ژاکت صبحگاهی من با لحظه مرده سپاسگزار آنها در اقامتگاه سانفرانسیسکو ملاقات می کند

یکشنبه شب در سانفرانسیسکو است، و جیم جیمز از My Morning Jacket همه چیز را به خود اختصاص داده است. "از زمانی که بابی [ویر] درگذشت، یک پورتال باز شد و من وارد سرزمین مردگان سپاسگزار شدم. این مکان بسیار زیبایی است، و من زمان زیادی را اینجا می گذرانم!"

در واقع، همان شب، فینال یک اجرا هفت شبه در فیلمور اصلی بود، و به اشتراک گذاشتن صحنه با روح گروه در چندین آهنگ انجام می شود. مطمئنا، Grateful Dead در آنجا بازی می‌کردند، اما همچنین در مورد نمایش نسلی از هنرمندان وفادار به صدا و ذات Dead بود.

این اقامتگاه هفت ماه پیش، زمانی که My Morning Jacket از آثار هنری با تم رنگین کمان برای رونمایی از تاریخ های برنامه ریزی شده برای کاخ صخره ای برجسته کشور استفاده کرد، فاش شد. گروه فقط فاش کرد که هفت برنامه با کد رنگی مطابق با هر یک از هفت رنگ رنگین کمان خواهند بود و نمایش های پشت سر هم بدون تکرار خواهند بود.

به طور ضمنی گفته می شد که محل اقامت از چندین اوراق قرضه استفاده می کند که گروه در طول سال ها با محل برگزاری، شهر و پایگاه هواداران منطقه خلیج اطراف ایجاد کرده است. در پیامی در شبکه های اجتماعی MMJ آمده است: "ما مشتاقانه منتظر خندیدن، رقصیدن و آواز خواندن با هم هستیم، در حالی که هر رنگ رنگین کمان و زیبایی، تنوع و جادو را در این دنیای وحشی و شگفت انگیز جشن می گیریم!"

جایی در طول مسیر، ژاکت تصمیم گرفت قوس روایی اجرا را بر جشن Grateful Dead متمرکز کند، و نقاط Dead را بین گروه‌های موسیقی، محل برگزاری و شهر به روش‌هایی از تکان دادن سرهای ظریف تا شهادت آشکار به هم وصل کند.

بو کوستر، نوازنده کیبورد، به رولینگ استون توضیح می دهد: «جیم اخیرا «لحظه مرده سپاسگزار» خود را سپری کرده است و احساس می کند از نظر عاطفی با موسیقی مرتبط است. "بنابراین او یکسری آهنگ را انتخاب کرد که ما می توانستیم آنها را انجام دهیم. ایده این بود که هر شب یک آهنگ برای احترام به شهر و میراث فرهنگی آن اجرا کنیم." انتخاب سردبیر 250 آلبوم برتر قرن 21 تا کنون 100 بهترین قسمت تلویزیونی تمام دوران 500 آلبوم برتر تمام دوران 100 بهترین فیلم قرن 21

خطوط دیگری وجود داشت که باید نقطه‌گذاری شوند، از جمله چند جلد از اسلای استون، افسانه قدیمی خلیج («مردم روزمره»، «متشکرم»)، و «عزیزم انجامش نمی‌دهی» اثر ماروین گی؛ نسخه زنده معروف گروه از آن آهنگ درست در پایین خیابان فیلمور، در سالن رقص وینترلند، برای گنجاندن در The Last Waltz ضبط شد. (The Who همچنین یک نسخه زنده را منتشر کرد که در سانفرانسیسکو ضبط شده است.)

ام‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌جی حتی زمانی که «بگونیای سرخ مایل به قرمز» را در سریال «شب سبز» به نمایش گذاشتند، یک شوخی به سبک Grateful Dead انجام دادند و سپس «آتش در کوه» را در برنامه بعدی پخش کردند. آن سکانس، گرچه در طول دو شب پخش شد، اما نشان دهنده سکوی سنتی بود که مردگان برای اتصال این دو آهنگ استفاده می کردند و همیشه آنها را با هم به عنوان یک مجموعه موسیقی اجرا می کردند.

در سرتاسر محل اقامت، پوشش‌های جدید و قدیمی (که شامل مجموعه‌هایی از دالی پارتون، فلیت‌وود مک، بیتلز و AC/DC نیز می‌شد) اغلب با مهمانان ویژه‌ای که ارتباط خاص خود را با ژاکت، مردگان، محل برگزاری، شهر یا همه موارد فوق داشتند جفت می‌شد. لیست مهمانان ویژه به ترتیب شامل مولی تاتل، تایلر بالگیم، کارینا رایکمن، میکایلا دیویس، گریس کامینگز و گراهام لش بود.

این اولین باری بود که کارینا رایکمن، نوازنده باس مهمان، روی صحنه فیلمور می نوازد، حتی اگر یک دهه قبل، لوس لوبوس را در آنجا دیده بود. او برای یک شب، در خلال یک استراحت دو شبه در تور شخصی خود، برای بازی در اولین آهنگ «فرانکلین» (و در «سرود ملی» از ریدیوهد) MMJ پرواز کرد. او با تور خود از جایی در جاده به رولینگ استون پیامک داد: «تاریخ اتاق برای من گم نشده است.

به هر حال، فیلمور از بسیاری جهات، نقطه صفر برای Grateful Dead بود. آنها بین سال‌های 1965 و 1969 51 برنامه را در آنجا اجرا کردند، و این جایی است که درامرهای بیل کروتزمن و میکی هارت برای اولین بار در طی کنسرت Count Basie در سال 1967 ملاقات کردند. ژاکت صبحگاهی من اکنون تاریخ خود را در اتاق به دست آورده است، در مجموع 18 برنامه اجرا و کشته شده است.

مطالب مرتبط Truckin' Straight to Bed: Printfresh's Grateful Dead Pijamas are Hear My Morning Jacket, Preservation Hall Jazz Cover The Like a Hurricane از نیل یانگ جان مایر درباره آینده خود با Dead فکر می کند و شرکت جیم جیمز سعی می کند با آهنگ جدید Child پیدا شود

در پنجمین شب اقامتگاه رنگین کمان، شب آبی، آن‌ها کل لیست آهنگ Okonokos (دیسک یک) را مرور کردند، آلبوم زنده تحسین‌شده‌شان که 26 سال پیش در فیلمور ضبط شد، درست در همان استیج، در مقابل تعدادی از همان طرفداران.

یکی از طرفدارانی که در آن شب در سال 2005 حضور داشت، پسر فیل لش، نوازنده گروه Grateful Dead، گراهام لش بود. لش به رولینگ استون می گوید: «تجربه ای واقعا حماسی بود که آن نمایش را دیدم. من هنوز پوستر و همه چیز را دارم.»

برای بستن محل اقامت خود با یک نشانک مناسب Grateful Dead، MMJ لش را روی صحنه آورد تا بیس پدرش را در «Sugar Magnolia» (و «آیا حیف نیست» جورج هریسون) بنوازد. لش برای اجرای آهنگ پدرش "Box of Rain" برای اجرای آهنگ بازگشت، در حالی که جیمز گیتار آکوستیک مارتین را که جری گارسیا در طول ضبط American Beauty استفاده کرد، می نواخت.

در طول دو شب پایانی اقامتگاه، جیمز همچنین گیتارهای «تمساح» گارسیا و «چاقوی سیاه» ویر را به نمایش گذاشت – اما این ساز زیبایی آمریکایی بود که بیشترین تأثیر احساسی را داشت.