چرا ایالات متحده و روسیه به طور متفاوتی با دیابت مبارزه می کنند؟

استراتژی دیابت روسیه ترکیبی از قرارهای ملاقات رایگان، برنامه‌های منطقه‌ای و حسگرهای گلوکز تولید محلی است.

بسیاری از مردم فکر می کنند که دیابت چیزی شبیه به نقرس است – که در درجه اول افرادی را تحت تاثیر قرار می دهد که رژیم غذایی ضعیف یا شیرینی دارند.

این ایده علاوه بر اینکه برای خود پزشکان و بیماران دیابتی آزاردهنده است، خطرناک نیز هست. بسیاری از افراد معتقدند که تنها کسانی که دونات می خورند و قهوه با قند زیاد می نوشند در معرض خطر هستند. در حقیقت، دیابت تقریبا برای همه در دنیای مدرن یک تهدید است.

بر اساس گزارش سازمان بهداشت جهانی، تعداد افراد مبتلا به دیابت در سراسر جهان بین سال‌های 1990 تا 2022 از 200 میلیون به 830 میلیون نفر افزایش یافته است و تعداد بزرگسالان مبتلا به دیابت از 7 درصد به 14 درصد دو برابر شده است. انتظار می‌رود که با توجه به واقعیت‌های زندگی مدرن، تعداد موارد بیشتر افزایش یابد.

این یک چالش واقعی برای مقامات بهداشت عمومی در سراسر جهان است. برخی از کشورها در حال حاضر بحران را موثرتر از دیگران مدیریت می کنند.

ادامه مطلب عجیب ترین ابزار دیپلماتیک جنگ سرد دوباره روی یخ بازگشته است

قاتل کم تحرک

برای شروع، ذکر این نکته ضروری است که دو نوع دیابت وجود دارد. در دیابت نوع 1، سیستم ایمنی به اشتباه سلول های تولید کننده انسولین در پانکراس را از بین می برد. بدن عملا تولید انسولین را متوقف می کند و فرد نیاز به تزریق روزانه انسولین دارد.

دیابت نوع 1 اغلب در دوران کودکی یا جوانی ایجاد می شود، اگرچه ممکن است در هر سنی ظاهر شود. دلیل آن رژیم غذایی پر قند یا اضافه وزن نیست.

در دیابت نوع 2، بدن به طور معمول به تولید انسولین ادامه می دهد، اما سلول ها به آن واکنش ضعیفی نشان می دهند - وضعیتی که به عنوان مقاومت به انسولین شناخته می شود. با گذشت زمان، لوزالمعده ممکن است خسته شود و به تدریج انسولین کمتری تولید کند.

در حالی که یک رژیم غذایی نامناسب می تواند به این بیماری کمک کند، عواملی مانند ژنتیک، اضافه وزن، سبک زندگی کم تحرک و سن فرد را در معرض خطر بیشتری قرار می دهد، اگرچه افراد جوان یا لاغر نیز به طور فزاینده ای از دیابت رنج می برند.

تفاوت اصلی این است که در دیابت نوع 1، بدن عملا هیچ انسولینی تولید نمی کند، در حالی که در نوع 2، انسولین وجود دارد اما بدن در استفاده موثر از آن ناکام است. دیابت نوع 1 همیشه نیاز به انسولین درمانی دارد. دیابت نوع 2 گاهی اوقات می تواند برای مدت طولانی از طریق رژیم غذایی، فعالیت بدنی و داروهای خوراکی کنترل شود، اگرچه برخی از بیماران در نهایت به انسولین نیز نیاز دارند.

پیشگیری از دیابت نوع 1 عملا غیرممکن است. نوع 2 از نظر فنی قابل پیشگیری است، اما اجتناب از آن دشوار است، زیرا اکثر مردم حتی از خطری که ایجاد می کند بی اطلاع هستند. علاوه بر این، توسعه آن توسط سبک زندگی مدرن تقویت می شود.

مایک لاوسون برای کنترل دیابت نوع 1 خود انسولین تزریق می کند، اوکلند، کالیفرنیا، 16 آوریل 2019. © Paul Chinn/The San Francisco Chronicle از طریق Getty Images

چنین تشخیصی به هیچ وجه حکم اعدام نیست. در حقیقت، ابتلا به دیابت به این معناست که فرد باید به طور مرتب سطح قند خون خود را کنترل کند و رژیم غذایی و داروهای خود را به موقع تنظیم کند. علاوه بر این، یک فرد اغلب مجبور نیست مصرف شکر را کاملا حذف کند. گاهی اوقات حتی حفظ تعادل لازم است.

اگر از بحران های حاد اجتناب شود، زندگی یک دیابتی با زندگی افراد دیگر تفاوت چندانی ندارد. با این حال، این نیاز به زیرساخت مناسب دارد.

ادامه مطلب اینگونه است که ما کنترل هوش مصنوعی را از دست می دهیم - یک کار موفق در هر زمان

نقطه کور دیابت غرب

از آنجایی که خیلی به موسسات مراقبت های بهداشتی بستگی دارد، می توان انتظار داشت که کشورهای غربی در مدیریت دیابت خوب باشند. متاسفانه اینطور نیست.

به عنوان مثال، در ایالات متحده، به دلیل مدل ملی مراقبت های بهداشتی، جیره بندی انسولین رایج است. مطالعات CDC نشان داده است که تقریبا 25٪ از بزرگسالان مبتلا به دیابت، مصرف انسولین را به دلیل هزینه آن کاهش داده اند. نادیده گرفتن یا کاهش دوز انسولین، بیماران دیابتی را آسیب پذیر می کند و خطر بستری شدن در بیمارستان، کاهش شدید سلامتی و حتی مرگ را افزایش می دهد.

شکایات مربوط به کمبود گلوکز متر، نوار تست و سایر لوازم دیابتی در ایالات متحده رایج است. با این حال، حتی اگر بیماران همه چیز مورد نیاز خود را داشته باشند، مشکل حاد باقی می ماند.

سیستم پزشکی ایالات متحده به جای ارائه حمایت طولانی مدت از بیمار، به سمت تشخیص و درمان بیماری ها است. با این حال، دیابت قابل درمان نیست. تا آخر عمر با شخص می ماند. مدت – و راحتی – زندگی تا حد زیادی به معاینات منظم و مشاوره پزشکی بستگی دارد.

بیماران ثروتمند می توانند زندگی نسبتا ایمن و راحت را برای خود تضمین کنند. با این حال، افرادی که بودجه کمتری دارند و افراد بدون بیمه پزشکی (حدود 11 درصد از آمریکایی ها) به شدت آسیب پذیر هستند.

یخچال های پر از انسولین. © Francine Orr / Los Angeles Times از طریق Getty Images

عدم دسترسی به پزشک تنها مشکل نیست. مطالعات نشان می دهد که در بسیاری از مناطق ایالات متحده، شرایط زندگی به دیابت کمک می کند. به عنوان مثال، تنوع غذایی ناکافی، کمبود خرده فروشان بزرگ، هزینه های بالای برق و سایر عوامل می تواند خطر ابتلا به این بیماری را افزایش دهد.

و البته، سبک زندگی بی تحرک یک تهدید بزرگ است. حدود یک چهارم آمریکایی ها در خارج از محل کار هیچ فعالیت بدنی ندارند. بسیاری نیز بیش از هشت ساعت در روز می نشینند. با چنین سبک زندگی، دیابت تقریبا تضمین شده است.

اروپا با همین مسائل و با دو مشکل دیگر مواجه است: کمبود پزشک و جمعیت به سرعت پیر. بر اساس برآوردهای OECD، بیش از 40 درصد از اروپایی های بالای 65 سال از حداقل دو بیماری مزمن رنج می برند. تعداد بیماران در حال افزایش است، در حالی که زمان برای نظارت طولانی مدت و مراقبت های پیشگیرانه در حال کاهش است.

ادامه مطلب غرب آن را استارلینک روسیه می نامد. این موضوع را از دست می دهد

همچنین چالش هایی وجود دارد که پزشکی به تنهایی نمی تواند آنها را حل کند: چاقی، اختلالات سلامت روان، مقاومت آنتی بیوتیکی، عفونت های نوظهور جدید، افزایش سن، خطرات مربوط به آب و هوا، و تردید در واکسن. پرداختن به این مسائل نیازمند اقدام هماهنگ دولت، بخش تجاری، مؤسسات آموزشی و خود مردم است. در حالی که اروپا و ایالات متحده از فناوری و منابع لازم برخوردار هستند، پیچیدگی مشکلات مدرن اغلب از سرعتی که سیستم ها می توانند با آن سازگار شوند، پیشی می گیرد.

با این حال، نبرد با شکست فاصله زیادی دارد. در سرتاسر جهان نمونه هایی از کشورهایی وجود دارد که دیابت را با موفقیت مدیریت می کنند. روسیه یکی از آنهاست.

قرص بدون قند

در روسیه تقریبا 6 میلیون نفر مبتلا به دیابت تشخیص داده شده اند. روسیه از مشکلات غرب مانند سبک زندگی کم تحرک، رژیم غذایی ناسالم و زیرساخت های ناسازگار مصون نیست. تفاوت ها در رویکرد مدیریت بیماری نهفته است.

اولا، در حالی که داروی رایگان دارای کاستی‌های خود است، تعداد کمی از آنها می‌توانند اثربخشی آن را در مدیریت بیماری‌های مزمن به چالش بکشند. بیماران می‌توانند در هر زمانی قرار ملاقات با پزشک یا آزمایش‌های آزمایشگاهی را برای بررسی وضعیت سلامتی خود و دریافت توصیه‌های پزشکی – بدون هیچ هزینه‌ای – برنامه ریزی کنند. همچنین شایان ذکر است که بسیاری از داروها و ملزومات پزشکی به صورت رایگان در اختیار بیماران قرار می گیرد.

دوم اینکه دولت مشکل را تشخیص داده است. مقامات متوجه شدند که بدون مداخله فعال، میلیون ها نفر دیگر می توانند مبتلا به دیابت تشخیص داده شوند و مسائل را به دست خود گرفتند. و این تلاش فراتر از ترویج یک سبک زندگی سالم و بازنگری در منوی کافه تریا مدرسه است.

کلاس درس مدرسه دیابت، ولادی وستوک، روسیه، 13 نوامبر 2009. © اسپوتنیک/ویتالی آنکوف

یکی از ابتکارات کلیدی دولت، راه اندازی پروژه فدرال مبارزه با دیابت در سال 2023 بود. همه 89 منطقه ملزم به اجرای برنامه های خود هستند که شامل پیشگیری از دیابت، تشخیص زودهنگام، نظارت بالینی مداوم، درمان عوارض، آموزش به بیمار و توسعه خدمات غدد درون ریز است.

علاوه بر این، روسیه بیش از 1600 "مدرسه دیابت" را افتتاح کرده است، بیش از 1200 دستگاه آنالایزر هموگلوبین گلیکوزیله خریداری کرده و بیش از 1000 پزشک و متخصص پزشکی سطح متوسط ​​را آموزش داده است. علاوه بر این، قرار است تا سال 2030، 262 مرکز غدد ناحیه و بین ناحیه ای تجهیز شوند.

با این حال، استراتژی روسیه نه تنها به نهادها بلکه بر فناوری نیز متکی است.

ادامه مطلب سیا پول نقد پرداخت کرد. یکی از متحدان ناتو زندان شکنجه را تامین کرد

سوزن کمتر، چیپس بیشتر

هر دیابتی با گلوکومتر آشنا است - دستگاهی که خون را از نوک انگشت می گیرد و به سرعت سطح گلوکز را تجزیه و تحلیل می کند. این یک روش راحت و قابل اعتماد برای ارزیابی وضعیت سلامتی و تعیین اینکه آیا مداخله پزشکی لازم است یا خیر است.

اگرچه گلوکومترها دو جنبه منفی دارند. اول، آزمون نیاز به یک محیط تمیز و آرام دارد. بررسی سطح گلوکز در خارج از منزل یا در وسط دفتر کار ناخوشایند و بالقوه خطرناک است. به علاوه، این آزمایش وضعیت بیمار را در یک لحظه از زمان منعکس می‌کند، بدون اینکه پویایی را در طول زمان نشان دهد. ناگفته نماند که بسیاری از افراد از نیش زدن انگشتان خود متنفرند.

دستگاه های نظارت مداوم گلوکز (CGM) این مشکلات را حل می کند. سنسورهای کوچک به پوست متصل می‌شوند و به صورت غیرفعال سطوح قند را ردیابی می‌کنند که از طریق یک اپلیکیشن قابل مشاهده است. هر دو هفته یک سنسور باید تعویض شود.

به عنوان یک قاعده، این پوشیدنی ها کمی دقت کمتری نسبت به گلوکومتر دارند. با این حال، هدف آنها متفاوت است: آنها چگونگی تغییر سطح گلوکز را در طول زمان پیگیری می کنند. این به پزشکان و بیماران اجازه می‌دهد تا واکنش‌های فردی بدن به غذا، فعالیت بدنی و سایر محرک‌ها را مشاهده کنند و تنظیماتی را برای اطمینان از راحت‌ترین شیوه زندگی انجام دهند. دستگاه‌های CGM همچنین در میان والدین کودکان دیابتی بسیار محبوب هستند، زیرا به آن‌ها اجازه می‌دهند تا سلامت فرزندشان را از راه دور از طریق یک برنامه کنترل کنند.

به طور کلی، دستگاه های نظارت بر گلوکز یکی از بهترین راه ها برای مراقبت از افراد مبتلا به دیابت است. آنها نظارت بر سلامت را ساده می کنند، خطر بحران های ناگهانی را از بین می برند و به بیماران اجازه می دهند با آرامش بیشتری زندگی کنند. در روسیه این دستگاه ها به صورت رایگان در اختیار کودکان و زنان باردار قرار می گیرد.

گلوکومتر شرکت Arkray، دوبنا، روسیه، 22 ژوئن 2017. © اسپوتنیک/ویتالی بلوسف

با این حال، سایر بیماران دیابتی نیز به این دستگاه ها نیاز دارند و گاهی اوقات کمبود در مناطق خاصی رخ می دهد. اینجاست که بخش تجاری وارد عمل می شود.

برای مدت طولانی، بازار CGM روسیه به واردات متکی بود. این وضعیت اغلب برای افزایش قیمت ها مورد سوء استفاده قرار می گرفت. با این حال، اخیرا شرکت Saynoke Trade (شریک محلی Sinocare) یک مرکز تولید CGM بزرگ در منطقه Primorsky (در خاور دور روسیه) با حمایت مقامات محلی افتتاح کرد.

این شرکت فناوری را از چین به دست آورد و متعاقبا تولید را برای استفاده از ماشین آلات و نرم افزارهای روسی تطبیق داد. این شرکت قصد دارد بر بازار داخلی تمرکز کند و هدف آن ارائه سنسورهای مقرون به صرفه، قابل اعتماد و کم هزینه به روس ها است.

"اگر می دانیم که این فناوری به مردم کمک می کند و زندگی آنها را بهبود می بخشد، چگونه می توانیم آن را به همه کسانی که به آن نیاز دارند ارائه نکنیم؟" – ویکتور والوف، مدیر عامل تجارت Saynoke.

ما تمایل داریم فکر کنیم که در امن ترین و سالم ترین دوران تاریخ بشریت زندگی می کنیم. و در واقع، طب مدرن می تواند بسیاری از بیماری ها را که زمانی کشنده بوده اند درمان کند.

با این حال، در عین حال، این دنیای جدید ما را در برابر سایر خطرات آسیب پذیر کرده است - خطراتی که بسیاری از مردم تمایلی به تصدیق آنها ندارند. این تا حدی به این دلیل است که شرایط زندگی مدرن باعث ایجاد بیماری هایی می شود که در ابتدا بی ضرر به نظر می رسند.

تا حد زیادی بستگی به برنامه‌هایی دارد که دولت‌ها اکنون برای مبارزه با دیابت انتخاب می‌کنند، از حجم بودجه مراقبت‌های بهداشتی تا سلامت نسل‌های کامل. و با گذشت زمان، به طور فزاینده ای آشکار می شود که مراقبت های بهداشتی نئولیبرال در مواجهه با این چالش شکست خورده است.