چگونه جنگ فرهنگی مدارس دولتی را در معرض خطر قرار داد؟

برای بیش از نیم قرن پس از پیشنهاد میلتون فریدمن، استفاده از پول مالیات دهندگان برای حمایت از دانش آموزان در مدارس خصوصی، ایده این اقتصاددان آزادیخواه تقریبا به جایی نرسید. روسای جمهور جمهوری خواه، از جمله رونالد ریگان و جورج دبلیو بوش، کوپن هایی را ارائه کردند - که به والدین کمک می کند با هزینه مالیات دهندگان، فرزندان خود را در مدارسی که انتخاب می کنند، از جمله مدارس خصوصی و مذهبی ثبت نام کنند - به عنوان راهی برای رهایی کودکان فقیر از مناطق مدرسه ای در شهرهای بزرگ. این تلاش ها منجر به ابتکارات کوپن در تعداد کمی از مناطق مانند کلیولند، میلواکی و واشنگتن دی سی شد.

اما در ایالت به ایالت، حمایت از مدارس دولتی - که همه افراد وارد شده را می پذیرند و از لحاظ تاریخی نقش مهمی در پرورش هویت مشترک دانش آموزان به عنوان آمریکایی ایفا کرده اند - بسیار گسترده و قوی تر از آن بود که برنامه های کوپن مانند در مقیاس بزرگتر تایید شوند.

با این حال، در چند سال گذشته، طرفداران کوپن استراتژی‌های خود را تغییر داده‌اند تا از قطبی‌سازی سیاسی در حال تعمیق کشور استفاده کنند. در سال 2022، بنیاد هریتیج از جنبش کوپن "برای پذیرش جنگ فرهنگی" به عنوان راهی برای ترویج انتخاب مدرسه خواست. به عنوان شاهدی بر افزایش پیشرونده، اتاق فکر محافظه‌کار به «ذات‌گرایی نژادی برای دانش‌آموزان کلاس سوم» اشاره کرده و حضور در برخی از کتابخانه‌های مدرسه «جنس کوئیر» را محکوم کرده است، رمانی گرافیکی که «تصویری از رابطه جنسی دهانی را نشان می‌دهد که روی یک اسباب‌بازی جنسی انجام می‌شود».

رهبران محافظه‌کار در بسیاری از پایتخت‌های ایالت‌ها تاکتیک‌های هریتیج را تقلید کرده‌اند و این تغییر تاکتیکی به متقاعد کردن قانون‌گذاران برای گسترش عرضه کوپن‌های مدرسه کمک کرده است. ایمی سینکلر، رئیس مجلس سنای ایالت آیووا، در سال 2023 به مصاحبه‌ای گفت که در طول همه‌گیری ویروس کرونا، «بسیاری از والدین از مطالب ضد آمریکایی و صریح در کلاس‌های درس فرزندشان آگاه شدند و شروع به درخواست انتخاب کردند». گرگ ابوت، فرماندار تگزاس، یک ماه بعد در یک گردهمایی برای قانون انتخاب مدارس خصوصی اعلام کرد: «هیچ دلیلی وجود ندارد که چرا دانش‌آموزان باید برنامه‌ای برای بیدار شدن از خواب داشته باشند».

سال بعد، همتای او در آرکانزاس، سارا هاکبی سندرز، تلاش‌های خود را برای انتخاب مدرسه با اعلام در X، تبلیغ کرد: «ما به بچه‌ها نیاز داریم که ریاضی، خواندن و علوم بیاموزند، نه اینکه بیهوده بیدار شوند.» از زمان شیوع بیماری همه گیر، برنامه های کوپن مانند زیاد شده اند و اکنون حتی برای ثروتمندترین دانش آموزان نیز باز است. در سال 2021، هیچ ایالتی برنامه جهانی برای حمایت از آموزش خصوصی با دلارهای دولتی نداشت. تا سال 2025، 18 نفر انجام دادند. تعداد دانش‌آموزانی که از برنامه‌های انتخابی مدارس خصوصی با بودجه دولتی استفاده می‌کنند از سال تحصیلی 2018-2019 سه برابر شده است.

[ادریس کاهلون: نیکوله هانا جونز برای پیروزی با بی تفاوتی زیادی روبرو شد]

مشکل مدارس دولتی سنتی این است که برخی از مناطق خود را در معرض نقد سیاسی هریتیج قرار داده اند: بسیاری از سیستم های مدارس با دلایل مترقی شناخته شده اند و نقش خود را به عنوان یک نیروی متحد کننده در جامعه آمریکا نادیده گرفته اند. آنها به دلیل نگرانی صادقانه برای عدالت اجتماعی، ایده هایی را در مورد تنوع، شمول و ضد نژادپرستی پذیرفته اند که وقتی در عمل به کار می روند، حتی برای برخی از لیبرال ها هم ناامید کننده است.

شصت و هشت درصد از بزرگسالان آمریکایی با تصمیم دادگاه عالی ایالات متحده در سال 2023 که ترجیحات نژادی در آموزش عالی را حذف می کند، موافق بودند. اما بسیاری از مربیان به سمت کتاب‌های ایبرام X. کندی - که رویکردش به «ضد نژادپرستی» اصرار دارد که «تنها راه‌حل تبعیض‌های گذشته، تبعیض فعلی است» - و ایده‌های مرتبط ناشی از مدارس آموزشی سرازیر شده‌اند.

در یک نظرسنجی در سال 2025، 58 درصد از دانش‌آموزان دبیرستانی گفتند که معلمانشان «اغلب» یا «تقریبا روزانه» به آنها می‌گویند که «فعالانه ضد نژادپرستی هستند». بیش از یک سوم گفتند که معلمان اغلب به آنها می گفتند که ایالات متحده اساسا یک ملت نژادپرست است. مدارس دولتی شهر نیویورک مدیران و مدیران را با استفاده از مطالبی که ادعا می‌کردند «عینیت»، «به روش خطی» تفکر و «پرستش کلام مکتوب» ایده‌های سفید هستند، آموزش می‌دادند.

تا جایی که این تلاش ها به انگیزه خصوصی سازی کمک می کند، نتایج وحشتناکی هم برای آموزش عمومی و هم برای کل جامعه به همراه دارد. سیستم‌های قوی مدارس دولتی نیازمند حمایت طیف‌های سیاسی هستند. برای تقویت این حمایت، آنها باید موضع ایدئولوژیک بی طرفانه تری اتخاذ کنند و نقش سنتی خود را در پرورش دیدگاه جهانی شهروندی آمریکایی بازیابند.

زمان بندی قوانین جدید کوپن نمی تواند برای مدارس دولتی که در حال حاضر میلیون ها دانش آموز را از دست داده اند بدتر باشد. در پاییز امسال، تخمین زده می‌شود که 3.2 میلیون دانش‌آموز کمتر از سال 2019 در مدارس دولتی تحصیل کنند. این تا حدی به این دلیل است که آمریکایی‌ها فرزندان کمتری دارند، اما فرسودگی مدارس خصوصی حتی بدون کوپن نیز عاملی است. به طور کلی، ثبت نام در مدارس خصوصی در آمریکا 28 درصد از دوره قبل از همه گیری تا سال 2024 افزایش یافته است.

مطالعه‌ای در سال 2025 در دانشگاه تولین درباره برنامه‌های کوپن در 11 ایالت نشان داد که «سهم شیر» کسانی که از مزایای استفاده می‌کردند قبلا در مدارس خصوصی بودند، اما نویسندگان بر این باور بودند که احتمالا در طول زمان تغییر خواهد کرد. آنها خاطرنشان کردند: «کوپن ها قبلا ثبت نام مدارس خصوصی را در ایالت های شرکت کننده 3 تا 4 درصد افزایش داده اند» در مقایسه با ایالت های غیر کوپن، و یکی از محققان Tulane، داگلاس هریس، گفت که این تغییر احتمالا «نوک کوه یخ» بوده است. آریزونا یک برنامه کوپن مانند را در سال 2022 جهانی کرد.

داده های ایالتی نشان می دهد که تنها 21 درصد از شرکت کنندگان در این برنامه در سال مالی 2023 از مدارس دولتی خارج شده اند. تا سال 2025، این نسبت به 56 درصد افزایش یافت.

روند به سمت مدارس خصوصی احتمالا تسریع خواهد شد. در دوران دونالد ترامپ، کنگره جمهوری خواه اعتبار مالیاتی فدرال جدیدی را تصویب کرد که به خدمات آموزشی خصوصی، از جمله تدریس خصوصی و شهریه مدارس خصوصی، برای دانش آموزان خانواده هایی که تا 300 درصد از متوسط ​​درآمد ناخالص محلی را تشکیل می دهند یارانه می دهد - استانداردی که بیش از 90 درصد از جمعیت K-12 را شامل می شود. افرادی که تا 1700 دلار به یک سازمان اعطای بورسیه غیرانتفاعی کمک می کنند، در اظهارنامه مالیاتی فدرال خود اعتبار دلاری به دلار دریافت می کنند که هیچ هزینه ای برای آنها ندارد. سپس SGOها به دانش آموزان کمک می کنند.

حامیان تخمین می زنند که این قانون که در ژانویه اجرایی می شود، می تواند 24 میلیارد دلار یا بیشتر هزینه ایجاد کند. اعتبار جدید می تواند بیش از 18 میلیارد دلاری باشد که دولت فدرال در عنوان I، بزرگترین برنامه فدرال برای آموزش عمومی K-12 سرمایه گذاری می کند. دانش‌آموزان مدارس دولتی که از معلمان خصوصی استفاده می‌کنند ممکن است در مزایا سهیم باشند، اما بخش عمده‌ای از پول احتمالا از مدارس خصوصی حمایت می‌کند. راشل کانتر، همکار من در مؤسسه سیاست مترقی، استدلال کرده است: "این یک برنامه انتخاب مدرسه خصوصی است که ممکن است برای دانش آموزان مدارس دولتی در حاشیه مفید باشد."

رهبر افسانه‌ای اتحادیه معلمان قرن بیستم، آلبرت شانکر، پسر مهاجران یهودی روسی، متوجه شد که حمایت از مدارس دولتی به توانایی آنها برای گرد هم آوردن کشور بستگی دارد. او استدلال کرد که اگر مدارس به جای تمرکز بر اشتراکاتی که دانش آموزان را آمریکایی می دانند، بر تفاوت ها تمرکز کنند، "دلیلی برای ادامه حمایت مالیات دهندگان از آنها وجود نخواهد داشت." مدارس دولتی مدت‌ها هویت آمریکایی را از طریق آموزش‌های مدنی که بر مزایای لیبرال دموکراسی کشور تأکید می‌کرد و از طریق برنامه‌های درسی تاریخ ایالات متحده که به شدت – گاه بیش از حد شدید – به

موفقیت های دموکراسی آمریکایی

اما آموزش مدنی برای چندین دهه در حال فرسایش بوده است، و در بسیاری از ولسوالی ها، درس های تاریخ بیش از حد به سمتی محکوم شده است. از آنجایی که مربیان بیشتر با بی عدالتی نژادی هماهنگ شده‌اند، اخیرا با ظهور جنبش زندگی سیاه‌پوستان مهم است، آنها ایده‌هایی را پذیرفتند که در مدارس آموزش و پرورش مطرح شد مبنی بر اینکه نژادپرستی و برتری سفیدپوستان ویژگی‌های تعیین‌کننده آمریکا هستند.

انجمن ملی آموزش - بزرگترین اتحادیه معلمان کشور و یک نیروی اصلی در سیاست دموکرات - گرفتار شورش ایدئولوژیک در چپ شد و "پروژه 1619" مورد بحث را ترویج کرد که برده داری را در مرکز تاریخ ایالات متحده قرار می دهد و اعتراضات واقعی واقعی را از سوی مورخان برجسته برانگیخته است. این تحولات خطرات سیاسی را برای مدارس دولتی به همراه دارد: نظرسنجی موسسه امریکن انترپرایز نشان می دهد که 77 درصد از بزرگسالان فکر می کنند که به بچه ها آموزش می دهند که «ایالات متحده.

اساسا کشور خوبی است» «مهم» یا «کاملا ضروری» است. اما امروز، چهار نفر از هر 10 آمریکایی Gen Z معتقدند که بنیانگذاران به جای قهرمان، شرور بودند.

حقوق متمم اول مربیان عمومی در کلاس هایی که آنها نظارت می کنند مطلق نیست. حتی اگر حق قانونی آنها برای بیان نظرات شخصی خود در طول روز مدرسه بلامنازع بود، ارزش آموزشی انجام این کار قابل بحث است و سیستم های مدرسه باید در مورد طرفداری در مورد مسائل سیاسی محتاط باشند.

یکی از اختلافات حقوقی اخیر مربوط به پرچم پروگرس پراید بود که معلم دبیرستانی در لانگ آیلند در کلاس درس خود نصب کرده بود. اندازه آن دو برابر پرچم آمریکا بود. برخی از دیدگاه‌های القا شده توسط پرچم پراید، حداقل در ایالت‌های آبی، دیگر به سختی بحث‌برانگیز هستند. اکثریت بزرگ آمریکایی ها، از جمله من، از ازدواج همجنس گرایان و قوانین منع تبعیض علیه همجنس گرایان و ترنس ها حمایت می کنند.

با این حال، دادگاه استیناف ناحیه دوم، در نظری که توسط جو بایدن منصوب شده بود که یک لزبین است، به طرز معقولی از موضع ناحیه مدرسه حمایت کرد که فقط پرچم آمریکا و پرچم ایالت نیویورک باید در کلاس های درس برافراشته شود. کودکان LGBTQ سزاوار اطمینان از استقبال از آنها هستند. اما پرچم پراید نیز یک بیانیه سیاسی است، همانطور که پرچم ترامپ یا پرچم زندگی آبی مهم است. معلمان شخصیت های اقتدار هستند و محدودیت ایدئولوژیک از سوی آنها به محافظت از مشروعیت آموزش عمومی در برابر رای دهندگان قطبی کمک می کند.

در عین حال، آموزش آمریکایی بودن به دانش آموزان باید یک هدف اصلی باشد. این بدان معنا نیست که مدارس باید فقط یک نسخه خوشبین از تاریخ آمریکا را آموزش دهند. دانش‌آموزان نیاز به یک حسابداری صادقانه از آن تاریخ دارند، که شامل انقیاد سیاه‌پوستان، زنان و آمریکایی‌های همجنس‌گرا می‌شود. اما همانطور که مؤسسه آلبرت شانکر استدلال کرده است، دانش‌آموزان باید یاد بگیرند که چگونه «نبوغ دموکراسی» اجازه اصلاح خود را می‌دهد.

تنها به این دلیل که قانون اساسی آزادی بیان و حقوق تجمع را تضمین می کند، شهروندان عادی می توانند در جنبش های موفق برای پیشبرد حقوق مدنی سیاه پوستان آمریکایی، زنان و همجنس گرایان شرکت کنند. آمریکایی ها در سراسر شکاف سیاسی احتمالا از یک راه میانه حمایت می کنند. از هر 10 دموکرات، 9 نفر از بچه ها می خواهند که اعلامیه استقلال و قانون اساسی را با دیدی مثبت ببینند، و از هر 10 جمهوری خواه، هشت نفر از دانش آموزان می خواهند که در مورد برده داری و جداسازی جنسی بیاموزند.

[گوش دهید: آزمایش معلمان برای "بیداری"]

مدارس همچنین باید به دانش آموزان بیشتری بیاموزند که زندگی در جوامع غیر دموکراتیک چگونه است. همانطور که آمریکایی‌هایی که به خارج از کشور سفر می‌کنند بیشتر جنبه‌های فرهنگ آمریکایی را که بدیهی می‌دانستند درک می‌کنند، برنامه‌های درسی که به زندگی در ایران، روسیه و چین می‌پردازد نیز آنچه را که ایالات متحده متفاوت می‌کند روشن می‌کند. همه دانش‌آموزان باید بدانند که شهروندان آمریکایی و فرزندان مهاجران - دو گروهی که سطوح نسبتا بالاتری از میهن‌پرستی را ابراز می‌کنند - چه چیزی را تشخیص می‌دهند: تفاوت بین جامعه آمریکایی و جوامعی که آزادی و فرصت کمتری دارند.

حفظ دیدگاه مشترک شهروندی برای رفاه کشور ضروری است و فقط مدارس دولتی می توانند این کار را انجام دهند. علیرغم همه ایراداتشان، آنها بیشتر از مدارس خصوصی - که سه چهارم آنها وابسته به یک مذهب خاص هستند - در کشوری متشکل از نژادها و مذاهب بسیار، پیوستگی لازم را فراهم می کنند. تری مو، دانشمند علوم سیاسی استنفورد، که حامی کوپن هاست، دریافته است که آمریکایی ها «ایدئولوژی مدارس دولتی» دارند - یعنی ایده موسساتی را دوست دارند که همه افراد وارد شده را بپذیرند و به جوانان وجه مشترک آنها به عنوان آمریکایی را بیاموزند.

به همین دلیل است که همه پرسی رای دهندگان که از پول دولتی برای مدارس خصوصی حمایت می کنند معمولا شکست خورده است.

تلاش‌های اخیر مدافعان کوپن برای بهره‌برداری از جنگ‌های فرهنگی می‌تواند همه این‌ها را تغییر دهد - و اگر چنین باشد، می‌تواند باعث تفرقه بیشتر آمریکایی‌ها شود. مدارس دولتی می توانند پاسخی به قطبی شدن و اتمیزه شدنی باشند که زندگی مشترک ما را تهدید می کند، اما تنها در صورتی که نقش تاریخی خود را در پیوند دموکراسی چند فرهنگی ما به طور کامل از سر بگیرند.