چرا داده های کمتر به معنای بهبود امنیت برای مشاغل است

در هفته‌های اخیر، مقادیر چشمگیری از داده‌های شخصی را مشاهده کرده‌ایم که توسط بازیگران جنایتکار در معرض اخاذی از سازمان‌ها برای پرداخت باج و یا فروش اطلاعات برای سود مالی قرار گرفته‌اند.

در بریتانیا، سه فرودگاه بزرگ دچار نقض اطلاعات شدند که اطلاعات مربوط به نزدیک به نه میلیون نفر را فاش کرد. در بخش فین‌تک، Revolut به اشتباه اطلاعات زیادی از مشتریان خود را برای کلاهبردارانی که جعل هویت مقامات دولتی بودند، افشا کرد.

هکرها در زمانی که در آمریکای شمالی بودند، اسکن نزدیک به 153 میلیون گواهینامه رانندگی ایالات متحده و کانادا را برای فروش در وب تاریک ارائه کردند.

این حوادث خطرات و آسیب‌پذیری‌هایی را که سازمان‌ها هنگام جمع‌آوری و نگهداری حجم زیادی از داده‌های شخصی ارزشمند با آن مواجه هستند، برجسته می‌کنند.

فراتر از نیاز آشکار به امنیت بیشتر اینترنت و محافظت در برابر حملات مرتبط با هوش مصنوعی یا هویت های مصنوعی، یک سوال اساسی دیگر را مطرح می کند: آیا شرکت ها واقعا نیاز به جمع آوری و نگهداری داده های شخصی زیادی دارند؟

داده های بیشتر، ریسک بیشتر

چک‌های هویت معمولا می‌تواند شامل شرکت‌هایی باشد که نام، تاریخ تولد، آدرس، اسکن اسناد و تصاویر چهره را جمع‌آوری می‌کنند. آن داده‌ها سپس ذخیره می‌شوند و ممکن است در تامین‌کنندگان و سیستم‌های مختلف کپی شوند به این امید که پروتکل‌های امنیتی موجود قوی بمانند.

در نتیجه، سازمان‌ها ممکن است ناخواسته در حال ایجاد Honeypot باشند. در صورت نقض، این داده ها می توانند برای تسهیل انواع فعالیت های غیرقانونی مانند کلاهبرداری، جعل هویت و مهندسی اجتماعی استفاده شوند. هرچه یک سازمان اطلاعات بیشتری را جمع آوری کند، مکان های بیشتری در معرض خطر قرار گرفتن داده ها ایجاد می کند.

بنابراین انباشت داده ها به طور قابل توجهی ریسک امنیتی یک شرکت را افزایش می دهد. با افزایش ارزش داده ها، نفوذها برای مهاجمان سودآورتر و برای مشاغل فاجعه بارتر می شوند. از آنجایی که ابزارهای هوش مصنوعی همچنان کالایی می شوند و استفاده از آنها آسان تر می شود، نقض ممکن است حتی بیشتر شود، مگر اینکه راه های جدیدی برای تأیید اطلاعات مشروع پیدا کنیم بدون اینکه کل مجموعه داده های زیربنایی فرد در معرض خطر باشد.

تأیید به داده های زیادی نیاز ندارد

بسیاری از سرویس‌های آنلاین رایگانی که ما روزانه استفاده می‌کنیم در معرض خطر اختلال هستند زیرا اساسا داده‌های زیادی را درخواست می‌کنند. این سرویس‌ها نیازی به دانستن بیش از 10 اطلاعات شخصی در مورد یک فرد ندارند - با این حال، از آنجایی که این اطلاعات هنوز جمع‌آوری شده است، مدل کلی کسب‌وکار اینترنت آسیب‌پذیر است.

اصول اولیه احراز هویت که حریم خصوصی را حفظ می کنند می توانند راهی به جلو ارائه دهند و به محافظت از آینده اینترنت کمک کنند. آنها افراد را قادر می سازند تا به محتوا و خدمات رایگان بدون افشای جزئیات شخصی غیر ضروری دسترسی پیدا کنند. به عنوان مثال، یک سرویس دارای محدودیت سنی ممکن است فقط به مدرکی نیاز داشته باشد که نشان دهد شخصی بالاتر از حداقل شرط سنی است، یا یک سرویس دولتی ممکن است فقط به تأیید اقامت نیاز داشته باشد.

همه این جنبه‌های اصلی را می‌توان بدون نیاز به دسترسی و ذخیره مجموعه داده کامل شخص تأیید کرد. تنها ضرورت، پرسیدن سؤالات درست در زمان مناسب است – به نحوی که اطمینان حاصل شود که آنچه باید تأیید شود در واقع مشروع است.

بنابراین به حداقل رساندن داده ها می تواند به یک ابزار کنترل امنیتی و کاهش خطر تبدیل شود. هر چه یک سرویس اطلاعات کمتری جمع آوری و نگهداری کند، سطح حمله برای عوامل غیرقانونی کوچکتر است. تنها با درخواست اطلاعات مورد نیاز در یک لحظه خاص، سازمان‌ها می‌توانند بدون ایجاد یک ذخیره‌سازی غیرضروری و پرخطر از داده‌های شخصی، آنچه مهم است را تأیید کنند.

این واقعیت را ثابت کنید: جزئیات را خصوصی نگه دارید

رمزنگاری مدرن با دانش صفر می تواند به رفع این چالش کمک کند. این امکان را به افراد می‌دهد تا به‌صورت اختیاری اعتبار دیجیتال را از طریق اطلاعات کارت‌های شناسایی فیزیکی، دارای تراشه یا هویت‌های دیجیتال دولتی مانند گواهینامه‌های رانندگی تلفن همراه از طریق یک برنامه ذخیره کنند، بدون اینکه آن را برای اشخاص ثالث در دسترس قرار دهند.

سپس یک فرد می تواند از شناسه دیجیتال خود برای اثبات مواردی مانند سن، ملیت و مالکیت سند منحصر به فرد بدون افشای هویت خود یا دادن آن داده ها به شخص ثالث استفاده کند. رمزنگاری دانش صفر می تواند این ادعاها را تأیید کند در حالی که اطلاعات اصلی را خصوصی نگه می دارد.

هنگامی که تولید اثبات در دستگاه فرد انجام می شود، اطلاعات حساس می توانند محلی باقی بمانند در حالی که خدمات دریافت کننده مدرک مورد نیاز خود را دریافت می کند. نگهداری داده های هویتی با قابلیت استفاده مجدد کمتر می تواند آنچه را که مهاجم در صورت نقض آن سرویس به دست می آورد، محدود کند.

حفظ حریم خصوصی: چرا این مهم است

فراتر از مزایای امنیتی ذکر شده، کاهش حفظ داده ها نیز ضروری خواهد بود زیرا هوش مصنوعی تشخیص واقعی و اعتماد به چه داده هایی را برای ما دشوارتر می کند. در عین حال، پیشرفت‌ها در قدرت محاسباتی می‌تواند به این معنا باشد که داده‌های خصوصی که امروزه به خوبی رمزگذاری شده‌اند، می‌توانند به راحتی در آینده پسا کوانتومی جمع‌آوری و رمزگشایی شوند.

اثبات دانش صفر مقاله تمام شده نیست، اما این باید بخش کلیدی یک تغییر گسترده‌تر به سیستم‌های رمزنگاری را تشکیل دهد که برای چگونگی تأیید اطلاعات واقعی که می‌تواند به آن‌ها اعتماد کند، اساسی است و شرکت‌ها را برای تهدیداتی آماده می‌کند که یک دهه پیش به سختی قابل تصور بود.

در دنیایی که هر دو داده‌های شخصی ارزشمندتر می‌شوند، قابل اعتمادتر و ایمن‌تر می‌شوند، نگهداری کمتر به یکی از ضروری‌ترین اقدامات امنیتی تبدیل خواهد شد.

ما بهترین نرم افزار محافظت از سرقت هویت را بررسی، رتبه بندی و رتبه بندی کرده ایم.

این مقاله به عنوان بخشی از TechRadar Pro Perspectives، کانال ما برای معرفی بهترین و باهوش ترین ذهن ها در صنعت فناوری امروز تهیه شده است.

نظرات بیان شده در اینجا نظرات نویسنده است و لزوما نظرات TechRadarPro یا Future plc نیست. اگر مایل به مشارکت هستید، اطلاعات بیشتری را در اینجا بیابید: https://www.techradar.com/pro/perspectives-how-to-submit