چگونه پاییز رفتار جنسی حیوانات - از جمله رفتار انسان ها را تغییر می دهد

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

در نیمکره شمالی، روزها کوتاهتر می شوند و دما در حال کاهش است - پاییز فرا رسیده است. یکی از نشانه های رایج در آمدن زمستان این است که درختان برگ های خود را از دست می دهند. اما آیا می‌دانستید که پاییز باعث ایجاد تغییراتی در رفتار جنسی حیوانات از جمله رفتار ما می‌شود؟

به عنوان مثال، انسان در واقع فصل تولید مثل دارد. افزایش هورمون تستوسترون در پاییز، به ویژه در مردان، با کاهش نور روز و افزایش فعالیت اجتماعی در داخل خانه مرتبط است. این منجر به حاملگی های بیشتری در حوالی نوامبر و دسامبر می شود، با اوج بعدی تولد در آگوست و سپتامبر بعدی، نه ماه پس از افزایش هورمون. جای تعجب نیست که رایج ترین تولد در سراسر جهان 26 سپتامبر است.

در اینجا پنج تغییر فصلی دیگر در رفتار جنسی در دنیای طبیعی آورده شده است.

گوزن قرمز بیشتر سال را در گله های نر و ماده مجزا می گذراند. با این حال، افزایش پاییزی تستوسترون، که نمونه‌ای از حیواناتی است که در پاییز جفت‌گیری می‌کنند، گوزن‌های قرمز نر را وادار می‌کند که تهاجمی‌تر شوند و «خراب» را شروع کنند. این زمانی است که نرها برای به دست آوردن دسترسی به گروه‌هایی از ماده‌ها به نام حرمسرا درگیر جنگ‌های شاخ‌دار می‌شوند. دارنده حرمسرا با زنان گروه و فرزندان پدرش جفت گیری می کند. از این رو، رقابت شدید است.

جفت گیری در پاییز تضمین می کند که ماده ها در اواخر بهار، زمانی که غذا فراوان است و آب و هوا مساعدتر است، زایمان می کنند و بقای فرزندان را افزایش می دهد. گوزن قرمز نیز به گرم شدن آب و هوا واکنش نشان می دهد و تقریبا دو هفته زودتر به دنیا می آید.

اگرچه دگرجنس گرایی در طول فصل تولید مثل رایج است، پاییز برای بسیاری از گونه ها بازگشتی به رفتار همجنس گرا به ارمغان می آورد. این "دوجنس گرایی فصلی" به طور حکایتی در گونه هایی از جمله روباه قرمز، سنجاب قرمز و خفاش مشاهده شده است، به نظر می رسد بسیاری از گونه ها به طور سیال بین جفت های دگرجنس گرا و همجنس گرا تغییر می کنند.

جالب اینجاست که این رفتار به دلیل نداشتن شریک جنسی از جنس مخالف نیست. در حقیقت، ماهی‌های دریایی نر تقریبا به طور انحصاری رفتار همجنس‌گرایانه دارند تا زمانی که در حدود 4 سالگی به بلوغ می‌رسند. ماهی‌های دریایی سپس در تابستان وارد فاز فصلی جفت‌های دگرجنس‌گرا می‌شوند، اما در پاییز به روابط همجنس بازمی‌گردند.

برخی از گونه های آب شیرین، مانند هیدرا قهوه ای، موجودی شبیه شقایق بی تحرک، استراتژی های تولیدمثلی خود را به طور متناوب تغییر می دهند و در پاییز از تولید مثل غیرجنسی به تولید مثل جنسی تغییر می کنند. در شرایط مساعد در بهار و تابستان که محیط گرمتر است، هیدرا به صورت غیرجنسی تولید مثل می کند. در این فرآیند، بخشی از هیدرا رشد می کند تا زمانی که به اندازه کافی بزرگ شود که از بدنه اصلی جوانه بزند و یک کلون از هیدرا اصلی ایجاد کند. کلون ها را می توان هر دو تا سه روز یک بار تولید کرد و به هیدرا اجازه می دهد از آب و هوای مطلوب استفاده کند.

با این حال، هنگامی که دما کاهش می یابد، هیدرا به تولید مثل جنسی تغییر می کند. اگرچه تولیدمثل جنسی انرژی بیشتری مصرف می کند، اما باعث تولید تخم هایی می شود که می توانند در شرایط سخت زمستان مقاومت کنند. تخم ها تا زمانی که شرایط مساعدتر شود، در حالت غیر فعال باقی می مانند و در نهایت به هیدرا تبدیل می شوند.

پاییز همچنین می تواند باعث تغییر جنسیت برخی از حیوانات شود. چندین حیوان، از جمله بی مهرگان، خزندگان و ماهی ها، جنسیت خود را بر اساس سن، اندازه یا شرایط اجتماعی تغییر می دهند. به عنوان مثال، اگر دو گوبی ماده مرجانی در نهایت روی مرجان جدا شوند، یکی از آنها جنسیت خود را تغییر می دهد تا نر شود. به همین ترتیب، اگر دو نر در نهایت با هم باشند، یکی به یک ماده تبدیل می شود.

این به این دلیل است که شنا کردن ماهی به مرجان های دیگر در جستجوی عضوی از جنس مخالف بسیار خطرناک است. این ماهی همچنین می تواند پس از تکمیل تولید مثل، که معمولا در پاییز شروع می شود، به جنسیت اصلی خود برگردد.

با این حال، میگوی شمالی با تغییر جنسیت با فصل، موفقیت باروری را به حداکثر می رساند. میگو زندگی خود را به عنوان نرهای کوچک شروع می کند و فقط در پاییز جفت گیری می کند. پس از چند سال، زمانی که نرها به اندازه کافی بزرگ شدند، در فصل تولید مثل پاییز به ماده تبدیل می شوند.

پس از جفت گیری، ماده اسپرم را ذخیره می کند و تخمک ها را در ماه های زمستان تا زمان لقاح حمل می کند. این امر باعث می شود که تخم ها در بهار زمانی که شرایط مساعدتر است از تخم خارج شوند. این میگو تا پایان عمر خود که در مجموع پنج تا هشت سال است به عنوان ماده زندگی می کند.

اندازه بزرگتر ماده تعداد تخم هایی را که می تواند زیر شکم خود حمل کند به حداکثر می رساند. با این حال، موفقیت باروری به اندازه در مردان مرتبط نیست.

اگرچه بسیاری از حیوانات دارای افزایش فصلی تستوسترون هستند که اندازه بیضه ها را تغییر می دهد، اما تعداد کمی از حیوانات تغییری در طول آلت تناسلی خود نشان می دهند، همانطور که در کتاب خود "دوازده آلت تناسلی کریسمس" توضیح داده ام. ماهیت بسیار رقابتی جفت گیری اردک به این معنی است که نرها آلت تناسلی بزرگی را در طول فصل تولید مثل (بهار) رشد می دهند که اغلب از طول بدن خود فراتر می رود. از آنجایی که آلت تناسلی در وسعت کامل خود دست و پا گیر است، در طول پاییز تا حدود 10 درصد از اندازه کامل خود کوچک می شود.

جفت اجباری در اردک ها مکرر است و منجر به تکامل آلت تناسلی بلند و مارپیچی شکل شده است. برای جلوگیری از لقاح توسط مردان ناخواسته، ماده‌ها واژن‌های لابیرنت مانندی ایجاد کرده‌اند که در جهت مخالف می‌پیچند و چندین بن‌بست دارند. ماده ها تنها زمانی واژن پیچیده را شل می کنند که بخواهند جفت گیری اتفاق بیفتد.

بنابراین، وقتی در قدم زدن در میان برگ‌های ترد پاییزی با حیات وحش روبرو می‌شوید، به یاد داشته باشید که حیوانات محلی ممکن است زندگی شخصی پیچیده‌تری از آنچه فکر می‌کنید داشته باشند.

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.