چرا چین نمی تواند اقتصاد شکسته خود را اصلاح کند؟

چین یک مشکل بزرگ دارد: مردم چین به اندازه کافی پول خرج نمی کنند. چین امروز کمترین میزان مصرف را در بین اقتصادهای بزرگ جهان دارد – در واقع، نرخ مصرف آن کمتر از هر اقتصاد بزرگی در 100 سال گذشته است. مصرف فقط 56 درصد از تولید ناخالص داخلی چین را تشکیل می دهد. در بیشتر اقتصادها، 70 درصد یا بیشتر است.

برای در نظر گرفتن این موضوع، مصرف چین به عنوان سهمی از تولید ناخالص داخلی حدود 10 درصد کمتر از مصرف ژاپن در دهه 1990 است که در بدترین نقطه رکود اقتصادی آن قرار داشت. چرا مصرف کم اهمیت دارد؟ زیرا این یک علامت هشدار دهنده است که مدل اقتصادی چین اساسا شکسته شده است. به همین دلیل است که رشد تولید ناخالص داخلی به شدت متوقف می شود و از اوج 10 درصد یا بیشتر در اوایل دهه 2000 به زیر 5 درصد امروز کاهش می یابد. همچنین به همین دلیل است که بدهی چین در حال افزایش به سطوح هشدار دهنده است. و این فقط یک مشکل برای چین نیست.

مصرف کم در چین به این معنی است که مردم آن این همه خرید نمی کنند – اما چین نمی تواند تولید را بدون اخراج انبوه کاهش دهد. پس چین با همه چیزهای اضافی چه می کند؟ این کشور بیشتر و بیشتر به خارج از کشور و با قیمت های کمتر و کمتر صادر می کند. اصطلاح فنی برای آن "دامپینگ" است - و کشورهایی از اروپا تا آسیا شروع به شکایت از آن کرده اند. تولید مازاد عظیم چین، صنایع تولیدی را در سراسر جهان از بین می برد. و همه این مشکلات علت اصلی یکسانی دارند.