چین از یک پهپاد تهاجمی رادارگریز که ایالات متحده از آن منصرف شد، از نمای نزدیک رونمایی کرد

چین در حال ارائه نگاهی دقیق تر از پهپاد ضربتی GJ-11 خود به جهان است. نیروی هوایی ارتش آزادیبخش خلق چین به ما نگاه جدیدی به پهپاد بزرگ و عمیق خود، گونگجی-11 می دهد.

پکن می گوید که این یک سکوی رادارگریز برای حمله به اهداف زمینی است که می تواند با جت های جنگنده متحد شود.

ایالات متحده قبلا ساخت پهپاد مشابهی را بررسی کرده بود، اما در سال 2016 از این ایده دور شد. چین واضح ترین فیلم خود را تا کنون از پهپاد تهاجمی رادارگریز پیشرفته خود منتشر کرده است، کلاس سیستمی که ایالات متحده حدود یک دهه پیش آن را کنار گذاشته بود.

دوربین مداربسته رسانه دولتی این هفته بخش‌هایی را پخش کرد که گونگجی-11 یا GJ-11 را که به معنی «Strike-11» ترجمه می‌شود، نشان داد که جایگاه‌های اسلحه، سنسور روی دماغه و ارابه فرود آن را نشان می‌داد.

نیروهای چینی اولین بار در سال 2019 از این پهپاد بدون دم در یک رژه روز ملی در پکن رونمایی کردند، سپس در سال 2025 با انتشار تصاویری از پرواز GJ-11 در کنار جت های جنگنده نشان دادند که در حال خدمت است.

اما بسیاری از پهپادها تا به حال یک راز باقی مانده بودند. این اولین بار است که نیروی هوایی ارتش آزادیبخش خلق نماهای چند زاویه ای و نمای نزدیک از GJ-11 را هم در زمین و هم در حال پرواز منتشر می کند.

با طول بال های تخمینی 47 فوت، بدنه ای رادارگریز دارد که تقریبا شبیه به هواپیمای بمب افکن B-2 Spirit است، دارای شکل بال پرنده، بدنه صاف و ترکیبی بدون سلاح خارجی، لبه های همسو در امتداد ساختار آن برای کاهش بازتاب راداری و موتوری که در داخل آن قرار گرفته است.

آنچه می توانیم در مورد پهپاد تهاجمی چین بگوییم

اطلاعات موجود حاکی از آن است که پکن می خواهد این پهپاد عمدتا اهداف زمینی را در اعماق خطوط دشمن مورد حمله قرار دهد.

در یک بخش تلویزیونی که روز چهارشنبه پخش شد، مجریان رسانه دولتی گفتند که GJ-11 می تواند چندین بمب هدایت شونده و مهمات ضربه دقیق را برای اهداف زمینی مستحکم مانند پست های فرماندهی یا دفاع هوایی حمل کند.

در حالی که فیلم جدید انواع سلاح‌هایی را که GJ-11 می‌تواند حمل کند نشان نمی‌دهد، چندین گیره درهای دوقلوی این پهپاد را نشان می‌دهند که دارای لبه‌های دندانه‌ای برای کمک به شکستن سیگنال‌های رادار بودند.

حسگر نصب شده روی دماغه که رسانه های دولتی گفته اند الکترواپتیکال و مادون قرمز است، از نظر شکل و مکان شبیه به حسگرهای نصب شده بر روی جت های جنگنده نسل پنجم مانند F-35 یا J-20 چین است. GJ-11 شباهت زیادی به شکل و طراحی یک بمب افکن B-2 Spirit دارد. نیروی هوایی ارتش آزادیبخش خلق/نظامی دوربین مداربسته این می تواند به GJ-11 کمک کند تا ماموریت های بازیابی را انجام دهد، که مجریان رسانه دولتی گفتند این پهپاد می تواند به جت های جنگنده خدمه کمک کند.

در حالی که چین از GJ-11 به عنوان یک سکوی ضربتی مستقل یاد می کند، این پهپاد همچنین به گونه ای طراحی شده است که در کنار هواپیماهای خدمه مانند جنگنده رادارگریز J-20، یک "بال مرد وفادار" باشد. GJ-11 از موتورهای توربوفن استفاده می کند که در داخل بدنه آن قرار گرفته اند. نیروی هوایی ارتش آزادیبخش خلق/نظامی دوربین مداربسته با این حال، مشخص نیست که آیا این پهپاد قرار است در نبرد هوا به هوا شرکت کند یا مستقیما به آن کمک کند.

در بخش چهارشنبه، مجریان رسانه های دولتی گفتند که وقتی GJ-11 با یک جت جنگنده ترکیب می شود، هواپیمای خدمه آسمان را پاکسازی می کند در حالی که GJ-11 را برای ضربه زدن به "هدف های با ارزش" هدایت می کند.

همچنین مشخص نیست که آیا این پهپاد دارای قابلیت های خودمختار است یا خیر که اولویت اصلی فناوری های نوظهور جنگ هوایی است. قابل ذکر است، فیلم منتشر شده این هفته نشان می دهد که خدمه زمینی GJ-11 را از یک تریلر فرماندهی متحرک تحت نظارت و کنترل قرار می دهند.

در واقع، یک گزارش جداگانه دوربین مداربسته در روز دوشنبه، نقش خدمه انسانی GJ-11 را برجسته کرد، که در آن دو نفر از اولین اپراتورهای زن پهپاد PLAAF آزمایش حمله شلیک مستقیم را با این سیستم انجام دادند.

در ماه اکتبر، چین اعلام کرد که یک نسخه دریایی از این پهپاد به نام GJ-21 ساخته است که با موفقیت از یک کشتی تهاجمی آبی خاکی بلند شد و بازگشت. نیروهای آن فیلمی از این حادثه منتشر نکردند.

جایگزین آمریکایی

ایالات متحده برای چندین دهه پهپادهای تهاجمی رادارگریز مشابهی را کاوش کرده بود.

دورترین راه - حداقل به طور عمومی - با یک نمایشگر ساخته شده توسط نورثروپ گرومن، X-47B بود که نیروی دریایی از آن برای اثبات اینکه یک پهپاد رادارگریز بال پرنده با سلاح های داخلی می تواند از یک ناو هواپیمابر بلند شود و به طور خودکار سوخت گیری کند، استفاده کرد.

جانشینی برای خدمت سربازی ساخته شده بود. اما در سال 2016، پنتاگون برنامه را به سمت ساخت یک هواپیمای سوخت‌رسان به نام MQ-25 Stingray تغییر داد، پس از بحث‌های فراوان در مورد اینکه آیا به یک پهپاد تهاجمی گران‌قیمت نیاز است یا خیر.

واشنگتن اکنون بر روی توسعه هواپیماهای رزمی مشارکتی یا پهپادهای جانبی برای جت های جنگنده خدمه، به پرواز در جلو برای درگیری با اهداف هوایی و زمینی، کمک به نظارت بر منطقه بزرگتر و اشباع کردن آسمان با بدنه های بیشتر برای دفاع دشمن تمرکز کرده است. Anduril's Fury یکی از پهپادهای برنامه هواپیمای رزمی مشارکتی است. استفان موچموچه / هانس لوکاس / خبرگزاری فرانسه از طریق گتی ایماژ بر خلاف پهپادهای معمولی رادارگریز سطح بالا، این پهپادها باید قابل استحصال و تولید انبوه باشند.

در همین حال، روسیه به دنبال پهپاد حمله عمقی رادارگریز خود، سوخو S-70 Okhotnik-B است. در حالی که اوخوتنیک از طراحی مشابهی برخوردار است، به نظر می رسد که در مراحل اولیه توسعه نسبت به GJ-11 قرار دارد.

در سال 2024، نمونه اولیه این پهپاد به طور مرموزی بر فراز اوکراین توسط یک جت جنگنده روسی سرنگون شد. اطلاعات غربی اعلام کرد که به احتمال زیاد روسیه کنترل Okhotnik-B را از دست داده و قبل از اینکه بتواند به داخل خاک اوکراین سفر کند، آن را سرنگون کرد.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید