پسر میخوای یا دختر؟ این کتاب می گوید والدین می توانند انتخاب کنند.

وقتی کریستینا کاتولا، یک معلم یوگا 31 ساله در میشیگان، در سال 2024 آماده تشکیل خانواده شد، امیدوار بود که پسری داشته باشد. او به من گفت: شوهرش "پسری می خواست که با او ارتباط برقرار کند." "و اگر بعدا دختر داشتیم، او فکر می‌کرد که داشتن یک چیز محافظ مانند برادر بزرگتر، زیبا خواهد بود." کاتولا تصمیم گرفت چیزی را که در یک پادکست شنیده بود امتحان کند: به اصطلاح روش Babydust. این تئوری که برای اولین بار در یک کتاب منتشر شده در سال 2016 مطرح شد، برخلاف شواهد علمی ادعا می‌کند که زوج‌ها می‌توانند با تعیین زمان دقیق رابطه جنسی بر جنسیت کودک خود تأثیر بگذارند.

چرا آن را امتحان نکنید؟ او فکر کرد. اگر کار نکند چه ضرری دارد؟ کاتولا و شوهرش توصیه های کتاب را دنبال کردند و او پسری باردار شد.

کاتولا در دوران بارداری خود یک TikTok را برای چند صد دنبال کننده خود پست کرد و این کتاب را به زوج های دیگر توصیه کرد. او در این ویدئو گفت: "به هر حال مبارک است." "اما برای ما کارساز بود. اگر در آخرین فرزند خود هستید و واقعا واقعا برای چیزی تلاش می کنید، روش Babydust را بخوانید."

او یکی از بسیاری از زنان در TikTok و جاهای دیگر در رسانه های اجتماعی است که به Babydust کمک می کند تا فرزندی با جنس دلخواه خود باردار شوند. برخی اذعان می‌کنند که این روش از نظر علمی بی‌پایه است، در حالی که پوسترهای دیگر زودباورانه‌تر هستند: در یک ویدیو، جولی وایز، مادر دو فرزند در ماساچوست، گفت که این "مثل یک واقعیت نیست؛ من تقریبا مطمئن هستم که دقیقا مانند یک نظریه است"، اما با این وجود او "نوعی معتقد است". در ویسکانسین، صاحب مهدکودک و مادر چهار فرزند به نام کورتنی راسپور گفت که این روش چیزی شبیه به «نرخ موفقیت 90 درصدی» دارد. برخی یک گام فراتر از آنچه کتاب نوشته شده است می روند

ommends, into the Woo: در استرالیا، Faye Briotti گفت که علاوه بر زمان بندی برای رابطه جنسی، کریستال های صورتی و نمک را نیز در کنار تخت خود نگه داشته و ناخن های خود را صورتی رنگ کرده است. زنی به نام ریگان، که دو پسر داشت و به دختری امیدوار بود، گفت که از شر لباس‌های پسر بچه‌اش خلاص شد، «چون من واقعا می‌خواستم که دختری را می‌خواهم به جهان نشان دهم.»

[ بخوانید: بهترین هک والدین پولدار بودن است]

ظهور TikTok و دیگر پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی به مخاطبان امکان دسترسی آسان به انواع هک‌های زندگی علمی عامیانه را داده است. مردم اکنون می‌توانند سریع‌تر ویدیوهای عمودی درباره اعمال مشکوک علمی مانند چسب زدن دهان و کاهش کورتیزول را پیدا کنند تا اینکه بتوانند برای رفع خروپف یا افزایش وزن به پزشک مراجعه کنند.

به نظر می رسد حاملگی و انجام یک بارداری - تجربیات پر خطر و پر از عدم اطمینان - برخی از زنان را به طور غیرعادی مستعد استراتژی های مشکوک می کند. کاترین تیلور، نویسنده کتاب The Babydust Method، زمانی که در حال آماده شدن برای بچه دار شدن اولین فرزندش بود، این ایده را به ذهنش رسید. او می‌خواست ببیند آیا می‌تواند شانس پسردار شدنش را افزایش دهد یا خیر- او فکر می‌کرد که اگر پسرش بود، شوهرش هیجان‌زده‌تر می‌شد. او پزشک پزشکی نیست و مدرک دکترا ندارد. او دارای مدرک لیسانس در میکروبیولوژی، ایمونولوژی و ژنتیک مولکولی است و اکنون در بخش داروسازی کار می کند.

اما او می دانست که جنسیت جنین توسط اسپرمی که در ایجاد آن شرکت می کند تعیین می شود: اگر اسپرم حامل یک کروموزوم Y باشد، جنین پسر خواهد بود. اگر کروموزوم X داشته باشد، جنین دختر خواهد بود. و بنابراین او فکر کرد که آیا می تواند یک اسپرم حامل Y را تشویق کند تا تخمک او را بارور کند.

او مطالعات مربوط به تولیدمثل را در پایگاه داده پزشکی PubMed خواند و معتقد بود که پس از رابطه جنسی زن و مرد، اسپرم Y سریعتر از اسپرم X تحت یک فرآیند فعال سازی به نام ظرفیت قرار می گیرد، اما آنها نیز زودتر از بین می روند. بنابراین، او معتقد است، داشتن رابطه جنسی تا حد امکان نزدیک به روز تخمک گذاری زن باید به اسپرم پسر بهترین شانس را بدهد که ابتدا به تخمک برسد. با همین منطق، داشتن رابطه جنسی چند روز قبل از تخمک گذاری به پسر اجازه می دهد تا قبل از رسیدن تخمک از بین برود و احتمال بارور شدن تخمک توسط اسپرم X افزایش یابد.

ساندرا کارسون، متخصص زنان و زایمان و غدد درون ریز در دانشگاه ییل که از دهه 1980 درباره تلاش‌های انتخاب جنسیت نوشته است، و مایکل زینامن، متخصص غدد تولید مثل در نیویورک، به من گفتند که اسپرم‌های X و Y با سرعت‌های متفاوتی حرکت یا فعال نمی‌شوند، که یکی طولانی‌تر از دیگری طول نمی‌کشد یا فرکانس بین جنسیت را تعیین می‌کند.

تیلور به من گفت که "100 درصد" مطمئن است که این روش برای او کار می کند. همانطور که او در بیوگرافی نویسنده خود می نویسد، او "اول یک پسر و در مرحله بعد یک دختر داشت، درست همانطور که برنامه ریزی کرده بود." او تصمیم گرفت این کتاب را بنویسد، او به من گفت، پس از اینکه چند مادر که «سه پسر یا هر چیز دیگری» داشتند از او پرسیدند که چگونه توانسته است یک فرزند از هر جنس به دنیا بیاورد، و بعد از اینکه راهنمایی هایش را به اشتراک گذاشت، او گفت که آنها نیز موفق بوده اند. او تصمیم گرفت یک راهنمای کوتاه و خواندنی ایجاد کند - نسخه Kindle Babydust 82 صفحه است - تا به زنان دیگر کمک کند.

تیلور ادعا کرده است که این روش در 87 درصد مواقع کار می کند. بیش از 50000 نفر در حال حاضر به یک گروه فیس بوک Babydust Method تعلق دارند که برای پیوستن به آن نیاز به مدرک خرید کتاب - 10 دلار در آمازون - دارد.

[از شماره سپتامبر 2026: رکود عاشقانه بزرگ]

وقتی از تیلور در مورد تحقیقات کارسون و زینامن پرسیدم، او به نظریه خود پایبند بود. او به من گفت که ممکن است پزشکان این روش را درک نکنند زیرا آنها به جای تحقیق در مورد اسپرم با بیماران کار می کنند. (کارسون به طور گسترده در مورد اسپرم تحقیق کرده است.) تیلور تاکید کرد که او فکر می کند که تفاوت اساسی بین اسپرم X و Y در ظرفیت آنهاست و حتی اگر ثابت شود که اشتباه است، او گفت که "تئوری را رد نمی کند." او معتقد است که این فقط به این معنی است که اسپرم‌های مرد و زن به نوعی متمایز هستند "که میکروسکوپی است، ژنتیکی است و در اعماق سلول قرار دارد." تلاش برای نفوذ طبیعی

از آنجایی که جنسیت نوزاد سابقه طولانی دارد. بقراط معتقد بود که نزدیکی بلافاصله پس از قاعدگی احتمال پسردار شدن را افزایش می دهد. او فکر کرد که انجام این کار «مدتی خوب» بعد، به نفع یک دختر خواهد بود. در دهه 1960، یک متخصص زنان به نام Landrum Shettles این فرضیه را مطرح کرد که اسپرم Y سریعتر اما شکننده تر است و برای بچه دار شدن یک زوج باید تا حد امکان نزدیک به تخمک گذاری رابطه جنسی داشته باشند.

در دهه بعد، یک محقق بهداشت عمومی به نام الیزابت ویلان توصیه های کاملا متفاوتی را ارائه کرد: زوج هایی که به دنبال بچه دار شدن هستند باید چهار تا شش روز قبل از تخمک گذاری رابطه جنسی داشته باشند. Babydust براق به روز شده و صورتی هزاره در برخی از این ایده های قدیمی است. تیلور در کتاب خود استدلال می کند که اگرچه ماهیت روش شتلز صحیح است، اما علم پشت آن اشتباه بود.

واقعیت این است که هیچ یک از این ایده ها کارایی خود را اثبات نکرده اند، و همچنین Babydust نیز چنین نیست. حداقل، آن‌ها از شانس 50 درصدی که یک زوج برای بچه دار شدن پسر یا دختر دارند، موفقیت بهتری ندارند. زینمان گفت: اگر تکنیک هایی نظیر Babydust سالم بود، پزشکان متخصص زنان و زایمان و باروری در مورد آنها به بیماران می گفتند.

اما، او گفت، "ما چیزی نداریم که بتوانیم از این طریق به بیماران کمک کنیم." تنها فرآیندی که می تواند پسر یا دختر را تضمین کند، لقاح آزمایشگاهی است که به والدین آینده اجازه می دهد تا جنسیت جنینی را که به مادر منتقل می شود، انتخاب کنند. (پزشکان آمریکایی مجاز هستند، اما تشویق نمی شوند، IVF را برای انتخاب جنسیت غیر ضروری از نظر پزشکی ارائه دهند.)

این اکنون آنقدر علم ثابت است که جدیدترین مطالعه قطعی در مورد این موضوع مربوط به سال 1995 است، زمانی که محققان 221 زن را که می خواستند باردار شوند، بررسی کردند، هورمون ها و تاریخ رابطه جنسی آنها را ردیابی کردند و دریافتند که "زمان رابطه جنسی در رابطه با تخمک گذاری هیچ تاثیری بر جنسیت نوزاد ندارد." نویسنده آن مطالعه، آلن ویلکاکس، که زمانی رهبری گروه اپیدمیولوژی تولیدمثلی در مؤسسه ملی بهداشت را بر عهده داشت، به من گفت که هیچ مطالعه دیگری در مورد این روش ها انجام نشده است زیرا «شما نمی توانید مقاله ای منتشر کنید که بگوید هیچ ارتباطی وجود ندارد.

زیرا هر دانشمندی این را می‌داند.»

[ بخوانید: مشکل آموزش لگن توسط کودک ]

یکی از دلایلی که ممکن است برخی افراد بر این باور باشند که Babydust با وجود کمبود شواهد، ارزش امتحان کردن را دارد، این است که حس کنترل را ارائه می دهد. تمام مراحل آوردن نوزاد به دنیا - تلاش برای بچه دار شدن، باردار شدن، زایمان کودک، مراقبت از نوزاد - می تواند تفکر جادویی را در برخی از والدین الهام بخشد، دقیقا به این دلیل که خیلی چیزها از دست آنها خارج است.

یک مطالعه روی صدها زنی که تحت درمان های باروری بودند، نشان داد که 40 درصد از آنها مراسم خوش شانسی را در روز عمل انجام دادند. یکی دیگر از زنان یهودی باردار در اسرائیل متوجه شد که آنها با دقت از خرید مبلمان کودک قبل از تولد نوزاد خودداری می کنند تا از "سرنوشت وسوسه انگیز" جلوگیری کنند.

زمانی که پسرم در هفته 37 بارداری هنوز بریچ بود - زمانی که بیشتر نوزادان از قبل به حالت زایمان سر به پایین برگشته اند - پزشک متخصص زنان و زایمان من وب سایتی از زشت ترین روش های قابل تصور برای وادار کردن او به چرخش را توصیه کرد. اینگونه بود که من، یک نویسنده علمی شکاک، یک روز صبح خودم را دیدم که روی سرم در استخر شنا ایستادم و با جنینم در مورد اهمیت چرخش «دل به دل» داشتم. (این کار نکرد.) این که اولین سوالی که مردم معمولا از مادر آینده می پرسند کمکی نمی کند: آیا شما پسر دارید یا دختر؟ - چیزی است که او هیچ قدرتی بر آن ندارد.

بسیاری از طرفداران Babydust که با آنها صحبت کردم و ویدیوهای آنها را تماشا کردم به نظر نمی رسید آنقدر که می خواستند به چیزی اعتقاد داشته باشند به Babydust اعتقاد ندارند. زینمان گفت: «مردم امیدوارند که سرنوشت را تغییر دهند، و نیمی از اوقات سرنوشت را تغییر می‌دهد و خوشحال هستند، و نیمی دیگر، اوه خوب، به هر حال هرگز 100 درصد نبوده است.»

آزاردهنده نیست امتحان کردن چیزی بود که اغلب شنیدم. راسپور، صاحب مهدکودک ویسکانسین که از Babydust برای بچه دار شدن یک دختر استفاده کرد، به من گفت: "هیچ راهی وجود ندارد که بدانم آیا این روش بوده یا فقط شانس"، اما "من شخصا ضرری در امتحان کردن آن نمی بینم، تا زمانی که شما درک کنید که هیچ تضمینی وجود ندارد." در مقاطع دیگر تاریخ و در فرهنگ های خاص، بسیاری از والدین به جای دختر به پسر امیدوار بودند. با این حال، امروز به نظر می رسد که این ترجیح گسترده تغییر کرده است.

اکونومیست سال گذشته گزارش داد که زوج‌های آمریکایی و برخی اروپایی که ابتدا یک دختر دارند، بیشتر از زوج‌هایی که اول پسر دارند، به یک فرزند می‌پردازند و والدینی که به فرزندخواندگی می‌آیند مایلند برای یک دختر حق بیمه بپردازند. تیلور به من گفت که طبق بررسی‌های غیرنماینده‌ای که او انجام داده است، دو سوم پزشکان روش او امیدوارند که دختری باردار شوند. بریتانی استانکه جوی، استاد مددکاری اجتماعی در دانشگاه ایالتی تنسی، به من گفت که یکی دیگر از عواملی که احتمالا «نقش بزرگی» در این روند بازی می‌کند، ترجیح جنسی است.

اگرچه اعداد دقیقی در دسترس نیست، اما Stahnke Joy تخمین می‌زند که 30 تا 40 درصد از والدین باردار در برخی مواقع تمایل شدیدی به جنسیت خاصی دارند و اگر متوجه شوند که جنسیت دیگری را دارند، اندوهگین می‌شوند.

زنانی که با آنها صحبت کردم به نظر می رسید احساس می کردند که قرار نیست ترجیحات جنسی داشته باشند. وایز، مادر و خالق محتوا در ماساچوست، سه سال پیش هنگام بارداری دخترش از Babydust استفاده کرد، پس از اطلاع از آن در یک صفحه بحث درباره برنامه بارداری. او به من گفت: "بدیهی است که یک نوزاد سالم هدف اصلی است، اما ما نمی توانیم انکار کنیم که گاهی اوقات ترجیحاتی داریم." کاتولا، معلم یوگا در میشیگان، نسبت به مفهوم تلاش برای تأثیرگذاری بر جنسیت کودک ابراز تردید کرد، حتی اگر از داشتن پسر خوشحال بود.

"آیا انتخاب و انتخاب جنسیتی که فکر می کنید باید جنسیت فرزندانتان باشد، کارآمد است؟" او گفت. "نمی دانم."

استانکه جوی گفت که تعدادی از خواسته ها ممکن است انگیزه ترجیحات جنسی و ناامیدی جنسیتی باشد: والدین با فرزندشان ممکن است امیدوار باشند که خود یا رابطه با پدر یا مادرشان را بازسازی کنند. یا ممکن است مشتاقانه منتظر فعالیت های خاصی باشند که می توانند تصور کنند فقط با یک دختر یا یک پسر انجام دهند. او گفت که بیشتر اوقات این احساسات پس از تولد نوزاد برطرف می شود، اما "بعضی از افراد فقط برای اینکه دختر را به دست آورند، فرزندان بیشتری دارند."

[ بخوانید: خواهر و برادر همیشه "هدیه" نیست]

تا حدودی به همین دلیل است که همانطور که می دانم Babydust کار نمی کند، می خواهم باور کنم. وقتی باردار بودم، ابتدا دختر می خواستم. فکر می‌کردم دختران باهوش‌تر و کلامی‌تر هستند، بازی‌هایشان تخیلی‌تر بود، و رفتار بهتری داشتند، حتی اگر از نظر فکری متوجه شدم که این همیشه درست نیست. من می خواستم به جای کامیون های زباله، بازی Fairy Princess Unicorns را بازی کنم.

دو سال و نیم بعد، من تعداد زیادی کامیون زباله بازی می کنم. من گاهی حسادت می‌کنم وقتی دختر بچه‌ای را می‌بینم که صبورانه در زمان داستان نشسته است، در حالی که پسرم، ایوان، به شدت در اتاق می‌دوید. اما ایوان برخی از انتظارات من را در مورد جنسیت نیز برهم زد: او بسیار پرحرف است، حس شوخ طبعی بالایی دارد و بسیار باهوش است. او عاشق داستان و آواز خواندن است و حتی گاهی اوقات لباس آراسته می کند. گاهی فکر می‌کنم اگر به آرزوی خود رسیده بودم و دختری باردار می‌شدم، دختر فرضی‌ام یکی از آن ویژگی‌ها یا علایق را داشت؟

من متوجه می شوم که برایم مهم نیست، زیرا پسرم را دقیقا همان طور که هست دوست دارم. شاید غبار جادویی واقعی والدین این باشد که فرزندتان شما را غافلگیر کند، مهم نیست جنسیت او چیست.