC.

طی چند روز مذاکرات پرتنش در آدیس آبابا، تعداد گزینه‌های جدول زمانی مورد بحث به 7 رسید - قبل از اینکه به 4 کاهش یابد.

بحث های جدول زمانی چگونه شکل گرفت؟

روز دوشنبه، Skea یک "گروه تماس" به ریاست برزیل و ایرلند ایجاد کرد تا بر موضوع جدول زمانی تمرکز کند.

به گفته ENB، تا صبح جمعه، این گروه به جلسه عمومی گزارش داد که هنوز "با اجماع فاصله زیادی دارند".

در آن بعدازظهر، چهار گزینه هنوز باقی مانده بود - سه گزینه ای که IPCC قبل از جلسه تعیین کرده بود و چهارمی که توسط هائیتی پیشنهاد شده بود، که WG1 در آوریل 2028، WG2 در ژوئیه 2028 و WG3 در اکتبر 2028 تایید می شود.

دبیرخانه IPCC متعاقبا یک «تصمیم پیش‌نویس» را برای موضوع جدول زمانی به جلسه عمومی ارائه کرد که از طریق کار گروه تماس مطلع شد. این متن تصمیمی رسمی در مورد جدول زمانی ایجاد نکرد، اما تعدادی گزینه برای چگونگی پیشبرد IPCC در مورد این موضوع و همچنین پیشنهادهایی برای رسیدگی به نگرانی های فراگیر ارائه کرد.

نظرات این فیلد برای اهداف اعتبارسنجی است و باید بدون تغییر باقی بماند.

خبرنامه دو هفته ای رایگان

ایمیل

دو گزینه از سه گزینه پیشنهاد کردند که روسای مشترک IPCC به کار بر روی گزارش ها در سال 2027 "بدون پیش داوری در مورد توافق پانل در مورد زمان جلسات تایید مربوطه" ادامه دهند و بحث در مورد جدول زمانی در جلسه آینده ادامه یابد.

پیشنهاد دیگر این بود که IPCC یک نماینده دوم را برای کشورهای در حال توسعه و "اقتصاد در حال گذار" برای جلسات تصویب آینده تامین مالی کند.

پس از اینکه یکی از هیئت‌های نمایندگی گفت که درباره نحوه تعامل با متن پیش‌نویس نامطمئن هستند، اسکیا توضیح داد که متن دارای سه عنصر است - مقدمه، جدول زمانی و بخشی در مورد فراگیری و راه‌های ارائه ورودی.

او گفت که «معلوم بود که هیئت نمی‌تواند در مورد جدول زمانی IPCC-65 تصمیم بگیرد» و توضیح داد که ایده این است که چهار گزینه جدول زمانی را که از گروه تماس پدید آمده‌اند در یک ضمیمه گنجانده شود «به منظور ثبت پیشرفت انجام شده در IPCC-65».

پس از اینکه کشورها نتوانستند روی پیش نویس تصمیم به توافق برسند، Skea جلسه را در ساعت 20:29 روز جمعه به حالت تعلیق درآورد.

وی خاطرنشان کرد که با توجه به خروج تعدادی از هیئت‌های کشورهای در حال توسعه، ادامه این نشست دیگر فراگیر نخواهد بود.

پیش از این در جلسه عمومی، هیئت آنتیگوا و باربودا تاکید کرده بود که ساعت 6 بعدازظهر آخرین مهلت آن است و خاطرنشان کرد که نمایندگان سایر کشورهای در حال توسعه جزیره کوچک ترک کرده اند. تیم مذاکره کننده نپال نیز اعلام کرده بود که ترک می کند.

مهمترین نقاط اختلاف نظر چه بود؟

گزارش ENB توضیح می دهد که چگونه این نشست پنج روزه با اختلاف نظر بین هیئت های کشوری در مورد موضوع جدول زمانی مواجه شد.

با شروع رسیدگی ها در روز دوشنبه، تعداد قابل توجهی از کشورها موضع خود را در مورد اینکه آیا انتشار گزارش ها باید قبل یا بعد از ذخیره جهانی انجام شود یا خیر، اعلام کردند.

اعتبار: ENB

هر دو اردوگاه به نگرانی‌های فراگیر اشاره کردند. بر اساس گزارش ENB، کسانی که طرفدار یک جدول زمانی مطابق با سهام هستند، گفتند که «شامل یک اولویت است و باید به آن پرداخته شود، اما گفتند تأخیر در تحویل گزارش بیشتر آسیب‌پذیرترین کشورهایی را که در برابر تغییرات آب‌وهوایی آسیب‌پذیر هستند، وارد می‌کند».

ENB می‌گوید، در گفتگوهای روز دوشنبه، کشور جزیره‌ای وانواتو در اقیانوس آرام تأکید کرد که «هر سال تأخیر، سالی است که در آن جوامع در خط مقدم خساراتی متحمل می‌شوند که قابل اندازه‌گیری یا ادعا نیستند». این هیئت به نظر مشورتی سال 2025 دیوان بین المللی دادگستری اشاره کرد که کشورها تعهدات الزام آور برای حفاظت از آب و هوا دارند.

به گفته ENB، هیئت هلندی گفت که «غیرقابل تصور» است که دو سال قبل از جمع‌بندی دوم جهانی، «سازمان ایجاد شده برای تولید توصیه‌های علمی بپذیرد که گزارش‌های گروه کاری در مورد کاهش و انطباق ارائه نکند، در حالی که [روسای مشترک IPCC] می‌گویند این امکان وجود دارد».

ENB خاطرنشان می کند، اما سایر کشورها تأکید کردند که اگر گزارش ها به موقع آماده نشود، ذخیره جهانی می تواند از سایر منابع علمی استخراج شود.

هیئت چینی با برگزاری بیش از سه جلسه عمومی IPCC در هر سال مخالفت کرد و گفت که گزارش های IPCC نیازی به مرتبط شدن با میزان سهام جهانی ندارد. کنیا گفت که انتشار گزارش‌ها پس از ذخیره‌سازی «به این معنا نیست که علم سیاست‌گذاری را تعیین نمی‌کند».

ENB می‌گوید که ایران و عراق نیز در میان کسانی که برای زمان‌بندی طولانی‌تر بحث می‌کردند، بودند، که دومی بر اهمیت مشارکت در فرآیندهای IPCC در «مقایسه‌ای برابر» با سایر دولت‌ها تأکید کرد.

همچنین در مورد مأموریت خاص گروه تماس که توسط Skea در روز دوشنبه برای پیشبرد سؤال جدول زمانی ایجاد شد، اختلاف نظر وجود داشت. این بحث تا پایان هفته و روزهای پس از شروع کار گروه تماس ادامه داشت.

اعتبار: ENB

کشورها از توصیف یکدیگر از گزینه های مختلف جدول زمانی عقب نشینی کردند. موافقان یک جدول زمانی طولانی تر، برنامه هایی را که در آن گزارش ها در سال 2028 منتشر می شد را به عنوان "عجله" توصیف کردند، در حالی که طبق گفته ENB، کسانی که می خواستند همه گزارش ها به موقع برای ذخیره سازی منتشر شوند، جدول زمانی طولانی تر را به عنوان "تأخیر" یا "به طور قابل توجهی تمدید شده" نامیدند.

کشورها همچنین نتوانستند در مورد پیش نویس تصمیم مربوط به جدول زمانی که در آخرین روز نشست به مجمع عمومی ارائه شد به اجماع برسند.

در حالی که برخی از کشورها - از جمله آنتیگوا و باربودا، کاستاریکا، فرانسه، آلمان، مجارستان، ایتالیا، کیریباتی، جزایر مارشال، مکزیک، بریتانیا و اروگوئه - ترجیح خود را برای بخش‌های خاصی از متن دبیرخانه IPCC شرح دادند، برخی دیگر آن را کاملا رد کردند.

به عنوان مثال، الجزایر، هند، عراق و عربستان سعودی اعلام کردند که متن پیش نویس نمی تواند مبنایی برای کار یا تصمیم گیری باشد. در همین حال، هند استدلال کرد که نمی تواند در تصمیم گیری شرکت کند زیرا گروه تماس به "نتیجه گیری روشنی" نرسیده است.

در تحلیلی از تحولات IPCC-65، ENB بیان می‌کند که بحث‌ها در اتیوپی فضایی را برای سازش بین کشورها آشکار کرده است.

اعتبار: ENB

این ادامه می‌دهد که «اکثر کشورهای» حاضر بر اهمیت عدم انحراف از سنتی تاکید کرده‌اند که در آن IPCC از توصیه‌های روسای مشترک گروه‌های کاری در زمان‌بندی تولید گزارش‌های ارزیابی پیروی می‌کند.

در این مورد، این به معنای موافقت با انتشار هر سه گزارش گروه کاری در سال 2028 «در یک جدول زمانی است که روسای مشترک آن را امکان پذیر می دانند و تمام معیارهای گزارش های IPCC را برآورده می کند» (گزینه یک در جدول بالا).

در بیانیه ای که پس از این نشست با کربن بریف به اشتراک گذاشته شد، تینا استیگ، فرستاده آب و هوا جزایر مارشال گفت که "این که تعداد انگشت شماری از کشورها گزارش های IPCC را به تأخیر می اندازند - علمی که ما در بازگشت به خانه برای کمک به ما برای نجات زندگی و معیشت به ما نیاز داریم" یک "حمله" است. او ادامه داد:

"ما اینجا بودیم تا کار کنیم، اما متوجه شدیم که هر پیشنهادی رد شده است - در مورد فراگیر بودن، در مورد ارتباط علم با برنامه ریزی ملی ما، در مورد لزوم شواهد برای اطلاع رسانی به ذخیره جهانی بعدی. پیشرفت تا انتها مسدود شد - یک بازی شرم آور برای زمانی که زمانی برای تلف کردن وجود ندارد."

چرا IPCC در یک "بحران جدی تامین مالی" قرار دارد؟

بودجه IPCC به طور جدایی ناپذیری با جدول زمانی AR7 مرتبط است، که - از جمله چیزهای دیگر - برای جلسات نویسنده و جلسات تأیید، از جمله پشتیبانی از کارشناسان کشورهای در حال توسعه، پول اختصاص می دهد.

ENB می گوید، در طول جلسه در آدیس آبابا، دولت ها و رهبری IPCC بارها تاکید کردند که IPCC "با یک بحران جدی تامین مالی مواجه است."

در ابتدای جلسه، دبیرخانه IPCC بودجه پیشنهادی را برای سال‌های 2026-29 ارائه کرد که کار اصلی AR7 را پوشش می‌دهد. این سند می‌گوید: «در پس‌زمینه کسری‌های سالانه رو به رشد و تراز نقدی رو به کاهش، نگرانی‌های قابل‌توجهی در مورد پایداری مالی صندوق اعتماد IPCC ایجاد شده است».

این صندوق متشکل از کمک‌های مستمر سازمان‌های مادر آن، سازمان جهانی هواشناسی (WMO) و برنامه محیط‌زیست سازمان ملل (UNEP)، به اضافه کمک‌های داوطلبانه دولت‌های عضو آن و UNFCCC است.

پیشنهاد بودجه اشاره می‌کند که «سطح ناکافی مشارکت‌های داوطلبانه» اکنون «تکمیل موفقیت‌آمیز چرخه AR7 را به خطر می‌اندازد».

دبیرخانه خاطرنشان می کند که کمک ها در سال 2025 5.3 میلیون فرانک سوئیس (4.8 میلیون پوند) کمتر از سال 2023 بوده است، در حالی که هزینه ها افزایش یافته است. از آغاز ژوئیه، تنها 16 کشور و سازمان در سال 2026 کمک کرده بودند که مجموعا 2.8 میلیون فرانک سوئیس (2.6 میلیون پوند) بود.

این اهداکنندگان شامل اتحادیه اروپا، انگلستان، WMO، UNFCCC و UNEP، و همچنین استرالیا، کانادا، مجارستان، لوکزامبورگ، نیوزیلند، نروژ، پرو، آفریقای جنوبی، سوئد، سوئیس و ترینیداد و توباگو هستند.

علیرغم اینکه ایالات متحده از نظر تاریخی بزرگترین اهداکننده آن است، از سال 2024 - قبل از دوره دوم ریاست جمهوری دونالد ترامپ - رئیس جمهور ایالات متحده، به IPCC کمک مالی نکرده است.

نموداری که بزرگترین مشارکت کنندگان مستقیم IPCC را از زمان تأسیس آن در سال 1988 نشان می دهد، با ایالات متحده (نوارهای قرمز)، اتحادیه اروپا (آبی تیره) و UNFCCC/WMO/UNEP (آبی میانی) برجسته شده است. نوارهای خاکستری همه مشارکت کنندگان دیگر را با هم نشان می دهد. ارقام سال 2026 شامل ژانویه تا ژوئن است. ارقام 1988-2003 در هر دو سال گزارش شده است، بنابراین این مجموع به طور مساوی بین هر سال تقسیم شده است. منبع: IPCC (2025) و (2010). مشارکت‌ها مطابق پاورقی‌های IPCC تنظیم شده‌اند، بنابراین به جای تعهد، در سال دریافت آن ظاهر می‌شوند.

با توجه به بودجه پیشنهادی خود، دبیرخانه می گوید که برای تکمیل AR7 به حدود 33 میلیون فرانک سوئیس (30 میلیون پوند) نیاز دارد - معادل کمی بیش از 8 میلیون فرانک سوئیس (7.2 میلیون پوند) در سال. این سند هشدار می دهد که در سطح کمک های دریافتی در سال 2025، صندوق اعتماد IPCC "تا پایان سال 2028 تخلیه می شود و از ارائه گزارش های AR7 توسط IPCC جلوگیری می کند".

دبیرخانه می افزاید: به عنوان حداقل، IPCC به 5.8 میلیون فرانک سوئیس (5.3 میلیون پوند) در سال برای "تکمیل موفقیت آمیز چرخه" نیاز دارد، اگرچه این "هیچ حایل مالی برای شرایط پیش بینی نشده باقی نمی گذارد".

ENB می‌گوید: در این نشست، «بسیاری از کشورها نگرانی‌های خود را درباره وضعیت مالی IPCC ابراز کردند و از اهداکنندگان موجود خواستند تا کمک‌های خود را افزایش دهند».

ENB می‌گوید ایسلند و ایرلند گفتند که «پیش‌بینی می‌کنند» به زودی کمک‌هایی را انجام دهند، در حالی که سایرین - از جمله آذربایجان، چین، فنلاند و اتحادیه اروپا - به IPCC از حمایت مستمر خود «اطمینان دادند».

با این حال، با توجه به خلاصه ENB، جلسه برای توافق بر روی تعدادی از نکات، از جمله اینکه آیا بحث های بودجه باید تا زمانی که یک جدول زمانی برای AR7 توافق شده است متوقف شود، و کار "تیم وظیفه مالی" (FiTT) تلاش کرد.

طبق IPCC، برای هر چرخه ارزیابی برای «بررسی درآمدها و هزینه‌ها، کمک به تهیه پیشنهادهای بودجه و توسعه سایر توصیه‌های مربوط به امور مالی برای بررسی توسط هیئت»، یک FiTT جمع‌آوری می‌شود.

IPCC FiTT را برای AR7 در 60مین جلسه خود در استانبول در ژانویه 2024 تأسیس کرد. ریاست مشترک آن با کنیا و استرالیا، با اعضای تیم اصلی از باهاما، نروژ، عربستان سعودی و ایالات متحده است. سایر نمایندگان دولت نیز می توانند شرکت کنند.

ENB گزارش می دهد که در اواسط جلسه، پاتریشیا نینگ اورو، رئیس مشترک FiTT از کنیا به جلسه عمومی گزارش داد که آنها "نتوانسته اند" در بررسی بودجه های بعد از سال 2026 پیش بروند، با اختلاف نظر در مورد اینکه "خطوط بودجه باید باقی بماند یا حذف شود".

ENB می‌گوید، تلاش‌ها برای حذف کل ردیف‌های بودجه، ابراز "نگرانی و ناامیدی عمیق" را از سوی دیگر کشورها به همراه داشت و بسیاری خاطرنشان کردند که کار FiTT "صرفا فنی است و هرگز بحث‌برانگیز نبوده است".

اعتبار: ENB

بلیز، فرانسه، آلمان، پاناما و هلند تصریح کردند که "دو هیئت تهدید کرده اند که در صورت برآورده نشدن شرایط آنها بودجه ای در اختیار نخواهند داشت"، ENB می گوید، حتی ردیف های بودجه برای فعالیت هایی که قبلا توافق شده بود "گروگان گرفته شوند".

ENB خاطرنشان می کند که هم عربستان سعودی و هم هند نگرانی خود را از اینکه برخی خطوط در بودجه سال 2027 "یک گزینه" را برای جدول زمانی AR7 ترجیح می دهد ابراز کردند. ENB می گوید که هر دو کشور با استفاده از بودجه پیشنهادی به عنوان مبنایی برای بحث در FiTT مخالف بودند.

ENB از پروفسور اسکی نقل قول می‌کند که اشاره کرد که بیشتر ردیف‌های بودجه برای همه گزینه‌های جدول زمانی اعمال می‌شود و متحیر بود که به نظر می‌رسد اعضا «در مورد چیزهایی که با آن‌ها مخالف نیستند» مخالف هستند.

ENB می گوید علیرغم اینکه عربستان سعودی دبیرخانه را به "سوگیری آشکار" متهم می کند، راهی برای ادامه مذاکرات FiTT پیدا شد. با این حال، اختلافات بیشتری در مورد ردیف های بودجه برای جلسات تصویب در سال 2027 به وجود آمد تا حمایت مالی از کشورهای در حال توسعه برای آوردن دو نماینده به جای یک نماینده افزایش یابد.

اعتبار: ENB

اسکیا خاطرنشان کرد که علیرغم حمایت «تقریبا جهانی» از افزایش مشارکت کشورهای در حال توسعه در جلسات IPCC، مذاکرات عمومی به مدت دو ساعت و نیم بدون توافق ادامه داشت. او از گروه تماس تایم لاین خواست تا این موضوع را بررسی کنند.

ENB می‌گوید، بحث‌ها در مورد بقیه بودجه در FiTT ادامه یافت، اما قبل از تعلیق جلسه، «گزارش‌های بیشتری به جلسه عمومی ارائه نشد».

در عصر روز پایانی نشست، بدون توافق بر سر جدول زمانی، Skea از نمایندگان خواست تا بودجه پیشنهادی برای سال‌های 2026 و 2027 را برای ادامه کار بر روی AR7 بررسی کنند. به گزارش ENB، عربستان سعودی، هند و روسیه مخالفت کردند.

جمهوری دموکراتیک کنگو هشدار داد که تأخیر در موافقت با بودجه «خطری فوری برای دوام» این هیئت است.

اعتبار: ENB

واکنش دانشمندان چگونه بوده است؟

به گفته ENB، Skea در سخنرانی پایانی خود گفت که اگر کلمات قوی تر از "ناامیدی عمیق" وجود داشته باشد، او از آنها استفاده خواهد کرد.

او خاطرنشان کرد که ماه‌های اخیر «آشفتگی‌ترین ماه‌ها برای هیئت» بوده است و IPCC-65 را «در میان سخت‌ترین جلسات IPCC» توصیف کرد.

باید دید چه زمانی بحث در مورد جدول زمانی و بودجه AR7 از سر گرفته خواهد شد.

بیانیه ای از Skea که پس از این نشست منتشر شد، جزئیات برنامه هایی را برای تشکیل مجدد جلسه عمومی "در اولین فرصت به طوری که هیئت می تواند به طور موثر کار خود را به پایان برساند" شرح داد.