کشف سلول‌های ایمنی مرغ می‌تواند راه را برای واکسن‌های موثرتر طیور هموار کند

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

محققان دانشکده دامپزشکی دانشگاه بریستول با همکاری موسسه پیربرایت، جمعیتی از سلول‌های ایمنی که قبلا ناشناخته بودند در جوجه‌ها کشف کردند. این یافته می تواند به تغییر روش تولید واکسن طیور کمک کند.

این مطالعه که در مجله اروپایی ایمونولوژی منتشر شده است، اولین مطالعه ای است که سلول های قاتل طبیعی T (NKT) را در پرندگان شناسایی و مشخص می کند. این کشف می تواند فرصت های جدیدی را برای محافظت موثر از بیماری در گله های طیور ایجاد کند.

سلول‌های NKT نوع خاصی از سلول‌های ایمنی هستند که به بدن کمک می‌کنند به سرعت به عفونت پاسخ دهند و در عین حال به ایجاد محافظت طولانی‌مدت نیز کمک می‌کنند. قبلا مشخص شده بود که پستانداران، از جمله انسان، این سلول ها را دارند، اما تا کنون مشخص نبود که آیا جوجه ها نیز چنین سلولی دارند یا خیر.

در این مطالعه، محققان جمعیتی از سلول های ایمنی مرغ را کشف کردند که به روشی مشابه رفتار می کنند. آنها دریافتند وقتی سلول‌های ایمنی مرغ یک تهدید بالقوه را تشخیص می‌دهند، یک مولکول چربی طبیعی به نام GM3 را تولید و نمایش می‌دهند و سیگنال‌های شیمیایی آزاد می‌کنند که به عنوان زنگ خطر عمل می‌کنند. سلول های شبه NKT تازه کشف شده تنها زمانی فعال می شوند که هر دو سیگنال را دریافت کنند: آنها مولکول GM3 را تشخیص می دهند و سیگنال های هشدار را تشخیص می دهند.

پس از فعال شدن، این سلول های ایمنی تازه کشف شده به سرعت به هماهنگ کردن دفاع مرغ در برابر بیماری کمک می کنند. آنها مولکول های سیگنالی را آزاد می کنند که سایر سلول های ایمنی را به محل عفونت فرا می خوانند و به بدن در مقابله با باکتری های مضر مانند سالمونلا و E. coli کمک می کنند. آنها همچنین می توانند مستقیما سلول های آلوده به ویروس یا آسیب دیده را از بین ببرند و به آنها نقشی دوگانه در سازماندهی و انجام پاسخ ایمنی بدهند.

این اولین شواهد واضحی است که نشان می‌دهد جوجه‌ها دارای سلول‌های شبه NKT هستند که به مولکول‌های مبتنی بر چربی پاسخ می‌دهند. این کشف درک محققان را از نحوه عملکرد سیستم ایمنی مرغ بهبود می‌بخشد و می‌تواند به طراحی واکسن‌های مؤثرتری کمک کند که محافظت قوی‌تر و ثابت‌تری در برابر بیماری در گله‌های طیور ایجاد می‌کنند.

شهریار بهبودی، استاد ایمونولوژی در دانشکده دامپزشکی بریستول و نویسنده ارشد این مطالعه، گفت: "مطالعه ما اولین شواهد روشنی را ارائه می دهد که جوجه ها دارای سلول های ایمنی تخصصی هستند که می توانند مولکول های چربی خاصی را تشخیص دهند و به سرعت به عفونت پاسخ دهند. این کشف درک ما را از نحوه عملکرد سیستم ایمنی پرندگان تغییر می دهد و مسیر جدید توسعه واکسن را برجسته می کند."

نیتین کمبل، محقق فوق دکتری در موسسه پیربرایت و یکی از نویسندگان مقاله، افزود: "از آنجایی که مسیر ایمنی درگیر در بین نژادهای مختلف طیور مشترک است، می‌تواند یک هدف جهانی برای واکسن‌هایی فراهم کند که به طور مداوم در کل گله‌ها کار می‌کنند. با ترکیب واکسن‌ها با واکسن‌ها با ترکیبات مبتنی بر لیپیدی، ممکن است بتوانیم اجزای متعددی از سیستم GM3 را تحریک کنیم تا اجزای متعددی از GM3 را تحریک کنیم. در عین حال، منجر به محافظت قوی تر و قابل اطمینان تر می شود.

در دراز مدت، این رویکرد می تواند سلامت طیور را بهبود بخشد و به کاهش اتکای صنعت کشاورزی به آنتی بیوتیک ها کمک کند.

یکی از بزرگ‌ترین چالش‌ها در واکسیناسیون طیور این است که واکسن‌ها همیشه در بین نژادهای مختلف مرغ به خوبی کار نمی‌کنند. این مسیر ایمنی تازه کشف شده می تواند با ارائه یک هدف مشترک که در میان جمعیت جوجه ها یافت می شود، به غلبه بر این مشکل کمک کند، که به طور بالقوه منجر به حفاظت پایدارتر و در کل گله می شود.

این کشف همچنین می تواند به کاهش مصرف آنتی بیوتیک در کشاورزی کمک کند. با استفاده از مولکول هایی مانند GM3 برای تقویت پاسخ واکسن، محققان ممکن است قادر به تقویت دفاع طبیعی جوجه ها در برابر عفونت های مضر، بهبود سلامت گله و حمایت از تلاش ها برای مقابله با مقاومت ضد میکروبی باشند.

نیتین کامبل و همکاران، کشف سلول‌های TCRVβ2 + T پرندگان با شناسایی گانگلیوزید درون‌زا از طریق مسیر وابسته به chCD1.1، مجله اروپایی ایمونولوژی (2026). DOI: 10.1002/eji.70302

اطلاعات مجله: مجله ایمونولوژی اروپایی

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →