پوتین یک بازنده است. مثل او با او رفتار کن

دو هفته پیش، تاکر کارلسون به مجری تلویزیونی بریتانیایی جیکوب ریس-موگ ادعا کرد که اقتصاد روسیه از اقتصاد بریتانیا کوتوله است. ندارد. ارقام صندوق بین‌المللی پول نشان می‌دهد که تولید بریتانیا حدود 4.3 تریلیون دلار و روسیه حدود 2.8 تریلیون دلار است که 60 درصد بیشتر است. ادعای کارلسون منعکس کننده تمایل برخی برای برخورد با روسیه و رئیس جمهور ولادیمیر پوتین به عنوان قدرتمند است. این یک غریزه خط مشی معیوب را تغذیه می کند: اینکه پوتین همتای است که باید دوباره وارد باشگاه شود.

گزارش چیز دیگری می گوید. او وارث کشوری شد که از فروپاشی امپراتوری شوروی هوشمند بود و پس از بهبودی مختصر با سوخت هیدروکربنی، آن را در مسیر رکود، انزوا و زوال خودساخته قرار داد. تهاجم به اوکراین این مسیر را معکوس نکرد - آن را قفل کرد. روسیه پوتین نسبت به رقبای خود ضعیف‌تر، بیمارتر، فقیرتر و به طور فزاینده‌ای دست نشانده پکن است. از پرورش پوتین نمی توان چیزی به دست آورد، همانطور که او با استفاده از اطلاعات نادرست برای دامن زدن به اختلافات در غرب، و با حمایت از ایران در برابر نیروی ایالات متحده نشان داده است.

es و زیرساخت های انرژی متحدان ما. سیاست درست این است که با پوتین مانند بازنده رفتار شود. پوتین اقتصاد غنی از منابع روسیه را به زمین می اندازد. رشد واقعی تولید ناخالص داخلی از سال 2013، قبل از حمله به کریمه، 19 درصد کم خون بوده است، در مقایسه با 34 درصد برای آمریکا. هزینه های هنگفت برای جنگ بیهوده علیه اوکراین شاهد رشد تولید ناخالص داخلی بالای 4 درصد در سال های 2023-2024 بود، اما این رونق مصنوعی متوقف شده است. رشد در سال 2025 به 1 درصد کاهش یافت و پیش‌بینی‌ها برای امسال بدتر است.

مسکو قصد دارد در سال 2027 رکورد 200 میلیارد دلاری را برای دفاع هزینه کند که حدود 35 درصد از هزینه های فدرال است، در حالی که دولت برآورد کسری بودجه خود در سال 2026 را به 3.2 درصد از تولید ناخالص داخلی دو برابر کرده است. کوسن هم نازک تره درآمد نفت و گاز در سال 2025 24 درصد کاهش یافت و به پایین‌ترین سطح خود از سال 2020 رسید و تقریبا یک چهارم درآمد فدرال را تأمین کرد، در مقابل تقریبا نیمی در سال 2014. بخش نقدی صندوق ثروت دولتی از قبل از تهاجم در سال 2022، از حدود 113 میلیارد دلار به 47 میلیارد دلار کاهش یافته است.

با بسته شدن بازارهای خارجی، کرملین در داخل با نرخ کلیدی 14 درصد وام می گیرد. از هر پنج منطقه، چهار منطقه بیش از آنچه در سال 2025 جمع آوری کرده بودند، هزینه کردند و یک رکورد، هزینه های مراقبت های بهداشتی را به صورت واقعی کاهش داد. پوتین یک دهه را صرف ساختن یک اقتصاد قلعه کرد. اکنون او در حال استخراج آینده روسیه برای تامین مالی این جبهه است. برخی از مشکلات جمعیتی روسیه قبل از پوتین است، اما جنگ آنها را بدتر کرده است.

روسیه از فوریه 2022 تاکنون حدود 1.4 میلیون تلفات داشته است که شامل 450000 نفر می شود. بیشترین تلفات برای یک قدرت بزرگ از زمان چین در طول جنگ کره. حداقل 650000 نفر از زمان تهاجم به روسیه گریخته اند و بلومبرگ تخمین می زند که اقتصاد حداقل 1.5 میلیون کارگر کمبود دارد.

در همین حال، امید به زندگی در روسیه پوتین بیش از هشت سال کمتر از اروپا است و سخنگوی خود کرملین نرخ پایین زاد و ولد را «فاجعه بار برای آینده کشور» توصیف کرده است. در فوریه 2022، فرض کلی این بود که روسیه، با اقتصاد تقریبا 10 برابر بزرگتر، جمعیت 3.5 برابر بیشتر و توده زمین 28 برابر، در کوتاه مدت اوکراین را شکست خواهد داد. با این حال ارتش پوتین در سال 2022 تحقیر شد و از آن زمان به سختی پیشروی کرده است.

در سال‌های 2023-2025، روسیه کمتر از 1.5 درصد از خاک اوکراین را به دست آورد و در سال 2026 به سختی پیشرفت کرده است. ناوگان روسیه در دریای سیاه کشتی‌ها و آزادی عمل را از دست داده است و حملات اوکراین اکنون به پالایشگاه‌ها در عمق روسیه می‌رسد. در همین حال، فنلاند و سوئد به ناتو پیوسته‌اند و اروپا در حال تجهیز مجدد است. پوتین که قادر به شکستن ارتش اوکراین نیست، به سوی غیرنظامیان و اقتصاد آن سوق داده است. ژوئیه مرگبارترین ماه برای اوکراینی‌ها از ماه مه 2022 بود و خانه‌ها، مدارس و شبکه برق در میان هدف‌ها قرار داشتند.

تحریکات اخیر او نسبت به اروپا، از تهاجم هواپیماهای بدون سرنشین تا خرابکاری و آزار کشتی‌ها و هواپیماهای ناتو که ناتو به مسکو نسبت می‌دهد، نشانه‌ای از یک دولتمردی نیست که نفوذ خود را گسترش می‌دهد، بلکه ضربات ناامیدانه‌ای از یک رهبر است که نمی‌تواند یک جنگ واقعی را تحمل کند. سوءمدیریت پوتین و جنگ فرسایشی پرهزینه، روسیه را به واسط رقیب سابق خود، چین تبدیل کرده است. پکن اکنون تقریبا 35 درصد از واردات روسیه را تأمین می کند و 30 درصد از صادرات آن را مصرف می کند در حالی که روسیه کمتر از 4 درصد از تجارت چین را به خود اختصاص می دهد.

روسیه با قطع ارتباط با تامین‌کنندگان غربی، تقریبا 90 درصد واردات فناوری پیشرفته تحریم‌شده خود را از چین خریداری می‌کند و ذخایر دارایی سیال آن به یوان و طلا به جای دلار یا یورو نگهداری می‌شود. اهرم در قیمت خود را نشان می دهد. طبق گزارش ها، چین حدود 39 درصد کمتر از سایر مشتریان گازپروم در بازارهای خارجی برای گاز روسیه می پردازد. بنا بر گزارش ها، پکن همچنین فشار آورده است تا گاز از طریق خط لوله پیشنهادی Power of Siberia-2 نزدیک به نرخ داخلی روسیه قیمت گذاری شود.

این امر پروژه ای را که کرملین بسیار بیشتر از شی نیاز دارد، به بن بست رسانده است. رفتار با پوتین مانند یک بازنده به معنای دست کم گرفتن او نیست. پوتین ممکن است از افول کشورش پیشی بگیرد. این برای بازدارندگی است، نه امتیاز. روسیه کشوری همتا نیست که باید مورد توجه قرار گیرد، بلکه یک قدرت خطرناک و رو به افول است که باید مهار شود. هر ماه که غرب به فشار ادامه می‌دهد، صورت‌حساب جنگ پوتین افزایش می‌یابد - صورت‌حسابی که او بدون پکن نمی‌تواند بپردازد و نمی‌تواند با دعوت دوباره به باشگاه فرار کند. لودویک هود، یک آمریکایی سابق

دیپلمات با تجربه در خاورمیانه و اروپا، یکی از همکاران ارشد مرکز صلح و امنیت در خاورمیانه موسسه هادسون است.