چرا بررسی دقیق تشخیص چهره باید فراتر از پلیس باشد

فناوری تشخیص چهره (FRT) به سرعت در حال تبدیل شدن به بخشی از زندگی روزمره در بریتانیا است.

در ماه‌های اخیر، بسیاری از توجه رسانه‌ها در اطراف FRT بر پلیس متمرکز شده است، زیرا نیروهای بالا و پایین در کشور هم به صورت گذشته‌نگر و هم تشخیص چهره زنده (LFR) اجرا می‌کنند.

با افزایش استقرار، بررسی دقیق نیز افزایش می یابد. نگرانی‌ها در مورد دقت، حریم خصوصی و کارایی، در کنار بحث‌های مربوط به تناسب و اینکه آیا استفاده گسترده باعث ایجاد یک "جامعه نظارتی" می‌شود، همگی شایسته بررسی جدی هستند.

اما در حالی که بسیاری از گفتگوها در مورد FRT بر استفاده پلیس متمرکز است، ما خطر نادیده گرفتن استفاده رو به رشد از تشخیص چهره توسط سازمان های خصوصی را داریم.

نگرش عمومی بسته به اینکه چه کسی پشت دوربین است تغییر می کند

نگرش عمومی نسبت به تشخیص چهره به ندرت توسط این فناوری تعیین می شود. جایی که از آن استفاده می‌شود، چرا مستقر می‌شود، و مهم‌تر اینکه چه کسی آن را اجرا می‌کند، همگی می‌توانند بر سطوح حمایت عمومی تأثیر بگذارند.

تمایز مهمی بین استفاده از FRT توسط پلیس برای شناسایی مظنون تحت تعقیب - اغلب برای جرایم خشونت‌آمیز یا جنسی - و استفاده از آن توسط یک خرده‌فروش برای شناسایی فردی که قبلا مظنون به دزدی از مغازه است، وجود دارد. سوالات مربوط به دقت، حریم خصوصی و مدیریت داده های بیومتریک در هر دو مورد معتبر است، اما هدف و زمینه بسیار متفاوت است.

این نابرابری در نگرش های عمومی منعکس می شود. در اوایل سال جاری، Face Int یک نظرسنجی مستقل از 2000 بزرگسال بریتانیایی انجام داد که نشان داد تقریبا سه چهارم (73٪) از استفاده پلیس از FRT حمایت می کنند، در حالی که 54٪ از استفاده از آن در محیط های خرده فروشی حمایت می کنند.

این به این معنا نیست که استفاده پلیس باید از نظارت فرار کند و لزوما به این معنا نیست که مردم با استقرار بخش خصوصی مخالف هستند. چیزی که نشان می دهد این است که پذیرش عمومی تشخیص چهره را نمی توان از شرایطی که در آن استفاده می شود یا سازمانی که آن را اجرا می کند جدا کرد.

هنگامی که پلیس از LFR استفاده می کند، حضور آن معمولا از طریق وسایل نقلیه علامت گذاری شده و علائم مشخص می شود، که اغلب با اطلاعیه های قبلی در مورد زمان و مکان کارکرد و نحوه پردازش داده ها همراه است.

در فضاهای خرده فروشی، استفاده از آن ممکن است همیشه واضح نباشد، و همچنین عموم مردم لزوما متوجه نمی شوند که چه اتفاقی برای داده های آنها می افتد. این امر بسیار حساس است: 57 درصد از پاسخ دهندگان به نظرسنجی Face Int گفتند که نگران نحوه ذخیره تصاویر چهره خود هستند.

حرکت فراتر از دقت

تشخیص چهره اغلب از نظر دقت مورد بحث قرار می گیرد و گزارش های بسیاری از شناسایی نادرست افراد وجود دارد. اطمینان از دقیق، قوی بودن و آزمایش مناسب این فناوری ضروری است.

اما دقت به تنهایی اعتماد عمومی را تضمین نمی کند. نحوه جمع‌آوری، پردازش و ذخیره‌سازی داده‌های چهره و نحوه استفاده از آن‌ها به همان اندازه اهمیت دارد. در واقع، 43 درصد از مردم بریتانیا اظهار داشتند که قوانین شفاف حاکم بر FRT اعتماد آنها را به این فناوری افزایش می دهد.

در بریتانیا، FRT در حال حاضر از طریق مجموعه ای از قوانین، از جمله قانون حفاظت از داده ها و قانون حقوق بشر، تنظیم می شود. این بدان معنی است که کسانی که این فناوری را به کار می گیرند باید چندین قانون را تفسیر کنند تا اطمینان حاصل شود که مطابقت دارند، که منجر به استانداردهای متناقض در سراسر بخش می شود. در مقابل، قانون هوش مصنوعی اتحادیه اروپا به طور خاص به شناسایی بیومتریک می پردازد، با الزامات اضافی برای محافظت از مردم و داده های آنها که قرار است در دسامبر 2027 اجرایی شود.

در اوایل سال جاری، دولت رایزنی در مورد چارچوب جدیدی برای استفاده نیروی انتظامی از FRT تکمیل کرد، اما به ویژه این امر به استقرار بخش خصوصی تعمیم نداد.

اخیرا، دفتر کمیساریای مستقل (ICO) یافته‌های حاصل از کار خود را در مورد بررسی استفاده پلیس از FRT منتشر کرد و اظهار داشت که با نیروها و نهادهای نظارتی پلیس همکاری می‌کند تا اعتماد عمومی را نسبت به حاکمیت و نظارت خود جلب کند.

استفاده مسئولانه چگونه باید باشد

بررسی دقیق‌تر لزوما به معنای محدودیت‌های بیشتر نیست. این باید انتظارات واضح تری را برای نحوه جمع آوری، پردازش و ذخیره داده های بیومتریک توسط سازمان ها ارائه دهد.

سازمان ها باید در مورد زمان و چرایی استفاده از FRT شفاف باشند. اطلاعات مربوط به هدف استقرار، آنچه برای داده‌های افراد اتفاق می‌افتد و چه کسی مسئول آن است، باید قبل از جمع‌آوری داده‌ها به آسانی در دسترس باشد.

حریم خصوصی نیز باید از همان ابتدا در سیستم های FRT ایجاد شود، نه اینکه پس از جمع آوری داده های حساس، اضافه شود. تکنیک هایی مانند هش کردن و سایر اشکال محافظت از الگوی بیومتریک می تواند نیاز به گرفتن تصاویر چهره را برطرف کند. این رویکرد حریم خصوصی با طراحی باید حداقل انتظاری برای کسانی باشد که در FRT سرمایه گذاری می کنند.

علاوه بر این، سازمان‌ها فقط باید داده‌هایی را که واقعا به آنها نیاز دارند، جمع‌آوری و نگهداری کنند. داده‌های مربوط به افرادی که با فهرست نظارت قانونی مطابقت ندارند، نباید حفظ شوند، در حالی که دوره نگهداری واضح باید برای اطلاعاتی اعمال شود که باید ذخیره شوند.

امنیت قوی نیز ضروری است. دسترسی باید محدود شود و سوابق واضحی از چرایی، زمان و توسط چه کسی به داده‌ها دسترسی داشته باشد. هرکسی که داده های بیومتریک را مدیریت می کند باید آموزش های مناسبی دریافت کند و سازمان ها باید فرآیندهایی برای واکنش سریع و شفاف به نقض ها داشته باشند.

در نهایت، فناوری باید از تصمیم گیری انسانی حمایت کند، نه اینکه جایگزین آن شود. در حالی که این فناوری به سرعت در حال پیشرفت است، هنوز هم باید به مسابقات تشخیص چهره به عنوان هشداری تلقی شود که نیاز به بررسی انسانی دارد.

فرصتی برای دولت جدید

تغییر اخیر در دولت و انحلال وزارت علوم، نوآوری و فناوری (DSIT) این بحث را به ویژه به موقع می کند.

با گسترش مسئولیت‌های DSIT در بخش‌های مختلف و تعبیه‌شده در دستور کار اقتصادی و اجتماعی گسترده‌تر دولت، فرصتی برای توسعه رویکرد منسجم‌تر برای تشخیص چهره وجود دارد. به هر حال، پیامدهای تشخیص چهره بسیار فراتر از خود فناوری است، که شامل پلیس، خیابان های بزرگ، حفاظت از داده ها، امنیت و رشد اقتصادی می شود.

دولت باید اطمینان حاصل کند که واکنش خود به گسترش FRT منسجم است و بخش هایی در کنار تنظیم کننده ها و بخش خصوصی کار می کنند.

بررسی ICO در مورد استفاده پلیس از FRT یک مدل مفید برای چگونگی کارکرد نظارت بر بخش خصوصی است. این می‌تواند عملکرد خوب و زمینه‌های مورد توجه را شناسایی کند و راهنمایی یا مقررات واضح‌تر را ارائه دهد.

کسب و کارهای مسئول باید از این نظارت استقبال کنند. استانداردهای واضح‌تر به کسب‌وکارها اطمینان بیشتری در مورد نحوه استقرار خوب می‌دهد و به عموم مردم اطمینان بیشتری می‌دهد که داده‌های بیومتریک آن‌ها به درستی مدیریت می‌شوند.

بحث در مورد تشخیص چهره یک انتخاب دوتایی بین پذیرش فناوری یا محدود کردن آن نیست. سوال این است که چگونه می توانیم مزایای آن را درک کنیم و در عین حال اطمینان حاصل کنیم که استفاده از آن شفاف، متناسب، دقیق و ایمن است.

استقرار پلیس به درستی بخشی از گفتگو باقی خواهد ماند، اما از آنجایی که تشخیص چهره در بخش خصوصی رایج می شود، باید بررسی دقیق انجام شود. اعتماد عمومی نه تنها به آنچه فناوری می تواند انجام دهد بستگی دارد، بلکه به این بستگی دارد که آیا مردم به نحوه استفاده از آن و نحوه محافظت از داده های آنها اطمینان دارند یا خیر.

ما بهترین برنامه احراز هویت را معرفی کرده ایم.

این مقاله به عنوان بخشی از TechRadar Pro Perspectives، کانال ما برای معرفی بهترین و باهوش ترین ذهن ها در صنعت فناوری امروز تهیه شده است.

نظرات بیان شده در اینجا نظرات نویسنده است و لزوما نظرات TechRadarPro یا Future plc نیست. اگر مایل به مشارکت هستید، اطلاعات بیشتری را در اینجا بیابید: https://www.techradar.com/pro/perspectives-how-to-submit