کشف قاتلان نئونازی در سال 2011 باعث بروز سوگیری در پلیس آلمان شد

هالیت یوزگات در 6 آوریل 2006 در کاسل، در ایالت هسن آلمان، در نقطه خالی کشته شد. قبل از او، هشت مرد دیگر با پیشینه مهاجر نیز از سپتامبر 2000 تیرباران شده بودند. دهمین و آخرین فرد کشته شده توسط گروهی که آلمان به عنوان زیرزمینی ناسیونال سوسیالیست کشته شد، با این الگو مطابقت نداشت: او یک زن بود. افسر پلیس Michèle Kiesewetter توسط NSU در 25 آوریل 2007 در هایلبرون، در ایالت بادن-وورتمبرگ آلمان کشته شد.

چهار سال و نیم پس از مرگ کیزوتر، هویت افراد پشت این قتل ها آشکار شد. در 4 نوامبر 2011، Beate Zschäpe، که اکنون با احتمال کمی قبل از سال 2035 در زندان است، وجود NSU را فاش کرد. این گروه همچنین شامل Uwe Böhnhardt و Uwe Mundlos بودند که در همان روز جسد در یک RV سوخته پیدا شدند.

گمان می رود که این دو مرد در یک قتل و خودکشی به دنبال یک سرقت ناموفق بانک در شهر آیزناخ در شرق آلمان، تحت شرایطی که هرگز به طور کامل مشخص نشده است، جان خود را از دست داده اند. در یک ویدئوی اعترافات مخوفی که زشاپه برای رسانه ها فرستاد، آنها به خود می بالیدند که به دلایل نژادپرستانه به 9 مرد شلیک کرده و کشته اند.

یکی از سوالات بی‌پاسخ این است که چرا کیزوتر نیز کشته شد. هیچ پاسخ قطعی نه در اولین محاکمه NSU در دادگاه مونیخ، که از سال 2013 تا 2018 به طول انجامید، و یا در کمیته های تحقیقاتی متعدد پارلمان ارائه نشد.

15 سال پس از افشای گروه تروریستی نئونازی، خانواده های قربانیان قتل به طور فزاینده ای امید خود را نسبت به افشای هرگونه اطلاعات جدید از دست می دهند. یکی از این فرصت ها محاکمه سوزان امینگر بود - که در ماه ژوئیه توسط دادگاهی در درسدن، در ایالت زاکسن، به دلیل حمایت از گروه تروریستی به دو سال حبس تعلیقی محکوم شد.

امینگر با اجازه دادن به Zschäpe از کارت بیمه درمانی و کارت شناسایی خود به Zschäpe کمک کرد تا در هنگام ملاقات با پزشک و هنگام برخورد با پلیس هویت دیگری به خود بگیرد. با این حال، دادگاه نتوانست ثابت کند که او از سلسله قتل هایی که توسط NSU انجام شده است، آگاه بوده است.

بستگان قربانیان قتل و بازماندگان یک بمب گذاری میخکوبی که توسط NSU در شهر غربی کلن انجام شد، می گویند که این حکم یک باور است. میکالینا بولگاریدس که پدرش تئودوروس در 15 ژوئن 2005 در مونیخ به ضرب گلوله کشته شد، گفت: «ده نفر با خونسردی اعدام شدند و تعداد بی‌شماری در بمب‌گذاری‌ها مجروح شدند.

قربانیان چه زمانی به عدالت خواهند رسید؟ بولگاریدس در پاسخ به حکم تعلیقی که در دومین - و احتمالا نهایی - محاکمه NSU برای امینگر صادر شد، پرسید. شوهر امینگر، آندره، در سال 2018 در اولین محاکمه جنایی علیه این گروه تروریستی به دو سال و نیم حبس محکوم شده بود، اما او باید تنها دو سوم آن را بگذراند. این نیز خشم خانواده قربانیان را برانگیخته است.

رالف وولبن، نئونازی، حکم 10 سال زندان خود را به اتهام کمک و مشارکت در قتل در اولین محاکمه NSU در ماه می به پایان رساند. این بدان معنی است که Beate Zschäpe تنها فردی است که در ارتباط با NSU محکوم شده است که هنوز در زندان است. او احتمالا تا سال 2035 پشت میله های زندان خواهد ماند. تمام تحقیقات دیگر توسط دفتر دادستانی فدرال علیه هواداران مظنون NSU لغو شده است.

اگرچه به نظر می رسد روندهای قانونی تا حد زیادی به پایان رسیده است، بحث های اجتماعی گسترده تر پیرامون مجموعه بی سابقه قتل ها و حملات انجام شده توسط تروریست های ملی گرا ادامه دارد. با این حال، دو پروژه کلیدی پیشرفت کندی دارند: مرکز یادبود ملی که برای نورنبرگ (باواریا) برنامه ریزی شده است و یادبود در Keupstraße در کلن.

نورنبرگ یک انتخاب آشکار برای مرکز اسناد ملی برای قربانیان نژادپرستی و افراط گرایی راست است. در اینجا بود که NSU اولین قربانی خود، انور شیمشک، یک گلفروش و به دنبال آن دو نفر دیگر را به قتل رساند. یک مرد دیگر در اینجا به شدت مجروح شد که گمان می‌رود اولین بمب‌گذاری NSU باشد.

علاوه بر این، نورنبرگ در دوران نازی ها نیز نقش مهمی ایفا کرد. آدولف هیتلر راهپیمایی های حزب نازی را با راهپیمایی ها و سخنرانی های دسته جمعی برگزار کرد.

بوندستاگ آلمان از سال 2024 ایده یک مرکز اسناد NSU را در نظر گرفته است. با این حال، برنامه ها برای اجرای سریع به حاشیه رانده شد زیرا ائتلاف حاکم در آن زمان به رهبری صدراعظم اولاف شولز (SPD) پیش از موعد فروپاشید. اکنون قرار است این پروژه تا سال 2030 تکمیل شود.

برای مشاهده این ویدیو لطفا جاوا اسکریپت را فعال کنید و به مرورگر وب که از ویدیوی HTML5 پشتیبانی می کند ارتقا دهید.

در کمنیتس، در شرق آلمان، در ایالت زاکسن، یک مرکز اسناد در مجموعه NSU از سال 2025، یعنی سالی که این شهر پایتخت فرهنگی اروپا بود، فعال است. عنوان نمایشگاه «محاکمه باز» از رویکرد گسترده و جاه طلبانه آن به عنوان فضایی برای آموزش، پژوهش و رویدادها سخن می گوید.

گامزه کوباشیک در افتتاحیه سخنرانی کرد. پدر او، مهمت، در 4 آوریل 2006 توسط NSU در دورتموند مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد. در واقع، کمنیتس جایی بود که تروریست‌های Zschäpe، Mundlos و Böhnhardt سال‌ها در آن پنهان شده بودند. گامزه کوباشیک، با تاکید بر اهمیت این مکان، گفت: «این همان جایی بود که آنها برای قتل پدرم برنامه ریزی کردند. حمایتی که آنها از صحنه محلی نئونازی دریافت کردند، آنها را قادر ساخت تا نقشه های خود را اجرا کنند و ایدئولوژی آنها را تقویت کرد.»

مدیران اجرایی سازمان مستقر در کمنیتس، نورا کرژیوینسکی و استر گرستنبرگ، معتقدند که یک مرکز یادبود و اسناد ملی اختصاص داده شده به مجموعه NSU ضروری است. آنها در پاسخ به پرسش کتبی دویچه وله تاکید کردند: «اما نمی‌تواند جایگزین کارهایی که در مکان‌های واقعی ترور انجام می‌شود و به شرایط اجتماعی که منجر به آن شده است را رسیدگی کند».

کرژیوینسکی و گرستنبرگ گفتند که مفهوم راهنمای این نمایشگاه برجسته کردن دیدگاه های افراد آسیب دیده و پیوند یادآوری با بررسی تداوم نژادپرستی و مسئولیت دولت و جامعه است. به همین دلیل است که ما کار خود را جایگزینی برای یک مکان یادبود ملی نمی‌دانیم، بلکه به عنوان بخشی از یک سیستم یکپارچه که تلاش‌های محلی، منطقه‌ای و ملی پایدار را برای یادآوری و کنار آمدن با گذشته به شیوه‌ای پایدار به هم پیوند می‌دهد.»

اگرچه تلاش‌ها برای رسیدگی به مجتمع چندوجهی NSU در کمنیتس قبلا شکل مشخصی به خود گرفته است، ساکنان Keupstrasse در کلن هنوز منتظر یادبود وعده داده شده برای 22 نفر مجروح در حمله بمب‌های میخی در 9 ژوئن 2004 هستند. با این حال، طبق گزارش های رسانه ها، ساخت و ساز نمی تواند حداقل تا سال 2030 آغاز شود، زیرا ساختمان های قدیمی در اطراف سایت برنامه ریزی شده ابتدا باید تخریب شده و ساختمان های جدید ساخته شوند.

این بدان معناست که بیش از ربع قرن طول می کشد تا بنای یادبودی برای گرامیداشت قربانیان بمب گذاری NSU در Keupstrasse در جایی که در آن اتفاق افتاد برپا شود. اکنون، 15 سال پس از افشای NSU، بوندستاگ آلمان با برگزاری مناظره در روز پنجشنبه موافقت کرده است.

عنوان آن: "تجلیل از قربانیان، عمل به مسئولیت های خود و جدی گرفتن تهدیدات امروز".