پیام ویرایشگر: فرانسه در لبه

کلمه فرانسوی "polycrise" در دهه 1990 توسط فیلسوف ادگار مورین و نویسنده همکارش آن بریژیت کرن برای توصیف مجموعه ای از بحران های همپوشانی که هر کدام باعث بدتر شدن بحران های دیگر می شود ابداع شد. این موضوع که به انگلیسی چند بحرانی ترجمه شد، در میان تحلیلگران چالش های پی در پی اقتصادی، سیاسی و زیست محیطی که در دهه گذشته اروپا را تحت تأثیر قرار داده است، محبوب شد.

به نظر می رسد در حال حاضر به ویژه در کشوری که در آن ساخته شده است مناسب باشد. صحنه‌های خشونت‌آمیز در خیابان‌های شهرهای فرانسه با فشار مالی، با کسری بودجه 5.4 درصدی تولید ناخالص داخلی، افزایش بدهی ملی و بازارهای اوراق قرضه عصبی همراه شده است. در این میان سیاست کشور فلج شده است. رئیس جمهور امانوئل ماکرون نمی تواند اکثریت را در مجمع ملی به دست آورد، مذاکرات بودجه متوقف شده و خدمات عمومی با دوره طولانی ریاضت و کاهش مواجه است.

در واکنش به ناآرامی ها، مکرون به اقدامات اجرایی، محدود کردن تظاهرات و متهم کردن گروه های چپ افراطی به فتنه گری روی آورده است، در حالی که نخست وزیر او در پاریس و لیون مقررات منع آمد و شد اعمال کرده است.

سازمان دهندگان تظاهرات او را به اقتدارگرایی متهم می کنند، در حالی که مارین لوپن دولت را به از دست دادن کنترل متهم می کند. زمین مرکزی که مکرون در دو دوره حضورش در کاخ الیزه اشغال کرده بود، شکسته و تضعیف شده به نظر می رسد. در حال حاضر هم پس از راهپیمایی ملی راست افراطی لوپن و هم حزب چپ افراطی ژان لوک ملانشون، France Unbowed.

نائومی اولری، خبرنگار اروپایی ما، تمام هفته در خیابان های پاریس حضور داشته است و با افرادی که درگیر خشونت هستند صحبت می کند و تنش های زیر آن را بررسی می کند. او توضیح می دهد که چگونه یک جنبش دانشجویی که بر سر مدارسی که بودجه کافی ندارند، با جنبش احیا شده جلیقه زردها که نارضایتی هایش از قیمت سوخت تا کشاورزی را در بر می گیرد، همگرایی کرد و چرا هنوز مشخص نیست که غارتی که پس از آن به حداقل 3000 کسب و کار آسیب رساند، انگیزه سیاسی داشته است یا خیر.

او همچنین محاسبات انتخاباتی پشت تلاش‌های سیاستمداران جریان اصلی برای مقصر دانستن ملنشون را بیان می‌کند که انتظار می‌رود حضورش در دور دوم دور دوم، پیروزی را به لوپن بدهد.

نائومی در آخرین تحلیل خود به آنچه در هفته گذشته درباره خود ماکرون فاش می کند، در حالی که دهه قدرت او به پایان می رسد، می پردازد. او که در سال 2017 با وعده عبور از تقسیمات قدیمی فرانسه و احیای رشد انتخاب شد، اکنون کشوری را ترک می‌کند که حتی قطبی‌تر از قبل، با هزینه‌های استقراض بلندمدت بالای 5 درصد برای اولین بار از سال 2002. سخنرانی تلویزیونی او پس از شورش‌ها به طور گسترده‌ای گفته شد که بسیار ناچیز است، و تصمیم او برای خروج از کشور تقریبا بلافاصله به دلیل انتقاداتش از سوی منتقدان خلیج‌فارس به نظر می‌رسد.

او با معاملاتی برای تأمین گاز و گازوئیل برای زمستان بازگشت، اما متوجه شد که سؤالاتی که در انتظار او بود به جای انرژی، نظم در خیابان ها بود.

لارا مارلو در تحلیل خود می نویسد: «فرانسه ممکن است خشونت را در کوتاه مدت آرام کند، اما این کشور با ترس بلندمدت آمیخته شده است. او می نویسد که رادیو فرانس اینتر میزبان مناظره ای بین فیلسوفانی بود که از آنها پرسیدند آیا فرانسه به سمت جنگ داخلی پیش می رود.

سرمقاله ما انتخاب‌های سختی را که رای‌دهندگان فرانسوی با نزدیک شدن به انتخابات بهار آینده روبرو هستند، نشان می‌دهد. عده کمی در طیف سیاسی اختلاف دارند که مشکلات کشور باید حل شود. اختلاف نظر در این است که چگونه، با طرفداران راست کاهش شدید هزینه ها، چپ ها برای لغو بدهی و مالیات های بالاتر بر ثروتمندان و مرکز تلاش برای آشتی دادن حقوق بازنشستگی، رفاه و افزایش هزینه های دفاعی با مالیات های سنگین تر. نتیجه هر چه که باشد، عواقب آن فراتر از فرانسه، در سراسر اتحادیه اروپا که نقشی محوری در آن ایفا می کند، احساس خواهد شد.

اقتصاد بسیاری از شهرهای ایرلند بر پایه گردشگری بنا شده است، اما چگونه با خروج بازدیدکنندگان کنار می آیند؟ در قسمت آغازین سری جدید، دارا بردلی به کلیفدن، شرکت گالوی نگاه می‌کند، جایی که تنها چیزی که برخی از کسب‌وکارها را باز نگه می‌دارد، وفاداری به کارکنان است.

در Opinion، لیز کارولان متعجب است که چرا مردم همچنان مجذوب الیزابت هولمز، کارآفرین فن‌آور و شرم‌زده هستند. دانیل گری به ما هشدار می دهد که آرای اعتراضی را با حمایت از دموکرات ها در میان دوره ای آمریکا اشتباه نگیریم. و در هفته ای که شاهد کاهش شدید قیمت سهام بازیگران بزرگ هوش مصنوعی بودیم، کلیف تیلور در مورد موقعیت ایرلند به عنوان "یک تماشاگر به شدت علاقه مند به آنچه که به عنوان یک درام مالی بزرگ شکل می گیرد" منعکس می کند.

سرانجام، روز جمعه با مرگ دونال لونی یکی از تأثیرگذارترین چهره‌های موسیقی ایرلندی را از دست دادیم - یکی از اعضای بنیانگذار Planxty، The Bothy Band و Moving Hearts. همانطور که در آگهی ترحیم ما بیان می‌شود، «موسیقی سنتی بخش عمده‌ای از نیروی محرکه، اشتهای خود برای نوآوری و چشم‌انداز گسترده‌اش را مدیون یک نوازنده منحصربه‌فرد است که نقشی کلیدی در رساندن آن به ارتفاعاتی داشته است که قبلا تصور نمی‌شد».

ما دوست داریم از شما بشنویم. در صورت تمایل می توانید نظرات، بازخوردها یا پیشنهادات خود را برای موضوعاتی که می خواهید پوشش داده شوند به feedback@irishtimes.com ارسال کنید.