چگونه تجربیات دوران کودکی نتایج اشتغال را در هند شکل می دهد

ویرایش شده توسط Sadie Harley، بررسی توسط Robert Egan

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

تحقیقات انجام شده توسط دانشگاه آنگلیا شرقی (UEA) نشان می‌دهد که فقر دوران کودکی، شرایط بد زندگی و جنسیت می‌تواند تأثیرات ماندگاری بر فرصت‌های شغلی و درآمد در هند داشته باشد.

محققان دریافتند که بزرگسالان جوان با پس زمینه های ثروتمندتر، سالم تر و پایدارتر درآمد بیشتری کسب می کنند، در حالی که کسانی که فقر یا ناملایمات مکرر را در دوران کودکی تجربه کرده اند، به احتمال زیاد کار می کنند اما اغلب در مشاغل کم دستمزد هستند.

مطالعه "نابرابر از ابتدا؟ تاریخچه زندگی کودکان و نتایج اشتغال آنها در هند" در مطالعات توسعه آکسفورد منتشر خواهد شد.

یافته ها نشان می دهد که اشتغال به تنهایی برای غلبه بر مشکلات دوران کودکی کافی نیست.

این تحقیق که به طور مشترک توسط UEA و دانشگاه بیرمنگام رهبری می شود، داده های مطالعه Young Lives را تجزیه و تحلیل کرد، یک پروژه طولانی مدت که بیش از 1000 کودک در هند را از سن 8 تا 22 سال دنبال کرده است.

محققان با استفاده از پنج موج از داده‌های نظرسنجی جمع‌آوری‌شده بین سال‌های 2002 و 2016، بررسی کردند که چگونه شرایط زندگی دوران کودکی، سلامتی و قرار گرفتن در معرض شکست‌های بزرگ خانوادگی و اقتصادی، یا «شوک‌ها»، نتایج اشتغال را در سن 22 سالگی شکل می‌دهد.

عوامل مورد مطالعه شامل دسترسی به برق، آب تمیز، سرویس بهداشتی و سوخت پخت و پز، در کنار تجربیاتی مانند سوگ، بیماری، جدایی والدین و از دست دادن درآمد خانواده بود.

محققان چهار مسیر وسیع دوران کودکی را شناسایی کردند، از یک گروه "بهتر" با شرایط زندگی پایدار و شوک های کمی تا گروه "فقیرترین اما پایدار" که فقر مداوم اما شرایط خانوادگی نسبتا پایدار را تجربه کردند.

نیکلاس واسیلاکوس، استاد دانشکده تجارت نورویچ UEA، گفت: "یافته‌های ما نشان می‌دهد که شرایط کودکی مدت‌ها پس از پایان دوران کودکی اهمیت دارد. شرایط زندگی، سلامتی و قرار گرفتن در معرض شوک‌های خانوادگی و اقتصادی، همگی در شکل‌دهی فرصت‌های شغلی و درآمد در اوایل بزرگسالی نقش دارند.

"آنچه در دوران کودکی اتفاق می افتد می تواند مزایا یا معایبی ایجاد کند که در طول زمان ایجاد می شود. در سن 22 سالگی، ما می توانیم تفاوت های قابل توجهی در اشتغال و درآمد مرتبط با آن تجربیات اولیه زندگی را ببینیم."

یکی از یافته‌های اصلی این مطالعه این بود که جوانانی که از پس‌زمینه‌های فقیرتر بودند، اغلب تا سن 22 سالگی شاغل می‌شدند، اما به طور قابل‌توجهی کمتر از همسالان با مزیت‌تر خود درآمد داشتند.

جوانان گروه «فقیرترین اما باثبات» با نرخ اشتغال 76.4 درصد، در مقایسه با 39.5 درصد در میان افراد در گروه «بهتر»، بیشترین احتمال شاغل بودن را داشتند.

با این حال، وقتی نوبت به درآمد رسید، این تصویر برعکس شد. بزرگسالان جوان با پیشینه‌های دارای مزیت بالاترین دستمزد را به دست می‌آوردند، به طور متوسط ​​حدود 467 روپیه در روز، در مقایسه با حدود 330 روپیه در روز در میان گروه‌های دارای مزیت کمتر.

واسیلاکوس گفت: «یکی از بارزترین یافته‌ها این بود که جوانانی که از پیشینه‌های فقیرتر بودند اغلب بیشتر به کار مشغول بودند، اما اشتغال لزوما از آنها در برابر آسیب‌ها محافظت نمی‌کرد.

"آنهایی که دارای پیشینه های برتر بودند کمتر در سن 22 سالگی استخدام می شدند، اما زمانی که کار می کردند، به طور قابل توجهی درآمد بیشتری کسب می کردند. این نشان می دهد که برخی از جوانان فرصت هایی دارند که منتظر مشاغل با کیفیت تر باشند، در حالی که برخی دیگر باید هر کاری را که در دسترس است انجام دهند."

«تحقیقات نشان می دهد که اشتغال و فرصت یکسان نیستند. اگر دسترسی به فرصت‌های با دستمزد بالاتر نابرابر باقی بماند، حضور در محل کار به‌طور خودکار به نتایج بهتری منجر نمی‌شود.»

این تحقیق همچنین نابرابری های جنسیتی قابل توجهی را نشان داد.

در سن 22 سالگی، تنها 48.2 درصد از زنان جوان شاغل بودند، در حالی که این میزان در مردان جوان 76.4 درصد بود.

در میان افراد شاغل، زنان به طور متوسط ​​تنها 67 درصد از درآمد ساعتی مردان و 63 درصد از درآمد روزانه مردان را به دست آوردند.

حتی پس از در نظر گرفتن عواملی مانند تحصیلات، طبقه و محل زندگی، باز هم زنان حدود 30 درصد کمتر در ساعت و 38 درصد کمتر از مردان در روز درآمد داشتند.

این مطالعه نشان داد که زنان از گروه "فقیرترین اما باثبات" با بیشترین ضرر روبرو هستند و کمترین درآمد را در بین تمام گروه های زن ثبت می کنند.

در میان مردان جوان، درآمد برای کسانی که بیشترین تعداد شوک های خانوادگی و اقتصادی را در دوران رشد تجربه کرده بودند، کمتر بود.

واسیلاکوس گفت: "این مطالعه بر ضرر مضاعف بسیاری از زنان جوان تاکید می کند. آنها نسبت به مردان جوان کمتر احتمال دارد که شاغل شوند و وقتی کار پیدا می کنند، معمولا درآمد کمتری دارند.

ما دریافتیم که زنان از فقیرترین پس‌زمینه‌ها کمترین درآمد را در میان تمام گروه‌های زن تجربه می‌کنند، و این نشان می‌دهد که اثرات فقر دوران کودکی می‌تواند به‌ویژه برای زنان مضر باشد.»

یافته ها این ایده را به چالش می کشد که نابرابری های بازار کار تنها زمانی شروع می شود که جوانان شروع به جستجوی کار کنند.

در عوض، این تحقیق نشان می‌دهد که تجربیات دوران کودکی اثری ماندگار بر فرصت‌های بعدی زندگی می‌گذارند. مسکن ضعیف، دسترسی محدود به خدمات اولیه، بیماری ناخوشایند و بی‌ثباتی خانواده می‌تواند سال‌ها بعد به کاهش درآمد و کاهش فرصت‌ها کمک کند.

محققان استدلال می‌کنند که تلاش‌ها برای بهبود نتایج اشتغال باید خیلی زودتر در زندگی آغاز شود، با سیاست‌هایی که بر بهبود شرایط زندگی کودکان، مراقبت‌های بهداشتی، تغذیه، امنیت اقتصادی و فرصت‌ها برای دختران متمرکز باشد.

واسیلاکوس گفت: «یافته‌های ما نشان می‌دهد که اصلاحات بازار کار به تنهایی نمی‌تواند نابرابری‌ها را از بین ببرد.

بهبود شرایط زندگی، سلامت و امنیت اقتصادی کودکان می تواند مزایای بلندمدتی را نه تنها برای افراد، بلکه برای کل جامعه به همراه داشته باشد.

پیام کلیدی ساده است: نابرابری در بزرگسالی اغلب ریشه در دوران کودکی دارد.

Carmichael، F.، و همکاران نابرابر از ابتدا؟ تاریخچه زندگی کودکان و نتایج اشتغال آنها در هند مطالعات توسعه آکسفورد

کارشناسی علوم زیستی و اکولوژی. پیشینه آزمایشگاه میکروبیولوژی با تجربه اخبار دارویی در صنایع نفت، گاز و تجدیدپذیر. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →