چرا رقابت فرمانداران در میان دوره ای 2026 ایالات متحده مهم است؟

بیشتر توجه پیش از انتخابات میان دوره ای روز سه شنبه به نبرد برای کنترل کنگره ایالات متحده معطوف شده است.

اما رقابت‌های کلیدی در سطح دولتی نیز در حال آشکار شدن است که پیامدهای گسترده‌ای برای آینده کشور دارد.

امسال، 36 ایالت آمریکا به فرماندار بعدی خود رای خواهند داد که قدرتمندترین مقام منتخب در دولت ایالتی است.

بخش غیرمعمول بالایی از این رقابت‌ها بر کرسی‌های آزاد متمرکز می‌شوند و هیچ فرماندار فعلی در رای‌گیری به دنبال انتخاب مجدد نیست.

در 19 مورد از رقابت‌ها، مقام کنونی یا مانند گاوین نیوسام، نماینده دموکرات کالیفرنیا، دارای مدت محدود است، یا مانند کیم رینولدز، جمهوری‌خواه آیووا، به‌طور داوطلبانه تصمیم گرفته دیگر نامزد نشود.

این چرخش تاریخی این پتانسیل را برای چندین ایالت ایجاد می کند تا تغییرات مهمی در رهبری داشته باشند.

فرمانداران به عنوان مدیران ارشد ایالت های خود، نظارت بر ادارات و سازمان های دولتی مسئول ارائه خدمات عمومی را بر عهده دارند.

قدرت آنها در هر ایالت متفاوت است. به طور کلی، فرمانداران بودجه پیشنهاد می کنند، مقامات ارشد ایالتی را منصوب می کنند، سازمان های دولتی را در مورد نحوه اجرای قوانین موجود هدایت می کنند و دستورات اجرایی را صادر می کنند.

آن‌ها همچنین می‌توانند لایحه‌های قانونی تصویب شده توسط مجلس قانونگذاری ایالت خود را امضا کنند - یا آنها را وتو کنند.

یکی از بارزترین حوزه های نفوذ آنها حقوق باروری است. از زمانی که دادگاه عالی ایالات متحده در سال 2022 حکم داد که هیچ حق قانونی برای دسترسی به سقط جنین وجود ندارد، دولت های ایالتی نقش اصلی را در تعیین قانونی بودن این رویه ایفا کرده اند.

اکنون هر ایالت می تواند سقط جنین را در محدوده خود تنظیم کند و حدود 13 قانونگذار ایالتی ممنوعیت کامل یا تقریبا کامل سقط جنین را تصویب کرده اند.

اما موسسه Guttmacher، یک سازمان حقوق باروری مستقر در ایالات متحده، خاطرنشان کرد که حدود دوازده فرماندار دستورات اجرایی برای "کاهش" آسیب های ناشی از چنین ممنوعیت هایی صادر کرده اند.

این سازمان گفت: با صدور دستورات اجرایی، فرمانداران می توانند به سرعت از ارائه دهندگان و بیماران حمایت کنند. این امر به‌ویژه در ایالت‌هایی مانند کارولینای شمالی مفید بود، جایی که فرماندار از حقوق سقط جنین حمایت می‌کند – اما قانون‌گذار اینطور نیست.»

فرمانداران همچنین می توانند بر نحوه برگزاری انتخابات ایالات متحده تأثیر بگذارند.

در برخی ایالت ها، فرمانداران مقامات مسئول نظارت بر انتخابات را منصوب می کنند، در حالی که در برخی دیگر، این مقامات به طور مستقل انتخاب می شوند. فرمانداران همچنین ممکن است قوانین تغییر قوانین رای گیری را امضا یا وتو کنند که به آنها نفوذ قابل توجهی بر اداره انتخابات می دهد.

فرمانداران همچنین به شکل گیری نحوه واکنش ایالت ها به دولت فدرال کمک می کنند.

آنها ممکن است سیاست های فدرال را در دادگاه به چالش بکشند یا با واشنگتن بر سر بودجه و الزامات برنامه مذاکره کنند.

دولت های ایالتی همچنین نقش مهمی در اجرای برنامه های بودجه فدرال ایفا می کنند و همکاری بین فرمانداران و کاخ سفید را مهم می کنند.

یک نمونه پس از آن بود که سیاست مهم مراقبت های بهداشتی باراک اوباما، رئیس جمهور سابق ایالات متحده، قانون مراقبت مقرون به صرفه، در کنگره ایالات متحده در سال 2010 تصویب شد.

پس از تصویب آن، بسیاری از فرمانداران در موقعیتی قرار گرفتند که تصمیم بگیرند که آیا ایالت هایشان گسترش قانون مراقبت مقرون به صرفه را به Medicaid، یک برنامه بیمه برای خانوارهای کم درآمد، تصویب کرده است یا خیر.

برخی از فرمانداران، مانند استیو بشیر از کنتاکی و ارل ری تامبلین از ویرجینیای غربی، در سال 2013 دستورات اجرایی برای پذیرش گسترش Medicaid را بدون تأیید مجالس خود صادر کردند.

دیگران، مانند ریک اسکات، فرماندار وقت فلوریدا، با گسترش Medicaid مخالفت کردند و به قانونگذاران ایالتی خود دستور دادند که آن را تصویب نکنند. اسکات که اکنون به عنوان سناتور ایالات متحده برای ایالت خدمت می کند، بعدا مخالفت خود را کنار گذاشت، اما قانونگذار فلوریدا به رهبری جمهوری خواهان لایحه ای را برای موافقت با گسترش این ایالت به تصویب نرساند.

فرمانداران به عنوان مدیران ارشد ایالت خود یک پلت فرم منحصر به فرد برای نمایش استعدادهای سیاسی خود دارند.

بسیاری از عمارت فرماندار برای رسیدن به بالاترین مقام کشور، یعنی ریاست جمهوری، استفاده می کنند.

حداقل 17 رئیس جمهور سابق ایالات متحده - از جمله جیمی کارتر، رونالد ریگان، بیل کلینتون و جورج دبلیو بوش - قبل از اشغال کاخ سفید فرماندار بودند.

اما برخی از فرمانداران می‌دانند که جاه‌طلبی‌های ریاست‌جمهوری آنها با واکنش‌های منفی به سیاست‌های سطح دولتی آنها خنثی شده است.

موسسه سیاست ایگلتون تخمین می زند که تنها 53 درصد از نامزدهای ریاست جمهوری که قبلا فرماندار بودند، در نهایت در رقابت های خود پیروز شدند.

به عنوان مثال، در طول چرخه انتخابات ریاست جمهوری 2016، فرماندار نیوجرسی در آن زمان، کریس کریستی، امیدوار بود که نامزدی حزب جمهوری خواه را تضمین کند.

با این حال، او در فوریه همان سال از رقابت خارج شد، اما در بحبوحه انتقادات از اقدامات متعددی که در زمان فرمانداری وی انجام شد.

دولت او در نیوجرسی هنوز درگیر رسوایی معروف به "بریج گیت" بود که مربوط به اتهامات بسته شدن یک جاده اصلی برای مجازات شهردار یک شهر مجاور بود.

و برخی از جمهوری خواهان نحوه استقبال کریستی از اوباما، یک دموکرات، هنگام بازدید از نیوجرسی در طول طوفان سندی در اکتبر 2012 را محکوم کردند.

انتظار می رود که رقابت های میان دوره ای امسال زمینه را برای انتخابات ریاست جمهوری در سال 2028 فراهم کند.

چندین فرماندار در حال خروج از جمله امیدهای احتمالی هستند. نیوسام که از سال 2019 به عنوان فرماندار کالیفرنیا خدمت کرده است، امسال از نامزدی برای سومین دوره منع شده است.

در عوض، به طور گسترده گمانه زنی می شود که او پیشتاز نامزدی دموکرات ها در سال 2028 است، زیرا خود را به عنوان منتقد سرسخت دونالد ترامپ، رئیس جمهور جمهوری خواه معرفی کرده است.

چندین رقیب بالقوه دموکرات دیگر نیز در کمپین‌های انتخاباتی مجدد در این دوره میان‌دوره‌ای که می‌تواند به عنوان پیش‌نمایش برای مناقصه‌های ریاست‌جمهوری آینده باشد، محبوس شده‌اند. آنها شامل وس مور از مریلند و جاش شاپیرو از پنسیلوانیا هستند.