کارگران هالیوود استودیو یونیورسال می گویند هنوز با ناامنی غذایی و مسکن مواجه هستند

دیگو رودریگز در یک سالن رقص سرسبز در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، زیر لوسترهای کریستالی و سقف‌های طاق‌دار، منتظر فرصتی برای صحبت با دونا لنگلی بود.

لنگلی، رئیس NBCUniversal Entertainment و مسلما قدرتمندترین زن در هالیوود، سخنران اصلی کنفرانس سالانه حقوق سرگرمی دانشکده حقوق دانشگاه بود. رودریگز که خودش آشپز پارک موضوعی یونیورسال استودیوز هالیوود است، می گوید که مخاطبان اسیر او ترکیبی از دانشجویان کارشناسی و "وکلای ثروتمند بورلی هیلز" بودند، جایی که در آشپزخانه های پشت ترکیبات غذایی نامقدس پارک IP مانند "آب نبات پنبه ای موی Marge" برای استند هات داگ با تم سیمپسون ها و "Boss Capitale DreamWatch-Babyed" کار می کند.

داستان های مرتبط اعضای اتحادیه تجاری در RadicalMedia اولین قرارداد را تصویب کردند (انحصاری) کمپین کسب و کار «یک شغل دور» نکات برجسته مبارزه بازیگران SAG-AFTRA برای واجد شرایط بودن برای بیمه درمانی: "این سیستمیک است"

لنگلی که تازه از موفقیت‌های The Odyssey و Obsession برای بخش خود مطلع شده بود، دلیلی برای دویدن یک دور پیروزی داشت، اما قرار نبود طبق برنامه پیش برود. گفتگوی او با بروس رامر، وکیل صنعت، زمانی که رودریگز یک میکروفون اضافی را که در اتاق دید به دست گرفت، به نظر به پایان خود نزدیک می‌شد. روشن نبود، بنابراین او و همراهش، کارمند اتحادیه اش در پارک، شروع به بلند کردن صدای خود کردند. لنگلی از سکویی که در آن صحبت می کرد پایین آمد و معترضان را کنار کشید.

رودریگز می‌گوید: در میان این جنجال‌ها، "به او گفتم: "هی، نام من دیگو رودریگز است. من در حال حاضر یکی از کارگران شما در یونیورسال هستم." در آن زمان او با خانواده در فرزنو زندگی می کرد، همانطور که خودش می گوید نمی توانست هزینه زندگی نزدیکتر را داشته باشد و گاهی در ماشینش یا در پارک بین شیفت ها می خوابید - و همینطور به او گفت. «فکر می‌کنم ناعادلانه است که من در حال حاضر در این شرایط زندگی می‌کنم و شما اینجا هستید و درباره این همه سود، این همه حاشیه صحبت می‌کنید و حتی نمی‌خواهید به کارمندان خود کمک کنید.»

به گفته رودریگز و کارمندان اتحادیه که در این رویداد حضور داشتند، لنگلی به آنها گفت که پارک‌های موضوعی تحت اختیار شرکت او نیستند و او نمی‌تواند کمک کند. (مارک وودبری، رئیس و مدیرعامل Universal Destinations & Experiences، پارک‌ها را مدیریت می‌کند.) در همین حال، یک منبع یونیورسال که در آنجا حضور داشت، می‌گوید که لنگلی «محبت‌آمیز» به آن دو گفت که مطمئن خواهد شد افراد مناسب آگاه هستند.

اما رودریگز پس از تماشای "بیان همه این سودها" او در سخنرانی اصلی، راضی نشد. "برای کسی که خون و عرق من را به شرکت داد، احساس می‌کنم حتی اگر می‌گوید کاری برای انجام دادن ندارد و می‌گوید، او نماینده شرکت است، اصلا این برای چیست؟" او می پرسد. (نسخه ای از این تبادل قبلا در Puck گزارش شده بود.)

در حالی که کارکنان رویداد سعی می کردند آنها را ترک کنند، رودریگز و کارمند به لمس شدن اعتراض کردند و در نهایت به همکاران اتحادیه بازگشتند که اعلامیه هایی را در بیرون پخش می کردند مبنی بر اینکه کارگران یونیورسال گرسنه هستند.

همانطور که این وقفه بسیار غیرمعمول در یک قانون سرگرمی شیک نشان داد، تنش ها بین کارکنان خدمات غذایی هالیوود استودیو یونیورسال و مدیریت در بحبوحه مذاکرات قرارداد که حدود یک سال طول کشیده است، سرایت کرده است، زیرا دو طرف همچنان در مذاکرات عمیق هستند. در طول یک دوره افزایش سرسام‌آور قیمت‌ها در ایالات متحده، Unite Here Local 11، به نمایندگی از حدود 1700 کارگر گاری غذا، نانوایی، رستوران و انبار در پارک، در حال مذاکره برای دستمزدهای بالاتر و تغییرات در شیوه‌های برنامه‌ریزی است.

زمانی که مذاکرات در ماه گذشته به هم می‌خورد، اتحادیه نتایج هشیارکننده یک نظرسنجی داخلی را منتشر کرد که دریچه‌ای به تجربه کارگران خود در چند سال گذشته ارائه می‌دهد. بر اساس این گزارش، اعضای اتحادیه در حالی که ساعات کاری آنها کاهش یافته است، با ناامنی غذایی و مسکن مواجه هستند که این مشکل را تشدید می کند.

اتحادیه خود نظرسنجی را با استفاده از روشی انجام داد که با THR به اشتراک گذاشته نشده بود. طبیعتا، این مطالعه - که در میان مذاکرات پرتنش قرارداد منتشر شد - برای ایجاد فشار بر مدیریت برای تعامل جدی با خواسته‌های اتحادیه طراحی شده بود.

اما متأسفانه این که کارگرانی که بستنی‌های کره‌ای و گره‌های سیر پنیری تودستول پارک را می‌سازند و می‌فروشند، وعده‌های غذایی خود را حذف می‌کنند، یافته جدیدی نیست. دو سال پیش، هالیوود ریپورتر در جریان مذاکرات قراردادی شامل دو اتحادیه پارک، از جمله Unite Here Local 11، از فقر گسترده در میان این کارگران پارک خبر داد. به گفته اتحادیه و برخی از اعضای آن که دوباره با THR صحبت کردند، تغییر چندانی نکرده است - حتی اگر آنها امیدوارند که یک توافق جدید بتواند به این وضعیت کمک کند.

"راستش، من نمی خواهم نگران این باشم که بعدا چه چیزی بخورم؟ بعد از آن کجا زندگی کنم؟" رودریگز می گوید.

در بیانیه‌ای در پاسخ به این ادعاها، سخنگوی یونیورسال می‌گوید: «یونیورسال استودیو هالیوود سابقه طولانی در همکاری با شرکای کارگری ما برای دستیابی به توافق‌نامه‌های جامع دستمزد و مزایا دارد، از جمله اخیرا با IATSE Local B-192، که بیش از 4000 کارمند در موقعیت‌های خدمات مهمان مشابه Unite HERE Local نمایندگی می‌کند.»

سخنگوی ادامه می دهد، "پیشنهادهای ما برای اتحاد HERE محلی 11 منعکس کننده این تعهد دیرینه است و بر افزایش دستمزد قابل توجه تضمین شده در توافقنامه 2023 آنها استوار است. ما کاملا درگیر فرآیند چانه زنی جمعی هستیم و همچنان خودمان را برای ملاقات، مذاکره و کار با حسن نیت در جهت توافق برای اعضای ارزشمندمان در دسترس قرار می دهیم."

نظرسنجی اتحادیه نشان می‌دهد که ناامنی غذایی در میان کارکنان خدمات غذایی پارک بی‌داد می‌کند. کمی بیش از 60 درصد از 828 عضو اتحادیه که پاسخ دادند گفتند که باید بین پرداخت هزینه غذا، دارو یا مسکن در سال گذشته یکی را انتخاب کنند. نزدیک به 53 درصد گزارش کردند که در مواقعی که گرسنه بودند غذا نخورند زیرا احساس می کردند نمی توانند پول خرج کنند. و بیش از یک چهارم، نزدیک به 26 درصد، گفتند که از نوعی کمک غذایی، چه از سوی SNAP، WIC، بانک های مواد غذایی یا سایر خدمات، دریافت کرده اند.

در نتیجه، لیلیان می‌گوید که وعده‌های غذایی خود را طولانی‌تر می‌کند و کمتر غذا می‌خورد و می‌گوید که امسال تا کنون 20 پوند وزن کم کرده است. و او احساس بی‌ثباتی می‌کند و تقریبا قادر به پرداخت اجاره‌اش نیست. او می‌گوید: «از این که برای تمام مدتی که کشیده‌ام، برای کار سختی که انجام می‌دهم، برای تلاشی که برای تجربه مهمان به‌عنوان آن‌ها می‌گویند، از همه این‌ها، برای من که در حال تلاش هستم، فقط در لبه، فقط در لبه، منزجر می‌کنم. "من با پول شرط می بندم که فقط یک اورژانس از خراب کردن فاصله دارم."

او می‌افزاید: «همه چیز در حال بالاتر شدن است، می‌دانی، اما نه حقوق ما.»

ناامنی مسکن یکی دیگر از موضوعات نظرسنجی Unite Here Local 11 است. کمی بیش از 11 درصد از کارگران گفتند که در زمانی که در یونیورسال استودیو هالیوود کار می کردند از خانه خارج شده اند. اما بسیاری از کسانی که با THR صحبت کردند به سادگی بر مبارزه برای پرداخت اجاره تاکید کردند.

آخرین نتایج مطالعه با نتایجی که تنها دو سال قبل توسط مرکز کار UCLA انجام شد، که سپس توسط THR گزارش شد، تفاوت چندانی ندارد. مطالعه UCLA - که به کارگران پارک که توسط Unite Here Local 11 و اتحادیه جداگانه ای به نام IATSE B-192 که نماینده راهنمایان تور، اپراتورهای سواری، پارسه های کارناوال و کارمندان است نگاه کرد - نشان داد که 67 درصد از کارگران گفتند که برای هزینه های ماهانه غذا، مسکن و آب و برق درآمد کافی ندارند. ده درصد از کارگرانی که در سال 2021 یا قبل از آن استخدام شدند، گفتند که در چند سال گذشته بی خانمانی را تجربه کرده اند.

53 درصد گفتند که حجم وعده های غذایی خود را کاهش داده یا وعده های غذایی خود را حذف کردند و یک چهارم از آنها مزایای غذایی دریافت کردند.

در آخرین مذاکرات قرارداد خود، گروه کارگری به دنبال دستمزدهای بالاتر - پیشنهاد اخیر افزایش 20 درصدی در طول قرارداد - و همچنین شیوه‌های برنامه‌ریزی تجدیدنظر شده است. این اتحادیه همچنین اخیرا خواستار افزایش 40 ساعت کار در هفته کارگران با سابقه کار و شیفت شش ساعته به شیفت هشت ساعته برای کارگران مختلف شده است.

قراردادی که کارگران در حال حاضر تحت آن کار می کنند، نزدیک به 9 ماه پیش منقضی شد و در ماه سپتامبر، بیش از 98 درصد از اعضای واحد چانه زنی رای به اجازه اعتصاب دادند، که مذاکره کنندگان آنها می توانند هر زمان که بخواهند آن را اعلام کنند، حرکتی که پارک را به هم می زند. اما مذاکرات برای دستیابی به توافق ادامه دارد.

مانند بسیاری از همکارانش، رودریگز - آشپزی که با دونا لنگلی روبرو شد - معمولا ساعات زیادی را در شب های ترسناک هالووین، ترسناک ترین پارک سالانه با خانه های جن زده و بازیگرانی که بازدیدکنندگان را وحشتناک می کنند، تعیین می کند. در حالی که در گذشته او گاهی در ماشین یا پارک می‌خوابید، اخیرا با هم اتاقی‌اش در محله پیکو-یونیون لس‌آنجلس به آپارتمانی نقل مکان کرده است. او به هم اتاقی‌اش هشدار داده است که نمی‌داند چقدر می‌تواند در آنجا بماند.

معمولا هنگامی که در طول فصل زمستان و اوایل بهار کم می شود، رودریگز، یک شهروند دوگانه آمریکایی-مکزیکی، با خانواده خود در مکزیک زندگی می کند تا از هزینه های کمتر زندگی برخوردار شود.

اینجا جایی نیست که او فکر می کرد این شغل او را می برد. زمانی که کار در پارک را شروع کرد، تصمیم گرفت به جای چند شغل، یک شغل واحد داشته باشد. او می‌گوید: «اما مرد، حدس می‌زنم چه ایده‌ای برای من آینده‌نگر بود، بین بی‌خانمانی و مهاجرت به کشوری دیگر». با این حال او عاشق کارش است. او می‌گوید: «واقعا وقتی وارد پارک می‌شوم، هر روز لبخند را روی صورت مردم می‌بینم.