چرا از دموکرات های ایالات متحده انتظار می رود شومر و جفریس را در قدرت نگه دارند؟
چشم انداز حفظ رهبران کنگره در قدرت، تنش های طولانی مدت در حزب را آشکار می کند.
بیش از یک هفته پس از آنکه دموکراتها برای بازپسگیری کنگره ایالات متحده از موجی تاریخی حمایت کردند، به نظر میرسد اختلافات درون حزبی تهدیدی برای تضعیف شتاب سیاسی جدید آن است.
علیرغم درخواستهای فزاینده برای تغییر در رهبری کنگره، به نظر میرسد دموکراتها چاک شومر و حکیم جفریس همچنان در راس نمایندگان مجلس سنا و مجلس نمایندگان آمریکا باقی بمانند.
پس از جمع آوری بیشترین قدرت دموکرات در واشنگتن از سال 2009، این دو نیویورکی به دنبال حفظ موقعیت های رهبری خود هستند، زیرا حزب آنها برای کنترل هر دو اتاق در ژانویه آماده می شود.
شومر، رهبر 75 ساله اقلیت سنای ایالات متحده، برای رهبری اکثریت جدید دموکرات ها در مجلس رقابت می کند، سمتی که قبلا در دوران ریاست جمهوری جو بایدن بر عهده داشت. در آن سوی ساختمان کنگره آمریکا، جفریس 56 ساله، به عنوان رهبر فعلی اقلیت در مجلس نمایندگان آمریکا، به دنبال نقش اصلی سخنران است و او را در ردیف دوم در ردیف جانشینی ریاست جمهوری ایالات متحده قرار می دهد.
اما چشمانداز حفظ شومر و جفریس در راس امور، برخی از دموکراتها را ناامید کرده است و تنشهای طولانیمدت میان قانونگذاران دموکرات که میخواهند تداوم را حفظ کنند و کسانی که معتقدند پیروزیهای میاندورهای آنها فرصتی برای تغییر اساسی اولویتهای حزب است، آشکار میکند.
در اینجا دلیل پیروزی شومر و جفریس است:
شاید بزرگترین دلیلی که دو دموکرات برتر کنگره ایالات متحده در پست های خود باقی خواهند ماند: دستاوردهای گسترده انتخاباتی این حزب.
حامیان شومر استدلال میکنند که او به دموکراتها کمک کرد تا حداقل هشت کرسی در سنا را که در اختیار جمهوریخواهان بود، از جمله پیروزی در ایالتهای محافظهکار سنتی کسب کنند. این حزب در آستانه کسب 56 کرسی در کنگره بعدی است که به آن اکثریت قابل توجهی می دهد که از اولین دوره ریاست جمهوری باراک اوباما، رئیس جمهور سابق، دیده نشده است.
روبن گالیگو، سناتور دموکرات، با شومر در کنارش، روز سهشنبه به خبرنگاران گفت: «وقتی مدیر شما را به مسابقات جهانی میبرد، قرارداد دیگری به او میدهید». "و این یک چرخه انتخاباتی واقعا خوب برای ما بوده است."
شومر همچنین نقش محوری در استخدام نامزدهایی داشت که میتوانستند در ایالتهایی که دموکراتها در انتخابات اخیر با مشکل مواجه شدهاند، رقابت کنند، از جمله شرود براون، سناتور سابق اوهایو و روی کوپر، فرماندار سابق کارولینای شمالی.
آدام جنتلسون، دستیار قدیمی سنای ایالات متحده و نویسنده کتاب «ابراکثریت: چگونه دموکرات ها می توانند قدرت پایدار بسازند»، استدلال می کند که موفقیت انتخاباتی شومر باعث می شود منتقدان چالشی موفق را ایجاد کنند.
جنتلسون در مصاحبه ای با ایستگاه رادیویی عمومی WBUR در اوایل این ماه گفت: «سخت است که با کسی که به تازگی بر بزرگترین انتخاباتی که دموکرات ها از زمان واترگیت داشته اند، بحث کنید.
جنتلسون گفت: «تنها افرادی که مهم هستند اعضای گروه دموکرات هستند.
متحدان شومر استدلال مشابهی را مطرح کرده اند. سناتور کریستن گیلیبراند از نیویورک، که بر کمیته مبارزات انتخاباتی سناتورهای دموکرات نظارت میکند، جذب نامزد و تلاشهای جمعآوری کمکهای مالی شومر را برای کمک به حزب برای بازپس گیری سنای ایالات متحده اعتبار میداند.
او گفت: "این نیاز به چشم انداز دارد. این نیاز به وضوح فکر دارد. به رهبری استراتژیک نیاز دارد."
خود شومر ابراز اطمینان کرده است که از حمایت کافی برای حفظ این موقعیت برخوردار است.
او در مصاحبه ای با واشنگتن سان در روز چهارشنبه گفت که بیش از اندازه کافی از همکارانش حمایت کرده است.
شومر به سان گفت: «باشه، من به عنوان رهبر انتخاب خواهم شد، و ما در مورد مسائل متحد هستیم. "ما متحد هستیم."
همه دموکراتها معتقد نیستند که پیروزیهای هفته گذشته برای انتخاب شومر به عنوان رهبر حزب در سنا در کنگره بعدی کافی است.
سناتور کریس ون هولن روز پنجشنبه اعلام کرد که پس از آن که جناحهای پایگاه دموکرات، بهویژه ترقیخواهان، برای رهبری جدید درخواست کردهاند، چالشی را برای این نقش ایجاد خواهد کرد.
حزب دموکرات مریلند در آغاز دور دوم ریاست جمهوری دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده، پس از سفر به السالوادور برای دیدار با کیلمار آبروگو گارسیا، رای دهنده خود، که علیرغم حکم قاضی مبنی بر منع برکناری وی به این کشور اخراج شده بود، توجهات را به خود جلب کرد.
به گفته یکی از دستیاران ارشد دموکرات سنا که با الجزیره صحبت می کرد، این مصداق مبارزه ای است که شومر انجام نمی دهد.
ون هولن در یک سخنرانی روز پنجشنبه در MSNOW گفت: «این مربوط به یک فرد نیست، بلکه مربوط به پاسخگویی به درخواست مردم آمریکا است.
یکی دیگر از دستیاران سنا، که فقط به شرط ناشناس ماندن صحبت می کند تا آزادانه در مورد یک موضوع داخلی صحبت کند، پیشنهاد کرد که پیشنهاد ون هولن ممکن است بیشتر در مورد گرفتن امتیاز از شومر باشد، مانند وعده ای برای خدمت به عنوان یک «پل» کوتاه مدت برای نسل جدید رهبری دموکرات.
تحلیل الجزیره نشان داد که 12 سناتور دموکرات به طور علنی متعهد به حمایت از شومر در انتخابات رهبری ماه آینده هستند. حداقل 10 سناتور، از جمله برنی سندرز مستقل، که با دموکراتها تشکیل جلسه میدهد، گفتهاند که این کار را نخواهند کرد. با این حال، تنها نیمی از مخالفان رهبری شومر از چالش ون هولن حمایت کردند.
در مصاحبه ای با The Nation که روز چهارشنبه منتشر شد، سناتور مستقل ورمونت اذعان کرد که شومر را برای دهه ها می شناسد و حتی شخصا او را دوست دارد. اما او استدلال کرد که روابط شخصی نباید تعیین کند که چه کسی حزب را رهبری می کند.
سندرز گفت: «در این برهه از تاریخ آمریکا، نظرات چاک با جایی که مردم آمریکا در آن قرار دارند - و به ویژه با جایی که [پایگاه] حزب دموکرات در آن قرار دارد، بسیار دور از دسترس است.
وی افزود که شومر در این موضوعات با رای دهندگان دموکرات هماهنگ نیست و استدلال می کند که حزب به جهت گیری جدید و جاه طلبانه تر نیاز دارد.
سناتور میشیگان الیسا اسلاتکین نیز رهبری شومر را زیر سوال برده و خواستار طرحی مشخص شده است که نشان دهد چگونه دموکراتها قصد استفاده از قدرت کنگره را دارند.
اسلاتکین روز سهشنبه پا را فراتر گذاشت و به خبرنگاران در کنگره ایالات متحده پیشنهاد کرد که در صورت عدم مخالفت شومر، سناتورها از حد نصاب - حداقل تعداد قانونگذاران مورد نیاز برای انجام امور رسمی - خودداری کنند تا زمانی که او طرحی را ارائه کند که به اعضا صدایی معنادار در تعیین اولویتهای حزب بدهد.
سناتور جورجیا رافائل وارناک نیز از تعهد به حمایت از شومر خودداری کرد و روز سه شنبه به سی ان ان گفت که دموکرات ها در "نقطه عطف" هستند و هر سناتوری که معتقد است باید رهبری کند، سزاوار فرصتی برای طرح ادعای خود است.
با این حال، بین نارضایتی عمومی و آرای لازم برای برکناری یک رهبر تفاوت وجود دارد. دموکراتهای سنا رهبر خود را از طریق رایگیری خصوصی انتخاب میکنند که تنها به اکثریت ساده اعضای مجلس نیاز دارد.
تری ایستون، معاون رئیسجمهور سیاست عمومی در موسسه سرچ لایت و معاون سابق رئیس ستاد سناتور دموکرات جان فترمن، همچنین زمانبندی فشار علیه شومر را زیر سوال برده و استدلال میکند که درخواست برای رهبری جدید پس از شکست دموکراتها در سال 2024 به جای بلافاصله پس از موفقیتهای انتخاباتی آنها در سال 2026، اهمیت بیشتری خواهد داشت.
ایستون در یک پست رسانه اجتماعی گفت: «وظیفه رهبر در هر مجلس قانونگذاری در اینجا در ایالات متحده، بیان دیدگاهی برای حزب نیست. "این است که هر گروه مربوطه را با هم نگه داریم و آرا را بشماریم. Dassit".
چشم انداز برای جفریس که به دنبال تشکیل اولین رئیس سیاه پوست مجلس در زمان تشکیل کنگره جدید در 3 ژانویه است، به طور قابل توجهی واضح تر است.
برخلاف شومر، جفریس علیرغم انتقاد برخی از ترقی خواهان به دلیل رویکرد او نسبت به ترامپ و حمایت دیرینه اش از اسرائیل، با رقیب برجسته ای برای موقعیت رهبری خود روبرو نیست.
حمایت او از سوی دموکرات های میانه رو به ویژه مشهود بوده است.
ائتلاف دموکرات جدید، گروهی از میانه روهای دموکرات به نمایندگی از 142 قانونگذار فعلی و تازه منتخب، روز سه شنبه بیانیه ای صادر کرد و از پیشنهاد وی برای ریاست مجلس حمایت کرد.
این گروه گفت: «حکیم جفریس فرد مناسب در زمان مناسب برای رهبری حزب ما است». او باهوش، استراتژیک، و اقدام گرا است، با روابط قوی در سراسر گروه دموکرات.
ائتلاف افزود که «بیصبرانه منتظر رأی حکیم جفریس به عنوان رئیس مجلس در 3 ژانویه 2027 است».
اما حمایت جناح میانه رو حزب نارضایتی مترقیان را از بین نبرده است.
نماینده پرامیلا جایپال، رئیس سابق گروه پیشرو کنگره، گفت که از حمایت خود از جفریز خودداری می کند، مگر اینکه او متعهد به پیشبرد Medicare for All، پیشنهادی برای ایجاد یک سیستم مراقبت بهداشتی همگانی با بودجه دولت باشد.
جایپال همچنین اذعان کرده است که فقدان نامزد جایگزین، بحث رهبری را پیچیده می کند.
دموکرات ایالت واشنگتن به Talking Points Memo گفت: «شما نمی توانید کسی را با هیچکس شکست دهید.
در همین حال، الکساندریا اوکاسیو کورتز، نماینده نیویورک، توسط CNN پرسیده شد که آیا از جفریز حمایت می کند یا خیر.
او پاسخ داد: «مسابقه بدون مخالفت است.
تنش ها در مجلس نمایندگان آمریکا همچنین با مورد دون لئونارد، نماینده دموکرات جدید کنگره از اوهایو نشان داده شده است که گفت از حمایت خود از جفریز خودداری خواهد کرد، مگر اینکه حزب متعهد به تغییرات سیاستی خاص باشد.
لئونارد که خواستار پایان دادن به حمایت آمریکا از اسرائیل و جنگ در ایران شده است، در ویدئویی که در رسانههای اجتماعی منتشر شد، مدعی شد که دموکراتهای ارشد مجلس نمایندگان آمریکا تهدید کردهاند که در صورت ادامه دادن شرایط به حمایت از جفریز، زندگی او را به یک "جهنم زنده" در واشنگتن تبدیل خواهند کرد و شانس او را برای انتخاب مجدد در سال 2028 تضعیف خواهند کرد.
او قانونگذاران دخیل را شناسایی نکرده است و این ادعاها به طور مستقل تأیید نشده است. پیت آگیلار، رئیس مجلس نمایندگان دموکرات، روز سهشنبه به خبرنگاران گفت که نمیداند لئونارد به کدام دموکراتهای ارشد اشاره میکند.
جفریس که گزارشها مبنی بر اینکه دموکراتهای مجلس نمایندگان آمریکا تماسهایی برای مخالفت با پیشنهاد او برای ریاستجمهوری دریافت کردهاند را رد کرده است، روز پنجشنبه با خبرنگاران درباره ناامیدیهای درون حزبی از رهبری او صحبت کرد.
جفریس گفت: "ما هیچ چیز را بدیهی نمی دانیم، زیرا همه ما در مجلس نمایندگان با قرارداد کاری دو ساله هستیم." و ما باید هم با توجه به سوابق کاری خود تا این لحظه و هم شاید مهمتر از آن، چشم انداز خود برای آینده را ادامه دهیم.
رقابت های رهبری برای دموکرات های مجلس نمایندگان آمریکا در تاریخ 18 و 19 نوامبر و برای دموکرات های سنا در تاریخی اعلام نشده در ماه دسامبر برنامه ریزی شده است.
در صورت انتخاب، شومر و جفریس احتمالا همچنان با درخواستهای رقابتی از سوی مترقیها که به دنبال اقدام تهاجمیتر علیه ترامپ هستند و میانهروهایی که نماینده مناطق و ایالتها هستند، ادامه خواهند داد.
آنها همچنین باید با محدودیتهای عملی حاکمیت دست و پنجه نرم کنند. حتی با کنترل هر دو مجلس، دموکراتها 60 رای سنا را که عموما برای غلبه بر یک فیلیباستر لازم است، نخواهند داشت، به این معنی که برای بسیاری از قوانین خود به حمایت جمهوریخواهان نیاز خواهند داشت.
با این حال، در حال حاضر، دستاوردهای انتخاباتی حزب به شومر و جفریس استدلالی برای تداوم داده است.
شومر روز پنجشنبه در پست ایکس نوشت: «من از هرگونه بحث در مورد آینده گروه ما و کار مهم پیش رو استقبال می کنم. من به آنچه که با هم انجام دادیم افتخار می کنم - 55 کرسی و شمارش یک نتیجه شگفت انگیز است - و رای لازم برای ادامه خدمت به عنوان رهبر دموکرات را دارم.
متن اصلی (انگلیسی)
Why US Democrats are expected to keep Schumer and Jeffries in power
The prospect of keeping the Congressional leaders in power is exposing long-running tensions in the party.