پیامی برای ایرلند از سوی یکی از کندی های کمتر شناخته شده ایرلندی-آمریکایی

من در محوطه کندی بزرگ شدم. تابستان های من پر از روزهای پریدن از روی اسکله، ریختن تور، قایق سواری و بالا رفتن از درختان بود. من خیلی به آن دوران فکر کرده ام. من خیلی به مردی فکر کرده ام که خانواده ام را به اینجا آورده است.

در اواسط دهه 1800، پدربزرگ من، پاتریک کندی، سفر خود را به ایالات متحده آغاز کرد. تمام آنچه را که در ایرلند جنوب شرقی می دانست برای وعده رویای آمریکایی پشت سر گذاشت. وقتی به آمریکا آمد، به عنوان بشکه ساز کار می کرد. همسر پاتریک نیز یک مهاجر ایرلندی بود و آنها چندین دختر و دو پسر داشتند.

پسران آنها به تاجران معتبر تبدیل می شدند و یکی از آنها نیز به یک سیاستمدار مشهور تبدیل می شد. دختران آنها همسر می شدند و مادرانی که نقش مهمی در موفقیت های شوهرشان داشتند.

حالا، قبل از اینکه جلوتر بروم، ممکن است فکر کنید که من در مورد کندی های معروف صحبت می کنم. با این حال، من نیستم. زادگاه خانواده من، گالستون، کو کیلکنی، فقط 13 کیلومتر از Dunganstown، Co Wexford. در حالی که پاتریک آنها به بوستون رفت. مال ما به نیواورلئان رفت.

اگرچه ممکن است در شام خبرنگاران کاخ سفید نباشیم یا اخبار بین‌المللی را تهیه نکنیم، اما فکر می‌کنم برای ایرلند مهم است که بداند چه بر سر مهاجران ناشناس و فرزندانشان آمده است.

نوشتن برای خانواده در بازگشت به خانه راه نجاتی برای مهاجران ایرلندی در این دوران بود و مجموعه‌ای از اسناد به نام «نامه‌های آمریکایی» بر جای گذاشت. آنها اخبار موفقیت و بقا، اشتیاق و عشق را به اشتراک گذاشتند. اینها اغلب با پول برای کمک به خانواده یا بلیط قایق به عنوان بخشی از مهاجرت زنجیره ای همراه است.

و بنابراین به عنوان یکی از نوادگان کندی های ایرلندی-آمریکایی کمتر مستند، این نامه آمریکایی من به ایرلند است.

ایرلند عزیز،

ممکن است فیلم Dumbo 2019 را دیده باشید. در این فیلم دنی دویتو و کالین فارل خودتان بازی می کنند. خب، شخصیت دنی، مادر دامبو، جامبو، را از زادگاه من بیلوکسی، می سی سی پی خرید. این جایی است که پاتریک خانواده ما را پس از 30 سال اقامت در نیواورلئان به آنجا منتقل کرد. برادر او، مایکل، که در طول قحطی از ساحل شرقی عبور کرد، یک سرباز اتحادیه بود. او پس از جنگ داخلی آمریکا در نیواورلئان مستقر شد. ما فکر می کنیم که پاتریک در دهه 1860 با یک کشتی تجارت پنبه از لیورپول آمد.

با ناراحتی به شما می گویم که ویلیام، برادر کوچکترشان که پاتریک را همراهی می کرد، تنها یک سال پس از ورود بر اثر تب زرد درگذشت. او در میان هزاران ایرلندی بود که بر اثر بیماری ناشی از پشه جان باختند. بسیاری از آنها روزهای طولانی را در شرایط سخت کار می کردند، خندق ها و کانال ها را در آب راکد حفر می کردند، جایی که چنین بیماری های کشنده ای به سرعت گسترش می یافت.

وقتی پاتریک سرانجام به بیلوکسی رسید، سال‌ها پس از ورود، از پس‌انداز خود برای شروع سرمایه‌گذاری استفاده کرد. او هتل کندی را با پسرانش افتتاح کرد، اولین هتل در محدوده شهر بیلوکسی. این کار بزرگی بود. در آن زمان، بیلوکسی به عنوان "پایتخت غذاهای دریایی جهان" در نظر گرفته می شد. پاتریک، چند کارآفرین، نیز در آن شرکت پررونق شرکت کرد.

پسرش جان بعدا اولین شهردار تمام وقت بیلوکسی شد و پسر دیگرش ویلیام در یک تجارت داروخانه و همچنین در تولید غذاهای دریایی کار می کرد.

یکی دیگر از مشاغل کندی با نسل بعدی آمد. پسر ویلیام بعدا موتور کندی را افتتاح کرد که یک سرویس ضروری برای بخش دریایی و صنعتی بود. این تجارت توسط نوه ویلیام تصاحب شد. بعدا، پدر خود من یکی از فروشندگان برتر آن بود و موتورهایی را برای شرکت های بزرگ در سراسر منطقه جنوبی ایالات متحده فراهم می کرد.

اکنون، ما در نسل من هستیم. ما کار خودمان را انجام دادیم سه نفر از ما در یک تجارت خانوادگی دیگر کار کرده ایم، رستورانی در نیواورلئان که توسط برادرم اداره می شود. نانوایی و میخانه پارک وی یک فروشگاه پوبوی است که بازدیدکنندگان از سراسر جهان ساندویچ‌های معروف آن را امتحان می‌کنند. بسیار شبیه میخانه های شما، مکانی است که شادی و مردم را با هم به ارمغان می آورد.

بنابراین، ایرلند، چرا اینقدر مهم است که این را بدانید؟ هر بار که به دیدن شما می روم، ایرلندی ها می خواهند بدانند من از کجا آمده ام. من نمی توانم تاریخم را بدون بازگشت به جایی که شروع کرده ام توصیف کنم.

من 23 ساله بودم که برای اولین بار از شما دیدن کردم. من تازه از کالج فارغ التحصیل شده بودم و در همان سنی بودم که پاتریک به آمریکا رفت. من هم مانند پاتریک برای امرار معاش بارفروشی می کنم. برخلاف او، بیشتر درآمد من به جای خانواده صرف مسافرت می شود. طی سال‌ها از شما دیدن کردم، در مورد خودم، میراثم و انسانیت بیشتر یاد گرفتم. از بسیاری جهات احساس می کنید خانه هستید، مکانی برای بهبودی، به دست آوردن دیدگاه و تعهد به احترام.

من اخیرا در فوریه گذشته، هنگامی که برای بزرگداشت سنت بریجید سفر کردم، دوباره شما را دیدم. یک بار دیگر تسلی دادی من بیش از سه سال قبل از یک موقعیت خشونت آمیز فرار کرده بودم. و رویایی که مرا در آن دوران خطرناک نگه داشت این بود که روزی دوباره تو را ببینم. و با خوشحالی برای من، این کار را کردم.

اما پاتریک، مانند بسیاری از ایرلندی ها، هرگز نتوانست به خانه برگردد. شاید، به نوعی، من به خاطر او به دیدار شما می روم.

تا زمانی که دوباره ملاقات کنیم،

کاترین کندی

کاترین کندی نویسنده و متصدی بار است که در نیواورلئان زندگی می کند. زیرپشت او در https://catkennedy.substack.com/ است آیا شما ایرلندی هستید و در کشور دیگری زندگی می کنید؟ آیا می خواهید تجربیات خود را به صورت مکتوب یا مصاحبه به اشتراک بگذارید؟ می‌توانید از فرم زیر استفاده کنید یا ایمیل خارجی@irishtimes.com را ارسال کنید. راهنمای ارسال آیریش تایمز در خارج از کشور در اینجا. ما را در اینستاگرام دنبال کنید تا از آخرین اخبار مطلع شوید

در خبرنامه The Irish Times Abroad برای افراد مرتبط با ایرلند در سراسر جهان ثبت نام کنید.