کشف سیگنال رادیویی سیاره فراخورشیدی جستجوی جهان قابل سکونت را افزایش می دهد

گروهی از ستاره شناسان برای اولین بار انتشار امواج رادیویی از سیاره ای فراتر از منظومه شمسی را ثبت کرده اند که می تواند به اندازه گیری میدان های مغناطیسی جهان های دور کمک کند.

محققان مرکز اخترفیزیک، همکاری بین هاروارد و مؤسسه اسمیتسونیان، و دانشگاه اورگان هفته گذشته مقاله تحقیقاتی پیش از چاپی را در arXiv به اشتراک گذاشتند که "اولین تشخیص مستقیم تابش رادیویی شفق قطبی از یک سیاره فراخورشیدی، سیاره غول پیکر Beta Pictoris b" - واقع در فاصله تقریبا 64 سال نوری از زمین را گزارش کرد.

شفق‌های قطبی، مانند شفق‌های شمالی و جنوبی روی زمین، نمایشگرهایی هستند که هنگام تعامل ذرات باردار با میدان مغناطیسی و جو سیاره تولید می‌شوند.

ستاره شناسان از آرایه تلسکوپ MeerKAT در آفریقای جنوبی، 64 بشقاب رادیویی متصل که با هم به عنوان یک تلسکوپ کار می کنند، برای مطالعه منظومه ستاره ای سیاره چهار بار در سال های 2025 و 2026 استفاده کردند.

محققان نوشتند: «اگرچه انفجارهای رادیویی شفق قطبی در سیارات منظومه شمسی و در برخی از کوتوله‌های فوق سرد مشاهده می‌شود، هیچ ردیابی رادیویی قبلا به‌طور واضح در یک سیاره خارج از منظومه‌شمسی به جای ستاره میزبان آن محلی نبوده است.» آنها می گویند که اکنون چنین سیگنالی را به Beta Pictoris b ردیابی کرده اند.

جستجوهای رادیویی قبلی یا هیچ سیگنالی از یک سیاره فراخورشیدی (سیارات فراتر از منظومه شمسی ما) پیدا نکردند یا سیگنالی را شناسایی کردند، اما برای تعیین اینکه آیا از یک سیاره است یا ستاره ای که به دور آن می چرخد، تلاش کردند. اما در این مورد، تیم می‌گوید که توانسته است تعیین کند کدام سیگنال از Beta Pictoris b آمده است.

در حالی که سیگنال به خودی خود چیزی در مورد قابل سکونت بودن Beta Pictoris b نشان نمی دهد، این کشف اهمیت دارد زیرا می تواند به ستاره شناسان کمک کند تا همین کار را برای سیارات دیگر انجام دهند و ارزیابی کنند که کدام سیارات می توانند برای زندگی مناسب باشند.

این کشف Beta Pictoris b می تواند به طور غیرمستقیم برای کمک به جستجوی حیات بیگانه مورد استفاده قرار گیرد، زیرا میدان مغناطیسی گاهی اوقات به عنوان یک شاخص احتمالی برای اینکه آیا جهان شرایط مناسبی برای زندگی دارد یا خیر استفاده می شود - زیرا میدان های مغناطیسی به محافظت از جو سیاره کمک می کند.

به گفته سازمان ملی هوانوردی و فضایی (ناسا)، میدان‌های مغناطیسی می‌توانند به جلوگیری از از دست رفتن جو در فضا کمک کنند و همچنین می‌توانند از حیات روی سطح در برابر تشعشعات مضر محافظت کنند.

ناسا مریخ را به عنوان نمونه ای از میدان مغناطیسی که این عملکرد را انجام می دهد ذکر می کند. ناسا می‌گوید: پس از از دست دادن میدان مغناطیسی جهانی خود، اتمسفر آن «مستقیما در معرض باد خورشیدی و طوفان‌های خورشیدی قرار گرفت». با فرسایش جو، "آب مایع دیگر روی سطح ثابت نبود."

اما گیوم گرونوف و همکارانش در بررسی سال 2020 که در مجله تحقیقات ژئوفیزیک: فیزیک فضایی منتشر شد، نوشتند که میدان‌های مغناطیسی نیز می‌توانند "تلفات کلی جو" را تحت شرایط خاصی افزایش دهند.

وجود میدان مغناطیسی، حتی میدانی که به حفاظت از جو سیاره کمک می کند، به خودی خود نشان دهنده قابل سکونت بودن یک سیاره نیست.

Beta Pictoris b یک غول گازی است، نوعی سیاره بدون سطح سخت، که آن را به خانه‌ای بعید برای زندگی تبدیل می‌کند، اما اگر اخترشناسانی که به سیارات سنگی نگاه می‌کنند از روش‌های مشابه محققان در این کشف برای شناسایی سیگنال‌های رادیویی مشابه استفاده کنند، این تحقیق می‌تواند برای تعیین اینکه آیا این سیاره می‌تواند اتمسفر را حفظ کند و آب مایع را پشتیبانی کند یا خیر، استفاده شود.

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: متیو کانن و کریستینا دیسیو.