پرش به محتوای اصلی

چگونه ترامپ یاد گرفت که از نگرانی دست بردارد و علم فضایی را دوست داشته باشد

دِ هیل۱۴۰۵ آبان ۳, یکشنبه، ساعت ۱۷:۳۰حدود 4 دقیقه مطالعه

او با دیدن یک چیز جالب آن را تشخیص می دهد.

Ars Technica گزارش داده است که دو کاوشگر زهره ناسا از تبر بودجه کاخ سفید ترامپ فرار کرده اند. این توسعه نشان دهنده یک پیشرفت ظریف و خوشایند در مورد نگرش دولت نسبت به مأموریت های علمی است که مستقیما با برنامه بازگشت آرتمیس به ماه مرتبط نیستند. ماموریت بررسی گازهای نجیب، شیمی و تصویربرداری زهره عمیق جو یا داوینچی، یک سال زودتر از زمان برنامه ریزی قبلی در دسامبر 2030 به پرواز در خواهد آمد.

«کاوشگر فرود به کمک چتر نجات را از طریق جو زهره پرتاب خواهد کرد و اولین تصاویر مستقیم از سطح سیاره را از سال 1982 ارائه خواهد کرد». مأموریت انتشار ناهید، علوم رادیویی، InSAR، توپوگرافی، و طیف‌سنجی یا VERITAS «با پرتاب در نوامبر 2032 برای نقشه‌برداری از سطح زهره توسط رادار از مدار به دنبال خواهد داشت.» نور سبز دو ماموریت زهره قابل توجه است. اخیرا در آوریل، دولت ترامپ پیشنهاد کرد علم ناسا که شامل کاوشگرهای زهره است، تقریبا به نصف کاهش یابد.

همه چیز خارج از آرتمیس برای کمک به رسیدگی به کسری بودجه عظیمی که دولت ایالات متحده با آن مواجه است در خطر بود، بخشی از دلیلی که DAVINCI و VERITAS پیش می روند این است که کنگره، درست مانند سال 2025، از کاهش پیشنهادی برای ماموریت های علمی ناسا خودداری می کند. بخش دیگر این است که برخی از کاهش‌ها با لغو مأموریت بازگشت نمونه مریخ، که از هزینه‌های بیش از حد و تاخیر در برنامه رنج می‌برد، به دست آمد. وضعیتی که ناسا در آن قرار دارد چیز جدیدی نیست.

سوابق تاریخی نشان می دهد که در روزهای اولیه مسابقه آپولو به ماه، رئیس جمهور جان اف کندی به خودی خود به اکتشاف فضایی کاملا بی علاقه بود. او برنامه آپولو را ابزاری برای جنگ سرد می دانست، راهی برای نشان دادن برتری ایالات متحده بر اتحاد جماهیر شوروی. نگرش کندی برای مدیر ناسا، جیمز وب، که می‌خواست مأموریت‌های خارج از آپولو مانند کاوشگرهای مارینر به زهره و مریخ را تأمین مالی کند، منبع ناامیدی بی‌پایانی بود.

با این حال، شواهدی وجود دارد مبنی بر اینکه پرزیدنت ترامپ شروع به قدردانی از ماموریت‌های علمی ناسا کرده است که بخشی از آرتمیس نیستند. در ماه اوت، زمانی که ناسا تلسکوپ فضایی نانسی گریس روم را از مرکز پرتاب کندی بر روی یک اسپیس ایکس فالکون هوی به فضا پرتاب کرد، رئیس جمهور ترامپ با پستی در Truth Social از این ماموریت تمجید کرد. به مدیر ناسا، جرد آیزاکمن، و میهن پرستان بزرگ در ناسا، برای پرتاب موفقیت آمیز تبریک می گویم.

این دوران طلایی آمریکاست!» ترامپ همچنین در کنفرانس مطبوعاتی پس از پرتاب شرکت کرد تا از پرتاب موفقیت‌آمیز ناسا ستایش کند. از قضا، تلسکوپ فضایی روم نانسی گریس به دلیل کاهش بودجه پیشنهادی کاخ سفید در خطر لغو قرار گرفته بود. بنابراین، چرا تغییر ناگهانی قلب؟ تلسکوپ فضایی نانسی گریس روم مانند تلسکوپ‌های فضایی جیمز وب و هابل، کاری چشمگیر است. این سیاره‌های فراخورشیدی را شکار می‌کند، در رازهای انرژی تاریک می‌کاود و بسیاری از دیگر نجوم‌های فروسرخ را انجام می‌دهد.

پرزیدنت ترامپ کاملا حق دارد راه اندازی آن را جشن بگیرد، زیرا مرزهای دانش ما از جهان را گسترش می دهد. او با دیدن یک چیز جالب آن را تشخیص می دهد. از سوی دیگر، ترامپ یک سیاستمدار عملی است که می داند چگونه از یک سیاست معکوس بهترین استفاده را ببرد. رئیس‌جمهور، با دیدن این‌که زهد سیاسی چیست، به قهرمان علوم فضایی و همچنین برنامه آرتمیس تبدیل شده است. با این حال، کسری بودجه ۲ تریلیون دلاری در سال و بدهی ملی بیش از ۴۰ تریلیون دلاری هنوز وجود دارد و باید اصلاح شود.

اما به نظر می رسد که دولت فدرال برای یافتن مقداری پس انداز باید به جای دیگری به جز ناسا جستجو کند. اکتشافات فضایی وارد دوره منحصر به فردی از تاریخ شده است. اقدام بسیار پرهزینه و جاه طلبانه فرستادن فضانوردان فراتر از مدار پایین زمین به ماه، مریخ و فراتر از آن، در هر دو طرف شکاف سیاسی محبوبیت پیدا کرده است. اما مأموریت‌های دیگر، از جمله کاوشگر به ناهید و تلسکوپ‌های فضایی نیز همین‌طور هستند. مورخان متوجه خواهند شد که چرا این عصر جدید فضایی بوجود آمده است.

عواملی مانند تهدید چین، ظهور بارون‌های فضایی مانند ایلان ماسک، و رهبران کاریزماتیک و باهوش ناسا مانند جرد آیزاکمن و جیم برایدنستاین، همگی وارد عمل شده‌اند. جهان می تواند مکانی ترسناک باشد، همانطور که هر کسی که تلویزیون را روشن کرده یا رسانه های اجتماعی را دیده است می تواند تأیید کند. اما فراتر از زمین چیزی باشکوه و خوب در حال شکل گیری است. هنوز امیدی برای بشریت وجود دارد.

Mark R. Whittington که اغلب در مورد سیاست های فضایی می نویسد، یک مطالعه سیاسی درباره اکتشافات فضایی با عنوان "چرا بازگشت به ماه خیلی سخت است؟" منتشر کرده است. و همچنین «ماه، مریخ و فراتر از آن» و اخیرا «چرا آمریکا به ماه بازمی‌گردد؟» او در Curmudgeons Corner وبلاگ می‌نویسد.

خواندن متن کامل در دِ هیلبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

How Trump learned to stop worrying and love space science

He recognizes a cool thing when he sees it.

همه‌ی اخبار علم