چگونه هنر مهماننوازی زندگی بازیکنان ورزشهای ورزشی را تغییر میدهد؟
در بنیاد Esports، هانس جاگنو مصمم است با گیمرها مانند ستاره های راک رفتار کند
برای هزاران نفر از دارندگان بلیتی که برای جام جهانی ورزشهای ورزشی امسال وارد نمایشگاه اکسپو پورت دو ورسای پاریس میشوند، تجربهای حسی بینظیر در انتظار است. به عنوان دریایی از هواداران، بسیاری که پیراهنهای تیم ویتالیتی را برای حمایت از باشگاه شهر فرانسوی به تن کردهاند، در این مکان بزرگ راه میافتند، واضح است که سومین دوره مسابقات بینالمللی سالانه در حداکثریترین حالت خود برگزار میشود. فعالسازیهای مجازی و فیزیکی دیوار به دیوار، کیوسکهای نمایشی، و پاپآپهای خرید فضای غار را پر میکنند، با جمعیت خروشان و موجهای ناگهانی صدای گیمپلی که از همه جهات میآید.
صحنههای مختلف در طبقه نمایشگاه بهطور بیپایانی تغییر میکنند، که بهدلیل طراحی است - در طول هفت هفته، مکان بارها بهروز میشود تا ۲۴ تورنمنت انفرادی را در خود جای دهد، که همگی در خدمت مسابقات قهرمانی باشگاههای جام جهانی ورزش هستند.
اما عمیقتر در واحه هواداری، سطح مخفیتر دیگری است که اکثر شرکتکنندگان هرگز آن را نخواهند دید. در اینجا سالن بازیکنان قرار دارد، جایی که صدها رقیب، مدیران باشگاه، و سازمان دهندگان رویداد در بین فعالیت ها با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند. این مکان پناهگاهی برای بازیکنان است تا قبل از تمرکز - زمانی بعد از یک ماساژ یا مانیکور برنامه ریزی شده - استراحت کنند و معاشرت کنند. همچنین اینجاست که احتمالا یکی از ذهنهای کلیدی پشت این تجربه، هانس جاگنو را پیدا خواهید کرد.
به عنوان مدیر باشگاهها، تیمهای ملی و روابط بازیکنان، او و تیمش خستگیناپذیر تلاش میکنند تا اطمینان حاصل کنند که رقبا در اوج عملکرد و پشتیبانی در سطح شخصی هستند.
جاگنو به رولینگ استون میگوید: «با EWC، آنچه من سعی میکنم بفهمم این است که چگونه میتوانیم بر عناصر هویت تأکید کنیم و آن را واقعا در مورد بازیکنان بسازیم، و تا حد بالایی که همه برای خود تعیین میکنند، زندگی کنیم.» کارکرد اصلی مهماننوازی بازیکنان این است که آنها را قادر میسازد روی صحنه بهترین باشند، از اجرا حمایت کنند، چقدر احساس امنیت و امنیت دارند، چقدر میتوانند تمرکز کنند، و فقط بیرون بروند و بهترین کار لعنتی زندگیشان را انجام دهند.
ما می خواهیم آنها ستاره های راک باشند." انتخاب سردبیر 250 آلبوم برتر قرن 21 تا کنون 100 بهترین قسمت تلویزیونی تمام دوران 500 آلبوم برتر تمام دوران 100 بهترین فیلم قرن 21
اما ساختن ستاره های راک نیازمند کار است. جاگنو و همتایانش در بنیاد Esports این بار پس از چرخاندن کل مسابقات از خانه اصلی خود در ریاض، عربستان سعودی، به پاریس در عرض چند هفته، با آن مخالف بودند. خوشبختانه، جگنو روی این نوع فشار شغلی ایجاد کرده است.
جگنو در سه سالی که در بنیاد Esports کار میکند، زمانی که یک پازل به یک راهحل سریع و در عین حال ظریف نیاز دارد، دعوت میشود. اگرچه اولین چالش بزرگ حرفهای او نبود، اما افتتاحیه جام جهانی ورزشهای ورزشی قطعا چشمنواز بود و نیاز به یک جهش کور به سوی پروژهای داشت که در آن زمان در مراحل اولیه توسعه بود.
جاگنو به یاد میآورد: «در اوایل، رالف ریچرت، مدیرعامل ما، اساسا از من خواسته شد که از او در پروژهای - نامشخص - حمایت کنم و ناگهان در هواپیما به ریاض بودم. ما چند هفته فرصت داشتیم تا همه چیز را برای اعلام اولین جام جهانی ورزشهای ورزشی آماده کنیم. ما آن را در کنفرانس جدید جهانی ورزش اعلام کردیم. احساس میکنم گاهی اوقات، من کسی هستم که وقتی شش هفته فرصت دارید، با من تماس گرفته میشود و باید چیزی را زنده کنید.»
با این حال، EWC اولین تلاش او در ورزش های الکترونیکی نبود. اشتیاق او به بازی های اجتماعی در اوایل سال 2000 ظاهر شد، زمانی که یک جاگنو 11 ساله مادربزرگش را متقاعد کرد تا او را در یک رویداد رقابتی محدود سنی در کشورش آلمان همراهی کند. او توضیح می دهد: «در آلمان، ما قوانین سختگیرانه ای در مورد حمایت از جوانان داریم. یک تورنمنت بزرگ Counter-Strike وجود داشت - یک بازی که در آن زمان احتمالا هنوز به عنوان طرفدار [mod] یک بازی به نام Half-Life در حال توسعه بود. بازی 16 یا 18 به اضافه بود، و بنابراین تماشای بازی افراد همچنین نیاز به سن خاصی داشت.
اما اگر ولی شما همراه شما بود، از آن صرفنظر میشد. به مادربزرگم التماس می کردم. [او] نمیدانست این چیست.» مطالب مرتبط Inside Encore After Hours’ Intimate Evening with Gigi Perez Seven Artists, Three Days, One Album: Inside e.l.f. "آینه ترکیبی" یکی از یکی از لوازم آرایشی: چگونه کهنه سربازان فلج آمریکا به مدت 80 سال کشور را شکل داده اند - و تا امروز با مردی که از گیمر به مدیر عامل ورزش های ورزشی تبدیل شد ملاقات کنید
در حالی که ورزشهای الکترونیکی در دهه 2000 در اروپا مورد توجه قرار میگرفت، جگنو آن را به عنوان یک حرفه دنبال نکرد - حداقل، نه مستقیم. در عوض، او حقوق را در برلین خواند و بعدا در واشنگتن دی سی و با بانک جهانی و سفارت آلمان دوره کارآموزی را گذراند. در آنجا بود که او یک عنصر کلیدی از آنچه که حرفه اش را تعریف می کرد آموخت: دیپلماسی همه چیز است.
او میگوید: «کار در سطح بینالمللی برای من بسیار مهم است، و این چیزی است که پدر و مادرم داشتند، [اما] پدربزرگ و مادربزرگم نداشتند - از شرق آلمان بودن، محدودیتهای زیادی برای سفر در زمانی که جمهوری سوسیالیستی هنوز یک چیز بود.» "بنابراین، من در موقعیت ممتازی هستم که میتوانم به دنیا سفر کنم و با آمدن از وکالت به کار هشت ساله در سیاست، سپس کشف کنم که هیچ نمایندگی سیاسی در ورزشهای الکترونیکی وجود ندارد. [من فکر کردم که] شاید چیزی را که واقعا دوست دارم با تعاملم با جامعه ترکیب کنم."
Jagnow به راه اندازی فدراسیون ورزش های ورزشی آلمان برای ایجاد زیرساختی برای همکاری بین المللی در بازی های رقابتی در سراسر مرزها کمک کرد. او که به عنوان نماینده بازیکنان و ذینفعان ورزش های الکترونیکی در آلمان شروع به کار کرد، سپس از فرصتی در ESL (در حال حاضر ESL FACEIT Group) استفاده کرد و شراکت های بین المللی را در Counter-Strike ایجاد کرد، قبل از جهش بزرگ خود به جام جهانی ورزش های الکترونیکی برای ارتقای سطح کار خود در زمینه ساخت اکوسیستم های ورزش های الکترونیکی.
همه اینها او را به کار امروزش میآورد، و به حمایت از باشگاهها و بازیکنان در بزرگترین صحنه ورزشهای الکترونیکی کمک میکند.
اگر هدف جگنو ساختن ستارههای راک باشد، او مطمئنا جنبه مجلل زندگی سلبریتیهای رده بالا را در سالن پاریس میخکوب کرده است. در داخل مرکز مهمان نوازی بازیکنان، که خود تقریبا مانند یک خلوت دور از سالن ورزشهای الکترونیکی در طبقه نمایشگاه است، اساسا هر گونه امکانات رفاهی وجود دارد که بتوانید تصور کنید. سرآشپزهای خصوصی غذا را تهیه می کنند و باریستاها با دقت اسپرسوی تند فوق العاده ای را تهیه می کنند. ردیفهایی از کاناپهها و تختخوابهای روزانه وجود دارد که بازیکنان در میان صحبتهای آرام، میخندند. حتی اتاقهای آرامگیر سر و صدایی وجود دارد که منحصرا برای لحظات مراقبه و آرامش به دور از جمعیت وجود دارد.
جاگنو میگوید: «چقدر به فضا نگاه میکردیم، نمیخواستیم چیزی بیش از حد طراحی شده ایجاد کنیم که هیچکس از آن استفاده نکند. "متاسفانه اینطور است، نه لزوما در ورزشهای الکترونیکی، بلکه در ورزشهای مختلف. همه چیز در اینجا یک کارکرد، یک نقش، یک هدف دارد. طراحی با هدف و با توجه به نیازهای بازیکن یک اصل واقعا اساسی برای نحوه میزبانی کلی ورزشکاران است."
جاگنو اذعان میکند که در حالی که بسیاری از صنعت بازی خود را «نخست بازیکن» میدانند، توجه کافی به خواستههای ذهنی و جسمی سبک زندگی بازیکنان ورزشهای الکترونیکی نمیشود. این یک تصور غلط گسترده است که انجام حرفه ای بازی های ویدیویی آسان است. مطابق با برچسب ستاره راک، یا شاید مناسب تر، ورزشکاران سنتی، گیمرهای حرفه ای اغلب قبل، حین و بعد از اجرای خود تحت فشار شدید قرار می گیرند. برنامه سفر آنها شدید است و خستگی یک احتمال واقعی است.
جاگنو میگوید: «انرژی لازم برای ساعتها روی صحنه رفتن - بهویژه اگر یک فینال بزرگ داشته باشید، که میتواند پنج یا شش ساعت باشد - شما دائما تحت فشار هستید. "شما وقت ندارید به چیز دیگری فکر کنید. باید تغذیه مناسبی داشته باشید؛ باید از آمادگی جسمانی خوبی برخوردار باشید. به نظر من مهمترین چیز خستگی سفر است. شما یکشنبه وارد می شوید؛ دوشنبه روز رسانه دارید؛ روز سه شنبه تمرین دارید؛ مسابقات از چهارشنبه شروع می شود. شما تا آخر راه می روید؟ سپس یکشنبه پرواز بعدی به تورنمنت بعدی می رود. این یک سبک زندگی است."
به جرات می توان گفت که روال هر بازیکنی به یک اندازه طاقت فرسا نیست، اما برای رقبای برتر در بازی هایی مانند Counter-Strike، Jagow می گوید که برخی از افراد تا 270 روز در سال سفر می کنند. این به معنای سازگاری دائمی با مناطق زمانی مختلف، مدیریت جت لگ و استرس اساسی سفر است که همه تا حدی با آن آشنا هستند. وقتی بازیکنان در حال پرواز یا اتوبوس نیستند، در نهایت برای مدت طولانی به مانیتورها و صفحه نمایش موبایل متصل میشوند – بالاخره اینجا جایی است که تمرین میکنند و برای امرار معاش رقابت میکنند.
برای مبارزه با این مسائل، تیم Jagow یک مرکز خدمات کامل ایجاد کرده است که در آن می توان تمام نیازها را برآورده کرد.
او توضیح می دهد: "کاری که ما می خواهیم انجام دهیم این است که یک تعادل اختصاصی ایجاد کنیم که در آن شما می توانید فعال باشید، استخر بازی کنید، پینگ پنگ یا دارت کنید." "تمرکز ذهنی واقعا خسته کننده است. مانند این است که ساعت ها و ساعت ها حرکت های کششی انجام دهید؛ همین اتفاق در مغز شما می افتد. بنابراین ما حواس پرتی ایجاد می کنیم که به فعال شدن مغز به روش های مختلف کمک می کند و فعالیت های بدنی به عنوان یک تعادل خوب استرس."
فراتر از دور کردن ذهن بازیکنان از استرس یا دادن چیز دیگری به آنها برای تمرکز، جنبه بزرگی از ابتکار مهمان نوازی EWC مراقبت از نیازهای به ظاهر اساسی است که نباید به آنها فکر کنند. این تیم ماساژ و فیزیوتراپی را برای کمک به کاهش اعصاب و مدیریت خستگی سفر ارائه می دهد، اما اغلب این جزئیات کوچک هستند که بیشترین تأثیر را دارند. به هر حال، اگر تمام روز دوربین ها به سمت دستان شما نشانه می روند، چرا نباید آنها را مانیکور کرد؟
جاگنو می گوید: «ستارگان راک به مانیکور و پدیکور نیاز دارند و [آنها] به موهای خوب نیاز دارند. "به همین دلیل است که ما یک آرایشگاه در آنجا داریم. اگر نمی خواهید شما نیازی به بیرون رفتن ندارید، زیرا همه چیز را به طور مرتب در یک منطقه بسته بندی کرده اید."
برای جگنو و تیمش، صرفا راحت کردن شرایط برای بازیکنان و باشگاهها کافی نیست، بلکه اطمینان از اینکه همه افراد درگیر با سازمان EWC در سطح شخصی نیازهای خود را برآورده میکنند، کافی نیست. با الهام از مفهوم رستوران و نویسنده ویلیام گویدارا از "میهمان نوازی غیرمنطقی" - فلسفه ای که بر فراتر رفتن برای خلق لحظات جادویی تاکید دارد - تعهد EWC به مهمان نوازی به همان اندازه که به طور ملموس با خدمات ارتباط برقرار می کند، در ارتباط با بازیکنان در سطح احساسی و اجتماعی است.
همانطور که برای بنیاد Esports ضروری است که از بازیکنان خود در روز بازی مراقبت کند، یکی از نقاط قوت کلیدی یک سازمان با منابع و دسترسی خود، تأثیر طولانی مدت بر زندگی گیمرهای حرفه ای است. برای موفقیت و ساختن میراثی طولانی مدت، حمایت از رقبا و سرمایه گذاری در آینده آنها بسیار مهم است.
Jagow در برنامه ای که به طور خاص برای چنین هدفی طراحی شده است، به نام Heroes Club محدود می شود. باشگاه قهرمانان که ظاهرا یک ساختار عضویت برای کسانی است که مسافتی را طی میکنند و یکی از قهرمانیهای EWC را برنده میشوند، باشگاه قهرمانان بسیار انحصاری است - از بین دو هزار رقیب در سال 2026، تنها حدود 100 نفر با آوردن طلا به خانه در بازی مربوطه خود، موفق خواهند شد. این به خودی خود یک نماد وضعیت است، اما البته مزایایی فراتر از حق ستایش وجود دارد.
جاگنو توضیح می دهد: "یک بار بردن از شما یک "قهرمان" می کند، اما قهرمانان می توانند سقوط کنند. سه بار برنده شدن شما را به یک "افسانه" تبدیل می کند و به عنوان یکی، شما اساسا در این برنامه یک موقعیت مادام العمر دارید." هر سال میتوانید به EWC برگردید، و حتی اگر بازی نکنید، به سالن قهرمانان دسترسی پیدا میکنید و با قهرمانان همکارتان ملاقات میکنید.»
با توجه به اینکه سال 2026 سومین سال EWC است، این اولین سالی است که هر کسی واقعا واجد شرایط برای وضعیت افسانه است. مطمئنا، دقیقا یکی وجود دارد: یک بازیکن مراکشی/کانادایی، سامی «درالی» حاجی، که پیروزیهای پشت سر هم در لیگ راکت جایگاه او را در تاریخ ورزشهای الکترونیکی تثبیت کرده است. اما همانطور که جاگنو اشاره می کند داستان او به دلیل دیگری منحصر به فرد است.
او میگوید: «[dralii] سه بار متوالی قهرمان EWC شد، برای سه باشگاه مختلف: برای تیم BDS، Karmine Corp، و امسال برای تیم فالکونز. او تیم را عوض کرد و به همین دلیل است که برای ما داشتن این وضعیت قهرمان بسیار مهم است. اینجا فقط به تیمها مربوط نمیشود. در این مورد خاص، در مورد بازیکنان است، صرف نظر از اینکه کدام پیراهن را میپوشند. زمانی که از پیراهن خارج میشوند، هنوز یک اسطوره هستند، حتی بعد از دوران حرفهای.
فراتر از وضعیت شغلی فردی در بین همتایان خود، ماموریت بزرگتری نیز در پشت Heroes Club وجود دارد، و این ماموریت بسیار خارج از دایره های بازی گسترش می یابد. قهرمانانی که نشان قهرمان را به دست میآورند، فرصتهای زیادی را نیز از طریق شبکه شرکا و حامیان مالی EWC در اختیارشان قرار میدهد. هیلتون وضعیت الماسی را برای آنها فراهم می کند که می توانند در طول سال از آن برای ارتقای اقامت در هتل، دریافت صبحانه رایگان و دسترسی به سالن های اجرایی استفاده کنند. برای سبک زندگی مبتنی بر سفرهای مداوم، می تواند یک موهبت الهی باشد. اما درهای دیگری را نیز باز می کند.
جاگنو می گوید: "کلوپ قهرمانان به شما امکان دسترسی به جالب ترین رویدادهای جهان را می دهد. بنابراین، آنها به Super Bowl در منطقه VIP یا باشگاه Paddock در فرمول یک دسترسی دارند." آنها در فینال لیگ قهرمانان اروپا یک اسکای باکس دارند و می توانند با 300 کیلومتر در ساعت رانندگی به کارگاه ایمنی اتومبیل های مسابقه رانندگی بپیوندند.
و در حالی که به نظر می رسد بسیار شگفت انگیز است که به معنای واقعی کلمه فرمان را پشت یک ماشین مسابقه بگیرید، این جنبه اجتماعی است که امکان بیشتری را فراهم می کند. قرار گرفتن در اتاق مناسب با جمعیت مناسب می تواند همه چیز را تغییر دهد.
جاگنو میگوید: "ملاقات با مردم - این برای ما بسیار مهم است. ناگهان، شما در کنار یک ستاره مشهور فوتبال آمریکایی میایستید، از میزهای مسابقه F1 عبور میکنید و به گاراژ میروید و با لاندو نوریس دست میدهید." در حالت ایدهآل، در پایان چنین رویدادی، آنها یک شماره در تلفن خود دارند، و شخصی بدون اینکه ما مجری باشیم، با آنها تماس میگیرد و میگوید: «سلام، تو واقعا باحال بودی، و من واقعا دوست دارم بازیهای ویدیویی انجام دهم.
بیایید با هم کاری انجام دهیم.» ما می خواهیم آنها را با بازیکنان دور هم جمع کنیم تا نسل جدیدی از افراد تأثیرگذار ایجاد کنیم و در نهایت با معرفی آنها به بخشی از جامعه که معمولا بسته است، زندگی بازیکنان را تغییر دهیم.
آنچه جام جهانی ورزشها واقعا برای بازیکنان نشان میدهد، مجموعهای از فرصتهای جدید است: ایجاد یک حرفه، ایجاد ارتباطات، و مهمتر از همه، یافتن جامعه خود. کار جاگنو در مهماننوازی، از بسیاری جهات، زندگی بهتری را ارائه میدهد. اما این به افرادی محدود نمی شود که از قبل برای موفقیت آماده شده اند. این مرحله ای است که هر کسی می تواند برای خود طی کند.
این موضوع نه تنها در ماهیت خود ورزشهای الکترونیکی، که در آن بازیکنان از سراسر جهان میتوانند به صورت آنلاین به شهرت برسند، بلکه در مسابقات مقدماتی آخرین فرصت EWC (به طور خلاصه LCQ) منعکس میشود. تا روز مسابقات، شرکتکنندگان میتوانند برای رسیدن به فینال، در محل رقابت کنند. شانس بسیار اندک است، اما آنها بسیار واقعی هستند. Jagow خاطرنشان می کند که از تقریبا 1200 رقیب LCQ در سال جاری، فقط تعداد کمی به رویداد اصلی راه یافتند. اما حتی در آن زمان یکی از آن بازیکنان، خواجه «م.
زبیر» محمد زبیر از پاکستان، در نهایت برای کسب عنوان قهرمانی در Tekken، امتیازاتی را برای AG.AL به دست آورد، که به قهرمانی باشگاه EWC 2026 کمک کرد.
جاگنو میگوید: «نیازی نیست که بخشی از یک حلقه بسیار انحصاری باشید تا شانس رقابت در بزرگترین صحنه جهان را داشته باشید؛ ورزشهای الکترونیکی از این جنبه بسیار شخصیت هستند. به شما اجازه میدهد از صفر به قهرمان، از اتاق خوابتان به صحنه اصلی، در یک مسابقه بزرگ بروید. برای نشان دادن استعدادها بسیار باز است.» "یک مرحله اختصاصی LCQ وجود دارد، و این حسی را که وقتی به مهمانیهای LAN میرفتیم، به من بازمیگرداند. وقتی به رویدادهای بزرگ LAN آفلاین میرفتیم، مانند هزار رایانه شخصی در یک سالن نمایشگاهی تاریک، خاطرات خوبی را زنده میکند. این چیزی است که این صنعت و ورزش بر اساس آن ساخته شده است."
با نگاهی به گذشته، صعود جگنو به قله ورزشهای الکترونیکی غیرمتعارف بوده است، اما این واقعا ماهیت خود صنعت است. هیچ راه منحصر به فردی برای موفقیت وجود ندارد. اما سازمانهایی مانند بنیاد ورزشها فرصتهایی را در اختیار افراد قرار میدهند تا موقعیتهای خود را ترسیم کنند. برای بسیاری، این به معنای یک نبرد سخت در برابر نیروهای خارجی و ننگ است. خود جاگنو این احساس را از نزدیک می داند.
جاگنو میگوید: «فکر نمیکنم مادربزرگم هرگز نفهمید که این چیست، و در طول سالها، او هرگز نفهمید که چرا من شروع به صحبت با دولتها و افراد مشهور کردم - چرا من رئیس فدراسیونی بودم که به این موضوع رسیدگی میکرد و ناگهان دست سران کشورها را فشرد. او فقط نمیتوانست آن را محاسبه کند؛ تا به امروز نمیتواند آن را محاسبه کند. اما فکر میکنم همه خوشحال بودند که من چیزی را پیدا کردم که خوشحالم میکند و من را به حرکت در میآورد. فقط نسلی هستند که هرگز آن را درک نمیکنند، این خیلی خارجی است.»
متن اصلی (انگلیسی)
How the Art of Hospitality is Changing Esports Players’ Lives
At the Esports Foundation, Hans Jagnow is determined to treat gamers like rock stars