ژنرال Z نمی تواند جنگ فرهنگی را تحمل کند

شرکت کنندگان در یک رویداد مبارزاتی با نماینده ایالتی کلر والدز در بروکلین، نیویورک، در 22 ژوئن 2026، تابلوهایی را نگه می دارند. آدام گری/بلومبرگ از طریق گتی ایماژ

خرد متعارف معتقد است که رای دهندگان جوان آرمان گرا و از نظر اجتماعی رویاپردازان مترقی هستند، در حالی که رای دهندگان مسن تر، سخت گیر، عمل گرا و بسیار بیشتر با مسائل مربوط به کتاب جیبی هماهنگ هستند.

طبق نظرسنجی‌های اخیر از رای‌دهندگان جوان، بین سال‌های 2020 تا 2024، رای‌دهندگان این گروه بیش از 20 درصد به سمت راست حرکت کردند - اما اکنون آنها در حال دور شدن از رئیس‌جمهور دونالد ترامپ هستند، عمدتا به خاطر هزینه‌های زندگی و احساس عمیق اضطراب اقتصادی.

«تورم/قیمت‌ها» مهم‌ترین نگرانی رای‌دهندگان زیر 30 سال در ردیاب «مهم‌ترین موضوع» YouGov است که بسیار بالاتر از حقوق مدنی و آزادی‌های مدنی است. هزینه زندگی، فساد، و دخالت ایالات متحده در درگیری های خارجی سه موضوع اصلی برای جوانان آمریکایی 18 تا 29 ساله (که می گویند حداقل 50 تا 50 شانس برای رای دادن در انتخابات میان دوره ای دارند) در نظرسنجی جوانان هاروارد IOP در پاییز امسال بود، با 65 درصد از این گروه گفتند که هزینه زندگی در میان دوره ای آنها بسیار مهم است.

به طور مشابه، 49 درصد از همان جوانان آمریکایی در این نظرسنجی گفتند که وضعیت مالی شخصی آنها از زمان روی کار آمدن ترامپ برای دور دوم ریاست جمهوری بدتر شده است و 91 درصد گفتند که هزینه زندگی "در تعیین رای آنها مهم است". آخرین نظرسنجی ملی نیویورک تایمز/سینا در میان دوره‌ای گزارش داد که 0 درصد از رای‌دهندگان احتمالی زیر 30 سال عملکرد ترامپ در مورد مسائل مربوط به هزینه‌های زندگی را به شدت تایید می‌کنند.

"این اقتصاد است، احمقانه" مشاهده جدیدی در سیاست نیست، اما این واقعیت که رای دهندگان ژن Z اقتصاد را بر مسائل اجتماعی اولویت می دهند، نشان دهنده تغییر واقعی عادات قبلی آنها است. بر اساس گزارش گالوپ، تا سال 2020، مراقبت های بهداشتی، محیط زیست و تغییرات آب و هوایی و نژادپرستی در رای گیری اولویت های رای دهندگان جوان قرار داشتند. در آن زمان، 79 درصد از جوانان به نظرسنجی‌ها گفتند که همه‌گیری به آن‌ها کمک کرد تا متوجه شوند که تصمیم‌های سیاستمداران چقدر بر زندگی‌شان تأثیر می‌گذارد، که این موضوع یک موضوع منحصربه‌فرد در سطح جامعه را اضافه کرد که اغلب در مقوله‌های اقتصادی سنتی نمی گنجید.

و در چرخه میان‌دوره‌ای 2022، رای‌دهندگان ژنرال Z تنها گروه سنی بودند که سقط جنین را به‌عنوان مهم‌ترین نگرانی در تصمیم‌گیری برای رای خود نام بردند، و در تحلیل دانشگاه تافتس CIRCLE از داده‌های نظرسنجی ملی، این موضوع را 23 امتیاز بالاتر از تورم قرار دادند.

دیگر نه.

آنچه ژنرال Z از انتخابات می خواهد

نام آن را جنگ پسافرهنگی بگذارید. فقط دو سال پیش، ترامپ تا حدودی به لطف تأثیرگذاران «مانوسفر» ضد بیداری که در میان مردان جوان محبوب بود، به کاخ سفید بازگشت، حتی زمانی که زنان جوان، به‌ویژه در مورد مسائلی مانند محیط‌زیست و سقط جنین، لیبرال‌تر شدند.

اکنون، همانطور که موضوعات اصلی در حال تغییر هستند، اجماع بیشتری وجود دارد: در بحبوحه انقلاب هوش مصنوعی، تورم فزاینده و جنگ در خاورمیانه، سیاست هویت می تواند مانند یک تجمل به نظر برسد. در نظرسنجی بهار IOP از جوانان هاروارد، زنان جوان در واقع بیشتر از مردان جوان می‌گویند که افزایش قیمت‌ها و تورم «یک بحران فوری است که نیاز به اقدام فوری دارد».

پیامدها به طور بالقوه گسترده هستند - و نه فقط برای دوره های میانی. هر دو طرف باید با نسلی در حال رشد که از نگرانی‌های مربوط به هزینه‌های زندگی استفاده می‌کنند، حساب کنند، به گونه‌ای که می‌تواند وضعیت موجود را به چالش بکشد و مصالحه‌های جدیدی را با نسل‌های قدیمی‌تر مجبور کند. مسکن در حال حاضر به یک نقطه عطف آشنا تبدیل شده است: رای دهندگان جوان احساس می کنند که از خرید خانه محروم هستند، اما آنچه ممکن است به کاهش قیمت برای آنها کمک کند می تواند به عنوان طرحی برای کاهش ارزش املاک برای رای دهندگان مسن تری که در خانه ای که مدت ها پیش خریده اند دیده شود.

و در مورد مراقبت های بهداشتی، هر دو طرف ممکن است با فشار بیشتری برای کمک به رای دهندگان جوانی که با هزینه های فزاینده در طرح های بیمه کارفرما و فردی دست و پنجه نرم می کنند، روبرو شوند، که می تواند برای دلارهای فدرال و توجه با برنامه هایی برای سالمندان مانند مدیکر رقابت کند.

اخیرا می‌شنوم که جوانان ناامیدی از نامزدها را برای تمرکز بر سیاست‌هایی توصیف می‌کنند که احساس می‌کنند برای توسعه‌یافته‌ها یا ژنرال X طراحی شده‌اند، مانند افزایش مالیات برای تامین مالی تامین اجتماعی یا کاهش مالیات بر دارایی برای صاحبان خانه‌های موجود، بدون توجه زیادی به راه‌حل‌هایی برای جوانان آمریکایی در کوتاه‌مدت، مانند کاهش هزینه‌های اجاره‌به‌هزینه‌های آمریکایی، افزایش هزینه‌های آموزش عالی برای افراد جوان، افزایش هزینه‌های آموزش عالی برای جوانان و یا افزایش هزینه‌های تحصیلی برای جوانان. یک شغل

در گروه های متمرکز من با رای دهندگان جوان، اضطراب اقتصادی محسوس است.

یک مرد 21 ساله اهل میامی گفت: «احساس می‌کنم در سال گذشته همه چیز قطعا تغییر کرده است. شما به طور کلی حتی با قیمت بنزین آن را می بینید ... بسیاری از آن به این واقعیت مربوط می شود که کشور ما در حال حاضر خود را درگیر درگیری های مختلف در سراسر جهان کرده است.

در همین حال، یک زن 23 ساله از توسان، آریزونا، در مورد مهمترین موضوع سیاسی یا اجتماعی که در حال حاضر او را تحت تاثیر قرار داده است، گفت که قیمت همه چیز بسیار بالاست: "افزایش هزینه های زندگی. همه چیز مانند خواربار، اجاره، گاز، حتی به عنوان یک دانشجوی کالج در سال گذشته گران تر است. و مراقبت های بهداشتی یک نگرانی بزرگ است."

و یک دانشجوی 21 ساله در پنسیلوانیا گفت که از بازپرداخت وام دانشجویی برای تأمین مالی مایحتاج روزانه استفاده می کند.

او به من گفت: «در طول سال تحصیلی، برای پرداخت کرایه‌ام، پرداخت هزینه ماشین و بیمه ماشین، قبض تلفن، اینترنت و مواردی از این دست، به بازپرداخت‌هایم از مدرسه متکی هستم. خط مقدم اصلی مسائل اقتصادی است.»

چه چیزی برای رای دهندگان جوان تغییر کرد؟

یک تفسیر برای اینکه چرا رای دهندگان جوان ژن Z اقتصاد را بر مسائل فرهنگی مقدم می‌دارند، ساده است: چشم‌انداز اقتصادی برای جوانان ترسناک است، با صحبت‌های مداوم در مورد فناوری جدید که مشاغلی را که امیدوار بودند دنبال کنند تغییر می‌دهد - یا حذف می‌کند.

یک مطالعه نشان داد که اشتغال در میان کارگران 22 تا 25 ساله در مشاغلی که در معرض هوش مصنوعی قرار دارند، 19 درصد کمتر از آن چیزی است که در صورت همگام با همتایان کمتر در معرض آنها قرار می گرفت - شکافی که از زمانی که محققان برای اولین بار در آگوست 2025 گزارش کردند، بیشتر شده است. مطالعه دیگری نشان داد که تنها 30 درصد از 2025 فارغ التحصیلان دانشگاهی مربوط به 1 تا 4 امتیاز شغل تمام وقت خود بودند. بنابر اعلام مرکز تحقیقاتی پیو، بنابراین جای تعجب نیست که امروزه، اکثر بزرگسالان زیر 30 سال بیشتر نگران هوش مصنوعی هستند تا هیجان زده باشند.

در همین حال، تنها 63 درصد از بزرگسالان 18 تا 29 سال گفتند که "حالشان خوب است" یا "آرام زندگی می کنند"، که به طور قابل توجهی کمتر از 83 درصد از بزرگسالان 60 سال و بالاتر است که همین را می گویند. به طور حکایتی، من اغلب از جوانان می شنوم که می گویند احساس می کنند از نظر اقتصادی بدتر از والدینشان در همان سن هستند. بررسی این ادعاها چه به صورت جداگانه و چه در مجموع دشوار است. اما بخش زیادی از آن به مالکیت خانه و احساس ثبات مالی ناشی از آن برمی‌گردد، که برای بسیاری در ژنرال Z یک رویا غیرممکن به نظر می‌رسد.

معلم 26 ساله ای از ایلینویز به من گفت: "بدیهی است که مسائل فرهنگی و سایر مسائل مهم هستند، اما در پایان روز مهمترین چیز گذاشتن غذا روی میز، بنزین در ماشین و سقف بالای سر است." و در حال حاضر به نظر می رسد که انجام هر سه تا حدودی غیرممکن است. شما می توانید بنزین در ماشین و غذا در شکم خود قرار دهید، اما پیدا کردن خانه یا آپارتمان برای اجاره یا خرید سخت است. این به نوعی مانند سلسله مراتب نیازهای مزلو است که در آن اگر مسائل اصلی شما ارضا نشود، نمی توانید بالاتر از هرم نگاه کنید.

هزاره‌هایی که در دوران رکود بزرگ به بلوغ رسیده‌اند، ممکن است همه اینها آشنا باشند. و در واقع، در سال 2008، نظرسنجی IOP از جوانان هاروارد نشان داد که اقتصاد مهمترین مسئله برای جوانان آمریکایی 18 تا 24 ساله است.

البته، نگرانی در مورد اقتصاد و رای دادن به اقتصاد دو چیز جداگانه هستند، و رای دهندگان جوان - که در سال 2008 با نرخ های بسیار بالاتری نسبت به سال های ریاست جمهوری قبلی شرکت کردند - باید توسط سیاستمداران متقاعد شوند که ارزش این را دارد که به انتخابات اعتماد کنند، چه رسد به هر یک از احزاب.

نظرسنجی CIRCLE پس از سال 2024 از جوانان یک چین و چروک جالب در این زمینه ارائه می دهد. آنهایی که رای نیاوردند احتمال بیشتری داشت که تورم و هزینه زندگی و همچنین شغل و بیکاری را جزو سه اولویت اصلی خود قرار دهند. (انتخابات 2024 همچنین شاهد مشارکت کمتر جوانان در مقایسه با سال 2020 بود - به ترتیب حدود 47 درصد در مقابل 50 درصد).

زمانی که رای دهندگان از رای دادن در مورد مسائل اجتماعی و فرهنگی به رای گیری بر اساس مسائل اقتصادی تغییر می کنند، اغلب با تحقیر گفته می شود که آنها با "سر" خود رای می دهند نه با "قلب" خود یا اینکه در حال "بزرگ شدن" هستند و می آموزند که اداره یک خانواده بیش از آنچه انتظار داشتند پول و مسئولیت می خواهد. من فکر نمی کنم این جوانان در حال بزرگ شدن هستند. من فکر می کنم آنها در حال عصبانیت هستند.