کار محقق دیگری را تحسین می کنید؟ در مورد آن به آنها بگویید

مادلین پاونال با چهار تن از دوستان دانشگاهی‌اش: ریچارد هریس، پم برتیل، تسا فلک و کریستینا سوتیروپولو دروسوپولو. اعتبار: مادلین پاونال

حدود یک سال پیش، متوجه شدم که با شور و شوق به اتاقی از دانشجویان مقطع کارشناسی درباره یکی از محققین همکارم می گویم که تحسینش می کنم. من در مورد نوشته‌هایش، حمایت‌هایش و اینکه چگونه از تحقیقاتش برای ایجاد تغییر در حوزه مشترک روان‌شناسی فمینیستی استفاده کرد، صحبت کردم. دستی از سالن سخنرانی بلند شد: "آیا او می داند؟" دانش آموز پرسید.

البته من به او نگفته بودم، فقط از دور تحسین کردم. به اتاقی پر از دانش‌آموز گفتم که نوشتن او چقدر مهم است، او را در فهرست‌های مطالعه قرار دادم، تحقیقات او را در مقالاتم ذکر کردم. اما کسی که کارش را از صمیم قلب جشن می گرفتم، مطلقا نمی دانست که من این کار را انجام می دهم.

بنابراین با عجله به دفترم در دانشکده روانشناسی دانشگاه لیدز، بریتانیا برگشتم و یک رشته ایمیل هولناک برای همه افرادی که تحقیقاتشان را دوست دارم ارسال کردم. من به آنها گفتم که کار آنها را تحسین می کنم و سعی کردم واقعا دلیل آن را مشخص کنم. من در ازای آن درخواست همکاری یا جلسه یا چیزی نداشتم. من فقط می خواستم آنها متوجه شوند که کار آنها تأثیر داشته است.

مهربانی به تنهایی فرهنگ تحقیق را بهبود نمی بخشد