چالش جهانی آوارگی برای صلح و امنیت بین‌المللی: رئیس سازمان ملل متحد

برهم صالح، کمیسر عالی سازمان ملل در امور پناهندگان روز جمعه گفت که افزایش آوارگی اجباری تهدیدی اساسی برای ثبات بین المللی است.

وی از شورای امنیت سازمان ملل خواست که راه حل های سیاسی را بر کمک های بشردوستانه نامحدود اولویت دهد.

صالح در نشست شورای امنیت در حاشیه هشتاد و یکمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل گفت: «این فقط یک چالش بشردوستانه نیست، بلکه اساسا چالشی برای صلح و امنیت بین‌المللی است و به همین دلیل است که این بحث به اینجا تعلق دارد».

صالح گفت که بیش از 117 میلیون نفر از خشونت، آزار و اذیت و درگیری گریخته اند، و اظهار داشت که مدیریت آوارگی به طور نامحدود نمی تواند به عنوان معیاری برای جاه طلبی جمعی عمل کند. بر اساس چشم انداز "50 در 35" که در اوایل سال جاری راه اندازی شد، کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل در نظر دارد تا سال 2035 تعداد آوارگان طولانی مدت را که به کمک های بشردوستانه وابسته هستند به نصف کاهش دهد.

صالح با پرداختن به بحران سودان تاکید کرد که «کمک‌های بشردوستانه می‌تواند مردم را زنده نگه دارد» اما نمی‌تواند صلحی را که شهروندان برای بازسازی نیاز دارند، تامین کند و خواستار آتش‌بس و گفت‌وگوی «جدی» شد. در ساحل، او استدلال کرد که امنیت و حفاظت بشردوستانه باید یکدیگر را تقویت کنند تا اینکه به عنوان اهداف رقابتی عمل کنند.

صالح گفت که "آزمون واقعی" روند صلح این است که ببینیم آیا این روند مردم را به بازگشت به خانه های خود در جمهوری دموکراتیک کنگو سوق می دهد یا خیر، و از شورای امنیت خواست تا "به حفظ این حرکت کمک کند."

صالح آوارگی نیم قرنی پناهجویان صحرای در صحرای غربی را "غیر قابل دفاع، ناپایدار و واقعا واقعا غیرانسانی" در میان وخامت شرایط و کمبود شدید بودجه خواند.

صالح خواستار آزادی بی‌قید و شرط همه کارکنان سازمان ملل و سازمان‌های بشردوستانه شد که به‌طور خودسرانه توسط مقامات حوثی در یمن بازداشت شده‌اند، جایی که کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل در کنار جیبوتی و سومالی برای افزایش کمک‌های نقدی و سرپناه وضعیت اضطراری اولیه را در سطح یک اعلام کرد.

صالح با عطف به بازسازی پس از جنگ، خاطرنشان کرد که 3.8 میلیون سوری آواره در داخل یا خارج از کشور از دسامبر 2024 به کشور بازگشته اند. اما او تأکید کرد که عزم به تنهایی نمی تواند کشور را بدون مشارکت بین المللی و سرمایه گذاری بازیابی بازسازی کند.

وی افزود که پیش بینی می شود تا پایان سال نزدیک به 8 میلیون افغان اغلب تحت شرایط نامطلوب و غیرارادی به کشور بازگردند.

صالح گفت: «می‌خواهم بگویم بازگشت یک رویداد است؛ راه‌حل بعد از آن است.

اعضای شورا نسبت به شرایط در نوار غزه هشدار دادند و دانمارک تاکید کرد که جمعیت 2.1 میلیون نفری این منطقه به دلیل تداوم حملات اسرائیل با آوارگی و نیازهای فوری به سرپناه مواجه است.

هیأت سومالی استدلال کرد که اشغال طولانی مدت اسرائیل همچنان عامل اصلی آوارگی فلسطینیان است.

در همین حال، چین از جامعه بین‌المللی خواست که تدارکات اولیه را تضمین کند، با جابجایی اجباری مخالفت کند و الحاق زمین در غزه یا کرانه باختری اشغالی را رد کند.

روسیه بر "حفظ و حمایت از کار آژانس پناهندگان فلسطینی سازمان ملل متحد، آنروا" در بحبوحه "فاجعه انسانی" پافشاری کرد.

نمایندگان تاکید کردند که تدارکات امدادی نمی تواند جایگزین پیشرفت سیاسی شود، و پاناما معتقد است که هدف نهایی "نمی تواند اداره ابدی رنج" باشد، بلکه از بین بردن شرایط ایجاد کننده آن باشد.

جمهوری دموکراتیک کنگو کمک های بشردوستانه را حیاتی توصیف کرد، اما "هیچ جایگزینی برای اقدام سیاسی نیست"، در حالی که پاکستان تاکید کرد که امداد رسانی باعث کاهش پیامدها می شود در حالی که تنها توافق های سیاسی به طور پایدار از درگیری جلوگیری می کند.

لیبریا گفت که بازگشت بدون ادغام مجدد به منزله «آوارگی با نام دیگر» است و نسبت به فرستادن پناهجویان به میدان‌های جنگی که فاقد مدرسه یا بیمارستان هستند هشدار داد، در حالی که کلمبیا خواستار اقدام فرابخشی علیه سندیکای‌های جنایت سازمان‌یافته شد که جریان‌های مهاجرت اجباری را استثمار و تقویت می‌کنند.