چرا حامیان نتانیاهو علیرغم ناکامی های او به او وفادار می مانند - نظر

برای بیش از یک دهه، بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر، توانایی فوق‌العاده‌ای در حفظ وفاداری حامیانش علیرغم شکست‌های عمیق تحت رهبری خود نشان داده است. او به‌عنوان موفق‌ترین سیاستمدار اسرائیل، بزرگترین بازمانده سیاسی و رهبر یک فرقه شخصیت توصیف شده است. میلیون‌ها اسرائیلی به نتانیاهو رأی می‌دهند، زیرا آنها واقعا با جهان‌بینی سیاسی او موافقند که اسرائیل باید فوق‌العاده قوی باشد، به فلسطینی‌ها بی‌اعتماد باشد، از ایران بترسد، با امتیازات ارضی مخالفت کند، و چپ اسرائیل را ساده لوحانه می‌داند.

سوال گیج کننده این است که چرا وفاداری شخصی به نتانیاهو تا این حد مقاوم باقی می ماند، حتی زمانی که به نظر می رسد وقایع با تصویر او به عنوان حامی ضروری اسرائیل در تناقض هستند. شاید پاسخ در چیزی عمیق تر از سیاست نهفته باشد. او امنیت روانی را از طریق پاداش های قدرتمند ارائه می دهد: امنیت، هویت، اطمینان، اعتقاد و مبارزه جمعی.

برای تقویت این پیوندها، او همچنین از شکاف‌های درون جامعه اسرائیل با اثربخشی قابل‌توجهی استفاده کرده است و تمایز قدرتمندی بین «ما» و «آنها» ایجاد کرده است. درک این پویایی‌های روان‌شناختی می‌تواند به توضیح انعطاف‌پذیری سیاسی خارق‌العاده نتانیاهو کمک کند، و اینکه چرا فداکارترین پیروان او وفادار می‌مانند، حتی زمانی که واقعیت‌ها به نظر می‌رسد که به‌طور فزاینده‌ای با تصویری که نتانیاهو قوی‌تر می‌کند، به او وفادار می‌مانند. تجدید نظر نیرومندترین جذابیت سیاسی نتانیاهو مدتهاست که امنیت، نه صرفا امنیت به عنوان سیاست، بلکه به عنوان یک وعده احساسی بوده است.

اسرائیلی‌ها با آگاهی عمیق از آسیب‌پذیری ناشی از هولوکاست، جنگ‌ها، تروریسم، ایران، حماس و حزب‌الله زندگی می‌کنند. نتانیاهو شخصیت سیاسی خود را حول تصویر یک رهبر باتجربه ساخته است که خطرات را می‌شناسد و می‌تواند از اسرائیلی‌ها محافظت کند. در طول عملیات لبه محافظ در سال 2014، او گفت: "مسئولیت نهایی امنیت و آرامش شما بر عهده من به عنوان نخست وزیر است." امنیت نه با یک دولت یا سیاست، بلکه با شخص نتانیاهو شناخته می شود.

سوال دیگر این نیست که آیا نتانیاهو مرتکب اشتباه شده است یا خیر، بلکه این است که اگر بی بی نه، چه کسی می تواند از ما محافظت کند. نتانیاهو نیز هویت ارائه می دهد. لفاظی های او اغلب تمایز بین خود، حامیانش و ملت را محو می کند. در اکتبر 2025، او به کنست گفت: "ما یهودی هستیم، ما اسرائیلی هستیم، ما قوی هستیم." این چارچوب باعث می شود که مخالفت با نتانیاهو از نظر برخی از حامیان نه تنها به عنوان اختلاف نظر سیاسی بلکه به عنوان مخالفت با کشور و امنیت آن جلوه کند.

نتانیاهو در تبدیل این نارضایتی به همبستگی با خود بسیار مؤثر بوده است. سیاست از رقابت بین ایده‌های رقیب به مبارزه «ما در برابر آنها» تغییر می‌کند. هنگامی که سیاست به یک تضاد هویتی تبدیل می شود، شواهد قدرت کمتری پیدا می کند. یکی دیگر از ویژگی های نتانیاهو طرح قطعیت است.

او در ژوئیه 2026، با تشریح تغییر دکترین امنیتی اسرائیل پس از 7 اکتبر، گفت: "من کنترل را در دست می‌گیرم و آن را تغییر می‌دهم." نتانیاهو پیوسته خود را به عنوان کسی معرفی می‌کند که آنچه را دیگران نمی‌بینند می‌بیند و تجربه ارائه راه‌حل را دارد. پیام ضمنی او اطمینان‌بخش است. از آنجایی که مردم از عدم قطعیت، به‌ویژه زمانی که احساس وجودی بودن می‌کنند، بیزارند، می‌خواهند کسی را بفهمد که چه اتفاقی می‌افتد، بداند چه کاری باید انجام شود، و مطمئن است که عمل کند. مکانیسم دیگری که پیروان نتانیاهو را حفظ می‌کند، توانایی او برای تبدیل انتقاد به اعتقاد است.

او در سال 2021 گفت: "آزمایش رهبری مستلزم آن است که تصمیمات درست حتی زمانی که در لحظه درک نمی شوند و توجیه آنها بعدا مشخص می شود." نتانیاهو یک سپر محافظ در اطراف خود ایجاد کرده است. اگر اتفاقات حق او را ثابت کرد، حق با او بود. اگر ثابت کنند که او اشتباه می کند، به این معنی است که تاریخ به او نرسیده است. بنابراین، او هرگز اشتباه نمی کند، زیرا ممکن است خیلی زود باشد که بدانیم. این یک شکل قابل توجه انعطاف پذیر از وفاداری ایجاد می کند. عنصر پنجم احساس تهدید جمعی خارجی دائمی است.

ایران برای دهه‌ها جایگاه مرکزی را در روایت سیاسی نتانیاهو اشغال کرده است، در حالی که حماس، حزب‌الله و سایر دشمنان این تصور را تقویت می‌کنند که اسرائیل توسط نیروهای متخاصم محاصره شده است. تهدیدها واقعی هستند و قدرت سازش ناپذیر نتانیاهو به عنوان تنها ابزار قابل اطمینان محافظت معرفی می شود. نتانیاهو در ژانویه 2024 اعلام کرد: "هیچ کس ما را متوقف نخواهد کرد، نه لاهه، نه محور شرارت و نه هیچ کس دیگری." چنین زبانی او را به عنوان رهبر بین مردم خود و دنیای متخاصم قرار می دهد. و پیروان او احساس می کنند که نمی توانند فردی که از آنها محافظت می کند تضعیف کنند.

تا زمانی که تهدید وجود دارد، محافظ ضروری است. جامعه اسرائیل از دیرباز دارای شکاف های عمیق ایدئولوژیک، مذهبی، قومی و اجتماعی بوده است. سوال مهم این است که رهبران سیاسی با این اختلافات چه می کنند. وقتی مخالفان به جای اشتباه ساده، خطرناک جلوه می کنند، سازش سخت تر می شود.

اختلاف می تواند به بی وفاداری تبدیل شود و دفاع از رهبر می تواند راهی برای دفاع از طرف خود شود. این به توضیح پدیده ناهماهنگی شناختی کمک می کند. وقتی واقعیت با یک باور عمیقا در تضاد باشد، مردم ممکن است واقعیت را دوباره تفسیر کنند، بنابراین این باور می تواند زنده بماند. دلبستگی سیاسی می تواند با هویت، ترس و تعلق در هم آمیخته شود. پس از سال‌ها دفاع از یک رهبر، اعتراف به شکست او می‌تواند به معنای بازنگری در قضاوت خود باشد. این ممکن است عمیق‌ترین منبع انعطاف‌پذیری نتانیاهو باشد.

برای برخی از حامیان فداکار، رها کردن نتانیاهو ممکن است مانند رها کردن بخشی از هویت، امنیت و اطمینانی باشد که او به نمایندگی از آن آمده است. نویسنده یک اسرائیلی کانادایی، سابقا اقتصاددان و مشاور ارشد سیاستگذاری در خدمات عمومی انتاریو، کانادا است. او در زندگی جامعه یهودی در تورنتو و میامی فعال است و در مورد اسرائیل، صهیونیسم و ​​روابط بین اسرائیل و دیاسپورا می نویسد.