پس چه می شد اگر جین دوی کرنل داستانش را تغییر می داد؟

"داستان او تغییر کرد" یکی از مخرب ترین جملاتی است که می توان در مورد ادعای تجاوز جنسی گفت. در پرونده دانشگاه کورنل، سوابق تازه منتشر شده این انتقاد را در بحث عمومی در مورد گزارش جین دو از آنچه در داخل خانه برادری چی فی در اکتبر 2024 رخ داده است، تبدیل کرده است.

اما یک حساب تغییر یافته به خودی خود به ما نمی گوید که آیا یک ادعا درست است یا نادرست.

این یک اصل گسترده تر است، نه یک نتیجه گیری در مورد پرونده کرنل. هیچ چیز در تحقیقات تروما ثابت نمی کند که ادعاهای دو درست است و هیچ چیز در اینجا نباید به عنوان قضاوت در مورد اینکه آیا هر یک از مردانی که او متهم کرد مرتکب جرم شده اند یا خیر. هیچ اتهام جنایی تشکیل نشده است، وکلای دو نفر از این افراد مشارکت موکلانشان در تجاوز جنسی را رد کرده اند و لتیتیا جیمز، دادستان کل نیویورک، به عنوان دادستان ویژه برای نظارت بر تحقیقات مجدد منصوب شده است.

آنچه علم نشان می دهد محدودتر است: در موارد تجاوز جنسی، به طور کلی، خاطرات می توانند ناقص، تکه تکه یا در طول زمان به طور متفاوت درک شوند. این بدان معناست که تناقض ممکن است مدرکی ارزش بررسی باشد، اما یک حکم نیست.

این درک به ویژه در این مورد مرتبط است، زیرا اظهارات دو به طور منظمی مطابقت ندارند. بر اساس سوابق به دست آمده توسط CBS News، او چند روز پس از برخورد به یکی از مردان پیامک ارسال کرد که حافظه او "فوق العاده تیره" است و هیچ یک از فعالیت های جنسی غیرقانونی نبوده است. بعدا در همان ماه، طبق سوابق کرنل عنوان IX، دو گفت که به این باور رسیده است که مورد تجاوز گروهی قرار گرفته است. در 3 نوامبر، او در حال نوشتن بود که بیشتر اتفاقات غیر توافقی بوده است.

در مصاحبه ای با پلیس در 14 نوامبر، دو فعالیت جنسی در ابتدای شب را مشخص کرد که او آن را رضایت بخش از رویدادهای بعدی که او آن را اجباری توصیف کرد، تشخیص داد. او همچنین شکاف هایی را در حافظه خود گزارش کرد.

مناظره عمومی که این هفته برگزار شد، خطر فروپاشی چندین سؤال مختلف را دارد - اینکه دوی چه چیزی را به خاطر آورد، چه زمانی آن را به خاطر آورد، چه برخوردهایی را توافقی دانست و چه مواردی را بعدا ادعا کرد - در این ادعای ساده‌تر که او داستان خود را تغییر داده است.

تحقیقات دلیلی برای عدم تلقی یک حساب متناقض به عنوان بی اعتبار کننده خودکار فراهم می کند. یک مطالعه کوچک در مورد قربانیان تجاوز جنسی نشان داد که کسانی که در طول یک تجاوز دچار گسستگی بیشتری شده‌اند، احتمالا خاطرات خود را تکه‌تکه‌شده و روایت‌های پلیسی بعدی‌شان را کمتر منسجم توصیف می‌کنند. اما تحقیقات حافظه همچنین هشداری را ارائه می دهد که تروما می تواند به توضیح ناهماهنگی کمک کند بدون اینکه ثابت کند یادآوری بعدی درست است.

خاطراتی که تحت استرس شکل گرفته اند، همچنان قادر به تحریف هستند، و محققان با ادعاهای گسترده مبنی بر اینکه خاطرات آسیب زا منحصر به فرد قابل اعتماد هستند، مخالف هستند.

این به این معناست که تحقیقات نمی تواند به ما بگوید کدام نسخه از حساب Doe دقیق است. آنچه می تواند به ما بگوید این است که تناقض به تنهایی نمی تواند به این سوال پاسخ دهد. تروما و گسستگی می تواند بر نحوه تجربه و گزارش خاطرات تأثیر بگذارد، در حالی که خود حافظه خطاپذیر باقی می ماند. بنابراین، تعیین آنچه اتفاق افتاده مستلزم شواهدی فراتر از این واقعیت است که یک حساب تغییر کرده است.

دادگاه ها نیز با همین مشکل مواجه شده اند. در پرونده تجاوز جنسی در سال 2026، ایالت علیه R.F.P. ، دادگاه عالی نیوجرسی تشخیص داد که قربانیان جنایات خشونت آمیز ممکن است برخی از بخش ها را به وضوح به خاطر بیاورند در حالی که بخش های دیگر را به صورت تکه ای به یاد می آورند، در حالی که همچنین اجازه می دهد تناقضات با بقیه شواهد سنجیده شود.

مواردی وجود دارد که خاطرات تاخیری در نهایت با تایید مستقل همراه بوده است. دانیل بوستیک چندین دهه پس از وقوع آن سوء استفاده جنسی در دوران کودکی را گزارش کرد و گزارش‌های معاصر خاطراتی را که او مسدود کرده بود توصیف می‌کرد. متعاقبا بازرسان تماسی را ضبط کردند که در آن مربی سابق شنا کریستوفر هوت اعتراف کرد که به او بدرفتاری کرده است. او بعدا به جرم خود اعتراف کرد.

این مورد هیچ چیز را در مورد کرنل ثابت نمی کند. ارتباط آن محدودتر است: یک یادآوری در حال تغییر یا تاخیر نمی تواند اعتبار را به خودی خود تعیین کند. شواهد مستقل کار مهمی را انجام داد.

موضوع معکوس نیز به همان اندازه است: توسل به تروما نمی‌تواند هر تناقضی را از بین ببرد و گزاره‌های قبلی، درست مانند اظهارات بعدی، شاهد باقی می‌مانند.

بنابراین، تحقیقات جدید کرنل با کار سخت تری نسبت به تصمیم گیری در مورد اینکه کدام نسخه از حساب Doe قانع کننده تر به نظر می رسد، روبرو است. محققان می توانند حساب در حال تحول Doe را با پیام ها، شاهدان، سوابق دانشگاه و سایر شواهد آزمایش کنند.

این شواهد ممکن است ادعاهای او را تقویت کند، آنها را تضعیف کند یا دادستان ها را نتوانند آنچه را که فراتر از شک منطقی اتفاق افتاده است، ثابت کنند. علم تروما نمی تواند در میان آن پیامدها تصمیم بگیرد. در حال حاضر تنها درسی که در اینجا وجود دارد این است که یک داستان تغییر یافته مدرکی برای بررسی است، نه یک حکم به تنهایی.