پرش به محتوای اصلی

چگونه اولین نقشه جامع مرگ و میر در امتداد "دیوار مجازی" مرز ایالات متحده را تهیه کردیم

ام‌آی‌تی تک‌ریویو۱۴۰۵ شهریور ۳۰, دوشنبه، ساعت ۱۵:۳۰حدود 16 دقیقه مطالعه

تحقیقات 15 ماهه ما در مورد مرگ و مراقبت در امتداد مرز ایالات متحده و مکزیک با یک سوال ساده آغاز شد: چرا تعداد زیادی از مردم در نزدیکی برج‌های نظارت دولتی جان خود را از دست دادند که برای کمک به ردیابی و دستگیری آنها بود؟ این داستان بخشی از Dying on Camera است که با همکاری MIT Technology Review و Times of San Diego انجام شده است. خبرنگاران در هر دو اتاق خبر گذشته را سپری کردند…

تحقیقات 15 ماهه ما در مورد مرگ و مراقبت در امتداد مرز ایالات متحده و مکزیک با یک سوال ساده آغاز شد: چرا تعداد زیادی از مردم در نزدیکی برج‌های نظارت دولتی جان خود را از دست دادند که برای کمک به ردیابی و دستگیری آنها بود؟

این داستان بخشی از Dying on Camera است که همکاری بین MIT Technology Review و Times of San Diego است. روزنامه نگاران در هر دو اتاق خبر سال گذشته را صرف بررسی شکست های فناوری نظارت بر مرزها و کشف داستان های افرادی کردند که در مناطق مرزی جان خود را از دست می دهند.

برای پاسخ به این سوال، هزاران صفحه از اسناد دولتی را بررسی کردیم، چندین بار از مرز بازدید کردیم و با بیش از 45 نفر از جمله مشاوران فعلی و سابق کاخ سفید، منصوبین ریاست جمهوری، ماموران گشت مرزی، بازرسان پزشکی، کلانترها، داوطلبان بشردوستانه و کارمندان شرکت‌های فناوری مصاحبه کردیم.

نتیجه بررسی ما اولین نقشه و تحلیل جامع مرگ و میر در نزدیکی برج های مراقبت مرزی است. در اینجا نحوه ساخت آن، تصمیماتی که در طول مسیر گرفتیم، و داده ها می توانند و نمی توانند به ما بگویند، آمده است.

داده های ما

تحقیقات متکی به دانستن محل کشته شدن مهاجران و محل و زمان نصب برج های گمرک و حفاظت مرزی ایالات متحده بود. ما موارد مربوط به سال 2015 را مورد تجزیه و تحلیل قرار دادیم که به ما امکان می دهد سیاست های مرزی مختلف، ادارات ریاست جمهوری و فناوری های برج را پوشش دهیم.

مرگ و میر مهاجران

مرز ایالات متحده و مکزیک به عنوان مرگبارترین مرز زمینی جهان شناخته می شود و گشت مرزی تخمین می زند که بیش از 10000 نفر از سال 2000 در حین عبور از این مرزها جان خود را از دست داده اند - رقمی که به طور گسترده به عنوان یک عدد کم در نظر گرفته می شود. اما میزان اطلاعات در دسترس عموم در مورد مکان و زمان مرگ این افراد و اینکه چه کسانی بودند، بسیار متفاوت است. برخی از بقایا هرگز کشف نمی شوند و برای آنهایی که هستند، هیچ پروتکل ملی برای نحوه رسیدگی به سوابق وجود ندارد.

اگر بتوانیم سه چیز اساسی را تأیید کنیم، موردی را برای تجزیه و تحلیل بیشتر در نظر گرفتیم: اینکه آیا تصور می‌شود که فرد در حال عبور از مرز بوده است، بقایای بدن در کجا پیدا شده است و تقریبا چه زمانی مرده است.

ما مجموعه داده‌های خود را با ادغام مجموعه‌های موجود که توسط سازمان‌های دیگر، از جمله No More Deaths، Humane Borders، و Electronic Frontier Foundation گردآوری و به اشتراک گذاشته شده بود، با سوابق جدیدی که خودمان از بیش از ده‌ها آژانس به دست آورده‌ایم، ایجاد کردیم.

درخواست های ثبت عمومی در تگزاس

تگزاس بزرگترین حلقه مفقوده در اکثر پایگاه های داده موجود مرگ و میر مهاجران بود. برخلاف آریزونا، هیچ ابتکاری برای به اشتراک گذاشتن سوابق آنلاین ندارد، و بر خلاف نیومکزیکو، این کشور تک تک شهرستان‌ها را وادار می‌کند تا تحقیقات مربوط به مرگ خود را انجام دهند. برخی از سوابق برای آن شهرستان‌ها وجود داشت که توسط تعداد انگشت شماری محقق اختصاصی گردآوری شده بود، اما هیچ چیز جامع یا جاری نبود.

ما 17 شهرستان را در تگزاس شناسایی کردیم که به تحقیقات ما مرتبط هستند: کولبرسون، جف دیویس، پرسیدیو، ترل، وال ورد، کینی، ماوریک، دیمیت، وب، زاپاتا، جیم هاگ، استار، هیدالگو، کامرون، کندی، بروکس، و دووال. شهرستان های دیگری نیز وجود دارند که در آنها مهاجران جان خود را از دست داده اند، اما مناطق تحت پوشش برج های نظارتی ندارند و به همین دلیل مستثنی شدند.

در اکثر این شهرستان ها، قضات اداری منتخب محلی به نام قضات صلح، جامع ترین اطلاعات را در مورد مرگ و میرهای محلی جمع آوری می کنند. اما درخواست‌های سوابق ارسال شده به این قاضی‌ها ممکن است برای سال‌ها متوقف شود (در واقع، برخی از درخواست‌های ما از قاضی‌های صلح بیش از یک سال پس از ثبت آنها تکمیل نشده باقی می‌مانند). گزارش‌های قضات صلح گاهی اوقات صحنه یا جزئیات مکان مورد نیاز ما را حذف می‌کنند. برخی از قضات حتی هرگز به جایی که یک مهاجر در آن جان باخته مراجعه نمی کنند، در عوض به طور رسمی از طریق FaceTime با اولین پاسخ دهندگان در صحنه، شخص را متوفی اعلام می کنند.

دیوار مرزی بین پارک سانلند، نیومکزیکو و پورتو د آناپرا، مکزیک. GETTY IMAGES

بررسی فناوری MIT در عوض از ژوئیه 2025 درخواست‌های سوابقی را به کلانترهای این 17 شهرستان ارسال کرد. این آژانس‌ها اغلب در هنگام کشف مرگ اولین بار در صحنه حضور دارند و گزارش‌های آنها می‌تواند اطلاعات دقیق‌تری در مورد محل پیدا شدن بقایای بدن داشته باشد. اما تکیه بر سوابق کلانترها به این معنی است که تحلیل ما میزان مرگ و میر مهاجران در تگزاس را کم شمار می کند، زیرا شامل هیچ گونه مرگ و میر توسط پلیس محلی یا ایالتی نمی شود.

پس از ثبت درخواست، تماس‌های تقریبا روزانه با دفاتر برای دریافت سوابق، در صورتی که اصلا آنها را دریافت می‌کردیم، طول کشید. برخی بدون هیچ هزینه ای ارائه شدند. سایر شهرستان ها برای تکمیل درخواست ما بین 300 تا 1300 دلار هزینه دریافت کردند. کانتی ها هشدار دادند که سوابق آنها ناقص بوده و تعداد نامعلومی در حین جابجایی گم شده، آسیب دیده، تخریب شده یا در حین انتقال بین کلانترها جابه جا شده است.

این تأخیرها تشدید شد زیرا اکثر آژانس‌ها ثبت نمی‌کنند که آیا تصور می‌شود فردی هنگام مرگ از مرز عبور کرده است یا خیر. این علیرغم مقرراتی است که در برخی از شهرستان‌ها وجود دارد که به افسران اجازه می‌دهد جزئیات بسیار دقیق‌تری را در مورد موقعیت‌های دیگر دنبال کنند. به عنوان مثال، گزارش‌های شهرستان زاپاتا دارای یک چک باکس برای نشان دادن اینکه آیا جواهرات در دزدی دزدیده شده‌اند، وجود دارد، در حالی که گزارش‌های شهرستان کامرون دارای کادری هستند که نشان می‌دهد آیا سارق از طریق دودکش وارد شده است یا خیر.

بدون راهی برای شناسایی آسان مرگ و میر مهاجران، دفاتر مجبور بودند سوابق را به صورت دستی جمع آوری کنند و این روند را کندتر، پرهزینه تر و مستعد خطا می کردند.

ما رکوردهای قابل استفاده از 14 مورد از این شهرستان ها را دریافت کردیم (سوابق هنوز از دیمیت یا دووال دریافت نشده اند، و دفتر Maverick برای هر رکورد هزینه ای دریافت می کند که هزینه بالایی داشت).

آژانس‌ها معمولا گزارش‌های پلیس را برای هر مورد جداگانه برای ما ارسال می‌کردند که در مجموع بیش از 4000 صفحه سوابق را شامل می‌شد. برخی اسناد دست نویس بود.

به جز گزارش‌های مربوط به بخش‌های کندی، وب و هیدالگو، ما اطلاعات مربوطه را به صورت دستی بیرون آوردیم. برای آن سه شهرستان که حجم زیادی از سوابق را ارسال کردند، ما از Anthropic's Claude استفاده کردیم که از طریق API به آن دسترسی داشتیم تا هر گزارش موردی را بازرسی کنیم و مختصات نقاطی را که بقایای بقایای آن پیدا شد را بیرون بکشیم. سپس دسته‌هایی از آن موارد را با دست بررسی کردیم تا صحت هوش مصنوعی را تأیید کنیم. آژانس‌ها از ژوئیه 2025 تا فوریه 2026 سوابق را به صورت متوالی برای ما ارسال می‌کردند، و اکثر آنها تاریخی را که سوابقشان در آن جاری است را مشخص نکردند.

ما عموما اطمینان داشتیم که آژانس‌ها مواردی را که معتقد بودند مربوط به مرگ مهاجران است برای ما ارسال می‌کنند، زیرا آنها بیشترین اطلاعات را در مورد هر مورد داشتند. اما برخی از سوابق به وضوح چیز دیگری را نشان می‌دهند (مثلا نشان می‌دهند که فردی در خانه فوت کرده است) و ما آن موارد را حذف کردیم.

صدها مورد از تجزیه و تحلیل ما حذف شدند زیرا اطلاعات کافی برای ما در مورد یافتن بقایای آن وجود نداشت. در کمتر از 100 مورد، مختصات فهرست نشده بود، اما توضیحات به اندازه کافی مشخص بود که بتوانیم نقطه ای را در فاصله 0.25 مایلی از جایی که آنها پیدا شده بود، پیدا کنیم - بنابراین ما آنها را در آنجا نگه داشتیم.

در مقایسه با آژانس‌های دیگر در ایالت‌های مرزی، سازمان‌های تگزاس جزئیات بسیار کمتری در مورد اینکه چه مدت پیش ممکن است یک نفر قبل از پیدا شدن بقایای بقایا جان خود را از دست داده باشد یا تا چه حد تجزیه آن بقایای پیش رفته است، ارائه می‌دهند. برخی از گزارش‌ها شامل این اطلاعات بودند، اما بسیاری از آنها این اطلاعات را نداشتند. در حالی که سوابق کالبد شکافی گاهی اوقات جزئیات بیشتری دارند، بسیاری از کالبد شکافی های مهاجر در جنوب تگزاس از طریق بازرس پزشکی شهرستان وب انجام می شود که برای هر گزارش هزینه ای دریافت می کند. با توجه به مقیاس تحلیل ما، این هزینه بسیار بالا بود.

بررسی فناوری MIT با گرگ هس، مدیر دفتر معاینه پزشکی شهرستان پیما در آریزونا، در مورد چارچوبی برای ترجمه توصیف صحنه‌ها، اجساد و علل مرگ موجود در بسیاری از این سوابق به تخمین‌های تقریبی برای زمان مرگ یک فرد مشورت کرد (جزئیات بیشتر در مورد این فرآیند در زیر ارائه شده است).

در مجموع، ما بیش از 1500 مورد از درخواست‌های سوابق تگزاس را در تحلیل نهایی خود گنجانده‌ایم.

دسترسی مستقیم به سوابق آریزونا

دفتر معاینه پزشکی شهرستان پیما (PCOME) در آریزونا تحقیقات مرگ را برای همه شهرستان‌های مرزی در این ایالت به جز یوما انجام می‌دهد (ما سوابق یوما را از سازمان No More Deaths تهیه کردیم، همانطور که در زیر توضیح داده شده است).

این دفتر تعیین می کند که چه مواردی به نظرش عبور کنندگان مرز هستند. یک پورتال داده برای این مرگ و میر مهاجران منتشر می کند که ماهانه به روز می شود و داده های خود را با سازمان Humane Borders به ​​اشتراک می گذارد، که سپس آن را در نقشه و پایگاه داده منتشر می کند. ما داده‌ها را از سال 2015 تا آوریل 2026 وارد کردیم.

Humane Borders برای هر مورد یادداشت می کند که توضیحات مکان چقدر دقیق است. ما فقط مواردی را با مختصات GPS دقیق تا 300 فوت اضافه کردیم. جمع آوری این مختصات از حدود سال 2012 یک روش استاندارد بوده است. سوابق همچنین شامل تخمین زمانی است که فرد فوت کرده است، از کمتر از یک روز تا حداقل شش تا هشت ماه قبل از پیدا شدن بقایای بدن.

در مجموع، ما بیش از 1700 مورد از Humane Borders را در تحلیل خود گنجانده ایم.

داده های جمع آوری شده توسط No More Deaths

برای به دست آوردن اطلاعات مربوط به مرگ و میر در کالیفرنیا، نیومکزیکو، شهرستان یوما آریزونا، و شهرستان های ال پاسو و هادسپت در تگزاس، به سازمان غیرانتفاعی No More Deaths مراجعه کردیم، که از سال 2004 مرگ و میر مهاجران را ردیابی کرده است. این سازمان اطلاعاتی را در مورد درخواست های سوابق خود و روش آن منتشر می کند.

بسیاری از موارد موجود در پایگاه داده آن شامل مختصات GPS است، گاهی اوقات با یادداشت هایی مبنی بر اینکه مکان فقط تقریبی است - به عنوان مثال، دقت تا نیم مایلی یا یک مایلی. ما فقط مواردی را گنجانده‌ایم که مکان آن تا یک چهارم مایل شناخته شده بود.

مهاجران، که بیشتر آنها دارای کودک هستند، مسیری را در امتداد سیم کنسرتینا دنبال می کنند که در نهایت پس از عبور از ریو گراند در 27 می 2022 در ایگل پس، تگزاس، توسط گشت مرزی تحت مراقبت قرار می گیرند. جان لامپارسکی/NURPHOTO VIA AP

پایگاه داده No More Death در صورت موجود بودن شامل اطلاعات مربوط به سطح تجزیه است که هر مجموعه ای از بقایای آن پیدا شده است. مانند موارد در تگزاس، بررسی فناوری MIT با گرگ هس از PCOME در مورد چارچوبی برای ترجمه این اطلاعات به تخمین های تقریبی برای زمان مرگ یک فرد مشورت کرد.

در اینجا داده‌های No More Deaths مورد استفاده در تجزیه و تحلیل ما از آنجا آمده است:

در کالیفرنیا، No More Deaths از بازرس پزشکی شهرستان سن دیگو و پزشکی قانونی شهرستان امپریال درخواست سوابق می کند. آخرین داده آن برای شهرستان امپریال مربوط به دسامبر 2025 و آخرین داده آن برای شهرستان سن دیگو مربوط به اکتبر 2025 است.

در شهرستان یوما، آریزونا، No More Deaths از بازرس پزشکی شهرستان یوما درخواست سوابق می کند. آخرین داده ها مربوط به سپتامبر 2025 است.

در نیومکزیکو، این سازمان از دفتر بازرس پزشکی این ایالت درخواست داده است. برخلاف اکثر ایالت‌ها، نیومکزیکو دارای یک معاینه پزشکی در سراسر ایالت است که به No More Deaths اجازه می‌دهد تا داده‌های مرگ مهاجران را برای کل ایالت به دست آورد. آخرین داده ها مربوط به جولای 2025 است.

برای شهرستان هادسپت، تگزاس، No More Deaths درخواست سوابق از قضات صلح در ناحیه 1 و 2 می کند. آخرین داده ها مربوط به دسامبر 2023 است.

برای شهرستان ال پاسو، تگزاس، سوابق از دفتر بازرسی پزشکی شهرستان ال پاسو بود. آخرین داده ها مربوط به سپتامبر 2025 است.

در مجموع، ما نزدیک به 1000 مورد از No More Deaths را در تجزیه و تحلیل خود لحاظ کردیم.

مجموع موارد بررسی شده

زمانی که همه منابع داده‌هایمان را حساب‌کردیم و مرگ‌های بدون سوابق کافی برای تعیین محل پیدا شدن بقایای بدن را حذف کردیم، در مجموع نزدیک به 4000 مورد را تجزیه و تحلیل کردیم.

یادداشت های دیگر

ما به طور کلی فرض می کنیم که فردی در جایی که بقایای او پیدا شده است فوت کرده است. این ممکن است لزوما درست نباشد: بقایای باقی مانده را می توان توسط افراد دیگر، آب جاری یا حیوانات جابه جا کرد. اما پزشکان و محققانی که با آنها مشورت کردیم، گفتند که چنین مواردی نادر است.

ما مواردی را که در آن دیوار مجازی مرتبط به نظر نمی رسید را حذف کردیم. به عنوان مثال، موارد مربوط به افرادی را که در داخل ایستگاه های گشت مرزی یا در تصادفات اتومبیل در حین تعقیب و گریز جان خود را از دست داده بودند، حذف کردیم.

مرگ و میرهایی که ما تجزیه و تحلیل کردیم منعکس کننده علل مختلفی هستند که ممکن است در ابتدا مانند انواع بسیار متفاوت شکست نظارت به نظر برسد. به عنوان مثال، اگر فردی به آرامی از کم آبی در دید دوربین بمیرد، ماموران زمان بیشتری برای مداخله داشتند تا زمانی که کسی به سرعت در رودخانه یا کانال غرق شد. اما ما همه این مرگ‌ها را گنجانده‌ایم، زیرا در هر یک، دیوار مجازی می‌توانست پاسخی از سوی ماموران داشته باشد.

برج های مراقبت

گنجاندن یک برج در تجزیه و تحلیل ما مستلزم دانستن سه چیز است: مکان آن، نوع آن (به طوری که بتوانیم قضاوت کنیم تا چه اندازه قرار است ببینیم)، و زمان نصب آن.

مکان ها

بنیاد Electronic Frontier از سال 2023 برج‌های نظارتی CBP را با استفاده از گزارش‌های روی زمین، تصاویر ماهواره‌ای و اسناد دولتی به‌دست‌آمده از طریق درخواست‌های ثبت عمومی ردیابی و نقشه‌برداری می‌کند. تعداد آن کم شمار است. سوابق دولتی حاکی از آن است که در حال حاضر حدود 800 برج مستقر هستند، در حالی که EFF حدود 600 برج را ثبت کرده است. بنابراین تجزیه و تحلیل ما مرگ و میرهایی را که در نزدیکی برج هایی که هنوز توسط EFF فهرست نشده اند رخ داده است، نادیده می گیرد.

MIT Technology Review در طول این پروژه از نزدیک با مدیر تحقیقات EFF، دیو ماس، همکاری کرد. داده‌های برج ما با پایگاه داده منتشر شده توسط EFF در آوریل 2026 شروع شد، اما این نقشه شامل برج‌هایی نبود که حذف شده‌اند. ما برای جزئیات این برج های سابق با EFF مشورت کردیم و آنها را به پایگاه داده خود اضافه کردیم. ما معمولا از شماره‌های مرجع EFF برای برج‌های جداگانه استفاده می‌کنیم، اما برخی را تغییر دادیم تا اطمینان حاصل کنیم که هر برج یک شناسه منحصر به فرد دارد.

مکان ها با مختصات GPS مشخص می شوند. ما مختصات هر برج را با تجزیه و تحلیل تصاویر ماهواره ای تأیید کردیم.

انواع برج

تجزیه و تحلیل ما بر برج های سه نوع اصلی متمرکز شد. برخی از برج‌های نقشه‌برداری شده توسط EFF در هیچ یک از این دسته‌ها قرار نمی‌گیرند، بنابراین ما آن‌ها را کنار گذاشتیم زیرا به‌دست آوردن اطلاعات در مورد اینکه تا چه حد قرار است بتوانند ببینند دشوار است. این شامل برخی از برج ها می شود که در ایست های بازرسی یا ایستگاه های گشت مرزی نصب شده اند.

یک برج ثابت یکپارچه (IFT) در قله کورونادو، شهرستان کوچیس، آریزونا. CREATIVE COMMONS

یک برج مراقبت خودمختار (AST) در نزدیکی پارک سانلند، نیومکزیکو. CENGIZ YAR FOR MITTR

برای اینکه بدانیم انواع برج‌های اصلی تا کجا می‌توانند ببینند، با موادی از شرکت‌های فناوری و تحقیقات EFF مشورت کردیم، اسناد دولتی را بررسی کردیم و با ماموران و مقامات سابق مرزبانی مصاحبه کردیم. فواصل توصیف شده در این منابع سازگار است. اما آنها تخمین‌های تبلیغاتی هستند، نه ضمانت‌های قراردادی: برخی از سوابق دولتی اطلاعات دقیق‌تری را درباره محدوده نظارتی برج در مکان‌های خاص، با استناد به نگرانی‌های امنیتی، ویرایش می‌کنند.

زمانی که برج ها حضور داشتند

برای دانستن اینکه آیا یک برج در حال حاضر در زمان مرگ شخصی وجود داشته است یا خیر، ضروری است نه تنها بدانیم که در کجا واقع شده است بلکه چه زمانی در آنجا قرار گرفته است. برای پی بردن به این موضوع، از منابع متعددی از تصاویر ماهواره ای استفاده کردیم.

ماس، در EFF، قبلا برخی از برج ها را تجزیه و تحلیل کرده بود تا مشخص کند که چه زمانی برای اولین بار ظاهر شدند. MIT Technology Review تصاویر ماهواره ای این برج ها را برای تایید این جدول زمانی بررسی کرد و سپس تمام برج های باقی مانده را بررسی کرد. برای هر برج، تاریخ اولین ظهور و اگر در نهایت ناپدید شد، آخرین تاریخ حضور آن را ثبت کردیم. ما ماه‌ها را به دقت بررسی کردیم که صدها برج در منابع متعدد تصاویر ماهواره‌ای ظاهر شدند تا تأیید کنیم که هیچ تناقضی وجود ندارد.

این برای انواع برج های خاص آسان تر از سایرین است. برای مثال، برج‌های Anduril تمایل دارند تا جایی که زیرساخت قبلی وجود نداشت بالا می‌روند و به راحتی می‌توان دید که چگونه تکه‌ای از بیابان خالی جای خود را به برج جدید و پانل‌های خورشیدی علامت تجاری آن داده است. برج های دیگر، مانند IFT ها، اغلب روی سازه های موجود یا نزدیک آن ساخته می شدند. برای این موارد، ما بیشتر به تخصص EFF در تجزیه و تحلیل تصاویر متکی بودیم.

وقتی تصاویر کافی نبود، از نمای خیابان Google، اسناد دولتی یا عکس‌های جمع‌آوری‌شده توسط EFF برای تأیید اینکه چه زمانی برج‌ها بالا می‌روند استفاده می‌کردیم.

یکی از محدودیت ها این است که تصاویر تاریخی برج ها در امتداد مرز برای هر روز در گذشته در دسترس نیست. به‌ویژه برای برج‌های قدیمی‌تر یا آن‌هایی که در مکان‌های دور افتاده هستند، ممکن است تصاویر با فاصله ماه‌ها یا حتی یک سال از یکدیگر گرفته شده باشند. یک برج قابل مشاهده در ماه مه و دوباره در دسامبر می‌توانست از نظر تئوری برداشته شده و در ماه‌های بعد دوباره نصب شود. اما اکثر سیستم های برج سازه های دائمی هستند.

و چندین مامور گشت مرزی به ما گفتند که حتی برج هایی که قرار است متحرک باشند، مانند برج های خودمختار، در عمل به ندرت تخریب یا جابجا می شوند (بر اساس این، ما مشاهده کردیم که حصارهای نیمه دائمی در اطراف سایت های بسیاری از برج های اندوریل ساخته شده است).

محدودیت دیگر این است که حتی اگر یک برج در یک زمان خاص قابل مشاهده باشد، به این معنی نیست که آنلاین بوده است. ما نمی‌توانیم تأیید کنیم که عملکرد آن، دریافت برق یا انتقال داده است. بنابراین تجزیه و تحلیل ما مشخص می کند که یک برج چه زمانی وجود داشته است، نه اینکه آیا عملیاتی بوده است یا خیر.

ارتفاعات

ما یک تجزیه و تحلیل توپوگرافیکی انجام دادیم که در زیر به تفصیل شرح داده شده است، تا ببینیم آیا نمای برج از یک فرد معین ممکن است توسط زمین مسدود شده باشد یا خیر. این مستلزم برآورد ارتفاع هر برج بود.

ما بر اساس تحقیقات EFF، حداقل و حداکثر ارتفاع را برای هر برج در نظر گرفتیم. در موارد معینی که سیستم نظارت بر روی یک برج معمولی نبود، اما بر روی یک سازه موجود، مانند یک برج آب یا ساختمان نصب شده بود، از تصاویر ماهواره‌ای برای تخمین ارتفاع آن استفاده کردیم. هر چه برج بالاتر باشد، دورتر را می‌بیند.

تحلیل ما

با داده‌هایی که جمع‌آوری کردیم، می‌توانیم ببینیم کدام مرگ‌ها در محدوده دیوار مجازی اتفاق افتاده است. اما برای شمارش یک تطابق معین بین مجموعه ای از بقایا و یک برج، باید دو معیار را برآورده کند:

1) فاصله: مرگ باید در محدوده نظارت منتشر شده دوربین مجاور اتفاق افتاده باشد.

2) زمان بندی: برج باید در زمان مرگ فرد مورد نظر حضور داشته باشد.

یک برج مراقبت خودمختار از اندوریل که در 6 ژانویه 2022 تصرف شد. VEXCEL

فاصله

مینهو کیم، یک همکار خارجی که اکنون یک محقق فوق دکترا در استنفورد با تمرکز بر نقشه برداری آتش سوزی است، تحلیل فاصله را رهبری کرد. نرم افزار او پایگاه داده ما از بقایای انسان و پایگاه داده ما از برج ها را جذب کرد. سپس برای هر بار که مجموعه ای از بقایای آن در نزدیکی یک برج مشخص پیدا می شد، به همراه فاصله بین این دو، یک ردیف ایجاد کرد.

سپس بررسی کردیم که آیا برای هر مسابقه، برج در زمان مرگ فرد واقعا وجود داشت یا خیر.

زمان بندی

گاهی اوقات، مانند موارد آریزونا، تخمینی از زمان مرگ شخصی در داده های اصلی ارائه می شود. پزشک ممکن است توجه داشته باشد که برای مثال، یک فرد بیش از سه هفته مرده است، اما برای مثال کمتر از پنج هفته قبل از پیدا شدن بقایای جسد.

در موارد دیگر، ما از سطح تجزیه، علت مرگ یا هر دو برای محاسبه بازه زمانی استفاده کردیم که در آن فرد احتمالا می‌میرد. در نهایت این پنجره را با زمانی که تشخیص دادیم برج ساخته شده است مقایسه کردیم.

این اقدام ماه‌ها طول کشید و شامل بررسی گزارش‌های اصلی پلیس برای صدها پرونده، بازرسی عکس‌های اجساد، ارجاع متقابل پرونده‌ها با مقالات خبری، مصاحبه با بازرسان پزشکی و تحقیق در مورد جدول زمانی تجزیه شد. پنجره های مرگ به دست آمده تقریبی هستند، اما بهترین تخمین هایی هستند که می توانیم از اطلاعات موجود در هر مورد انجام دهیم.

ما سطوح اطمینان مختلفی را بر اساس نحوه ردیف‌بندی این تاریخ‌ها به پرونده‌ها اختصاص دادیم. اگر کل پنجره مرگ تخمینی یک فرد پس از مشاهده اولین برج به خوبی سقوط کند، ما احساس می کردیم که برج هنگام مرگ او وجود دارد. اگر قسمتی از پنجره مرگ قبل از مشاهده برج برای اولین بار سقوط می کرد، ما این مورد را حذف می کردیم.

بسیاری از موارد شامل بقایای اسکلتی است. بقایای بقایای بسته به مکان و فصل به طور متفاوتی تجزیه می شوند، اما زمانی که سوابق تخمین خاصی ارائه نکردند، ما به طور محافظه کارانه تخمین زدیم که بقایای اسکلت حداقل برای شش ماه در آنجا بوده است. برای این موارد و موارد دیگر بدون تخمین مشخصی از زمان مرگ فرد، از سه سال به عنوان یک برش محافظه کارانه استفاده کردیم: اگر برجی حداقل به مدت سه سال قبل از پیدا شدن بقایای بقایا وجود داشته باشد، ما مورد را لحاظ می‌کنیم و بعید می‌دانیم که فرد قبل از نصب برج مرده باشد و تا این مدت کشف نشده باقی بماند.

اگر این برج کمتر از سه سال وجود داشت، آن را حذف کردیم.

مشاهده شده

خواندن متن کامل در ام‌آی‌تی تک‌ریویوبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

How we made the first comprehensive map of deaths along the US border’s “virtual wall”

Our 15-month investigation into death and surveillance along the US-Mexico border began with a simple question: Why did so many people die near government surveillance towers meant to help track and apprehend them? This story is part of Dying on Camera, a collaboration between MIT Technology Review and Times of San Diego. Journalists in both newsrooms spent the past…

همه‌ی اخبار فناوری