چرا روی سرمان و جاهای دیگر مو داریم؟ کتاب جدیدی به بررسی

از نحوه حالت دادن به موهایتان گرفته تا بافت آنها، مو یک تجارت پیچیده است

مضطرب و مودار لباس جودی، کتاب نماد

مضطرب و مودار جودی ویرینگ را انتخاب کنید، و ممکن است از طولانی بودن آن تعجب کنید: او چگونه احتمالا 300 صفحه را با ... مو پر کرده است؟ این یک اعتبار به تحقیقات سخت کوش، کنجکاوی مسری و صدای با شخصیت او است که با پایان دادن به این کاوش جامع در مورد آنچه که زیرنویس آن را "تکامل و فرهنگ موی انسان" می نامد، از اینکه چقدر چیزهای بدیهی گرفته بودم، شگفت زده شدم.

ویرینگ از همان ابتدا قصد دارد خوانندگانی را جذب کند که ممکن است بدبین باشند، و با استفاده از حاشیه‌های گسترده (و احتمالا اغلب جنسیت‌گرایانه) موها را به نمایش می‌گذارد تا یک "عجب بیولوژیکی" را نشان دهد که "تقریبا همه جنبه‌های بشریت" را لمس می‌کند. شیفتگی خود او به دوران تحصیلات تکمیلی اش در دانشگاه آکسفورد برمی گردد و Anxious and Hairy بر تحقیقات او در مورد رفتار جفت گیری، به ویژه "مزایای تطبیقی ​​تکه های موی انسان" استوار است.

چرا ما در بعضی جاها به گونه ای تکامل یافته ایم که تافت داشته باشیم، اما در بعضی جاها نه؟ حتی در حال حاضر، تحقیقات محدود باقی مانده است. همانطور که Wearing اشاره می کند: "به طور عجیبی، انسان ها به ویژگی های مربوط به جفت گیری کنه ها و پرندگان بیشتر از پرهای گونه های خود توجه کرده اند."

او می نویسد که اولین شواهد فسیلی از مو به حدود 245 میلیون سال قبل از سینودونت ها باز می گردد: خونگرم، خزنده و اجداد پستانداران. آنها خز را برای عایق ساختند، اما برخی از فولیکول های مو برای تولید شیر و بوی بدن به تکامل خود ادامه دادند. هومو ساپین ها با گذشت زمان کت های خز خود را می اندازند، اما نه آنقدر قاطعانه که به نظر می رسید. به اصطلاح میمون برهنه، در واقع، در همه جا به جز در کف پا و کف دست، تعداد فولیکول‌های مشابهی با خویشاوندان نخستی‌مان دارد. اما آنها عمدتا موهای نازک و ریز "ولوس" تولید می کنند.

موهای ضخیم‌تر و بالغ‌تر از طریق انتخاب جنسی تکامل یافتند تا در مکان‌های خاص برای اهداف بسیار متنوع رشد کنند. موهای روی سر ما به تنظیم دما کمک می کند و در عین حال محافظت در برابر آفتاب را نیز ارائه می دهد و تنوع در تراکم، رنگ و فر را توضیح می دهد. به عنوان مثال، موهای مجعد، تابش خورشیدی بیشتری را مسدود می کنند و در عین حال سر را خنک تر نگه می دارند. در مردان، این تعادل شامل موهای صورت نیز می‌شود، با پوشیدن ارتباط بین ریش‌های پرپشت - که رقبای جنسی را منصرف می‌کرد - و طاسی را بررسی می‌کند.

در آکسفورد، ویرینگ با درخواست‌هایی برای نمونه‌هایی از «بیت‌های جالب» به همتایان خود کمین کرد.

علم پشت سایر تکه های خزدار ما بیشتر حدس و گمان است. او می نویسد که موهای زیر بغل ممکن است برای پخش ترکیبات شیمیایی خاص ما تکامل یافته باشند، به ارتباطات اجتماعی کمک کرده و به جذب جفت مناسب ژنتیکی کمک می کنند. در مورد موهای ناحیه تناسلی، فرضیه ترجیحی Wearing این است که به عنوان یک "ردیاب تقلب" تکامل یافته است، مایعات و بو را به دام می اندازد، انتخاب همسر را مطلع می کند و در مورد فعالیت جنسی ارتباط برقرار می کند، اگرچه او تاکید می کند که این مورد آزمایش نشده است.

حتی با وجود همه ناشناخته ها، لنز تکاملی Wearing مو را به طور غیرمنتظره ای جالب می کند. فرهنگ یک لایه به همان اندازه متراکم را اضافه می کند - و عامل "اضطراب" عنوان است. داشتن موی بیش از حد در مکان های نامناسب یا ناکافی بودن آن در مکان های مناسب، با افسردگی، اضطراب و کیفیت پایین زندگی مرتبط است.

مدل دادن به مو از همان جوامع اولیه و در بین طبقات، نوعی ابراز وجود بوده است. رامسس دوم، یکی از مشهورترین فراعنه مصر باستان، از حنا برای پنهان کردن خاکستری ها استفاده می کرد. و بقایای زنی که در قرن چهاردهم قبل از میلاد دفن شده بود شواهدی از 70 پسوند رنگی نشان داد.

حتی تصمیم به پوشیدن موها به صورت اجتماعی و اغلب سیاسی است. تسمه های روان زنانه، تمایلات جنسی زنانه را منتقل می کنند، اما ممکن است به عنوان وسیله ای برای کنترل پوشیده، بسته یا کوتاه شوند. Wearing می نویسد که مو نیز به معنای واقعی کلمه موضوع مرگ و زندگی بوده است. تغییرات طبیعی، تابعی از ژنتیک و جغرافیا، برای توجیه تعصب نژادی، سوء استفاده و بردگی استفاده شد. بافت مو، معیار طبقه بندی رسمی در آپارتاید آفریقای جنوبی، حقوق و آزادی های تعیین شده است.

مضطرب و مودار تحقیقات دقیق و گسترده ویرینگ را منعکس می‌کند، اما این روایت به دلیل اشتیاق او به گزارش‌های مو و گزارش‌های روی زمین است. در آکسفورد، او نامی برای خود دست و پا کرد و با درخواست‌هایی برای نمونه‌هایی از «بیت‌های جالب» به همتایانش کمین کرد. بعدا، تلاش او او را از یک سالن گران‌قیمت پاریس به دیترویت می‌برد تا یک همایش ریش و سبیل داشته باشد.

او کشف می کند که آنچه با "لکه های مو" ما نشان داده می شود به تکامل خود ادامه می دهد. بوتاکس که حرکت ابرو را محدود می کند، ممکن است بر توانایی ما در برقراری ارتباط و همدلی تأثیر بگذارد. به طور کلی، Wearing بیش از آنچه که وعده داده بود، عمل می‌کند تا نگاه ما به مو را تغییر دهد.

ال هانت نویسنده ای است که در نورویچ انگلستان زندگی می کند

وقتی از طریق پیوندهای موجود در این صفحه خریدی انجام می دهید، کمیسیون دریافت می کنیم.