ژاپن و ایالات متحده به یک بازار فناوری متحد نیاز دارند، نه تعرفه های جدید

بخش رباتیک ژاپن خود را در یک مقطع حساس می بیند. ژاپن پس از از دست دادن سهم بازار به شرکت‌های چینی در سال‌های اخیر، اکنون با یک تهدید دیگر مواجه است: محدودیت‌های تجاری احتمالی از سوی ایالات متحده. دولت ترامپ اخیرا اعلام کرد که واردات رباتیک پیشرفته و ماشین آلات صنعتی امنیت ملی ایالات متحده را تهدید می کند. اگرچه هنوز هیچ تعرفه ای اعلام نشده است، اما دولت به نماینده تجاری ایالات متحده دستور داد تا در مدت 180 روز بر سر توافقات تجاری قابل قبول مذاکره کند. اخبار همه چیز بد نیست.

آغاز مذاکرات فرصتی برای تعمیق همکاری است نه محدود کردن آن. ژاپن و ایالات متحده انگیزه های اقتصادی و استراتژیک قوی برای ایجاد یک بازار متحد برای روباتیک پیشرفته و اتوماسیون صنعتی دارند. تحقق بخشیدن به آن بازار مستلزم قوانین جدید - و طرز تفکر جدیدی در مورد رقابت فناوری است. منطق اقتصادی برای همکاری ساده است. ایالات متحده یک رهبر جهانی در هوش مصنوعی و محاسبات پیشرفته است. در همین حال، ژاپن در زمینه سخت افزار فیزیکی دارای تخصص پیشرفته ای است.

این دو کشور با هم می توانند یک اکوسیستم صنعتی کامل ایجاد کنند که از طراحی تا توسعه و استقرار را در بر می گیرد. دلایل استراتژیک همکاری نیز مشخص است. چین در حال برنده شدن در رقابت جهانی استقرار است و مقیاس تولید بی بدیل و سرمایه گذاری دولتی را برای گسترش سهم بازار خود ترکیب می کند. در سال 2025، چین پنج برابر بیشتر از مجموع ژاپن و ایالات متحده ربات صنعتی نصب کرد. و این فقط در محصولات رده پایین نیست.

شرکت‌های یارانه‌ای دولتی چین به سرعت در حال افزایش زنجیره ارزش برای رقابت در اتوماسیون پیشرفته هستند. در پاسخ، ژاپن در حال حاضر هوش مصنوعی فیزیکی را در اولویت سیاست خود قرار داده است. در خارج از کشور، زمینه همکاری دوجانبه از طریق قرارداد رونق فناوری ایالات متحده و ژاپن فراهم شده است. گام بعدی، ایجاد ژاپن به عنوان یک شریک قابل اعتماد ایالات متحده است. ایجاد این اعتماد به معنای غلبه بر دو مانع نظارتی است. اولین مورد، قوانین محتوای داخلی ایالات متحده است.

در ژوئیه، کمیسیون ارتباطات فدرال (FCC) دستگاه‌های رباتیک پیشرفته را به فهرست تحت پوشش خود اضافه کرد و از بیش از 65 درصد محتوای داخلی برای فرار از محدودیت‌ها خواست - آستانه‌ای که تا سال 2029 به 75 درصد افزایش می‌یابد. طبق قوانین فعلی، روباتی که با اجزای ژاپنی ساخته می‌شود، می‌تواند در این آزمایش رد شود، حتی اگر خطر امنیتی قابل توجهی نداشته باشند.

یک ربات مشارکتی که به سروموتورهای ساخت ژاپن متکی است صرفا به دلیل داشتن قطعات خارجی جریمه می شود. در نتیجه، توکیو باید واشنگتن را تحت فشار قرار دهد تا اعتبار محتوای متحد قابل اعتماد را شناسایی کند و به اجزای ساخت ژاپن اجازه دهد تا در آستانه محتوای داخلی حساب شوند. این امر تدابیری را در برابر نفوذ چین به بازار حفظ می کند و در عین حال دسترسی ژاپن به خریداران آمریکایی را نیز تضمین می کند. دومین مانع نظارتی استانداردهای تکه تکه صدور گواهینامه محصول است. ژاپن و ایالات متحده از استانداردهای امنیتی و فرآیندهای تأیید متفاوتی استفاده می کنند.

دو کشور نیازی ندارند دقیقا از استانداردهای مشابهی برای تسهیل تجارت استفاده کنند، اما در عوض، ژاپن باید از به رسمیت شناختن متقابل آزمایش های امنیتی دفاع کند. به عنوان مثال، روباتی که در ناگویا به عنوان ایمن تأیید شده است، نباید با فرآیند صدور گواهینامه اضافی و پرهزینه در پروتکل‌های آزمایش امنیتی و طرح‌های گواهی مشترک در ایالات متحده مواجه شود که می‌تواند هزینه‌های انطباق را برای صادرکنندگان آن کاهش دهد. این موانع زیاد است، اما ژاپن با اهرم قابل توجهی وارد مذاکره می شود. تولیدکنندگان آمریکایی برای خودکارسازی تولید داخلی به شدت به قطعات صنعتی ژاپنی وابسته هستند.

محدود کردن دسترسی ژاپنی ها باعث افزایش هزینه ها برای کارخانه های ایالات متحده و تضعیف رقابت در هر دو طرف اقیانوس آرام می شود. به عنوان مثال، ربات‌های دقیق ژاپنی مجهز به هوش مصنوعی - مانند سیستم‌های جوشکاری خودکار صنایع سنگین کاوازاکی یا چرخ‌دنده‌های کاهش دقیق نابتسکو - پتانسیل افزایش کارایی صنایع حیاتی مانند کشتی‌سازی نیروی دریایی و ساخت نیمه‌رسانا را دارند. بنابراین، توکیو ادعای قوی دارد که ادغام محصولات ژاپنی به جای تضعیف، پایگاه صنعتی ایالات متحده را تقویت می کند. مزایای ژاپن - ایالات متحده

همکاری فراتر از مشارکت دوجانبه است. توافق رباتیک ژاپن و ایالات متحده می تواند مزایایی برای همکاری گسترده تر در منطقه داشته باشد. فقط در خارج از ژاپن و ایالات متحده، نیمه هادی های کره جنوبی و تراشه های تایوانی نیز می توانند به گسترش شبکه قابل اعتمادی از سازندگان و خریداران فناوری کمک کنند. دستیابی به این سطح از همکاری آسان نخواهد بود، به ویژه با توجه به چشم انداز سیاسی در ایالات متحده، حتی بعید است که پیروزی میان دوره ای حزب دمکرات بتواند به طور ناگهانی نگرش های حمایت گرایانه ایالات متحده را تغییر دهد. ایالات متحده

سیاست تجاری هنوز تحت کنترل لابی های تولیدی است که بر احیای تولید حساس و حساس استراتژیک متمرکز هستند. اما خطرات استراتژیک شکست در همکاری باید بیشتر از سایر نگرانی ها باشد. فقط یکپارچه سازی می تواند پشته فناوری ایمن و ایمن را از بالا به پایین و از شرق به غرب تضمین کند.