کدام تهدید آب و هوایی کمتر برآورد شده در ایالات متحده است؟

با هر کسری از درجه دمای زمین افزایش می یابد، خطر آب و هوای شدید نیز افزایش می یابد. در ایالات متحده، تغییرات آب و هوایی فجایع را تشدید می کند که عموم مردم را به خطر می اندازد و صدها میلیارد دلار در سال برای کشور هزینه دارد. با وجود این، حمایت فدرال برای کاهش و سازگاری با تغییرات آب و هوایی، و همچنین آمادگی و واکنش در برابر بلایا، در دوره پرزیدنت ترامپ از بین رفته است.

برنامه انرژی او به دنبال نابودی رشد انرژی های تجدیدپذیر و تزریق حیات جدید به صنعت سوخت فسیلی کشور بوده است. در ماه فوریه، آژانس حفاظت از محیط زیست (EPA) مبنای قانونی برای مقررات گازهای گلخانه ای در ایالات متحده را لغو کرد. آژانس مدیریت اضطراری فدرال (FEMA) تنها در سال 2025 بیش از 17 درصد از کارکنان خود را از دست داد و دولت همچنین میلیاردها دلار برای کمک به ایالت‌ها برای محافظت از ساکنان، خانه‌هایشان و زیرساخت‌های حیاتی که به آنها در برابر بلایای طبیعی وابسته هستند، دریغ کرد.

میتونستم ادامه بدم با افزایش خطرات و ناپدید شدن منابع برای رسیدگی به آنها، دانستن اینکه بزرگترین شکاف در آمادگی در کجا قرار دارد اهمیت بیشتری پیدا می کند. فوریت این وضعیت در تابستان امسال آشکار شد - گرمترین وضعیت ثبت شده در ایالات متحده - طی آن جوامع برای مقابله با امواج گرمای تهدید کننده حیات، آتش سوزی های گسترده، طوفان های قدرتمند و سیل ناگهانی تلاش کردند.

همه اینها مرا به این فکر انداخت که کدام تهدید آب و هوای ایالات متحده بیش از همه دست کم گرفته شده است؟ من این سوال را برای چندین متخصص مطرح کردم، و در حالی که واضح است که دولت فدرال توانایی کشور را برای مقابله با انواع بلایای ناشی از آب و هوا مختل کرده است، آنها به چندین تهدید اشاره کردند که ممکن است به ویژه مورد توجه قرار نگیرد.

استادیار گروه علوم محیطی در دانشگاه روآن. تحقیقات گارنر بر تأثیرات تغییرات آب و هوایی بر مخاطرات طبیعی، از جمله تأثیرات افزایش سطح دریا بر سونامی و ویژگی‌های در حال تحول طوفان‌های استوایی و موج طوفان در جهان در حال گرم شدن متمرکز است.

پاسخ کوتاه و صریح به این سوال این است که "همه آنها". در غیر این صورت، برای کمک به جوامع خود در مواجهه با خطرات ناشی از آب و هوا، بسیار بیشتر تلاش می‌کنیم. ایالات متحده برای ایفای نقش رهبری در صحنه بین المللی در تلاش برای رسیدگی به تغییرات آب و هوا و یافتن راهی برای محدود کردن انتشار گازهای گلخانه ای سخت تر کار خواهد کرد.

ما همچنین تمام تلاش خود را برای از بین بردن یکی از بزرگترین موانع بر سر راه اقدامات اقلیمی انجام خواهیم داد: تأمین مالی از صنعت سوخت فسیلی که از سیاستمداران و لابی‌گران حمایت می‌کند تا به روش‌هایی عمل کنند که از قانون‌گذاری معنادار جلوگیری می‌کند که در غیر این صورت به تنظیم آلاینده‌هایی که باعث این بحران می‌شوند کمک می‌کند.

اما، اگر بخواهم نوع خاصی از تهدیدات ناشی از اقلیم را شناسایی کنم که معمولا دست کم گرفته می‌شود، دوباره می‌گویم که پاسخ هیچ نوع رویداد واحدی نیست، بلکه چیزی است که جامعه آب و هوا آن را «خطرات مرکب» می‌نامد، مخاطرات ناشی از آب و هوا که همزمان یا متوالی با یکدیگر اتفاق می‌افتند.

عید نوروز قدرتمند اخیر را در نظر بگیرید که شمال شرق ایالات متحده را تحت تأثیر قرار داد و بادهای شدید، بارندگی و طوفان را از ویرجینیا به مین آورد. اثرات سیل ساحلی ناشی از آب و هوا قطعا در طول این طوفان احساس شد، اما دفاع ساحلی (از جمله سواحل و تپه های شنی اخیرا در بسیاری از مناطق نیوجرسی و دلاور) از ویرانی کامل جلوگیری کرد.

با این حال، بسیاری از این دفاع ها نیز به شدت در معرض خطر قرار گرفتند، زیرا فرسایش سواحل و تپه های شنی را از بین برد. بنابراین، اگر طوفان ساحلی دیگری در ماه‌های آینده رخ دهد، بسیاری از این جوامع بدون محافظت خواهند ماند و به طور بالقوه با تأثیرات بدتر و خسارات پرهزینه‌تری مواجه خواهند شد.

یا طوفان‌ها را در نظر بگیرید که خطراتی مانند طوفان، بارندگی و بادهای فوق‌العاده شدید ایجاد می‌کنند که همگی در آب و هوای گرم بدتر می‌شوند. به طور مشابه، امواج گرما شدیدتر می‌شوند و طولانی‌تر می‌شوند، با پایین‌ترین حد شبانه که تسکین کمی را به خصوص در مناطق مرطوب ارائه می‌کند.

پروتکل هایی برای آماده شدن برای یک طوفان نزدیک یا کمک به ایمن نگه داشتن ساکنان در طول موج گرما وجود دارد. اما چگونه می‌توانیم برای جامعه‌ای آماده شویم و به جامعه‌ای کمک کنیم که یک طوفان را تجربه می‌کند و بلافاصله پس از آن یک موج گرما شدید، زمانی که برق ممکن است برای میلیون‌ها نفر قطع شود؟

در دنیایی که خطرات آب و هوایی در حال افزایش است، این نوع مخاطرات مرکب تهدیدی منحصر به فرد هستند که رسیدگی به آن دشوار است و نیاز به توجه بیشتری دارد.

دانشیار دانشکده محیط زیست در دانشگاه ایالتی واشنگتن ونکوور، جایی که او آزمایشگاه تأثیرات و افراط‌های آب و هوایی را رهبری می‌کند. هدف تحقیق سینگ ارتقای درک فیزیکی از افراط‌های آب و هوایی و فعل و انفعالات آن‌ها که منجر به خطرات ترکیبی می‌شود، و همچنین منابع قابل پیش‌بینی آن‌ها در سیستم زمین است.

نام بردن از تهدیدی که ایالات متحده آن را دست کم گرفته است دشوار است. از نظر من، تهدیدات آب و هوایی هم به معنای خطرات آب و هوایی و هم تأثیرات اجتماعی گسترده تر آنهاست. تهدیدات اقلیمی بر اساس رویدادهای آب و هوایی و آب و هوا و آنچه در مکان‌هایی که رویدادهای شدید رخ می‌دهند و توانایی مردم برای واکنش و بازیابی شکل می‌گیرد. من فکر می‌کنم که ما خود رویدادهای شدید و آسیب‌های آن را بر جامعه، به‌ویژه سلامت و اقتصاد، دست کم می‌گیریم.

گرما چیز بزرگی است. این یکی از کشنده ترین افراط های آب و هوایی در سطح جهان و در ایالات متحده است، با وجود اینکه به خوبی درک شده و بسیار قابل پیش بینی است، که هشدارهای اولیه به موقع را امکان پذیر می کند. اثرات زیست محیطی و سلامت انسان به احتمال زیاد دست کم گرفته شده است.

مکان‌های سردتر آماده نیستند، همانطور که از تاثیرات حاد و ویرانگر موج گرمای شمال غرب اقیانوس آرام در سال 2021 دیدیم که حدود 1400 نفر و یک میلیارد حیوان دریایی را در منطقه کشت. در همین حال، مکان‌هایی مانند فلوریدا، آریزونا و لوئیزیانا گرمای مزمن را تجربه می‌کنند - قرار گرفتن در معرض گرمای خطرناکی که به‌طور جدی بر سلامتی تأثیر می‌گذارد، اما تأثیرات آن به‌اندازه فوری یا قابل مشاهده نیست.

بسیاری از این مکان‌ها سیستم‌های هشدار اولیه برای گرما ندارند، و تصاویری از مردمی که در چشمه‌های آب یا رودخانه‌هایی که اغلب در گزارش استفاده می‌شوند، می‌چرخند، انگیزه مردم را برای جدی گرفتن آن به‌اندازه مرگ و ویرانی، مثلا یک طوفان، ندارد.

آتش سوزی های جنگلی یکی دیگر از این موارد است. شدت گرما و خشکسالی فزاینده باعث افزایش فعالیت آتش سوزی در سراسر غرب شده است. آتش‌سوزی‌ها زیرساخت‌ها و اکوسیستم‌ها را تهدید می‌کنند و در عین حال دودی تولید می‌کنند که واقعا برای سلامتی انسان در نزدیکی و دورتر از مناطق سوخته مضر است. آتش‌سوزی‌ها همچنین مناظر را برای سال‌ها، اگر نگوییم دهه‌ها، آسیب‌پذیر می‌کنند و پیش‌بینی آن سخت است.

ما می‌توانیم شرایط آب و هوایی شدید آتش‌سوزی را پیش‌بینی کنیم، اما نه دقیقا زمان و مکان شعله‌ور شدن آتش، چه در اثر فعالیت‌های انسانی یا رعد و برق، یا سرعت گسترش آن‌ها، به خصوص با زمان‌های طولانی که برای آماده‌سازی لازم است. فصل آتش سوزی 2020 یک پیش نمایش بود - آتش سوزی های بزرگ در کالیفرنیا، اورگان و واشنگتن شعله ور شد و دود کل کشور را فرا گرفت. این خطر ادامه خواهد داشت و ما به اندازه کافی برای آن برنامه ریزی نمی کنیم.

تأثیرات این رویدادها نیز دست کم گرفته می شود. بلایای آب و هوایی میلیارد دلاری به سرعت در حال افزایش است و از ابتدای سال 2026 تاکنون 21 مورد رخ داده است. تأثیرات انسانی و زیست محیطی در طول ماه ها آشکار می شود.

مهمتر از همه، داده های محدودی برای ردیابی این اثرات در آسیب پذیرترین جوامع، از جمله جوامع کم درآمد، جوامع رنگین پوست، و جوامع بومی که فاقد زیرساخت ها و منابع نظارتی هستند، وجود دارد. مدل‌های ما برای پیش‌بینی ریسک‌های آتی فقط به اندازه داده‌های زیربنایی آنها خوب هستند. بنابراین، تهدیدهایی برای جوامعی که بیشتر در معرض خطر هستند نیز تهدیدهایی هستند که کمتر پیش‌بینی می‌کنیم و برای آنها آماده می‌شویم.

در نهایت، جوامع در حال حاضر با تهدیدات مرکب روبرو هستند - افراط های متعدد به طور همزمان اتفاق می افتد یا بلایای متوالی که جوامع را در حالی که هنوز در حال بهبودی از یک فاجعه قبلی هستند، تحت تاثیر قرار می دهد. منابع اضطراری ما محدود است و در حال اتمام است (به عنوان مثال، کاهش اخیر FEMA)، همانطور که افزایش رویدادهای شدید جوامع را فراتر از مرزهای آنچه که می توانند مدیریت کنند، سوق می دهد.

Favrot II دانشیار املاک و مستغلات پایدار و Favrot II دانشیار املاک و مستغلات پایدار و برنامه ریزی شهری، مدیر مرکز تغییرات آب و هوا و شهرسازی، و مدیر برنامه علمی و عملی جزئی تغییرات آب و هوا در دانشگاه تولین. تحقیقات کینان بر تقاطع کاهش تغییرات آب و هوا و سازگاری در محیط ساخته شده، از جمله جنبه های طراحی، مهندسی، مقررات، برنامه ریزی و تامین مالی متمرکز است.

تأثیرات آب و هوا در اشکال و اندازه‌های مختلف، از حوادث شدید شدید تا مزاحمت‌های نه چندان آشکار مزمن وجود دارد. در سال‌های اخیر، من و همکارانم یک سوال تحقیقاتی ساده را بررسی کرده‌ایم: تا چه اندازه بین قرار گرفتن در معرض خطر واقعی مردم در معرض تأثیرات آب و هوا و درک آنها از این خطرات همسویی وجود دارد؟

در اولین مقاله از این تحقیق که در Nature Communications منتشر شد، ما همسویی بین خطر گرما و نگرانی مردم از گرمای شدید را ارزیابی کردیم. تحقیقات ما ناهماهنگی های قابل توجهی را در شمال غربی اقیانوس آرام و در آپالاشیا نشان داد. این بدان معناست که این مناطق دارای میزان نسبتا زیادی در معرض خطر هستند، با این حال به نظر نمی رسد که مردم زیاد نگران باشند.

اگر جوامع و دولت‌های محلی سرمایه‌گذاری‌های سازگاری مرتبط با گرما را به تأخیر بیندازند، زیرا به اشتباه به عنوان یک مشکل کم خطر در نظر گرفته می‌شود، این یک مشکل واقعی است. برعکس، در مکان‌هایی که آب و هوای آن‌ها از قبل بسیار گرم است، مانند تگزاس، همسویی بین خطر و قرار گرفتن در معرض بسیار قوی است. در سرتاسر کشور، تجربه تاریخی مردم، مواجهه با خطرات موجود، و شیوه زندگی ارتباط زیادی با نحوه ارزیابی و درک مردم از ریسک آنها دارد.

اما، تحقیقات موجود در مورد درک افراد از خطرات، بر ریسک های شناخته شده و احتمالی تمرکز دارد. اگر با اکثر دانشمندان آب و هوا صحبت کنید، آنها خواهند گفت که بزرگترین خطر آب و هوای کوتاه مدت که کمتر به آن توجه شده است، رویدادهای بارش شدید است. وقتی باران می‌بارد، واقعا می‌بارد. با این حال، دسته ای از خطرات به نام رویدادهای با احتمال کم و تاثیر زیاد وجود دارد که اکثر مردم به شدت از آن بی اطلاع هستند. در واقع، اگر آنها بیشتر در مورد این رویدادها می دانستند، احتمالا بیشتر به این فکر می کردند که چگونه ما برای آنها آماده می شویم.

یکی از رویدادهایی که من را در شب بیدار نگه می دارد با سناریویی مرتبط است که در آن موج گرمای شدیدی داریم که به فروپاشی شبکه کمک می کند. بدون قدرت، مردم زنده کباب می شوند. با افزایش سریع بارها از مراکز داده در مناطق شهری، ما با یک سناریوی خطر مرکب روبرو هستیم که - در مکانی مانند فونیکس - می‌تواند به راحتی منجر به تلفات و تلفات بیشتر از مجموع حملات تروریستی و تلفات جنگی آمریکا در این قرن شود.

دانشمند / محقق ارشد تحقیقات آب و آب و هوا در مرکز آب کلرادو دانشگاه ایالتی کلرادو. تخصص اودال شامل تغییرات آب و هوا، هیدرولوژی و مسائل مربوط به سیاست غرب آمریکا است.

ترس من فی نفسه یک تهدید آب و هوایی خاص نیست. در عوض، انسان‌ها در کاهش معنی‌دار انتشار گازهای گلخانه‌ای شکست می‌خورند، چه رسد به اینکه تا اواسط قرن به انتشار خالص صفر برسند.

علیرغم بیش از 30 سال اعتراض علمی برای کاهش انتشار، ما هنوز شاهد اوج انتشار گازهای گلخانه ای نبوده ایم، ما نه فناوری داریم و نه سرمایه گذاری برای رسیدن به صفر خالص انجام می دهیم، و جهان در حال عقب نشینی در همه جا به سمت انتشارات متعهد چند دهه جدید است.

در غیاب تلاش های قابل توجه برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای، هر تهدید بالقوه یک نگرانی است. تنها با کاهش انتشار گازهای گلخانه ای، خطر کلی خود را از همه تهدیدها کاهش خواهیم داد. بحث در مورد اینکه کدام تهدید فردی بدتر است، با توجه به ناتوانی ما در مقابله با علت اصلی مشکل، تمرکز اشتباهی است.

کار اخیر Carbon Brief نشان می‌دهد که بر اساس سیاست‌های فعلی، گرمایش جهانی 5.4 درجه فارنهایت (3 درجه سانتی‌گراد) تا سال 2100، 75 درصد احتمال وقوع دارد، و 7.2 درجه فارنهایت (4 درجه سانتی‌گراد) تا سال 2150 در 25 درصد مواقع رخ می‌دهد.

در دنیای عقلانی، افزایش 5.4 درجه فارنهایت (3 درجه سانتیگراد) کاملا غیرقابل قبول و 7.2 درجه فارنهایت (4 درجه سانتیگراد) غیرقابل تصور است، با این حال بحث کمی در مورد این نتایج وجود دارد. علاوه بر این، شکست مطبوعات و جامعه علمی در توضیح انتشار گازهای گلخانه ای بالقوه پس از 2100 و مسیرهای گرمایش یک اشتباه بزرگ بوده است. علاوه بر این، دو مطالعه اخیر نشان می دهد که از حدود سال 2015، میزان گرمایش تقریبا دو برابر شده است که خطر طولانی مدت افزایش بی ثبات کننده دما را تشدید می کند.

سرمایه داری، استانداردهای قابل قبول برای رفتار مصرف کننده و نهادهای حاکمیتی ما همگی مشکلات عمده هستند. ما به تولیدکنندگان سوخت فسیلی اجازه می‌دهیم بدون در نظر گرفتن هزینه‌های آن محصول، یک محصول ویرانگر سیاره را بفروشند، علی‌رغم داشتن جایگزین‌های سبز مقرون‌به‌صرفه در بسیاری از موارد (مثلا برق و وسایل نقلیه بدون کربن). به ما آموخته اند که آزادی یعنی اینکه بتوانیم هر چیزی را که می خواهیم مصرف کنیم، بدون توجه به پیامدهای آب و هوایی آن اقدامات.

و به نظر می رسد دموکراسی های ما، تحت تهدید اقتدارگرایان که تقریبا به طور جهانی مخالف اقدامات معنادار آب و هوایی هستند، نمی توانند به این موقعیت دست یابند.

لازم نیست اینگونه باشد. ما دانش و بسیاری از فن آوری ها را برای جلوگیری از بدترین ها در اختیار داریم. یک مالیات معنی دار کربن، سرمایه داری را به جای دشمن ما، دوست ما خواهد کرد. ما باید از ثروت جمعی قابل توجه خود برای محافظت از خود در برابر خطرات کاملا غیرقابل قبول استفاده کنیم، نه اینکه راه رفتن در خواب را به سمت پیامدهای غیرقابل برگشت و وخیم برسانیم.

Giz Asks یک مجموعه تکراری Gizmodo است که در آن کارشناسان به سوالات بزرگ به زبان خودشان پاسخ می‌دهند و طیف وسیعی از دیدگاه‌ها را در مورد ایده‌ها، اکتشافات و بحث‌هایی ارائه می‌دهند که بر زندگی ما تأثیر می‌گذارند و درک ما از جهان را شکل می‌دهند.