کار از راه دور باعث شد این همکاران با یکدیگر بازتر شوند، نه کمتر

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

اگر برای کار نیاز به شرکت در جلسات ویدیویی دارید، احتمالا بیش از یک اختلال را تجربه کرده‌اید، خواه این اختلال در حرکت بچه‌ها باشد یا صدای نوسازی خانه.

جلساتی که از Zoom و نرم‌افزارهای مشابه استفاده می‌کنند، ثابت کار از راه دور هستند که در طول همه‌گیری COVID-19 افزایش یافت و همچنان رایج است. طبق آمار اداره آمار کار ایالات متحده، تا اوت 2026، 36 درصد از کارگران آمریکایی در مشاغل مدیریتی، حرفه ای و مرتبط حداقل برخی از کارهای خود را از خانه انجام می دادند.

من یک محقق مدیریت هستم که مطالعه می کنم مردم چگونه، چه زمانی و کجا کار می کنند. قبل از شروع همه‌گیری، در حال مطالعه در یک شرکت خدمات حرفه‌ای بودم. این به من امکان داد که نحوه انتقال کارکنان آن از کار اصلی به صورت حضوری به کار از راه دور را تا سال 2024 دنبال کنم، که به من بینش بیشتری نسبت به اینکه چگونه کار از راه دور زندگی مردم را تغییر داده است، داد.

این مطالعه شامل 275 مصاحبه و حدود 330 ساعت مشاهده بود. اکثر افراد گروه‌هایی که من دنبال می‌کردم، چهار یا پنج روز در هفته از خانه کار می‌کردند و از طریق ویدیو به جلسات می‌پیوندند. چیزی که من پیدا کردم برعکس چیزی بود که انتظار داشتم.

کار از راه دور به جای جدا کردن همکاران، آنها را به هم نزدیک‌تر کرد و آنها را تمایل بیشتری به برقراری ارتباط با یکدیگر داشت. این یافته‌ها مورد بازبینی همتایان قرار گرفت و در شماره آینده مجله مدیریت سازمان Science منتشر خواهد شد.

قبل از تغییر به کار از راه دور، من همسو با پیش‌بینی‌های بسیاری از محققان برجسته در رابطه با روابط در محل کار، فرض می‌کردم که بیرون کردن افراد از دفتر باعث از بین رفتن ارتباطات اجتماعی می‌شود. اما من اشتباه کردم.

در دفتر کار، قبل از تغییر به کار از راه دور، متوجه شدم که مردم در درجه اول به یکدیگر به عنوان همکاران کار نگاه می کنند تا افراد کامل. با انعکاس این رابطه، کارگران گاهی اوقات می گفتند که از اشتراک گذاری با یکدیگر جنبه هایی از زندگی خود که ممکن است توانایی آنها را برای انجام کار محدود کند احساس ناراحتی می کنند.

به عنوان مثال، یکی از کارگرانی که من با آنها مصاحبه کردم، پاتریک، می ترسید به همکارانش بگوید که نمی تواند یک شب تا دیروقت کار کند، زیرا به مادرش کمک می کند. تمام اسامی که ذکر می کنم، نام مستعار برای حفظ حریم خصوصی افراد درگیر و کارفرمای آنها هستند.

تامارا، یکی از والدین خسته با دو فرزند خردسال، زمانی که هنوز به طور منظم به اداره رفت و آمد می کرد، گفت: «اگرچه دیشب نخوابیدی، انتظار می رود که ظاهر شوی، لبخند بزنی و خوب باشی».

با کمال تعجب، مردم به من گفتند که وقتی شروع به کار از راه دور کردند به جای اینکه در یک دفتر با هم باشند، چیزهای بیشتری درباره یکدیگر یاد گرفتند. در طول تحقیقاتم، شنیدم که بچه ها در پس زمینه فریاد می زنند و حیوانات خانگی که جلوی دوربین ها سرگردان هستند. همسری که از محل کار به خانه می‌آمد ایستاد تا روی صفحه سلام کند.

در کانال‌های چت تیمی، مردم عکس‌هایی از فرزندان، حیوانات و غذاهایی که پخته بودند منتشر می‌کردند.

تامارا به من گفت: «همه در پس‌زمینه صداهایی دارند، یا چیزی در حال وقوع هستند یا هر چیز دیگری، و بنابراین ما سریع‌تر و در سطح عمیق‌تری با یکدیگر آشنا می‌شویم». در برخی موارد، این افزایش احساس صمیمیت برای افرادی اتفاق می‌افتد که سال‌ها قبل از تغییر به کار از راه دور، یکدیگر را می‌شناختند.

ایمنی روانی به معنای این است که شما می توانید در محل کار خود ریسک بین فردی را بپذیرید، مانند اعتراف به اشتباه، درخواست کمک یا طرح مشکل، بدون اینکه مورد قضاوت منفی قرار بگیرید.

دهه‌ها تحقیق مدیریت، ایمنی روان‌شناختی را به نتایج مهمی هم برای کارگران و هم برای سازمان‌ها، از جمله یادگیری، خلاقیت و صحبت کردن، مرتبط می‌کند.

با گذشت زمان، به نظر می رسید کار از راه دور ایمنی روانی بسیاری از این همکاران را بهبود بخشد.

لیا گفت که مردم از صحبت کردن در مورد رابط زندگی شخصی و حرفه ای خود کمتر ترسیدند. او افزود که قبلا هیچ کس داوطلب نمی شد که جدایی آنها را تحت تأثیر قرار می دهد و برای رفع فشار به یک روز مرخصی نیاز دارند.

پس از اینکه شرکت از راه دور خارج شد، مردم به من گفتند که در به اشتراک گذاشتن چالش‌های خود احساس راحتی بیشتری می‌کنند، زیرا سعی می‌کنند کار خود و چالش‌هایی را که در زندگی شخصی‌شان با آن‌ها روبه‌رو می‌شوند دستکاری کنند.

و هنگامی که مردم شروع به در میان گذاشتن این مشکلات با همکاران خود کردند، آنها همچنین به من گفتند که احساس می کنند بهتر می توانند از یکدیگر حمایت کنند.

وقتی پدر یکی از کارگران مریض شد، همکارش، بروک، وظایفی را که دو نفر برنامه ریزی کرده بودند با هم انجام دهند، بر عهده گرفت.

بروک به او گفت: «من همین الان این کار را برای تو به عهده می‌گیرم. "و سپس، هر زمان که می توانید، برگردید و وارد شوید."

همکار توانست زمانی را به مراقبت از پدرش اختصاص دهد. بروک گفت و مهمتر از همه، چون کمک به این شکل پخش می‌شد، وقتی یک نفر نمی‌توانست به آن برسد، یک کار دیگر «در آب متوقف نمی‌شد».

به نظر نمی‌رسد این همکاری عمیق‌تر به قیمت تکمیل وظایف تمام شود. همانطور که کارمندی که با چارلز تماس می‌گیرم توضیح داد، داشتن همکارانی که جزئیات زندگی شخصی‌شان را به اشتراک می‌گذارند به ما کمک کرده است که از بسیاری جهات کارآمدتر کار کنیم.

مهمتر از همه، این پیشرفت‌ها توسط افرادی با شرایط زندگی متفاوت - پیر و جوان، بچه‌دار و بدون شریک، زن و مرد، تجربه شد. و این مزایا به طور مثبت تقویت شد. به عنوان مثال، به اشتراک گذاری بیشتر به معنای یادگیری بیشتر در مورد دیگران بود که امنیت روانی را بیشتر تقویت کرد.

یافته های من نشان می دهد که کار از راه دور می تواند مزیتی باشد که کارفرمایان و کارمندان ممکن است نادیده بگیرند. به جای تلقی کردن زمان بیرون از دفتر به عنوان هزینه ای برای ارتباط اجتماعی میان کارکنان، ممکن است آن را راهی برای رشد شخصی و شناخت بهتر همکاران در نظر بگیرند.

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.