چای کاران تایوان با اجازه دادن به طبیعت کنترل خود را با تغییرات آب و هوایی سازگار می کنند

در منطقه کوهستانی آلیشان مرکزی تایوان با ارتفاع زیاد، چایکارانی که چای باارزش اولانگ را کشت می‌کنند با بحران‌های زیست‌محیطی فزاینده مواجه هستند: بین سال‌های 2014 تا 2023، تولید چای محلی به دلیل فشارهای شدید آب و هوا و تخریب خاک، 13.5 درصد کاهش یافت. آیلین هو از Mongabay گزارش می دهد که در پاسخ، گروهی از کشاورزان ورودی های شیمیایی را برای محلول های مبتنی بر طبیعت و کشت وحشی کنار می گذارند. آلیشان در دهه گذشته 0.7 درجه سانتیگراد (1.26 درجه فارنهایت) گرم شده است که تقریبا سه برابر میانگین نرخ تایوان است.

آب و هوای گرمتر باعث از بین رفتن مه ​​شده است که در غیر این صورت نور خورشید را مسدود می کند و به مرطوب ماندن برگ های چای کمک می کند. گرم شدن هوا نیز خشکسالی های بهاری را تشدید کرده است. هوانگ چو یینگ، رئیس گروه جغرافیا در دانشگاه ملی تایوان در تایپه، گفت: «در طول پنج سال گذشته، چای‌کاران دو یا سه خشکسالی بهاری را تجربه کرده‌اند، در زمانی که آنها بیشترین نیاز را به آب دارند. هوانگ افزود که بارندگی شدید زمستانی و رانش زمین باعث تشدید خسارت به محصولات می شود.

جیانگ هونگ، دانشیار دپارتمان جغرافیا و محیط زیست در دانشگاه هاوایی در مانوآ، گفت: استفاده از کودهای شیمیایی در طول سال‌ها «خاک را اسیدی‌تر کرده و در دسترس بودن برخی مواد مغذی برای گیاهان را کاهش داده است». Lin Kuang-li، 60 ساله رشد دهنده نسل ششم، 30 سال پیش در روستای Longyanlin از آفت کش ها به کشاورزی طبیعی روی آورد. لین یونجه را برای تولید کود سبز پرورش می دهد و از شاخه های بریده به عنوان پوشش زمین برای حفظ رطوبت سطحی خاک استفاده می کند.

لین گفت: «خاک من ظرفیت بهتری برای جذب و تخلیه آب نسبت به خاکی که با کودهای شیمیایی تصفیه شده است، دارد.» این مقاله در اصل در Mongabay منتشر شده است.