پرهیاهو در زمین، ساکت بیرون از زمین؛ طارمی از شرایط راضی است؟
تلاش مهدی طارمی و سردار آزمون هم باری از روی دوش تیم ملی برنداشت.
به گزارش فوتبال 360، شکست تیم ملی ایران مقابل روسیه در دومین دیدار تدارکاتی مهرماه، پرده از ضعف تاکتیکی تیم ملی برداشته است. ایران که در جدال نخست با ارائه نمایشی ضعیف با 3 گل مغلوب ازبکستان شد، وعده ارائه بازیای متفاوت در جدال با روسیه داد. این موردی بود که قلعهنویی هم روی آن تاکید زیادی داشت و از این گفت که قبل از ازبکستان، فرصتی برای تمرین کردن نداشته ولی با انجام کارهای تاکتیکی، بیش از هر زمان دیگری، آماده بازی با روسیه هستند.
امیر قلعهنویی همچنین وعده ایجاد مدلی جدید در تیم ملی را داد تا بسیاری را منتظر نگه دارد. با این حال، قلعهنویی و کادرفنی، مطابق با انتظار، آورده تاکتیکی خاصی در این بازی نداشتند؛ غیر از تغییر از سیستم 4 به 5 دفاعه، موضوع قابل مشهود دیگری در زمین دیده نشد. البته که چنین تغییری هم سودی برای تیم ملی نداشت؛ چراکه درست مثل بازی قبل، ایران بازی را باخت، 2 تا خورد و چندتای دیگر هم نخورد.
نکته مهم فیفادی مهرماه برای قلعهنویی و کادرش اینکه تمامی بازیکنانی که میخواستند را در اختیار داشتند. اگر تا پیش از این و به طور مشخص در جام جهانی، از جای خالی سردار آزمون گلایه میشد، او با حل مشکلاتش به فهرست برگشت و در این 2 بازی در اختیار سرمربی بود. جالب آنکه برترین گلزنان فعال تاریخ فوتبال ایران در رده ملی، نه تنها در این 2 بازی گلی نزدند، بلکه فرصت چندان مشخصی هم نداشتند تا بتوانند از آن بهره ببرند.
در چنین شرایطی آنها هم قربانی تفکرات تاکتیکی سرمربی و دستیارش در تیم ملی شدند تا خاموشیشان در گلزنی همچنان ادامه داشته باشد. اینجا اما سوال اصلی متوجه همین ستارهها خواهد بود؛ آنها که با مربیان بزرگی کار کرده و پیش از هم صراحت لهجه خاصی درباره تفکرات سرمربیان تیم ملی داشتهاند، آیا از روندی که این تیم کنونی با امیر قلعهنویی در پیش گرفته، رضایت کامل دارند؟
اوضاع بد تیم ملی به لحاظ فنی به قدری آشکار شده که حالا به نظر میرسد مسئولان تصمیمساز رو به فراهم کردن مصاحبههای سفارشی در حمایت از این کادر آوردهاند. مرور گفتوگوهایی که در روزهای اخیر روی سایت فدراسیون فوتبال منتشر شده، نشان میدهد چطور بازیکنان در حمایت از این کادر، مصاحبه سفارشی داشتهاند. حتی سردار آزمون با آن تجربه بینالمللی هم وارد چنین بازیای شده و بیش از آنکه نقد فنی کند، شکست را داور و مسائل دیگر مرتبط کرده است.
با این حال، در چنین شرایطی، بیشتر نگاهها متوجه مهدی طارمی، کاپیتان تیم ملی ایران، است. او به طور مشخص باید به این پرسش پاسخ دهد آیا از شرایط تیم ملی، نتایج و روند تاکتیکیاش رضایت دارد یا خیر؟ طارمی پیش از این در ماجرای دراگان اسکوچیچ به صراحت نارضایتیاش از اوضاع فنی را مطرح کرد و آن را پای دلسوزیاش برای فوتبال ایران گذاشت. آیا این دلسوزی واقعی است و یا بسته به پارامترهایی، تغییر میکند؟ این همان موضوعی است که طارمی به عنوان کاپیتان تیم ملی ایران باید به آن پاسخ دهد و روشن کند چه آیندهای برای فوتبال ایران با تداوم چنین شرایطی متصور است؟