کشورها با کاهش 1.5 درجه سانتیگراد هدف در نشست آب و هوای سازمان ملل دست و پنجه نرم می کنند

فعالان اقلیم با لباس‌های خرس قطبی با اینستالیشن که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده و مجسمه آزادی را به تصویر می‌کشد، در طول راهپیمایی به مناسبت افتتاحیه اجلاس آب‌وهوای خلق‌ها و روز جهانی اقدام برای عدالت اقلیمی در آنتالیا، ترکیه، در 14 نوامبر ژست می‌گیرند.

آنتالیا - برای یک دهه، هدف 1.5 درجه سانتیگراد به عنوان ستاره شمالی اقدامات آب و هوایی عمل کرده است، خطی که کشورها متعهد شدند برای جلوگیری از بدترین ویرانی های یک سیاره در حال گرم شدن حفظ کنند.

اما در کنفرانس جهانی آب و هوا در سال 2026 - اولین کنفرانس از زمانی که سازمان ملل اعلام کرد آستانه 1.5 درجه سانتیگراد از دست خواهد رفت - به نظر می رسد کشورها مطمئن نیستند که چگونه این اخبار را دریافت کنند.

جهان در حال حاضر حدود 1.4 درجه سانتیگراد نسبت به دوران پیش از صنعتی شدن گرم شده است و سازمان ملل متحد در سپتامبر اعلام کرد که عبور از 1.5 درجه سانتیگراد - جاه طلبانه ترین آستانه هدف توافق پاریس - قریب الوقوع و اجتناب ناپذیر است.

با این حال، در ترکیه، جایی که مذاکرات COP31 در میانه راه است، برخی از کشورها به هدف چسبیده اند، به ویژه آنهایی که در خط مقدم بحران آب و هوا هستند.

Surangel Whipps جونیور، رئیس جمهور پالائو، که کشور جزیره ای او در اقیانوس آرام توسط بالا آمدن دریاها تهدید می شود، گفت 1.5 درجه سانتیگراد "یک هدف انتزاعی" نیست.

او به رهبران جهان در آنتالیا گفت: «این یک تهدید وجودی برای غذا، اقتصاد و حاکمیت ما است.

بر اساس خلاصه ای از مواضع مذاکره منتشر شده توسط استرالیا که ریاست مذاکرات را بر عهده دارد، برخی کشورها خواهان یک توافق نهایی در COP31 هستند تا تأیید کند که 1.5 درجه سانتیگراد "هدف درست" باقی می ماند.

همچنین در مورد بازگشت به 1.5 درجه سانتیگراد "در اسرع وقت" و اینکه دمای جهانی "هنوز هم می توان" پس از گذشتن از آستانه کاهش یابد، فشار وجود دارد.

در خصوصی، برخی از مذاکره‌کنندگان تردید دارند، اما تمایلی به کنار گذاشتن هدفی که برای کاهش سریع‌ترین کاهش ممکن در انتشار گازهای گلخانه‌ای ناشی از گرمایش سیاره ضروری است، ندارند.

چندین ناظر مذاکرات اقلیمی پشت درهای بسته در حال انجام به خبرگزاری فرانسه گفتند که دیگران از فرصتی برای پرتاب 1.5 درجه سانتیگراد استفاده می کنند.

این منابع گفتند که شامل گروه عربی و کشورهای در حال توسعه همفکر می شود - دو بلوک مذاکره کننده از اقتصادهای نوظهور از جمله عربستان سعودی و هند.

یک نماینده ارشد از یک کشور غربی در مورد "پسرفت بالقوه" در اقدام اقلیمی در صورت موفقیت این تلاش ها در COP31 هشدار داد.

جاسپر اینونتور، رئیس هیئت صلح سبز در آنتالیا، گفت که برخی از کشورهای در حال توسعه نگران هستند که "اشاره قوی تر" به 1.5 درجه سانتیگراد می تواند به معنای فشار بیشتر برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای بدون کمک مالی اضافی باشد.

در میان فهرست آرزوهای اولویت‌های مذاکره که در 12 نوامبر منتشر شد، برخی از کشورها همچنین خواستار رد «ادبیات خاکستری» شدند - یک مرجع مورب که به عنوان یک ضربه احتمالی در برنامه محیط‌زیست سازمان ملل (UNEP) دیده می‌شود.

در ماه سپتامبر، UNEP اولین مطالعه در نوع خود را در مورد سناریوهای "بیش از حد" منتشر کرد، و بررسی کرد که چگونه جهان ممکن است دمای جهانی را تا سال 2100 به 1.5 درجه سانتیگراد بازگرداند، پس از این که آستانه شکسته شود.

در COP31، آنتونیو گوترش، دبیرکل مستعفی سازمان ملل - که یک دهه خود را در مقام خود با متحد کردن کشورها در دمای 1.5 درجه سانتیگراد گذراند، گفت که هر گونه افزایش بیش از حد باید "تا حد امکان برای کوتاه ترین زمان ممکن" باشد.

بر اساس توافق پاریس، نزدیک به 200 کشور موافقت کردند که گرمایش "خیلی کمتر از" 2 درجه سانتیگراد را حفظ کنند و در عین حال تلاش هایی را برای محدود کردن آن به 1.5 درجه سانتیگراد دنبال کنند.

اما با افزایش شواهد علمی در سال‌های پس از توافق، آستانه پایین‌تر فوریت بیشتری پیدا کرد.

دانشمندان می گویند فراتر از 1.5 درجه سانتیگراد، خطرات گرمایش جهانی به شدت افزایش می یابد - از سیل های شدیدتر و امواج گرما گرفته تا تغییرات غیرقابل برگشت در سیاره مانند از بین رفتن دائمی صخره های مرجانی.

پیر فریدلینگشتاین، دانشمند آب و هوا از دانشگاه اکستر و نویسنده اصلی مطالعه معیار بودجه کربن جهانی، گفت: اما این ایده که گرم شدن را می توان به 1.5 درجه سانتی گراد برگرداند، نامشخص است.

برای رسیدن به آنجا، انتشار گازهای گلخانه ای باید به سرعت کاهش یابد در حالی که کربن از طریق راه های طبیعی - مانند کاشت درختان و احیای تالاب ها - یا فناوری های نوظهور از جو حذف می شود.

فریدلینگشتاین به خبرگزاری فرانسه گفت: «به‌کارگیری گسترده این فناوری‌های جدید» در مقیاس عظیم در طول دهه‌ها مورد نیاز است.

او گفت: «این چیزی نیست که من آن را آرمان‌شهری بدانم، اما قطعا بسیار جاه‌طلبانه است». خبرگزاری فرانسه