چرا مهم است که از اطلاعات ذخیره شده در درایوهای انگشت شست قدیمی خود نسخه پشتیبان تهیه کنید

خسارت، ضرر و فساد همه عواملی هستند که ارزش بررسی دارند.

شاید این فقط حکایتی باشد، اما درایوهای USB به اندازه گذشته محبوب به نظر نمی رسند. این منطقی است، زیرا آنها برای بسیاری از وظایفی که برای آنها ساخته شده اند، بی اهمیت یا منسوخ شده اند. فناوری هایی مانند ایمیل، چت و AirDrop انتقال فایل های کوچک را آسان می کند. فایل‌های بزرگتر اغلب با استفاده از سرویس‌های آنلاین مانند iCloud یا SSDهای خارجی با اندازه کامل، بهتر ذخیره و به اشتراک گذاشته می‌شوند.

ممکن است برخی از فایل‌ها را روی درایوهای انگشت شست نگه دارید، چه به این دلیل که برای سبک زندگی شما منطقی هستند، یا فقط به رسانه‌های یک یا دو دهه پیش چسبیده‌اید. و چرا این کار را نمی کنید؟ هیچ چیز قابل حمل تر از یک USB USB کوچک نیست. همچنین اگر مجبور نباشید خرید فضای ذخیره‌سازی اضافی منطقی نیست، البته نه با افزایش قیمت حافظه به استراتوسفر.

با این حال، اگر قبلا این کار را نکرده‌اید، زمان آن رسیده است که برای آن شست‌های قدیمی پشتیبان تهیه کنید. زمان آنها رو به اتمام است، یا به دلیل احتمال وقوع یک فاجعه یا عواقب اجتناب ناپذیر طراحی آنها. حتی باید به فکر مهاجرت کامل از آنها باشید.

هر چیزی به کوچکی یک درایو انگشت شست در معرض خطر تخریب یا گم شدن است. ممکن است یکی از آنها را در دفتر رها کنید، یا در حالی که برای گرفتن هواپیما مسابقه می دهید، به طور تصادفی آن را از کیف خود منجنیق کنید. و اگر به اندازه کافی مکرر حرکت کنید، برخی از دارایی ها به ظاهر می توانند در اتر ناپدید شوند.

حتی بدون این نگرانی‌ها، یک تیک تاک ساعت وجود دارد. تمام حافظه های فلش دارای تعداد محدودی از چرخه های نوشتن هستند که معمولا بین 10000 تا 100000 برای یک انگشت شست. اگر فقط از درایو برای ذخیره سازی آرشیو استفاده می کنید، این مشکل چندانی ایجاد نمی کند. با این حال، اگر روزانه یا هفتگی فایل‌ها را کپی می‌کنید، به تدریج میزان فضای قابل استفاده را کاهش می‌دهید، تا اینکه یک روز درایو اصلا کار نخواهد کرد. با درایوهای انگشت شست، شما حتی نمی توانید دستورات TRIM را برای بازیابی بخشی از آن اتاق اجرا کنید، همانطور که در SSD های معمولی می توانید.

اضافه کردن به این یک تهدید کمتر سازگار است که به نام پوسیدگی بیت شناخته می شود. برای نمایش داده ها، حافظه فلش به سلول هایی بستگی دارد که دارای بار الکتریکی هستند. با گذشت زمان، آن سلول‌ها الکترون‌های خود را از دست می‌دهند، که در نهایت ممکن است به بیت‌های برگشتی منجر شود. این به فساد داده ها تبدیل می شود. بیت‌ها حتی می‌توانند توسط پرتوهای کیهانی برگردانده شوند، اگرچه احتمال آن نسبتا کم است - حدود یک در هر گیگابایت در ماه، حداقل در سطح دریا. پوسیدگی کمی احتمالا کمترین نگرانی شماست، اما در یک جدول زمانی به اندازه کافی طولانی، رویدادهای نادر به یک قطعیت تبدیل می شوند.

همچنین لازم به یادآوری است که اگرچه درایوهای انگشت شست هیچ قسمت متحرکی ندارند، اما همچنان به اجزایی مانند اتصالات و تراشه‌های کنترل کننده متکی هستند. اینها ممکن است به دلایل مختلفی مانند ضربه، خوردگی یا تولید نامرغوب شکست بخورند. درایو ذخیره شده در یک محیط مخصوصا مرطوب ممکن است با کپک آلوده شود.

اگر داده‌ها واقعا مهم هستند، قاعده عمومی رایج (بدون جناس) به عنوان 3-2-1 شناخته می‌شود. یعنی داده ها باید حداقل در سه مکان ذخیره شوند: دو درایو محلی و یک بارگذاری ابری. برخی از افراد پا را فراتر می گذارند و مطمئن می شوند که یکی از آن درایوها در یک آدرس جداگانه یا در یک گاوصندوق نسوز قرار دارد. این احتمالا برای افراد عادی بیش از حد است، اما آتش‌سوزی، سیل و بلایای دیگر اتفاق می‌افتد.

در هر صورت، شما نمی خواهید کاملا به ابر وابسته باشید. علاوه بر هزینه های اشتراک، اتصالات اینترنت قطع می شود و حتی دیتاسنترهای میلیارد دلاری نیز ممکن است دچار خرابی فاجعه باری شوند. همچنین نمی‌خواهید در صورت غیراخلاقی شدن یک کسب‌وکار، داده‌هایتان در خطر باشد. برخی از کسب و کارها با امنیت بازی می کنند یا هیچ مشکلی برای همکاری با دولت های مستبد نمی بینند.

وقتی فایل‌ها کمتر از حد بحرانی هستند، اما هنوز خوب هستند، فقط مطمئن شوید که کپی‌های شما در جایی به راحتی قابل شناسایی و بازیابی هستند. درایو(های) داخلی رایانه شما ممکن است این کار را انجام دهد، اگرچه هنوز هم با ابر یا یک SSD خارجی وضعیت بهتری دارید. اگر رایانه از کار بیفتد، بازیابی فایل‌ها از آن ممکن است پیچیده باشد و شما را ملزم به استخراج فیزیکی یک درایو و پیدا کردن ابزاری برای وصل کردن آن به دستگاه دیگری کنید.