کلاهک یخی Qaanaaq گرینلند به اندازه کافی یخ را از دست داده است تا لایه ای از آب به عمق حدود 8 متر تولید کند

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط Robert Egan

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

هر تابستان، محققان دانشگاه هوکایدو به کلاهک یخی Qaanaaq در شمال غربی گرینلند بازگشتند تا تغییرات سطح یخ را با استفاده از قطب های آلومینیومی حفر شده در یخ اندازه گیری کنند. سابقه 13 ساله آنها نشان می دهد که چگونه کلاهک یخی از سال 2012 تا 2025 تغییر کرده است.

این یافته ها که در مجله یخبندان منتشر شده است، یک رکورد طولانی مدت نادر از تغییر یخچال های طبیعی به طور مستقیم از زمین در شمال غربی گرینلند ارائه می دهد. محققان اندازه گیری افزایش و از دست دادن یخ در منطقه را با داده های مربوط به سرعت یخ، ارتفاع سطح و شرایط آب و هوایی ترکیب کردند. نتایج آنها نشان می دهد که از بین رفتن یخ در همه جا یکسان نبوده است.

در شش مکان روی کلاهک یخی، بین 200 تا 1000 متر (660 تا 3280 فوت) بالاتر از سطح دریا، محققان اندازه‌گیری کردند که چه مقدار از قطب‌های آلومینیومی حفر شده در یخ در بالای سطح قابل مشاهده است. یک بخش در معرض طولانی تر به این معنی است که سطح یخ پایین آمده است. اندازه‌گیری‌های آن‌ها نشان می‌دهد که کلاهک یخی آنقدر یخ را از دست می‌دهد که اگر ذوب شود و به طور مساوی در سطح آن پخش شود، لایه‌ای از آب به عمق حدود ۸ متر (۲۶ فوت) تولید می‌کند.

دستگاه‌های GPS متصل به قطب‌ها به محققان این امکان را می‌دهد تا سرعت حرکت یخ را ردیابی کنند. آنها در حالی که دمای هوا و شرایط برف محلی را ثبت کردند، ارتفاع سطح را در 280 مکان اندازه گیری کردند.

این تیم دریافتند که در یخچال قاآناک روی کلاهک یخی قاآناک، سطح آن به طور متوسط ​​8.7 متر (29 فوت) در طول دوره مطالعه سقوط کرده است. در ارتفاعات پایین‌تر، یخچال سریع‌تر از ارتفاعات بالاتر یخ را از دست می‌دهد و میزان ریزش یخ در سال‌های بعدی مطالعه تسریع می‌شود. تابستان‌های گرم‌تر باعث این تغییر شد.

شین سوگیاما از مؤسسه علوم دماهای پایین دانشگاه هوکایدو که رهبری این مطالعه را بر عهده داشت، گفت: "سخت ترین بخش مطالعه ادامه این اندازه گیری ها به مدت 13 سال بود. این رکورد شکاف داده های مهم در شمال غربی گرینلند را پر می کند و پایه ای برای تحقیقات آینده یخچال های طبیعی در این منطقه فراهم می کند."

محققان همچنین دریافتند که افزایش از بین رفتن یخ را نمی توان به طور کامل با ذوب سطحی و کاهش بارش برف توضیح داد. سوگیاما توضیح داد: "تقریبا نیمی از افزایش ریزش یخ در قسمت پایین یخچال با تغییرات در حرکت یخ مرتبط بود. با کاهش سرعت یخچال، یخ کمتری از نواحی بالاتر به سمت پایین جریان پیدا کرد تا جایگزین یخ های گم شده در قسمت های پایین تر شود."

یخچال‌ها و کلاهک‌های یخی تنها حدود 4 درصد از منطقه پوشیده از یخ گرینلند را تشکیل می‌دهند، اما حدود 14 درصد از کل تلفات یخ را بین سال‌های 2018 تا 2021 تشکیل می‌دهند. این یافته‌ها می‌تواند به دانشمندان کمک کند تا نقش دینامیک یخ و الگوهای ریزش یخ در سراسر گرینلند را درک کنند.

رکورد طولانی مدت تا حدی از طریق همکاری با مردم ساکن در منطقه امکان پذیر شد. در طول سال‌های 2020 و 2021، زمانی که همه‌گیری کووید-19 کار میدانی را مختل کرد، همکاران محلی گرینلند به جمع‌آوری اندازه‌گیری‌های تجمع برف و ریزش یخ کمک کردند.

این تیم تحقیقاتی همچنین هر ساله یافته های خود را با جوامع محلی به اشتراک می گذارد و امیدوار است که مشارکت محلی را در نظارت آینده گسترش دهد.

سوگیاما گفت: "ما به این همکاری با مردم محلی گرینلند ساکن در منطقه افتخار می کنیم و امیدواریم این تحقیقات به جامعه کمک کند تا تغییرات را بهتر درک کند و اثرات منفی را کاهش دهد."

تاکورو ایمازو و همکاران، تعادل جرم سطحی و دینامیک یخ درپوش یخی Qaanaaq، شمال غربی گرینلند (Kalaallit Nunaat)، از 2012 تا 2025، مجله یخبندان (2026). DOI: 10.1017/jog.2026.10178

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →