پیاده‌روی مهتابی در کنار رودخانه ساک در روسکومون، جایی که گله‌های لاغر شدن بر واقعیت‌های مدرن تأکید می‌کنند.

در چنین روزهایی، با نور روز محدود، ماه کامل کار خورشید را انجام می دهد. یک غروب در اوایل هفته، من در رودخانه ساک در خارج از Castlerea در Roscommon قدم زدم، و ماه مرا با خود همراه کرد، همانطور که از رودخانه و حوضچه های آبی که در مزارع مجاور جمع شده بودند، منعکس می شد.

Suck رودخانه ای از Roscommon است، شهرستانی که عمدتا بر روی سنگ آهک 350 میلیون ساله مملو از شکاف ها، حفره ها و کانال ها قرار دارد. آب ظاهر می شود و به سرعت ناپدید می شود. این شهرستانی از چاله‌ها و فروچاله‌ها است، توده‌هایی که با فصول، رودخانه‌های زیرزمینی، نهرها و چشمه‌ها پر شده و ناپدید می‌شوند، جایی که آب کمی پس از بیرون آمدن از دید خارج می‌شود. آب می تواند به سرعت در میان سنگ حرکت کند و سیستمی را ایجاد کند که در آن رودخانه و آب زیرزمینی تقریبا یکی هستند.

Roscommon یک شهرستان طولانی است که حدود 100 کیلومتر از شمال به جنوب فاصله دارد و رودخانه ها شکل مشخصی را به شهرستان داده اند. ساک درست از مرز در مایو بالا می رود و حدود 130 کیلومتر می دود و از لاف اوفلین، دریاچه سنگ آهکی 300 هکتاری در خارج از بالینلو می گذرد. از آنجا به سمت جنوب شرقی از طریق Castlerea می گذرد و قبل از اینکه با شانون در یک زاویه قائمه ملاقات کند.

شانون کل مرز شرقی خود را از لاف آلن به پایین تا شانون بریج تشکیل می‌دهد، نمونه‌ای واضح از رودخانه‌ای که یک خط منطقه ایجاد می‌کند، در حالی که ساک لبه جنوب غربی از بالیمو تا تلاقی آن با شانون را تشکیل می‌دهد و زمین بین آنها را به شکل یک گوه باریک می‌کند. جایی که دو رودخانه به هم می رسند، Roscommon به پایان می رسد.

رودخانه را دنبال کردم و روی زمین لغزنده ای که با لایه هایی از برگ های پرتقال سوخته پوشیده شده بود راه می رفتم. بخش عمده ای از آنچه بهار و تابستان ارائه می شود سیگنال زندگی و در معرض نمایش است - گل های معطر، آواز پرندگان، پرهای استادانه، زمزمه حشرات. در زمستان، توجه از پیش زمینه به پس زمینه، به عناصر منتقل می شود. و با این حال، در Suck، زمستان فصل اوج است.

دخمه ها، چمنزارهای کم ارتفاعی که در امتداد قسمت اعظم نیمه پایینی رودخانه از Castlecoote تا Shannonbridge قرار دارند، از اکتبر تا آوریل به طور گسترده در هر دو ساحل جاری می شوند، و این زمانی است که پرندگان زمستانی رودخانه از راه می رسند: قوهای سیاه از ایسلند، غازهای پیشانی سفید نادر گرینلند، که عمدتا هزاران غاز پیشانی سفید و عمدتا در اطراف جمع می شوند. لپنگ و سهره طلایی. Winter on the Suck در کاملترین و بلندترین حالت خود به معنای رسیدن است.

اما گله ها در حال لاغر شدن هستند. بررسی‌های خدمات پارک‌های ملی و حیات وحش نشان می‌دهد که گله غاز در سال 2020 به 124 رسیده است که از 293 در اواخر دهه 1990، 58 درصد کاهش یافته است، مشابه کاهش کل جمعیت پیشانی سفید گرینلند از سال 1999. 1,638 و سهره طلایی از 2,241 به 1,134، منعکس کننده کاهش ملی. تنها قوهای غوغا در حال افزایش است، از 164 در اوایل دهه 2000 به 234 در سال 2020.

بسیاری از دلایل فراتر از رودخانه ساک قرار دارند: غازها در گرینلند ضعیف زاد و ولد می کنند، و بادگیرهای زمستان گذران در سراسر ایرلند در حال کاهش هستند که تحت فشارهای متعدد در کل مسیر مهاجرت خود رانده می شوند.

در لبه رودخانه، یک خرچنگ چنگال سفید را دیدم و آن را تماشا کردم که در کنار ساحل سنگی می خزد. همانطور که نام ایرلندی آن را توصیف می کند به نظر می رسید: یک خرچنگ آب شیرین، خرچنگ آب شیرین، در حالی که پیش از ناپدید شدن در آب های غنی از کلسیم پایین حرکت می کرد.

Suck ممکن است همچنان یکی از دژهای این کشور برای یکی از کمیاب ترین علف های هرز برکه ای جهان باشد. علف هرز نیزه ای یک هیبرید عقیم از دو گونه است که فقط از بریتانیا و ایرلند شناخته شده است، اگرچه تصور می شود دو سایت بریتانیایی آن، Anglesey و Cambridgeshire گم شده اند. در سال 1895، رابرت لوید پراگر، گیاه‌شناس، علف‌های برکه‌ای را از رودخانه کلونبراک جمع‌آوری کرد، به‌عنوان بونوون، جایی که از املاک کلونبروک در نزدیکی آهاسکراگ می‌گذرد.

در سال 1952، دوباره در کلونبروک و در سال 1985 در خود رودخانه ساک در محلی در امتداد مرز گالوی-روسکامن کشف شد. آب سریع و غنی از سنگ آهک را ترجیح می دهد، در تمام زمستان سبز می ماند و در نور خورشید به رنگ زنگ می زند. مشخص نیست که آیا هنوز در Suck وجود دارد یا خیر. این گیاه به قدری کمیاب است که می تواند سال ها ثبت نشود. در سپتامبر 2021، در رودخانه Camcor و Little Brosna کشف شد.

در سال 2024، شیلات داخلی ایرلند (IFI) سایت‌ها را در سراسر حوضه حوضه ساک بررسی کرد و از کانال اصلی رودخانه در Cloondacarra، Donamon، Cloontrask و Ballyforan و شاخه‌های فرعی از جمله Bunowen، Shiven، Francis و Smaghraan نمونه‌برداری کرد. ماهی قزل آلا به طور گسترده گسترش یافته بود، با برخی از نهرهای فرانسیس و شیون که تراکم بالایی را ثبت کردند. لمپری در پنج سایت یافت شد، اما تنها یک ماهی قزل آلا ثبت شد.

آنچه پاریس می تواند در مورد آب پاک به ایرلند بیاموزد

نتایج ناامید کننده بود. هیچ سایتی به هدف قانونی "خوب" نرسید و 21 مورد از 50 سایت "فقیر" یا "بد" بودند. سایت های آب های عمیق در Ballyforan و Dunamon بدترین عملکرد را داشتند و هیچ کدام بهتر از «فقیر» نبودند، که رودخانه ای در حال شکست است. IFI به طیفی از فشارها به عنوان علت احتمالی اشاره می کند - آلودگی مواد مغذی، تغییرات زیستگاه و موانع عبور ماهی.

من در کنار ساک ایستادم، نم نم نم باران روی صورتم می‌بارید، و نور مهتاب رودخانه‌ی برآمده را روشن می‌کرد، آب‌های شیرین آن به سمت شانون و به اقیانوس اطلس می‌رفت.