چاک شومر یک مشکل 2028 دارد که حتی در نیویورک نیست

چاک شومر، رهبر اقلیت سنا، در کنگره آینده دستش را پر خواهد کرد، حتی بدون اینکه تهدیدی برای رهبری او یا چالش اصلی از سوی نماینده الکساندریا اوکاسیو-کورتز (D-N.Y.) باشد.

چرا مهم است: شومر (D-N.Y) باید با جاه‌طلبی‌های ریاست‌جمهوری هشت تن از سناتورهایش دست و پنجه نرم کند که ممکن است بیش از پیروی از رهبر خود به پیروزی در کاخ سفید اهمیت دهند. همانطور که پرزیدنت اوباما در این هفته اذعان کرد، تقریبا از هر شش سناتور دموکرات، یک سناتور دموکرات که به مسیر مبارزات انتخاباتی چشم دوخته است، درجه ای از دشواری را به شغلی که به ندرت فاقد چالش است، اضافه می کند.

اوباما در جلسه جمع آوری کمک های مالی روز چهارشنبه در مورد شومر گفت: "ریاست حزب دموکرات بودن دردسرساز است، زیرا شما از هر طبقه ای افراد دارید." فلاش بک: مبارزات مالی امسال ICE به شومر چشید که چگونه جاه طلبی های ریاست جمهوری می تواند حکومت را پیچیده کند. رقبای بالقوه 2028 برای اتخاذ سخت ترین موضع در برابر بودجه ICE، حتی در خطر تعطیلی دولت، رقابت کردند. بزرگنمایی: اگر شومر رهبر اکثریت شود، تنش بین جاه طلبی فردی و وحدت حزبی ممکن است در اوایل دوران تصدی اش ظاهر شود. دموکرات‌ها وعده کاهش هزینه‌ها را می‌دهند

با مسئولیت پذیری، در حالی که اصرار دارند دولت ترامپ را در هر مرحله به چالش کشیده و مورد تحقیق قرار خواهند داد.

شومر و پرزیدنت ترامپ رابطه طولانی و پیچیده ای دارند - و تعداد سلول های یکدیگر. بین خطوط: دموکرات‌ها می‌توانند اکثریت را در هر دو مجلس کنترل کنند و به آنها قدرت زیادی در برابر ترامپ بدهد. اما قدرت اکثریت به حضور و متحد بودن اعضا وابسته است.

رقبای ریاست جمهوری انگیزه هایی برای گذراندن وقت در خارج از واشنگتن دارند و نشان می دهند که تفاوت آنها با همتایان خود در سال 2028 در سنا چیست.

آنها همچنین ممکن است بخواهند برای اثبات حسن نیت مترقی خود، دعواهای مهمی را با تشکیلات حزبی انتخاب کنند. اما شومر در دوره ریاست جمهوری 2020 با چالش مشابهی روبرو شد، زمانی که او رهبر اقلیت بود و هفت سناتور در حال حاضر به دنبال نامزدی دموکرات ها بودند. حضور نامزدها بزرگترین دردسر در سراسر کشور بود که برنامه ریزی سنا را پیچیده کرد.

اما دموکرات ها علیرغم اینکه نامزدهای ریاست جمهوری خود در مسیر مبارزات انتخاباتی حضور داشتند، هیچ رای مهمی را از دست ندادند. چه کسی را تماشا می کنیم: سناتور کوری بوکر (D-N.J.) از کارولینای جنوبی، نیوهمپشایر و نوادا (دو بار) بازدید کرده است.

سناتور روبن گالیگو (D-Ariz.): کارولینای جنوبی، نوادا، نیوهمپشایر و آیووا.

سناتور مارک کلی (D-Ariz.): کارولینای جنوبی (دو بار)، نوادا و میشیگان.

سناتور کریس مورفی (D-Conn.): کارولینای جنوبی.

سناتور الیسا اسلاتکین (D-Mich.): آیووا و نوادا.

سناتور کریس ون هولن (D-Md.): آیووا و نیوهمپشایر (دو بار).

سناتور رافائل وارناک (D-Ga.): نوادا (دو بار) و نیوهمپشایر. تذکر افتخاری: سناتور جان اوسف (D-Ga.) بر پیروزی مجدد در انتخابات متمرکز است، بنابراین او هنوز هیچ بازدید مستندی از ایالت اولیه اولیه نداشته است. این امر باعث نشد که شایعات ریاست جمهوری از چرخش جلوگیری کند.

کوچک‌نمایی: ابتدا، شومر باید حداقل به ۵۱ کرسی در ماه نوامبر دست یابد، در یک جلسه پرمخاطره شرکت کند و سپس در انتخابات رای مخفی پیروز شود تا عنوان خود را به عنوان رهبر اکثریت پس بگیرد. برخی از اعضای بالقوه جدید او - به ویژه اگر دموکرات ها شب خوبی را در 3 نوامبر داشته باشند - برای حمایت از او خیلی مشتاق نیستند.

نامزدهایی مانند عبدالالسید در میشیگان و جیمز تالاریکو در تگزاس متعهد به رای دادن به او نیستند. نتیجه نهایی: نامزدهای ریاست جمهوری می خواهند برجسته باشند. رهبران اکثریت سنا به اعضای خود نیاز دارند که با هم ترکیب شوند - و در صف قرار گیرند.