پرش به محتوای اصلی

پنج واقعیتی که باید از گزارش شکاف عمده انتشارات سازمان ملل بدانید

تایم۱۴۰۵ مهر ۲۹, چهارشنبه، ساعت ۲۳:۱۴حدود 5 دقیقه مطالعه

ما باید تمام مراحل را کنار بگذاریم تا اوج گرمایش را به حداقل برسانیم و تا پایان قرن به 1.5 درجه سانتیگراد برگردیم.

گزارش شکاف انتشار UNEP اشاره می کند که انتشار گازهای گلخانه ای از ایالات متحده بسیار بیشتر از سایر کشورها بوده است. -جان چری-گتی ایماژ

هدف از محدود کردن گرمایش زمین به زیر 1.5 درجه سانتیگراد بالاتر از سطح قبل از صنعتی شدن تا حد زیادی دور از دسترس است. این بر اساس گزارش شکاف انتشار ۲۰۲۶ برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد (UNEP) که در روز چهارشنبه منتشر شد، ارزیابی قطعی اقدام جهانی آب و هوا را در نظر گرفت.

آن اولهوف، مدیر مرکز آب و هوای UNEP-کپنهاگ و یکی از نویسندگان گزارش، پس از انتشار گزارش گفت: «ما ده‌ها سال را صرف به تعویق انداختن کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای کرده‌ایم و اکنون با عواقب آن مواجه هستیم. جهان همچنان می تواند به اهداف توافق پاریس دست یابد، اما ما باید سخت تلاش کنیم تا نه تنها به اهداف اقلیمی بلندپروازانه خود دست یابیم بلکه از آنها پیشی بگیریم.

در حالی که هشدار گزارش واضح است، این بدان معنا نیست که همه امیدها از بین رفته است. تلاش‌های هماهنگ برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای همچنان می‌تواند تأثیر معناداری بر تغییرات آب و هوا داشته باشد، اما باید به سرعت اقدام کرد.

در اینجا بزرگ‌ترین نکات از گزارش گپ انتشار آمده است.

هدف 1.5 درجه سانتیگراد عمدتا دور از دسترس است

بر اساس توافقنامه پاریس در سال 2015، جهان موافقت کرد که گرمایش سیاره‌ای را در دمای 2 درجه سانتی‌گراد بالاتر از دمای قبل از صنعتی شدن متوقف کند و تلاش‌هایی را برای محدود کردن گرمایش 1.5 درجه سانتی‌گراد دنبال کند. انجام این کار شانس بیشتری برای جلوگیری از بدترین اثرات تغییرات آب و هوایی ایجاد می کند. این گزارش نشان می دهد که پنجره جلوگیری از بیش از حد هدف 1.5 درجه سانتی گراد، با این حال، اکنون بسته شده است.

اما این بدان معنا نیست که هیچ امیدی برای اقدام اقلیمی وجود ندارد. هنوز هم می توان افزایش بیش از حد را محدود کرد و تا پایان قرن دما را به زیر 1.5 درجه بازگرداند. هر کسری از درجه گرمایش بالای 1.5 درجه سانتیگراد تأثیرات آب و هوا را افزایش می دهد و هدف محدود کردن گرمایش بیش از 1.5 درجه سانتیگراد را بیش از پیش مهم می کند.

جهان در مسیر رسیدن به 2.8 درجه سانتی گراد تا سال 2100 است

بر اساس شرایط موافقت نامه پاریس، کشورها باید تعهدات آب و هوایی به روز شده را ارائه کنند که به عنوان مشارکت های تعیین شده ملی (NDCs) شناخته می شود، که اهداف خاصی را برای کاهش انتشار ملی ترسیم می کند. بر اساس سیاست‌هایی که در حال حاضر تحت قوانین NDC ارائه شده توسط بیش از 150 کشور اعمال می‌شود، این سیاره در مسیر رسیدن به 2.8 درجه سانتی گراد تا پایان قرن قرار دارد.

بر این اساس، گزارش امروز به این نتیجه می رسد که تعهدات جهانی آب و هوا در حال شکست است. اگر کشورها به استانداردهای NDC جدید خود که اهداف ارتقا یافته را برای سال 2035 تعیین کرده بودند و قرار بود سال گذشته باشد، برسند، پیش‌بینی می‌شود که گرمایش جهانی تا پایان قرن به 2.6 درجه سانتیگراد برسد.

هر دو سناریو عواقب مخربی خواهند داشت - به طور چشمگیری سطح دریاها و اکوسیستم ها را دگرگون می کند و باعث ایجاد تغییرات شدید آب و هوایی مانند دماهای بالاتر و خشکسالی می شود و احتمال آتش سوزی را افزایش می دهد.

ما باید انتشار کربن را تا 18 درصد در چهار سال آینده کاهش دهیم

این گزارش خاطرنشان می کند که هنوز هم ممکن است به اوج گرمایش در 1.7 درجه سانتی گراد یا 1.8 درجه سانتی گراد برسد. انجام این کار مستلزم تغییرات اساسی است. ما باید انتشار گازهای گلخانه ای را تا سال 2030، 18 درصد، تا سال 2035، 45 درصد و تا سال 2040، 69 درصد نسبت به سطوح 2025 کاهش دهیم. این امر مستلزم کاهش پایدار انتشار گازهای گلخانه ای همراه با حذف دی اکسید کربن است.

اینگر اندرسن، مدیر اجرایی UNEP گفت: «هر کسری از یک درجه و سال اضافی گرم شدن بیش از 1.5 درجه سانتیگراد، تأثیرات و خطرات آب و هوا را افزایش می دهد، مانند سیل های مرگبار، امواج گرما، و آتش سوزی های جنگلی که امسال بسیاری از کشورها را گرفتار کرده است». بنابراین، ما باید تمام مراحل را کنار بگذاریم تا اوج گرمایش را به حداقل برسانیم و تا پایان قرن به 1.5 درجه سانتیگراد برگردیم.

ایالات متحده یک کشور پرت اصلی برای انتشار گازهای گلخانه ای است

این گزارش می‌گوید در حالی که رشد انتشار گازهای گلخانه‌ای در اکثر کشورهای گروه 20 کند شده است، انتشار گازهای گلخانه‌ای در ایالات متحده «بسیار بیشتر از همه کشورهای دیگر است». این به دلیل افزایش تقاضای برق است، تا حدی به دلیل مراکز داده، و سیاست‌های جدیدی که استفاده از سوخت‌های فسیلی مانند زغال سنگ را به جای منابع انرژی پاک تشویق می‌کنند.

این گزارش حاوی بیانیه ای از وزارت امور خارجه است و خاطرنشان می کند که ایالات متحده "تحلیل یا نتیجه گیری های آن را تایید یا موافق نیست و نظری در مورد این گزارش ارائه نکرده است."

تصمیم دولت ترامپ برای خروج از توافقنامه پاریس همچنین پیش بینی های آب و هوایی را بدتر کرد، زیرا برآوردها دیگر شامل اقدامات اقلیمی که تحت اهداف NDC ایالات متحده انجام می شد، نمی شود.

ایالات متحده پس از چین که به سرعت به یک رهبر جهانی در انرژی های تجدیدپذیر تبدیل شده است (در حالی که تولید زغال سنگ را نیز افزایش می دهد) دومین تولید کننده بزرگ گازهای گلخانه ای گرم کننده آب و هوا است.

سیاست های اقلیمی باعث کاهش انتشار گازهای گلخانه ای می شود

از زمان تصویب توافقنامه پاریس، کمی بیش از یک دهه پیش، ظرفیت جهانی برق تجدیدپذیر سه برابر سریعتر از حد انتظار رشد کرده است، در حالی که ساخت PV خورشیدی هفت برابر سریعتر افزایش یافته است. اگر این روندها ادامه یابد و همراه با سیاست های بیشتر برای حمایت از انرژی پاک باشد، جهان در مسیر رسیدن به اهداف انرژی های تجدیدپذیر خود قرار می گیرد.

این گزارش بیش از 200 سیاست آب و هوایی را مورد بررسی قرار داد و دریافت که آنها کاهش انتشار گازهای گلخانه ای را در طیف وسیعی از بخش ها و کشورها هدف قرار می دهند. این یک نشانه دلگرم کننده است که گزارش یادداشت می کند. تنها چیزی که باقی می ماند این است که این راه حل ها سریعتر مقیاس شوند.

اندرسن گفت: "ما تعداد زیادی داستان موفقیت داریم که نشان می دهد انتشار گازهای گلخانه ای را می توان به سرعت کاهش داد." اکنون بر عهده کشورهاست که فورا سیاست هایی را اعمال کنند که باعث کاهش سریع، عمیق و پایدار انتشار گازهای گلخانه ای شود و جهان را در مسیر آب و هوای باثبات تر و اقتصادها و جوامع باثبات تر قرار دهد.»

خواندن متن کامل در تایمبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

Five Facts You Need To Know From The U.N.'s Major Emissions Gap Report

"We must pull out all the stops to minimize peak warming and return to 1.5°C by the end of the century.”

همه‌ی اخبار محیط زیست