چیزهایی که ظاهرا باعث سرطان می شوند

اگر بدانید که Costco، طبق روش جدید دانشکده بهداشت عمومی هاروارد، هر ساله باعث 120687 مورد مرگ و میر ناشی از سرطان در سراسر کشور می شود، شوکه خواهید شد، صرفا به دلیل زندگی در نزدیکی انبارهای خود. کالج های خصوصی 83782 بیشتر را تشکیل می دهند. خود دانشگاه هاروارد مسئول 5842 مرگ ناشی از سرطان است. زندگی در نزدیکی یک زمین بیسبال لیگ برتر تقریبا 19 برابر بیشتر از زندگی در نزدیکی یک زمین لیگ برتر فوتبال باعث مرگ و میر ناشی از سرطان می شود.

این نتیجه‌گیری‌ها آشکارا پوچ هستند، اما دقیقا از همان روشی می‌آیند که محققان دانشگاه هاروارد برای «اثبات» اینکه نیروگاه‌های هسته‌ای باعث ایجاد سرطان در جوامع مجاور می‌شوند، استفاده می‌کنند.

اوایل امسال، آدام استین و من یک سری از مطالعات هاروارد را که نشان می‌داد نیروگاه‌های هسته‌ای با نرخ بالاتری از بروز سرطان و مرگ و میر ناشی از سرطان مرتبط هستند را بیهوده خواندیم. اکنون که چند ماه گذشته را صرف تکرار آنالیز و گسترش آن کرده‌ایم، می‌توانیم نشان دهیم که مهم نیست از چه نقطه عطفی استفاده می‌کنید، روش آن‌ها افزایش خطر ابتلا به سرطان و مرگ و میر را نشان می‌دهد. مطالعات به سادگی چیزی در مورد بروز سرطان ثابت نمی کند.

بیایید یادآوری کنیم: در دسامبر 2025، محققان به رهبری یازان الوادی در دانشگاه هاروارد T.H. دانشکده بهداشت عمومی چان مقاله ای را در Environmental Health منتشر کرد که ادعا می کرد نشان می دهد که بروز سرطان در افرادی که نزدیکتر به نیروگاه های هسته ای در ماساچوست زندگی می کنند افزایش یافته است. در ماه مارس، همان محققان یک مطالعه گسترده در سراسر کشور را منتشر کردند که ادعا می‌کرد نتیجه مشابهی را در Nature Communications نشان می‌دهد – این بار به نرخ مرگ‌ومیر سرطان نگاه می‌کند، نه بروز.

به دنبال آن مقاله ای در مجله Exposure Science & Environmental Epidemiology منتشر شد که به بررسی ارتباط سرطان های ریه، سینه و روده بزرگ پرداخت. اخیرا، مطالعه ای در مورد مرگ و میر کلی، نه فقط سرطان، در مجله اروپایی Environmental Epidemiology منتشر شد.

این مقالات بر اساس فاصله از نیروگاه های هسته ای، تا 120 کیلومتر در ماساچوست و 200 کیلومتر در مطالعات ملی (حدود 75 و 125 مایل) "نمره نزدیکی" را ایجاد می کنند. هر کد پستی یا شهرستانی در داخل آن شعاع‌ها به عنوان در معرض دید قرار می‌گیرد و مکان‌های نزدیک‌تر وزن بیشتری دریافت می‌کنند. اگر یک کد پستی یا شهرستان در محدوده چندین سایت باشد، اثر تجمعی است. این بدان معناست که شهرستانی که در مجاورت یک نیروگاه هسته‌ای قرار دارد، می‌تواند امتیاز کمتری نسبت به شهرستان دیگری داشته باشد که از یک نیروگاه دورتر است اما در محدوده تعداد زیادی نیروگاه قرار دارد.

از این امتیاز مجاورت، نویسندگان رگرسیون هایی را اجرا می کنند که نتیجه (بروز سرطان، مرگ و میر سرطان، یا مرگ و میر کلی) را در مجاورت شهرستان و مجموعه ای از متغیرهای کمکی آزمایش می کند. از این رو، آنها از ضرایب آماری استفاده می‌کنند، ریسک نسبی را برای هر شهرستان، گروه سنی و جنسیتی می‌سازند، و کسر قابل انتساب را محاسبه می‌کنند، که از آن تعداد مرگ‌های منتسب از نیروگاه هسته‌ای از سال 2000 تا 2018 را استخراج می‌کنند. نویسندگان بیان می‌کنند که روش‌شناسی و نتایج آن‌ها مبنای علمی و برنامه تحقیقاتی گسترده‌ای را برای یک برنامه تحقیقاتی گسترده برای سلامت عمومی فراهم می‌کند.

اما نزدیکی، قرار گرفتن در معرض نیست. ما روش هایی برای اندازه گیری قرار گرفتن در معرض برای کارگران نیروگاه هسته ای داریم. در حالی که قرار گرفتن در معرض تشعشعات کارگران هسته ای همیشه بیشتر یا برابر با دریافتی توسط عموم مردم خواهد بود، اکثر نیروی کار هسته ای ایالات متحده که تحت نظارت دقیق قرار دارند، هیچ دوز قابل اندازه گیری سالانه دریافت نمی کنند. هنگامی که کارگران در معرض تشعشع قرار می گیرند، میانگین دوز دریافتی تنها 2 درصد از حد مجاز شغلی است.

اگر اپراتورها و کارگرانی که در نیروگاه‌های هسته‌ای در محل هستند، دوز سالانه بین صفر تا یک پنجاهم محدودیت شغلی دریافت کنند، چگونه ممکن است ساکنان 5، 10، 25، 50، 120 یا 200 کیلومتر دورتر، هر دوز قابل اندازه‌گیری را از همان نیروگاه دریافت کنند؟

در گفتگوها، نویسندگان می گویند که مقالات آنها صرفا مطالعات زیست محیطی است که ارتباط را نشان می دهد، اما هرگز علیت را اثبات نمی کند. مطالعات اکولوژیکی برای درک رابطه بین نتیجه و قرار گرفتن در معرض در سطح جمعیت استفاده می شود. این ما را به این سوال سوق می دهد: مکانیسم قرار گرفتن در معرض چه خواهد بود؟ خب، به گفته نویسندگان، ما فقط می‌توانیم ادبیات و فیزیک گسترده‌تر را نادیده بگیریم و در عوض مسیرها و مکانیسم‌های نوردهی را بسازیم. استفاده از یک "مطالعه زیست محیطی" اجازه می دهد تا آزادی عمل زیادی از نظر توضیح جهان گسترده تر داشته باشید.

در طول چند ماه گذشته، ما نتایج این مقالات را تکرار کرده ایم. نویسندگان هشت خط کد را به ما ارائه کردند و به چند سوال در مورد متغیرهای کمکی پاسخ دادند که نتایج را تکرار نکردند. بیشتر تکرار ما از طریق اصول اولیه همراه با آزمون و خطا انجام شد. هنگامی که به طور منطقی به نتایج اولین مطالعه ملی در مورد مرگ و میر ناشی از سرطان نزدیک شدیم، روش شناسی را در نظر گرفتیم و آن را در بسیاری از نقاط عطف دیگر به کار بردیم.

همه چیز باعث سرطان می شود. کلیشه ای به نظر می رسد; شاید آن برچسب های هشدار کالیفرنیا در تمام مدت درست بوده اند. اما به لطف متدولوژی ایجاد شده توسط الوادی و همکاران، اکنون می توانیم ثابت کنیم که هر چیزی و هر چیزی باعث سرطان می شود. اوه، متاسفم، این یک ادعا خیلی قوی است. برای استفاده از کلمات نویسندگان، از آنجایی که آنها ادعا کرده‌اند که مقالاتشان علیت را ثابت نمی‌کنند، می‌توانیم بین هر نشانه فیزیکی و سرطان ارتباط ایجاد کنیم و از این ارتباط، بفهمیم که چه میزان سرطان به آن چیز نسبت داده می‌شود. که اصلا با گفتن "این چیزی باعث سرطان می شود" یکسان نیست.

به عنوان مثال، زندگی در نزدیکی یک دانشگاه خصوصی چهار ساله در مقایسه با زندگی در نزدیکی یک نیروگاه هسته ای با افزایش 15 برابری مرگ و میر ناشی از سرطان همراه است.

Costco بیشترین تأثیر را در بین تمام مکان هایی که ما آزمایش کرده ایم دارد. بیش از 2.2 میلیون مرگ ناشی از سرطان را می توان به Costco نسبت داد. این بیش از 20 درصد از کل مرگ و میرهای ناشی از سرطان بین سال های 2000 تا 2018 است. هات داگ، ادویه های فله و لباس های با قیمت مناسب هزینه دارند. اما نشان می دهد که انتخاب نویسندگان نیروگاه های هسته ای جدی نبوده است. کالج های خصوصی 4 ساله، از جمله هاروارد، با مرگ 1.59 میلیون نفر، کالج های 4 ساله دولتی 626،212، و سایت های Superfund 895،258 مرتبط هستند.

هنگامی که تعداد مرگ و میرهای قابل انتساب از مراکز ایالتی را به 132,389 در نظر بگیرید، می‌توانیم 5.54 میلیون مرگ ناشی از سرطان، بیش از نیمی از کل مرگ‌های ناشی از سرطان، بین سال‌های 2000 تا 2018 را به خود اختصاص دهیم.

اگر به مکان های ورزشی حرفه ای نگاه کنیم، گسترش حتی عجیب تر به نظر می رسد. زندگی در نزدیکی یک استادیوم NFL با 418520 مرگ، 471794 عرصه NBA، 944769 زمین MLB، 126751 پیست NHL و 50889 زمین MLS همراه بود. هیچ یک از این ورزش‌ها هیچ گونه انتشار گازهای گلخانه‌ای ندارند که زمین بازی را ترک کند، به‌جز بازی‌های گاه به گاه خانگی یا توپ ناپاک. تفاوت بین رشته های ورزشی ممکن است در انواع امتیازات فروخته شده باشد. بیسبال با Costco در آنجا حضور دارد و مقدار زیادی هات داگ می فروشد.

شاید شگفت‌انگیزتر از همه در حوزه ورزش حرفه‌ای NASCAR باشد که 79278 مرگ ناشی از سرطان را به خود اختصاص داده است. می توان انتظار داشت که انتشار گازهای گلخانه ای، سر و صدا، سیگار کشیدن، و مقادیر فراوان آبجو سبک تاثیرگذارتر از ورزش های بدون آلاینده باشد، اما نزدیک تر شدن به یک جاده سرعت ممکن است جان شما را نجات دهد. با اضافه شدن ورزش به این ترکیب، بیش از 7.85 میلیون مرگ ناشی از سرطان را می توان در نقاط مختلف مختلف نسبت داد. این 3/4 کل مرگ و میر ناشی از سرطان بین سال های 2000 تا 2018 است.

فرضی 115586 مرگ قابل انتساب در نیروگاه‌های هسته‌ای برای عاملان واقعی یک تغییر بزرگ به نظر می‌رسد. هاروارد، زمانی که مشخص شود، 111003 مرگ را به خود اختصاص داده است. این تنها یک نهاد است که هر جامعه ای را در فاصله 200 کیلومتری تهدید می کند. یک بار دیگر، ما می پرسیم که مکانیسم چه می تواند باشد. به علاوه، مطالعه ما فقط از 2000 تا 2018 ادامه دارد. این مدرسه از سال 1636 وجود داشته است، بنابراین تعداد واقعی کشته ها می تواند بسیار بیشتر باشد.

با توجه به ارائه وبیناری که توسط دکتر کوتراکیس، یکی از نویسندگان همکار ارائه شد، انتشار احتمالی پساب رادیواکتیو از نیروگاه‌های هسته‌ای ناشی از سوخت‌گیری گاه به گاه راکتورها است، زمانی که اپراتورها هسته راکتور را باز می‌کنند و غبار رادیواکتیو از مجموعه‌های سوخت خارج می‌شود، و از کشتی مهاری خارج می‌شود، بدون اینکه شماره بیرونی من را شناسایی کند. دزیمترها و حسگرهای رادیولوژیکی در سراسر تاسیسات.

اگر ما واقعا در اندازه‌گیری رادیونوکلئیدها بسیار وحشتناک هستیم (در واقع در آن بسیار خوب هستیم)، پس کاملا قابل قبول است که هاروارد می‌تواند به مواد هسته‌ای ویژه دسترسی غیرقانونی داشته باشد و مغز کمبریج می‌توانست یک راکتور هسته‌ای تحت دادگاه اسکواش بدون مجوز مناسب بسازد.

سرطان یک بلای بزرگ در سرتاسر نسل بشر است. احتمال ابتلای شما به سرطان در طول زندگی 40 درصد است. به همین دلیل است که ما باید مطالعات سرطان را بسیار جدی بگیریم. اگر کسی نتیجه شگفت انگیزی را نشان می دهد، می خواهیم به ته آن برسیم. با آمار می توان انواع ادعاها را مطرح کرد، اما اگر بخواهیم بر اساس شواهد سیاست های خوبی داشته باشیم، ارزش آن را دارد که زمان صرف کنیم تا شواهد ادعاهای خود را تایید کنند.

در رد اصلی خود، خاطرنشان کردیم که مطالعات نمی توانند ادعاهای آنها را ثابت کنند زیرا کنترل مناسبی نداشتند. به نظر می رسد آنها همچنین از انجام هر گونه آزمایش دارونما غافل شده اند. آنها نیروگاه های هسته ای را انتخاب کردند زیرا می توان داستانی را حول آن چارچوب ساخت. وقتی محققان نتایج مثبتی را در سراسر نیروگاه‌های هسته‌ای کشور ما دریافت کردند، بررسی نکردند که روش جدید درخشان آنها با استفاده از سایر نشانه‌ها چه می‌کند.

این گرفتاری آنهاست: نویسندگان با در پیش گرفتن راه آسان - به دست آوردن نتایج و ساختن داستانی پیرامون آن نتایج بدون بررسی مجدد روششان - نمی‌توانستند تصوری از این داشته باشند که آنچه در واقع به دست می‌آورند، خود روش است. در تکثیر و گسترش خود، ما نشان داده‌ایم که انتخاب تعدادی مکان و مکان‌های دیدنی از پایتخت تا فروشگاه‌های انبار، همگی می‌توانند بدون هیچ مسیر معقولی برای شهروندان آمریکایی در معرض تشعشعات، ابتلا به سرطان و سپس مرگ، نتیجه مثبتی داشته باشند. تغییرات نویز تصادفی هستند که همگی در جهت مثبت هستند.

حتی زمانی که از نتایج تصادفی استفاده می شود، روش شناسی نتایج مثبتی را به دست می دهد.

مقالات الوادی و همکاران. مکانیسم جدیدی را نشان نمی دهد که نیروگاه های هسته ای به طور معنی داری در مرگ و میر ناشی از سرطان نقش داشته باشند. در عوض، آنها ارتباطی از نقاط داده را در دایره های 400 کیلومتری نشان می دهند. 48519 مایل مربع، تقریبا به اندازه می سی سی پی، منطقه ای عظیم برای ادعای هر نوع نوردهی است. بیشتر مطالعاتی که نوردهی‌های مبتنی بر فاصله را اندازه‌گیری می‌کنند، فواصل بسیار کوچک‌تری مانند زیر 10 کیلومتر (مساحتی 113 مایل مربع) را بررسی می‌کنند.

این روش کور است، که می تواند یک ویژگی در زمینه های تحقیقاتی باشد که نیاز به اجتناب از سوگیری دارند، اما در این مورد یک اشکال است. قرار گرفتن در معرض تشعشع یا دوز را درک نمی کند. تنها چیزی که درک می کند ورودی های آن است: مختصات، نزدیکی، متغیرهای کمکی و مرگ و میر ناشی از سرطان. از اینها، می تواند یک عدد و حتی یک نتیجه مثبت به شما بدهد، اما نمی تواند توضیح دهد که چرا این نتیجه وجود دارد. این هنوز یک مطالعه اکولوژیکی است، مطالعه ای با تکنیک آماری پیچیده، اما چندان مفید نیست.

زمانی که طرح نتواند مکانیسم علی را شناسایی کند، آمارهای پیچیده می‌تواند مزخرفات بسیار دقیقی ایجاد کند. علم بدی مانند این به‌ویژه زمانی خطرناک است که در مورد چیزی که از نظر فرهنگی قابل قبول است استفاده شود که نتیجه مثبت می‌گیرد - به راحتی می‌توان نتیجه را به یک روایت قانع‌کننده تبدیل کرد، به‌ویژه اگر سوگیری‌های فرد را تأیید کند. نیروگاه های هسته ای از طریق تشعشع انرژی ایجاد می کنند و تشعشعات باعث سرطان می شوند. بنابراین نیروگاه های هسته ای باعث سرطان می شوند.

این امر به ویژه گویای این است که صرف نظر از اینکه چه نقطه عطفی را در روش شناسی اعمال کرده ایم، هنوز نتیجه منفی نگرفته ایم. در واقع، این احتمال وجود دارد که شما به سادگی نتوانید از این روش نتیجه منفی بگیرید.

تعداد قابل انتساب مرگ و میر ناشی از این روش احتمالا صفر است، اما تعداد قابل انتساب مقالات بد حداقل چهار است.